ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

Το 5ο Δημοτικό Σχολείο στα πλαίσια της Πανελλήνιας Ημέρας κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού συμμετείχε στην Πανελλήνια Σχολική Δράση “Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό. Ήταν μία από τις πολλές δράσεις που έκανε η τάξη μας εκείνη την ημέρα!

Μια ημέρα δράσεων, σκέψης και συναισθημάτων

Με αφορμή την 6η Μαρτίου, Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, οι μαθητές της τάξης σε συνεργασία με το νηπιαγωγείο συμμετείχαν σε μια σειρά από βιωματικές δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση, την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την ενίσχυση της αποδοχής της διαφορετικότητας. Στις δραστηριότητες αυτές συνεργαστήκαμε και με το νηπιαγωγείο, δημιουργώντας μια όμορφη κοινή εμπειρία για τα παιδιά.

🎬 Αφόρμηση για σκέψη και συζήτηση

Η ημέρα ξεκίνησε με την προβολή μιας μικρού μήκους ταινίας με θέμα τον σχολικό εκφοβισμό. Η ταινία αποτέλεσε αφορμή για προβληματισμό και συζήτηση. Τα παιδιά παρατήρησαν προσεκτικά όσα συνέβαιναν στην ιστορία, εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα και μοιράστηκαν όσα τους έκαναν εντύπωση ή τους προβλημάτισαν.

 https://www.youtube.com/watch?v=HlnHCP9jBz4

🎵 «Μήλα γύρω-γύρω, στη μέση πορτοκάλι»

Στη συνέχεια ακούσαμε το παιδικό τραγούδι «Μήλα γύρω-γύρω, στη μέση πορτοκάλι», το οποίο μιλά με συμβολικό τρόπο για τη διαφορετικότητα και την αποδοχή. Τα παιδιά συμμετείχαν σε μια μικρή δραματοποίηση, όπου κάποιοι έγιναν «μήλα» και κάποιοι «πορτοκάλι». Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα προσπάθησαν να μπουν ο ένας στη θέση του άλλου και να σκεφτούν πώς νιώθει κάποιος όταν ξεχωρίζει ή όταν βρίσκεται στο περιθώριο. Στη συνέχεια συζητήσαμε όλοι μαζί τα συναισθήματα που γεννήθηκαν σε κάθε περίπτωση.

https://www.youtube.com/watch?v=sANf_UzOe5c

👑 Στεφανάκι για τα κεφάλια των παιδιών

Τα παιδιά παίζοντας το παιχνίδι φορούσαν ένα στεφανάκι στο κεφάλι τους με ένα μήλο ή ένα πορτοκάλι από χαρτί. Φορώντας τα στεφανάκια, παίξαμε το παιχνίδι που σχετίζεται με το τραγούδι, δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να συμμετέχουν ενεργά και να διασκεδάσουν μέσα από το παιχνίδι και τη συνεργασία.

🍎 Δράση «Το πληγωμένο μήλο»

Μια από τις πιο δυνατές στιγμές της ημέρας ήταν η δραστηριότητα «Το πληγωμένο μήλο». Τα παιδιά παρατήρησαν δύο μήλα που εξωτερικά φαίνονταν ακριβώς ίδια. Στο ένα μήλο όμως απευθύναμε άσχημα λόγια, το κοροϊδέψαμε και το «απομονώσαμε», ενώ στο άλλο μιλήσαμε με ευγένεια και σεβασμό.

