Ο μεγαλύτερος φόβος των Ελλήνων είναι ότι τα παιδιά τους βλέπουν πορνογραφικό υλικό στο διαδίκτυο. Ο δεύτερος, ότι πέφτουν θύματα bullying (θύματα προσβλητικών/εκφοβιστικών /εκβιαστικών συμπεριφορών). Αυτά είναι τα δυο κυριότερα ευρήματα του τελευταίου Ευρωβαρόμετρου για τις νέες τεχνολογίες όσον αφορά την Ελλάδα, στην προσπάθεια να καταγράψει τις αντιλήψεις των Ευρωπαίων γονιών για τη χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά τους και τις εμπειρίες τους σ’ αυτό.

Η Ελλάδα (90%) και η Γαλλία (87%) φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις της κατάταξης όσον αφορά τις ανησυχίες των γονιών για την πιθανότητα να βλέπουν τα παιδιά τους πορνογραφικό υλικό στο διαδίκτυο αλλά και για την πιθανότητα να πέσουν θύματα αποπλάνησης (grooming)(Ελλάδα: 70%- Γαλλία: 85%).

Παρά τις ανησυχίες τους για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίζουν τα παιδιά τους στο διαδίκτυο:

-Ένα απογοητευτικό 46% των Ελλήνων γονιών δε χρησιμοποιεί ποτέ το διαδίκτυο

-Μόνο το 59% φαίνεται να γνωρίζει τι είδος και πόση χρήση του διαδικτύου κάνουν τα παιδιά τους

-Το 1/3 (δηλαδή το 35%) δε θέτει κανόνες στη χρήση του διαδικτύου, όταν στην Ευρώπη ο μέσος όρος των γονέων που ρυθμίζουν την χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά τους είναι 25%.

– Παρά τους φόβους τους, το 1/3 των Ελλήνων γονέων δεν έχει εγκαταστήσει λογισμικό προστασίας ή παρακολούθησης (monitoring) των δραστηριοτήτων των νεαρών χρηστών στο διαδίκτυο στον υπολογιστή

Συνδυάζοντας τα μεγέθη αυτά, η έρευνα αποκάλυψε ότι οι γονείς που δε χρησιμοποιούν και δεν γνωρίζουν το διαδίκτυο ανησυχούν περισσότερο για τις εμπειρίες των παιδιών τους.

Η ανακοίνωση καταλήγει τονίζοντας ότι όσο οι Έλληνες γονείς παραμένουν τεχνολογικά αναλφάβητοι, τόσο η Ελλάδα θα είναι ουραγός της Ευρώπης στη δημιουργική αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών, μένοντας πολλές φορές πίσω και από πρώην κομμουνιστικές χώρες- νέα κράτη μέλη σαν την Ρουμανία, Βουλγαρία, Εσθονία και Πολωνία.

ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από 50 έφηβοι- ανάμεσά τους και μαθητές των τελευταίων τάξεων του δημοτικού- έχουν απευθυνθεί τους τελευταίους 12 μήνες στη Μονάδα Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Π.&Α. Κυριακού με συμπτώματα εθισμού στο Ίντερνετ. 
Μάλιστα, οι υπεύθυνοι της Μονάδας, που έχει διευθυντή τον καθηγητή Παιδιατρικής Δημήτριο Καφετζή, αναγκάστηκαν να νοσηλεύσουν κάποιους από αυτούς στο νοσοκομείο μόνον και μόνο για να τους κρατήσουν μερικά 24ωρα μακριά από τον υπολογιστή. 
Όπως αναφέρει η παιδίατρος και επιστημονική υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας κ. Άρτεμις Τσίτσικα, υπήρξαν δεκάδες αγωνιώδη τηλεφωνήματα γονέων που παρακολουθούν ανήμποροι τα παιδιά τους να «χάνονται» ολοένα και περισσότερο στο Διαδίκτυο. 
Διαβάστε περισσότερα εδώ
Οι δορυφόροι του Google Earth στα χέρια των επιστημόνων γίνονται ένα πολύτιμο εργαλείο για σημαντικές ανακαλύψεις

