Άρθρα κατηγορίας Επετειακά

Ο Άγιος Βασίλης εξαφάνισε τις ασκήσεις των διακοπών!

Ο … Άγιος Βασίλης εξαφάνισε φέτος τις ασκήσεις από τα τετράδια των παιδιών!

Ο Αϊ-Βασίλης λέει ΟΧΙ στο διαβασμα στις διακοπές και … έχει δικιο!

 

Διακοπές σημαίνει…διακοπές! Δηλαδή διακόπτουμε τα πάντα για να ξεκουραστούμε, να ξενοιάσουμε, να ηρεμήσουμε και να μην έχουμε άγχος.

– Ποιος περνάει καλά στις διακοπές αν έχει άγχος και έγνοιες για να τελειώσει υποχρεώσεις;

– Κανείς!

– Υπάρχει λόγος να φορτώσουμε παιδια δημοτικού με έγνοιες μέσα στις γιορτές;

– (Ας πούμε την αλήθεια…) ΟΧΙ!

(περισσότερα…)

Τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας … εξ αποστάσεως!

  Τη φετινή χρονιά πολλά πράγματα δεν είναι όπως έχουμε συνηθίσει. Γι΄ αυτό ψάχνουμε εναλλακτικούς τρόπους αναβίωσης τους. Ένα από αυτά είναι και η περίοδος των αποκριών και της Καθαράς Δευτέρας. 

 Τα τελευταία χρόνια, συνηθίζω την Παρασκευή, πριν το τριήμερο της Αποκριάς, να το αφιερώνω σε δραστηριότητες σχετικά με την Καθαρά Δευτέρα που έπεται. Ανάμεσα στις δραστηριότητες αυτές είναι να βγούμε έξω, να κάνουμε πικ νικ με σαρακοστιανές λιχουδιές, να πετάξουμε χαρταετό και να εξηγήσουμε γιατί γίνεται το καθετί με ένα κάπως βιωματικό τρόπο.

 Στην φάση της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, που διανύουμε, αυτό δεν είναι εφικτό. Γι’ αυτό σκέφτηκα να δημιουργήσω κάποιες δραστηριότητες έτσι ώστε τα παιδιά να γνωρίσουν τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας μέσα από πίνακες ζωγραφικής.

(περισσότερα…)

Ο Αϊ-Βασίλης πάλι θα’ρθει…στην τάξη μας!

 Όσα χρόνια κι αν περάσουν όλοι θα έχουμε τον Αϊ-Βασίλη ως την πιο αγαπημένη μορφή των παιδικών μας χρόνων που μόνο θετικά συναισθήματα μπορεί να μας δημιουργήσει. Συναισθήματα όπως η προσμονή, η ελπίδα, η προσφορά, η αγάπη, η καλοσύνη αναμεμειγμένα με λίγο μυστήριο και μπόλικη χρυσόσκονη! 

 Πώς γίνεται τα παιδιά να μην θέλγονται από αυτή την μορφή και πώς γίνεται να τους στερήσουμε το δικαίωμα να συνδυάσουν αυτή τη μορφή με τέτοια συναισθήματα και ανάλογες αναμνήσεις; 


 Ακόμα κι αν η τεχνολογία, η τηλεόραση και τα μεγάλα παιχνιδάδικα διδάσκουν στα παιδιά μας τον καταναλωτισμό και την απαίτηση για όλο και πιο ακριβά παιχνίδια, ίσως με τη βοήθεια του Αϊ-Βασίλη μπορούμε να τους δείξουμε ότι η ευτυχία δεν είναι κάτι ακριβό. Η προσμονή, η προσπάθεια και η αγάπη μαζί με το μυστήριο που εμπεριέχει ο… τρόπος που φέρνει τα δώρα του μπορεί να τα κάνει ευτυχισμένα με κάτι μικρό!
 Για αυτούς τους λόγους επιλέγω ο Αϊ-Βασίλης να… επισκέπτεται την τάξη μας τις μέρες πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων! Και φυσικά να είναι αυτός που φέρνει τα δωράκια την τελευταία μέρα πριν τις διακοπές και όχι εγώ! 