Όταν στο τέλος κόψαμε τα μήλα, τα παιδιά είδαν ότι δεν ήταν ίδια στο εσωτερικό τους. Το ένα ήταν φρέσκο και υγιές, ενώ το άλλο φαινόταν μαυρισμένο και «πληγωμένο». Η δραστηριότητα αυτή βοήθησε τα παιδιά να κατανοήσουν ότι πολλές φορές οι πληγές που προκαλούν τα λόγια και οι πράξεις μας δεν φαίνονται εξωτερικά, αλλά υπάρχουν και επηρεάζουν βαθιά τα συναισθήματα των άλλων. Φουσκώσαμε μετά ένα μπαλόνι δείχνοντας συμβολικά πώς μαζεύεται ο θυμός μέσα μας αν δεν μιλάμε…

🎈 🎈 🎈 Δράση «Σπάζοντας τη σιωπή»

Μέσα από τη συζήτηση που ακολούθησε, τα παιδιά κατανόησαν ότι δεν είναι σωστό να κρατάμε μέσα μας τον θυμό ή τη στεναχώρια. Είναι σημαντικό να μιλάμε, να ζητάμε βοήθεια και να «σπάμε τη σιωπή» όταν κάτι μας πληγώνει.

Για να το συμβολίσουμε αυτό, βγήκαμε όλοι μαζί στην αυλή και σπάσαμε τα φουσκωμένα μας μπαλόνια σπάζοντας συμβολικά τον «θυμό» μας, παίρνοντας την απόφαση ότι με τον ίδιο τρόπο θα σπάμε και τη σιωπή μας όταν κάτι μας ενοχλεί ή μας στεναχωρεί. Αυτό έγινε στα πλαίσια της συμμετοχής του σχολείου μας στην Πανελλήνια Σχολική Δράση: «Μπαίνω στη θέση του άλλου και λέω όχι στη βία και στον εκφοβισμό».

Μια μέρα γεμάτη σκέψεις και συναισθήματα

Ολοκληρώσαμε τη δράση με μία αφίσα που έφτιαξαν σε συνεργασία η κάθε ομάδα μέσα στην τάξη. Η ημέρα αυτή γέμισε τα παιδιά με έντονα συναισθήματα, προβληματισμούς και σημαντικά μηνύματα. Μέσα από τη συζήτηση, το παιχνίδι και τις βιωματικές δράσεις, οι μαθητές είχαν την ευκαιρία να κατανοήσουν την αξία της καλοσύνης, του σεβασμού και της αποδοχής.

(Ευχαριστούμε την Κατερίνα Κόμπου για την ιδέα και προσφορά της αφίσας)

Ελπίζουμε ότι αυτές οι εμπειρίες θα αποτελέσουν μια σημαντική αφορμή, ώστε τα παιδιά να σκέφτονται πιο συνειδητά τις πράξεις και τα λόγια τους, συμβάλλοντας όλοι μαζί στη δημιουργία ενός σχολείου όπου κυριαρχούν η φιλία, η συνεργασία και η αλληλοϋποστήριξη.

Στο πλαίσιο του μαθήματος της Μελέτης του Περιβάλλοντος, πραγματοποιήσαμε στην τάξη μας μια δημιουργική και βιωματική δραστηριότητα με στόχο να βοηθήσουμε τους μαθητές να θυμηθούν και να κατανοήσουν καλύτερα τις τέσσερις εποχές του χρόνου.

Αρχικά διαπιστώσαμε, μέσα από συζήτηση, ότι αρκετά παιδιά δυσκολεύονταν να θυμηθούν σε ποια εποχή ανήκει κάθε μήνας. Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να προσεγγίσουμε το θέμα μέσα από τα εικαστικά και το παιχνίδι, ώστε η μάθηση να γίνει πιο ευχάριστη και ουσιαστική.

Κάθε μαθητής ανέλαβε να χρωματίσει έναν μήνα του χρόνου. Παράλληλα, ορισμένοι μαθητές ζωγράφισαν μία από τις τέσσερις εποχές: τον χειμώνα, την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο.

Στη συνέχεια, τοποθετήσαμε στον τοίχο της τάξης τις ζωγραφιές των εποχών και οργανώσαμε το παιχνίδι «Βρες την εποχή του κάθε μήνα». Οι μαθητές παρατηρούσαν τις ζωγραφιές των μηνών και προσπαθούσαν να τις αντιστοιχίσουν με τη σωστή εποχή, συζητώντας και αιτιολογώντας τις επιλογές τους.