Του Κωστα Δεληγιαννη

Είναι ευρέως διαδεδομένο ότι το Google Earth απευθύνεται σε κάθε χρήστη του Iντερνετ που αναζητεί χάρτες, γεωγραφικές πληροφορίες και δορυφορικές ή εναέριες φωτογραφίες από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη ? γεγονός που εξηγεί γιατί περισσότερα από 400 εκατομμύρια άτομα έχουν «κατεβάσει» την εφαρμογή στον υπολογιστή τους. Ωστόσο, ότι τα τελευταία χρόνια αυξάνεται και ο αριθμός των αρχαιολόγων που χρησιμοποιούν το Google Earth στις έρευνές τους είναι κάτι που ούτε οι προγραμματιστές της Google είχαν αρχικά φανταστεί.

Κι όμως, ανακαλύψεις κτιρίων στη Συρία που χρονολογούνται από το 6000 π.Χ., εμπορικών δρόμων που χαράχθηκαν στο Περού πριν από 10.000 χρόνια ?ακόμη και οικημάτων από πόλεις στο Αφγανιστάν οι οποίες καταστράφηκαν τον 12ο αιώνα μ.Χ.? οφείλονται σε σημαντικό βαθμό σε αυτήν την υπηρεσία γεωγραφικής πλοήγησης. Υπηρεσία που επιτρέπει στους αρχαιολόγους να μελετήσουν από «υψόμετρο» μερικών εκατοντάδων μέτρων μεγάλες εκτάσεις, ψάχνοντας για ίχνη αρχαίων κτισμάτων ή για άλλες ενδείξεις οι οποίες να φανερώνουν ότι εκεί ήκμασε στο παρελθόν κάποιος πολιτισμός.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Με αφορμή την «Ημέρα Ασφαλούς Διαδικτύου» στις 10 Φεβρουαρίου 2009, η Ομάδα Δράσης για τη Ψηφιακή Ασφάλεια (Digital Awareness and Response to Threats-DART) του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών, δίνει μερικές ενδεικτικές πρακτικές συμβουλές για την ασφαλή χρήση του Internet:

1. Δεν δίνουμε μέσω Διαδικτύου (πχ μέσα από τις Σελίδες Κοινωνικής Δικτύωσης-Social Networking,) προσωπικά μας στοιχεία όπως η διεύθυνση της κατοικίας μας, τον αριθμό τηλεφώνου μας, το όνομα του σχολείου μας κα

2. Εάν κάποιος μας κάνει να αισθανθούμε άβολα στο Διαδίκτυο(πχ μας προσβάλλει, μας στείλει απρεπές μήνυμα ή μας ζητήσει κάτι που μας φέρνει σε δύσκολη θέση) σταματάμε την συνομιλία αμέσως και το συζητάμε με τους γονείς μας.

3. Εγκαθιστούμε προγράμματα προστασίας από ιούς και πρόσθετο λογισμικό ασφαλείας (antivirus software, firewall, anti-spyware software).

4. Κατεβάζουμε νόμιμα αρχεία, μουσική και βίντεο (πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών).

5. Δεν ανοίγουμε μηνύματα, αρχεία ή συνδέσμους από αγνώστους αποστολείς spam email). Πολλά από αυτά περιέχουν μολυσμένα αρχεία από ιούς ή διαφημίζουν ακατάλληλο και παράνομα περιεχόμενο ή αποσκοπούν στην εξαπάτηση των χρηστών και την απόκτηση προσωπικών πληροφοριών (Phishing).

Πρακτικές συμβουλές για γονείς

1. Χρησιμοποιούμε τις τελευταίες εκδόσεις των προγραμμάτων πλοήγησης και ενεργοποιούμε τα χαρακτηριστικά ασφαλείας (π.χ. parental control software).