 Η διαδικασία είναι η ίδια κάθε χρονιά με μικρές αλλαγές ανάλογα την τάξη, τα χαρακτηριστικά των παιδιών και το πώς έχω οργανώσει τις θεματικές και τις συνήθειες της τάξης μας.
 Έτσι, λοιπόν, από την 1η μέρα του Δεκέμβρη τα παιδιά βρίσκουν μέρα παρά μέρα μικρά σημάδια του Αϊ-Βασίλη μέσα στην τάξη. 
 Τέτοια σημάδια μπορεί να είναι:
  • Κάποιο ομαδικό μήνυμα στον πίνακα της τάξης.
  • Ατομικά μηνύματα στο θρανίο τους με χρυσό μαρκαδόρο.
  • Ατομικά μηνύματα στο ταμπλό της τάξης
  • Χρυσόσκονη ή αστεράκια στα θρανία τους.
  • Αυτοκόλλητα με τη μορφή του Αϊ-Βασίλη είτε στα θρανία τους είτε στα κουτιά τους είτε…όπου σκεφτώ!
  • Μηνύματα με μικρά καρτελάκια πάνω στο δέντρο.
  • Καραμέλες στα κουτιά τους (αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον γιατί δεν το βλέπουν αμέσως και μπορεί να το ανακαλύψουν μέσα στη μέρα όταν θα χρειαστεί να πάρουν κάτι από εκεί!)
  • Πατημασιές στο τζάκι που έχουμε στην τάξη ή στο χαλάκι μας. Τα οποία γίνονται εύκολα βάζοντας ένα χαρτονάκι σε σχήμα πατημασιάς παπουτσιού όπου ρίχνω μπόλικο αλεύρι γύρω γύρω και στη συνέχεια απομακρύνω το χαρτόνι!)
  • Τα γράμματα προς τον Αϊ-Βασίλη που είναι πάνω στο τζάκι της τάξης, δεν βρίσκονται εκεί την επόμενη ημέρα!
  • Ό,τι άλλο σκεφτώ! Κάθε φορά όλο και κάποια καινούρια ιδέα μου έρχεται!

  Τα μηνύματα που αφήνει ο Αϊ-Βασίλης (το ίδιο για όλα τα παιδιά) μπορεί να είναι και ερωτήσεις αινιγματικές. Οι ερωτήσεις αυτές άλλες φορές προκαλούν τα παιδιά να μάθουν ή άλλες φορές να φτιάξουν κάτι σχετικό με τα Χριστούγεννα και τα έθιμα του. 
  Σχεδόν πάντα αυτό συνδυάζεται με κάποιο επετειακό μάθημα ή κείμενο που θα ασχοληθούμε την ημέρα εκείνη. 

   Σε όλα αυτά τίποτα δεν πρέπει να ταυτίζεται με μένα. Δηλαδή προσπαθώ να αλλάζω τα γράμματά μου κάνοντάς τα κλασικά καλλιγραφικά ή όταν αφήνω τις πατημασιές το χαρτονάκι να είναι κομμένο μεγαλύτερο από τη δική μου πατημασιά. Ναι! Με έχουν βάλει να δοκιμάσω αν ταιριάζει με το δικό μου!
 Δεν είναι ωραίο να πηγαίνεις στο σχολείο και…
– Να περιμένεις τι καινούριο θα βρεις; 
– Να μην ξεκινήσεις το μάθημα αμέσως αλλά να προσπαθείς να εξακριβώσεις ποιος έκανε τις αταξίες;  
– Να κάνεις τον ερευνητή για να δεις αν όντως είναι ο Άγιος Βασίλης γιατί μέσα σου ταλαντεύεται η αλήθεια με το μυστήριο που θες να πιστέψεις; 
– Να βρίσκεις μια καραμέλα στο κουτί σου; 
– Να αφήνεις το μάθημα 2 λεπτά για να πάρεις και τη δική σου καραμέλα; 
– Να προσπαθήσεις όλη μέρα να πείσεις τον συμμαθητή που δεν το πιστεύει και αυτός να σε πείσει ότι δεν είναι αλήθεια αν και μέσα του θα ήθελε να πιστέψει; 
 Και τελικά τι θα θυμόνται άραγε από τα σχολικά τους χρόνια μήπως τις άπειρες ώρες που αναγκαστικά γράφουν ασκήσεις; Ή τις αναμνήσεις που τους δημιουργούμε; 

