Κίνηση με ψευδοπόδια (amoeba):

Κίνηση με βλεφαρίδες (paramecium):

Kίνηση με μαστίγια (euglena):

R. J. Lefkowitz                              B. K. Kobilka

Το βραβείο Νοbel Xημείας για το 2012 απονεμήθηκε από κοινού στους Robert J. Lefkowitz και Brian K. Kobilka για μελέτες τους σχετικά με υποδοχείς των G-πρωτεινών (G-protein-coupled receptors ή πιο σύντομα GPCRs).

Oι GPCRs είναι πρωτεΐνες που διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη και είναι υπεύθυνες για τη διαβίβαση πληροφοριών που δημιουργήθηκαν από εξωκυτταρικά σήματα όπως τα φωτόνια, οι οσμηρές και οι γευστικές ουσίες, οι ορμόνες και οι νευροδιαβιβαστές.

Οι GPCRs ενεργοποιούν τις G-πρωτεΐνες που βρίσκονται εντός του κυτταροπλάσματος. Αυτές με τη σειρά τους ενεργοποιούν ένα καταρράκτη αντιδράσεων που τελικά οδηγεί σε αλλαγή της λειτουργίας του κυττάρου.

Ουσιαστικά, οι G-πρωτεΐνες λειτουργούν ως μοριακοί διακόπτες.

Ίσως δεν είναι ευρύτερα γνωστό ότι τουλάχιστον τα μισά από τα φαρμακευτικά σκευάσματα επιδρούν σε GPCRs. Mαθαίνοντας γι’ αυτούς δίνεται η δυνατότητα στην επιστημονική κοινότητα να δημιουργήσει καλύτερα φάρμακα.

Συγχαρητήρια Professor Lefkowitz και Professor Kobilka!

Κβαντομηχανική προσέγγιση των βασικών κατηγοριών του χημικού δεσμού.

Ξεχάστε Βοhr, Lewis και κανόνες οκτάδας – δεκάδας – δωδεκάδας – δεκαοκτάδας. Το ηλεκτρόνιο έχει διττή υλοκυματική υπόσταση . Ο σχηματισμός του χημικού δεσμού εξηγείται πλέον ενεργειακά: σχηματίζεται και είναι ισχυρός εφόσον οδηγεί το σύστημα σε ενεργειακό φρεάτιο.

Ατομικά και μοριακά τροχιακά συνδυάζονται για να σχηματιστούν ενδομοριακοί και διαμοριακοί δεσμοί. Δεσμοί που κρατούν σε συνοχή τα δομικά σωμάτια τόσο της άβιας όσο και της έμβιας ύλης .

Οι πιο προσεκτικοί θα εντοπίσουν δύο προβλήματα που παρουσιάζει αυτή η υπέροχη κατά τα άλλα προσομοίωση:

1) Η διαφορά μεταξύ των κατηγοριών του χημικού δεσμού δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο ξεκάθαρη όσο παρουσιάζεται στο animation.

2) Ο ομοιοπολικός δεσμός εμφανίζεται ασθενέστερος του ιοντικού, κάτι το οποίο δεν ισχύει σε πολλές περιπτώσεις. Κοιτάξτε για παράδειγμα το διαμάντι για να καταλάβετε πόσο ισχυρός μπορεί να είναι ο ομοιοπολικός δεσμός. Στην πραγματικότητα, κατά το λιώσιμο της ζάχαρης δεν διασπώνται οι ομοιοπολικοί δεσμοί μεταξύ των ατόμων στα μόριά της: σπάνε οι διαμορικοί δεσμοί Van der Waal’s (ασθενέστεροι του ιοντικού δεσμού).