Μέσα από τη δραστηριότητα αυτή, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν για:

• τα χαρακτηριστικά κάθε εποχής (καιρός, φύση, αλλαγές στο περιβάλλον),

• τις γιορτές που συνδέονται με καθεμία από αυτές,

• σημαντικά γεγονότα μέσα στη χρονιά,

• καθώς και δραστηριότητες των ανθρώπων που συνηθίζονται σε κάθε εποχή.

Η δράση αυτή είχε ως βασικό παιδαγωγικό στόχο τη βιωματική μάθηση, ενισχύοντας την κατανόηση μέσα από τη δημιουργία, τη συνεργασία και το παιχνίδι. Παράλληλα, καλλιεργήθηκαν η παρατηρητικότητα, η έκφραση μέσω της τέχνης και η ικανότητα των μαθητών να συνδέουν τις γνώσεις τους με εμπειρίες της καθημερινής ζωής.

Με αυτόν τον τρόπο, οι μαθητές προσέγγισαν το θέμα των εποχών με έναν δημιουργικό και ευχάριστο τρόπο, μετατρέποντας τη μάθηση σε μια διαδικασία ανακάλυψης και συμμετοχής.

Η παρουσία των ζωγραφιών των μηνών και των εποχών στον τοίχο της τάξης λειτουργεί ως ένα οπτικό μαθησιακό εργαλείο που υποστηρίζει τη μαθησιακή διαδικασία με πολλούς παιδαγωγικούς τρόπους. Βοηθάει στην οπτική ενίσχυση της μνήμης, στη σταθερή αναφορά μέσα στην τάξη, ενισχύει την ενεργή μάθηση των μαθητών, καθώς είναι έργα στα οποία συμμετείχαν ενεργά, υποστηρίζει τη βιωματική μάθηση και τέλος αποτελεί ευκαιρία για επανάληψη μέσα από την καθημερινότητα, ενισχύοντας σταδιακά την κατανόηση των παιδιών.

Έτσι, ο τοίχος της τάξης μετατρέπεται σε ένα ζωντανό μαθησιακό περιβάλλον, όπου η γνώση παραμένει ορατή και προσβάσιμη στους μαθητές καθημερινά.

Στο μάθημα των Μαθηματικών, οι μαθητές μας έγιναν για λίγο… αγρότες! Με αφορμή την εισαγωγή στην προπαίδεια, συμμετείχαν σε μια βιωματική δραστηριότητα όπου η μάθηση συνδυάστηκε με τη φαντασία, τη συνεργασία και τη δημιουργικότητα.

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και «φύτεψαν» στο χωράφι τους καρότα, μπρόκολα, κουνουπίδια και μαρούλια. Η αποστολή τους ήταν να οργανώσουν 12 λαχανικά σε ίσες σειρές. Όμως υπήρχε ένας σημαντικός κανόνας:

κανένας μαθητής δεν έπρεπε να τοποθετήσει τα 12 λαχανικά με τον ίδιο τρόπο που τα είχε τοποθετήσει κάποιος άλλος!

Έτσι, οι μικροί μας αγρότες άρχισαν να πειραματίζονται και να αναζητούν διαφορετικούς τρόπους οργάνωσης:

1 σειρά των 12

2 σειρές των 6

3 σειρές των 4

4 σειρές των 3

6 σειρές των 2

12 σειρές του 1

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές ανακάλυψαν βιωματικά ότι ο αριθμός 12 μπορεί να «σπάσει» σε διαφορετικές ίσες ομάδες. Κατανόησαν στην πράξη την έννοια του πολλαπλασιασμού ως επαναλαμβανόμενη πρόσθεση, γνώρισαν τους παράγοντες του 12 και ήρθαν σε επαφή με την αντιμεταθετική ιδιότητα (π.χ. 3×4 και 4×3).

Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι συνεργάστηκαν, συζήτησαν, δοκίμασαν, έκαναν λάθη και ξαναπροσπάθησαν. Η τάξη μας μετατράπηκε σε ένα ζωντανό χωράφι μάθησης, όπου κάθε «σπόρος» γνώσης βρήκε το δικό του τρόπο να φυτρώσει. Στο τέλος ήρθε και το τρακτέρ…να προσφέρει βοήθεια στους αγρότες!

Γιατί όταν η μάθηση γίνεται εμπειρία, τότε ριζώνει βαθιά

Στο πλαίσιο της επίσκεψής μας στο Μουσείο Παραμυθιού, οι μαθητές μας συμμετείχαν σε ένα δημιουργικό εργαστήριο παραμυθιού, όπου ανακάλυψαν πώς μια απλή λέξη μπορεί να γίνει η αφετηρία για ένα ολόκληρο παραμύθι.

Η δραστηριότητα ξεκίνησε με μια μόνο λέξη που σκέφτηκαν τα παιδιά:

 μελιτζάνα. Από αυτή τη λέξη δημιουργήσαμε μια ακροστιχίδα. Για κάθε γράμμα της λέξης τα παιδιά έλεγαν και από μία λέξη που αρχίζει από αυτό το γράμμα. Μέσα από καταιγισμό ιδεών προέκυψαν οι εξής λέξεις: μέλι, ελικόπτερο, λουλούδι, ιπποπόταμος, Τάσος, ζέβρα (ζευγάρι), αγελάδα, νερό, αγάπη.

Στη συνέχεια, οι λέξεις αυτές έγιναν τα βασικά στοιχεία της ιστορίας μας. Τα παιδιά συνεργάστηκαν, αντάλλαξαν ιδέες και χρησιμοποίησαν τη φαντασία τους για να ενώσουν όλες τις λέξεις σε μια συνεκτική αφήγηση. Έτσι γεννήθηκε ένα πρωτότυπο παραμύθι με κεντρικό ήρωα τον Τάσο, μια αυλή γεμάτη ζώα, λουλούδια και μέλισσες που φτιάχνουν μέλι, μια μικρή λίμνη με νερό και μια ξαφνική αναστάτωση από ένα ελικόπτερο που πετά πάνω από το χωριό. Φυσικά, το στοιχείο που δεν έλειψε από την ιστορία μας ήταν η αγάπη…

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι μαθητές κατάλαβαν ότι η δημιουργική γραφή δεν ξεκινά απαραίτητα από μια ολοκληρωμένη ιδέα, αλλά μπορεί να ξεκινήσει από μία μόνο λέξη. Η τεχνική της ακροστιχίδας βοήθησε τα παιδιά να οργανώσουν τη σκέψη τους, να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους και να δουν πώς με συνεργασία και φαντασία οι λέξεις μεταμορφώνονται σε ιστορίες.

Η εμπειρία στο Μουσείο Παραμυθιού αποτέλεσε μια ξεχωριστή ευκαιρία να καλλιεργήσουμε τη δημιουργικότητα, τη συνεργασία και την αγάπη για τη λογοτεχνία, αποδεικνύοντας ότι κάθε λέξη κρύβει μέσα της ένα ολόκληρο παραμύθι που περιμένει να ειπωθεί.