 Άλλωστε τι χρειάζεται για να γίνει η μέρα μας λίγο διαφορετική; 
Μήπως μικρές “αταξίες” στην καθημερινότητά μας;

 Ο κόπος για όλα αυτά είναι να περιμένω να φύγουν τα παιδιά από το σχολείο και να αφιερώσω μερικά λεπτά για να τα ετοιμάσω. Επίσης το γεγονός ότι κλειδώνουμε τις τάξεις, βοηθάει ώστε να μην αποκαλυφθεί το μυστικό από τα παιδιά που μένουν στο ολοήμερο και μερικές φορές κάνουν μια μικρή βόλτα στην τάξη όταν πηγαίνουν τουαλέτα!

Όταν έρχεται ο καιρός να γράψουν το γράμμα προς τον Αϊ-Βασίλη πάντα κάνουμε μια κουβέντα σχετικά με το τι ζητάμε αλλά και τι περιμένουμε. Θεωρώ ότι δεν πρέπει να βλέπουν τη διαδικασία ως μια ευκαιρία να ικανοποιήσουν τον καταναλωτισμό που τα ΜΜΕ τους έχουν μάθει και τα κάνει να ζητούν ό,τι πιο μεγάλο και ακριβό βλέπουν: 
“Αφού δεν μπορούν οι γονείς, ο Αϊ-Βασίλης μπορεί να μου το φέρει”. 

 Θέλω να είναι μια ευκαιρία να μάθουν ότι αν έχουμε μικρές επιθυμίες αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν και να μας κάνουν ευτυχισμένους πραγματικά!


 Έτσι μετά από λίγη συζήτηση…: 
“Μπορεί ο Αϊ-Βασίλης να μην ξέρει το παιχνίδι που θέλουμε. Δεν πρέπει να λυπηθούμε αν μας φέρει κάτι άλλο, αφού αυτό μπορούσε να φέρει. Πρέπει να χαρούμε που μας θυμήθηκε!”. 
Κι επίσης: 
“Άμα ζητήσουμε κάτι πολύ ακριβό δεν θα μπορέσει να πάρει δώρα για όλα τα παιδιά και έτσι κάποια παιδάκια δεν θα πάρουν!” 

 Δεν είναι εντυπωσιακό πόσο όμορφα σκέφτονται τα παιδιά όταν… 
τους δώσουμε την ευκαιρία να σκέφτονται σαν παιδιά;

 Με αυτό τον τρόπο προσπαθώ, όταν μπορώ, οι μικρές επιθυμίες να είναι και το δωράκι που θα βρουν κάτω από το δέντρο. Δεν είναι πάντα εύκολο! Άλλα… όταν έχουμε μικρές επιθυμίες είναι πιο εύκολο να γίνουν πραγματικότητα! 
 Για παράδειγμα πέρσι τα περισσότερα είχαν γράψει ότι ήθελαν πλαστελίνες ή σοκολάτες! Ένα κουτί με πλάκες πλαστελίνης κάνει 2 ευρώ περίπου και είχε όσες χρειαζόμουν. Οπότε από μια πλάκα πλαστελίνη σε κάθε παιδί και μια ωραία μικρή σοκολατίτσα με τη μορφή του Αϊ-Βασίλη (30 λεπτά) μου στοίχισαν συνολικά λιγότερο από 10 ευρώ αλλά…

τα προσωπάκια τους με γουρλωμένα ματάκια όταν άνοιξαν το σακουλάκι που περιείχε αυτό που είχαν γράψει ήταν ανεκτίμητο!!!

 Τέλος, η παιδοψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου, λέει: “Ασφαλώς και υπάρχει Αϊ-Βασίλης!”


17 Νοέμβρη…πακέτο από έναν φοιτητή!

  Στην τάξη μας συχνά έρχονται μυστήρια πακέτα. Ένα τέτοιο πακέτο ήταν πάνω στο χαλακί της τάξης μας, την Τετάρτη (παραμονή της επετείου του Πολυτεχνείου) και αμέσως κινητοποίησε το ενδιαφέρον.
 Η διαδικασία είναι γνώριμη πλέον για τα παιδιά, αλλά πάντα εξάπτει τη φαντασία τους. Οι προβλέψεις μέχρι να ανοιχτεί ήταν πραγματικά φανταστικές με πρώτη ότι το έστειλε ο Άι-Βασίλης! Τι κι αν έχουμε 16 Νοέμβρη; 
 Τελικά, μαζευτήκαμε όλοι στο χαλάκι και τα άφησα να το ανοίξουν και να περιεργαστούν το περιεχόμενο.

  Απο πέρσι που βρήκα την ιδέα αυτή προσπαθώ να την εφαρμόζω συχνά.
 Ο λόγος είναι ένας. Με αυτή τη διαδικασία λειτουργεί η έμφυτη περιέργεια που έχουν τα παιδιά. Παρατηρούν αντικείμενα, κάνουν υποθέσεις, ανταλλάσσουν τις γνώμες τους, χρησιμοποιούν τα αντικείμενα, διαβάζουν και ψάχνουν στοιχεία μέσα σε αυτά. Με λίγα λόγια ανακαλύπτουν τη γνώση. 
 Και όπως είναι γνωστό μαθαίνουμε κυρίως από ό,τι ανακαλύπτουμε μόνοι μας και όχι από όσα μας δίνονται έτοιμα. 
  
 Αυτή τη φορά στο κουτί είχα βάλει:

  • ένα σεντόνι
  • ένα παλιό πουλόβερ
  • ένα παλιό ραδιοφωνάκι
  • ένα πακέτο ασπιρίνες (ευτυχώς φαινόταν και ταλαιπωρημένο)
  • μια κονσέρβα
  • συνθήματα σε χαρτόνια (σε πανί θα ήταν ακόμα καλύτερα)
  • ένα χαρτόνι είχε κόκκινη πασαλειμμένη μπογια (αίμα)
  • ένα βιβλίο πανεπιστημίου (αν έχετε παλιό ή κάποιο από πολυτεχνική ή θετική σχολή να έχει μέσα μαθηματικούς τύπους ακόμα καλύτερα)
  • ένα στιλό μπικ (Μάλιστα παρατήρησαν ότι ήταν μισοτελειωμένο άρα είχε γράψει ο φοιτητής!)
  • φωτογραφίες από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου
  • κάποιες από τις προκυρήξεις των ημερών που βρήκα σε φωτογραφίες στο ίντερνετ εκτυπωμένες και στραπατσαρισμένες να φαίνονται παλιές

    •  

 Αρχικά, τα άφησα να επεξεργαστούν και να παρατηρήσουν τα αντικείμενα. 
 Μετά, ξεκίνησα να τους αφηγούμαι τα γεγονότα χρησιμοποιώντας ένα ένα τα αντικείμενα και δείχνοντας τις φωτογραφίες. 
 Αμέσως, όλα τα παιδιά “μπήκαν” στην ιστορία. Σε αυτό βοήθησε ότι προσπάθησα να κάνω την αφήγηση σαν παραμύθι:
– το πουλόβερ που φορούσε γιατί ήταν στη μόδα (να μπουν λίγο μέσα στην εποχή), 
– τα βιβλία που διάβαζε στη σχολή του, 
– το σεντόνι για να γράψουν συνθήματα (δική τους παρατήρηση!), 
– κονσέρβες και φάρμακα για την αποθήκη που είχαν δημιουργήσει μέσα στο πολυτεχνείο, 
– το ραδιοφωνάκι που μάθαινε τα νεα απο τον ραδιοφωνικό σταθμό(γιατί “τότε δεν τα έβλεπαν στην τηλεόραση το έβαζαν στη μέση και άκουγαν τα νέα”! Με πρόλαβε το σχόλιό τους!) κτλ.