 Το εξώφυλλο του παραμυθιού έγινε με τη βοήθεια της Τ.Ν. (A.I.)

 https://online.fliphtml5.com/kihfp/xhms/#p=1

Σήμερα  τα τμήματα της Β τάξης του σχολείου επισκέφθηκαν το Μουσείο Παραμυθιού Καβάλας. Στα πλαίσια του προγράμματος Φιλαναγνωσίας, αλλά και της ενότητας του βιβλίου στη Γλώσσα («Μες στο μουσείο») αποφασίσαμε να συνδιάσουμε την επίσκεψη σε  μουσείο με τα παραμύθια!…

Ο Σύλλογος Εικαστικών Τεχνών και Φιλοτέχνων Ν. Καβάλας με πολλή αγάπη για μεγάλους και μικρούς ζωντάνεψε 80 παραμύθια και  μύθους μέσα από ξύλινα κασάκια ζωγραφισμένα και με διάφορες τεχνικές σε τρισδιάστατη απόδοση, με ανακυκλώσιμα υλικά, ζωγραφική σε μουσαμά και τοίχους μας ταξίδεψαν στο βασίλειο των παραμυθιών.

Γνωρίσαμε παραδοσιακά, αλλά και σύχγρονα παραμύθια μέσα από μία άλλη οπτική, αντιληφθήκαμε τη δύναμη της αγάπης για τη δημιουργία ενός μουσείου, το μεράκι, την προσφορά και την αξία της φαντασίας μέσα από την ανακύκλωση.

Τα παιδιά έδειξαν υποδειγματική συμπεριφορά, αλλά και ενδιαφέρον για όσα είδαν, συμμετείχαν ενεργά και φανέρωσαν την αγάπη τους για το παραμύθι. Στο τέλος έγιναν ζωγράφοι αλλά και δημιουργοί παραμυθιού.

Οι ζωγραφιές της ομάδας των ζωγράφων έμειναν στο μουσείο, ενώ οι ζωγραφιές για την εικονογράφηση του παραμυθιού σε εμάς, για να ολοκληρώσουμε την έντυπη ή ψηφιακή μορφή του παραμυθιού.

Ευχαριστούμε τις υπεύθυνες για την εμπειρία και την ξενάγηση!

Υ.Γ.: Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε όλες τις ζωγραφιές από το παραμύθι που δημιούργησαν τα παιδιά!

Στα πλαίσια του εργαστηρίου δεξιοτήτων “Στην τσέπη…χαρτζιλίκι” συζητήσαμε με τα παιδιά στην τάξη για τις ανάγκες και τις επιθυμίες και έπειτα κλήθηκαν να συνεργαστούν με την ομάδα τους και να φτιάξουν 2 αφίσες ο καθένας, χωρίζοντας τις εικόνες που τους δόθηκαν σε ΑΝΑΓΚΕΣ ή ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ, αφού συμφωνήσουν για ποιο λόγο επέλεξαν να βάλουν την κάθε εικόνα στην κατηγορία που θεωρούν σωστή.  Στη συνέχεια έπρεπε στην ολομέλεια της τάξης να εξηγήσουν γιατί θεωρούν κάθε εικόνα “ανάγκη” ή “επιθυμία” και πώς αποφάσισαν ότι θα μπει εκεί.

Σκοπός του εργαστηρίου ήταν η διαφοροποίηση των εννοιών «έχω ανάγκη» και «επιθυμώ»
Έτσι οι μαθητές / τριες:
1. διακρίνουν την έννοια των ρημάτων «έχω ανάγκη» – «επιθυμώ»
2. αναλύουν τους λόγους της τοποθέτησης της κάθε κάρτας στην αντίστοιχη ετικέτα και τέλος
3. αναγνωρίζουν τις ανάγκες και τις επιθυμίες τους

Με αφορμή τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών, είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα τη ζωή και το σπουδαίο έργο τους. Εκκλησιαστήκαμε και μιλήσαμε για τη συμβολή τους στα γράμματα και την παιδεία.

Παρακολουθήσαμε εκπαιδευτικό βίντεο και ανταλλάξαμε σκέψεις και απορίες. Στη συνέχεια, τα παιδιά εργάστηκαν με ενθουσιασμό σε χειροτεχνίες και κατασκευές (παζλ) σχετικά με τους 3 Ιεράρχες.