 Μετά την αφήγηση συζητήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να έχουμε δημοκρατία και πώς αγωνίστηκαν αυτοί οι νέοι για μια τόσο σημαντική ιδέα.
 Στη συνέχεια είδαμε το βίντεο “12410 και 1 τριαντάφυλλα” που τα συγκίνησε.

 Τέλος ακούσαμε τραγούδια και με τις φωτογραφίες που ήταν μέσα στο κουτί έφτιαξαν τον χαρακτηριστικό (για μένα) τοίχο του πολυτεχνείου. 

 Σε χαρτί του μέτρου είχα σχεδιάσει πρόχειρα έναν τοίχο. Τα παιδιά τον χρωμάτισαν, έγραψαν συνθήματα με κόκκινη μπογιά και κόλλησαν τις φωτογραφίες. Όταν ήταν έτοιμος φώναξαν συνθήματα πίσω από αυτόν. 



Ένα πολυ ενδιαφέρον βίντεο που παρουσιάζει με χρονικη σειρά τα γεγονοτα είναι:


Ένα κουτί γεμάτο σημαίες…για τη γιορτή της σημαίας!

Το επετειακό μάθημα του βιβλίου Γλώσσας της Β’ δημοτικού είναι μια πολύ κάλή ευκαιρία να μάθουν τα παιδιά τα βασικά χαρακτηριστικά της σημαίας μας, καθώς και κάποια πρώτα στοιχεία για την ιστορία της.
 Έχοντας την εμπειρία από παιδιά μεγαλύτερων τάξεων που δυσκολεύονται ακόμα και να χρωματίσουν ορθά τη σημαία, θεώρησα σκόπιμο να εκμεταλλευτώ το μάθημα αυτό προς αυτή την κατεύθυνση.

  Ο σκοπός του μαθήματος αυτού ήταν τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν τη σημασία της σημαίας για κάθε λαό και να μάθουν τα βασικά χαρακτηριστικά της ελληνικής σημαίας.
 Οπότε, την Παρασκευή το πρωί, βρέθηκε ένα κουτί πάνω στο χαλάκι της τάξης!

  Το κουτί αυτό περιείχε:
  • Μια ελληνική σημαία.
  • Τις κάρτες με τις σημαίες των ευρωπαϊκών χωρών που είχαμε χρησιμοποιήσει την προηγούμενη χρονιά στο πρόγραμμα Teachers4Europe.
  •  Μερικά σημαιάκια άλλων χωρών που είχα φτιάξει εγώ για το σκοπό της δραστηριότητας. 
  •  Έναν παγκόσμιο χάρτη όπου σημειώνονται οι σημαίες όλων των κρατών. 
  •  Ένα βιβλίο με πληροφορίες για της σημαίες των κρατών με τίτλο “Οι σημαίες του κόσμου. 
  • Τον πίνακα του Βριζάκη “Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογεί τη σημαία της Επανάστασης” όπου φαίνεται να απεικονίζεται μια από τις πρώτες σημαίες της επανάστασης.
 Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να είχα πραγματικά σημαιάκια κρατών αλλά και αυτά που είχα ή έφτιαξα έκαναν την δουλειά τους μια χαρά! Επίσης, το κουτί του παζλ με θέμα έναν παλιό παγκόσμιο χάρτη ταίριαξε με την ίδέα και κινητοποίησε τη φαντασία των παιδιών.
 Αρχικά, άφησα τα παιδιά να περιεργαστούν το κουτί και να διαπιστώσουν ότι δεν περιέχει κομμάτια ενός παζλ, αλλά κάτι άλλο.
 Μετά αναρρωτήθηκαν από μόνα τους ποιος μπορεί να μας είχε φέρει ένα τέτοιο κουτί. Θυμούνταν και το κουτί γεμάτο ιστορία που είχε βρεθεί την προηγούμενη χρονιά στην τάξη μας, οπότε αμέσως άρχισαν τις υποθέσεις. 
 Οι ιδέες τους ήταν πολλές με αυτή ότι το έφερε ο Άγιος Βασίλης να επικρατεί! 
 Στο τέλος κατέληξαν ότι το έφερε κάποιος που ταξιδεύει πολύ και άρα μάλλον είναι ο Φιλέας Φογκ(!). Πρόσφατα ξεκινήσα να τους διαβάζω τον “Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες” από μία έκδοση σε μορφή παραμυθιού.

Στη συνέχεια άνοιξαν το κουτί και περιεργάστηκαν το περιεχόμενο.

 Αναγνώρισαν τις περσινές κάρτες, την ελληνική σημαία και την τουρκική! Κούνησαν το ελληνικό σημαιάκι. Άνοιξαν τον χάρτη και ξεφύλισσαν το βιβλίο.
Έπειτα ξεκίνησα εγώ τις ερωτήσεις:
– Ποιος έχει μια σημαία; Οπότε θυμήθηκαν εκτός από αυτές των χωρών, τις σημαίες των ομάδων, αυτές που έχουν δει στην τηλεόραση να κουνάει ο κόσμος όταν μιλάει ο Τσίπρας (μέσα σε όλα πια αυτά τα παιδιά!!!).
– Για ποιον λόγο χρειάζονται τις σημαίες όλοι αυτοί και αμέσως είπαν γιατί θέλουν να τους ξεχωρίζουμε εύκολα. 
 Τέλος μείναμε στις σημαίες των κρατών.
– Γιατί οι χώρες χρειάζονται μια σημαία;
– Πώς επιλέγουν τι να έχει επάνω;
 Έπειτα τα παρακίνησα να ομαδοποιήσουν κάποιες από τις σημαίες που τους έδειξα
 Έτσι, λοιπόν είδαν ότι:

  •  Μία σημαία μοιάζει λίγο με τη δική μας (Ουρουγουάη) και εντόπισαν ομοιότητες και διαφορές. Επίσης σκέφτηκαν γιατί η μία να έχει τον ήλιο και η άλλη τον σταυρό. 
  • Υπάρχουν και άλλες σημαίες που έχουν τον σταυρό, όπως οι δική μας. Και βγήκε το συμπέρασμα ότι μάλλον και αυτές οι χώρες είναι κατά κύριο λόγο χριστιανικές χώρες. 
  • Κάποιες άλλες έχουν το μισοφέγγαρο με το αστέρι, όπως η τουρκική. Τότε έμαθαν ότι αυτές οι χώρες είναι μουσουλμανικές, δηλαδή έχουν την ίδια θρησκεία, αλλά διαφορετική από τη δική μας. 
  •  Κάποιες χώρες έχουν τα ίδια χρώματα στη σημαία ή οι σημαίες τους μοιάζουν (όπως των σκανιδιναβικών χωρών). Και είδαν στο χάρτη ότι αυτές οι χώρες είναι γειτονικές. 
  • Κάποιες χώρες έχουν επάνω τον χάρτη τους, όπως αυτή της Κύπρου.
  •  Κάποιες έχουν σύμβολα από την αρχαία ιστορία τους, όπως αυτή της Αιγύπτου. 
  • Υπάρχει μια σημαία με τετράγωνο σχήμα (ελβετική), ενώ όλες έχουν ορθογώνο σχήμα. 
  • Και τέλος, υπάρχει μια σημαία σαν ζωγραφιά με τον ήλιο να ανατέλει από τη θάλασσα (Κιριμπάτι) και έμαθαν ότι αυτή η χώρα είναι η πρώτη στην οποία ανατέλει ο ήλιος την καινούρια μέρα. Την είδαν και στον χάρτη.
 Έτσι συνειδητοποίησαν ότι η κάθε χώρα έχει στη σημαία της κάτι που θυμίζει τη χώρα αυτή, την κάνει να ξεχωρίζει από τις άλλες και μας βοηθάει να την καταλάβουμε αμέσως.
 Στη συνέχεια με αφορμή τον πίνακα, μιλήσαμε για την ελληνική σημαία.
 Αναρρωτήθηκαν γιατί οι επαναστατημένοι τότε έλληνες να ήθελαν να έχουν μια σημαία. Και συμπέραναν ότι ήθελαν κάτι να τους ενώνει και να τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους τούρκους. Τους έδειξα διάφορα λάβαρα και σημαίες που υπήρξαν κατά τα χρόνια της επανάστασης. 
 Στη συνέχεια μιλήσαμε για την τελική μορφή της ελληνικής σημαία, για ποιο λόγο επέλεξαν τα χρώματα αυτά, γιατί να έχει το σταυρό επάνω και γιατί οι ρίγες είναι εννιά.

  Οι εικόνες του βιβλίου της Γλώσσας (ΒΜ σελ 58-59) βοήθησαν να σκεφτούν πού και πότε υψώνουμε την ελληνική σημαία και να καταλάβουν τη σημασία της. Τέλος τους παρουσίασα το εθνόσημα και εξήγησα το ρόλο του.

  Αφού ολοκληρώθηκε όλη αυτή η διαδικασία όλες οι πληροφορίες συγκεντρώθηκαν και καταγράφηκαν σε ένα lapbook στο οποίο φυσικά χρωμάτισαν την ελληνική σημαία.
 
 
 Σίγουρα η ιστορία και ο συμβολισμός της ελληνικής σημαίας μπερδεύεται με τη μυθοπλασία. Οι πηγές είναι πολλές και οι πιθανές ερμηνίες ακόμα περισσότερες!
 Για τον λόγο αυτό επέλεξα την πιο απλή για τα παιδιά της ηλικίας αυτής, δηλαδή ότι το μπλε συμβολίζει τη θάλασσα και το λευκό τα κύματα, η οποία εξυπηρέτησε μια χαρά τον σκοπό που ήταν να καταλάβουν ότι τα χρώματα της κάθε σημαίας παρουσιάζουν κάτι από τη χώρα μας. Οι βαθύτερες αλληγορικές ερμηνίες δεν μπορούν να γινουν εύκολα κατανοητές σε αυτή την ηλικία.
  Τα παιδιά θα έχουν τα χρόνια μπροστά τους ώστε αν θελήσουν να μάθουν και να εμπλουτίσουν τις πληροφορίες αυτές.
πηγή: 1. Γ.Βλάχος, “Του Κόσμου οι Σημαίες”, Εμπειρία Εκδοτική
     2. https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82

Μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων…τι;

  

  Φέτος που ήταν Παρασκευή η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές των χριστουγέννων, νομίζω, απασχόλησε πολλούς το θέμα…αυτή τη μέρα τι κάνουμε;;; 


 Χμμ… Μιλάμε για το πώς περάσαμε και βάζουμε στόχους για τη νέα χρονιά; Άλλωστε αυτό δεν κάνουμε όλοι μας κάθε αρχή του χρόνου;
  Οπότε, φέτος μετά από κάποιες ιδέες που είδα στο ίντερνετ αποφάσισα να ασχοληθούμε με αυτό ακριβώς! Να μιλήσουμε για το πώς περάσαμε και να βάλουμε στόχους αλλά με έναν τρόπο λίγο διαφορετικό.

  Αρχικά, τους έδωσα ένα φύλλο εργασίας στο οποίο έπρεπε να μου ετοιμάσουν “φωτογραφίες” με τις αναμνήσεις τους από τις διακοπές. 
 Το φύλλο εργασίας είναι αυτό.
Την ιδέα την πήρα από το Teachers Pay Teachers όπου έχει περισσότερες επιλογές και για μεγαλύτερα παιδιά. 
Εμείς επειδή ακόμα δεν έχουμε μάθει όλη την αλφαβήτα και δεν μπορούμε να γράψουμε όλες τις λέξεις περιοριστήκαμε σε ζωγραφίες και μονολεκτικές περιγραφές.
Βέβαια με κάθε στιγμιότυπο που μου ετοίμαζαν μου περιέγραφαν προφορικά και την ανάμνησή τους.
  Στη συνέχεια ετοιμάσαμε της κάρτα του 2016 με το τι θέλουμε να κάνουμε ή να μην κάνουμε τη νέα χρόνια. 

Η κάρτα που ετοιμάσαμε είναι εδώ.

Η ιδέα ήρθε απο το Teachers Pay Teachers  όπου έχει περισσότερα σχέδια.

 Φυσικά, κόψαμε τη βασιλόπιτα και μιλήσαμε για το έθιμο αυτό.

  Έτσι “χαλαρά”, και με λίγα μαθηματικά πέρασε η πρώτη μέρα στο σχολείο μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.

Καλή χρονιά να έχουμε!

28η Οκτώβριου – Ένα κουτί γεμάτο…ιστορία!

  Χτες το πρωί στην τάξη περίμενε μια έκπληξη τα παιδιά. Ένα μυστήριο κουτί βρισκόταν επάνω στο χαλάκι. Το κουτί ήταν κλειστό και θα έπρεπε να περιμένουν μέχρι την τελευταία ώρα για να μάθουν τι είχε μέσα. 

  
  Η ανυπομονησία τους ήταν μεγάλη, το επεξεργάστηκαν στο διάλλειμα, προσπάθησαν να κρυφοκοιτάξουν τι περιέχει αλλά τίποτα! Ήταν καλά κλεισμένο με ταινία.
  Την τελευταία ώρα αφου μαζευτήκαμε γύρω του, τους άνοιξα το κουτί. Τα άφησα μόνα τους να βγάλουν το περιεχόμενο και να το επεξεργαστούν.
  Στο κουτί είχα βάλει:
  •  ένα κράνος (ψεύτικο φυσικά, από κατάστημα παιχνιδιών)
  •  ένα κασκόλ
  •  ένα σκουφί
  •  μια εικονίτσα
  •  3 κάρτες όπου έγραφαν “1940”, “0ΧΙ” και “28η Οκτωβρίου”
  •  φωτγοραφίες από την εποχή του πολέμου
  •  εκτυπωμένα εξώφυλλα εφημερίδων της εποχής (δεν ήταν εύκολο να βρω αληθινές εφημερίδες, αλλα μια χαρά έκαναν την δουλειά τους!)
  •  έναν φάκελο στον οποίο είχα εκτυπώσει και κολλήσει τη φωτογραφία από έναν αληθινό φάκελο της εποχής σταλμένος από το στρατόπεδο
  • ένα μικρό γράμμα από φαντάρο της εποχής
  • ένα μικρός κουτάκι με νομισματα της εποχης
  • σημαιάκια απο χώρες και
  • έναν χαρτη της Ευρώπης.
  • μπορούσα να είχα βάλει ένα cdi με τραγούδια και ηχητικά ντοκουμέντα της εποχής
  • επίσης υπήρξε και η σκέψη να βάλω ένα όπλο αλλά τελικά δε μου άρεσε η ιδέα.
Αφού, άφησα τα παιδιά να ανακαλύψουν το περιεχόμενο και να το περιεργαστούν, στη συνέχεια τα ρώτησα ποιος θα μπορούσε να μας στείλει ένα τέτοιο κουτί; Τι να είναι αυτός; Μου απάντησαν ότι είναι φαντάρος και ότι είναι από τα παλιά χρόνια γιατί οι φωτογραφίες είναι ασπρόμαυρες.
  Έπειτα τους έδειξα την ημερομηνία στα καρτελάκια και άρχισα να τους αφηγούμαι τα βασικά σημεία της ιστορίας δείχνοντάς τους παράλληλα φωτογραφίες ή κάποιο από τα αντικείμενα.
  Στο τέλος μιλήσαμε για τα αποτελέσματα του πολέμου και το πόσο καταστροφικός είναι.
   Νομίζω ότι όλη η διαδικασία ενεργοποιήσε το ενδιαφέρον τους γιατί περίμεναν με ανυσπομονησία να δουν το περιεχόμενο. Παράλληλα “έζησαν” την ιστορία αφού πίστεψαν ότι όντως το πακέτο μας το είχε στείλει κάποιος που ήταν τότε φαντάρος! 
  Φυσικά και δεν τους χάλασα αυτό που πίστεψαν!

Η ιδέα “κλάπηκε” από: http://www.popi-it.gr/giortes/28-oktobriou/koyti-eksistorisi-gegonoton-1940/