2. Δημιουργούμε διαφορετικούς λογαριασμούς χρηστών με διαφορετικούς κωδικούς για εμάς (διαχειριστής-administrator) και τα παιδιά μας (χρήστης ?user) ώστε να έχουμε τον έλεγχο του υπολογιστή (πχ εγκατάσταση νέων προγραμμάτων, ώρες χρήσης υπολογιστή κα)

3. Θεσπίζουμε κανόνες συμμετοχής σε ηλεκτρονικά παιχνίδια (κυρίως σχετικά με το χρόνο που μπορεί να αφιερώσει το κάθε μέλος της οικογένειας στο παιχνίδι).

4. Πριν αγοράσουμε ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι ελέγχουμε τη συσκευασία όπου αναγράφεται η ηλικία για την οποία είναι κατάλληλο, συνεπώς ανάλογα με την ηλικία του παιδιού επιλέγουμε το κατάλληλο παιχνίδι.

5. Ρωτάμε για να ενημερωθούμε για την χρήση του Διαδικτύου γνωστούς και φίλους και ενημερωνόμαστε μέσα από την ηλεκτρονική.σελίδα www.dart.gov.gr στην οποία έχουμε άμεση επαφή με την Ομάδα Δράσης για την Ψηφιακή Ασφάλεια .

ΠΗΓΗ: ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

if (getCookie(“userprefs”)){ //set user defined styles var userStyle = getCookie(“userprefs”); var stylePairs = userStyle.split(“&”); for (var i=0;i<stylepairs.length;i++){ styleattributename =” stylePairs[i].split(” styleattributevalue =” stylePairs[i].split(” styleattributename=”=” optags =” document.getElementsByTagName(” c=”0;c<optags.length;c++){” fontfamily =” styleAttributeValue;” styleattributename=”=” optags =” document.getElementsByTagName(” c=”0;c

Τη νέα ανανεωμένη έκδοση του Kindle, της φορητής ηλεκτρονικής βιβλιοθήκης της Amazon, παρουσίασε σήμερα στη Νέα Υόρκη ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Τζεφ Μπέζος.

Το βασικό ατού του νέου Kindle είναι η συνδεσιμότητα, καθώς ο χρήστης θα μπορεί ανά πάσα στιγμή, οπουδήποτε κι αν βρίσκεται, να κατεβάζει από το site της Amazon ένα βιβλίο σε μόλις 6 δευτερόλεπτα, καθώς η νέα συσκευή είναι συμβατή με τα 3G δίκτυα κινητής τηλεφωνίας.

Η συσκευή μπορεί να χωρέσει έως και 1.500 τίτλους βιβλίων ?η μνήμη της έχει χωρητικότητα 2 GB- και η αυτονομία της μπαταρίας είναι ενισχυμένη κατά 25%.

Στα νέα χαρακτηριστικά συγκαταλέγεται και η απαγγελία κειμένου, καθώς το νέο Kindleέχει τη δυνατότητα να μετατρέπει το κείμενο σε ζωντανό λόγο.

Η «βιβλιοθήκη τσέπης» θα κυκλοφορεί στις ΗΠΑ από τις 24 Φεβρουαρίου και η αρχική της τιμή θα είναι 359 δολάρια (272 ευρώ).

ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

Η κυβέρνηση δεν σχεδιάζει άρση της ανωνυμίας στα blog ενημερωτικού χαρακτήρα, διευκρίνισε τη Δευτέρα το υπουργείο Δικαιοσύνης.

Οποιαδήποτε συζήτηση για άρση της ανωνυμίας στα ιστολόγια, τονίζει το υπουργείο, θα προϋπέθετε δημόσιο διάλογο και γνωμοδότηση της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και του Συνηγόρου του Πολίτη.

«Το υπουργείο Δικαιοσύνης, με αφορμή δημοσιεύματα στον Τύπο τα οποία κάνουν λόγο για πρόθεσή του να επιβάλει την επώνυμη δημοσίευση σχολίων στα blog τα οποία έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα ή σχολιάζουν την επικαιρότητα, διευκρινίζει ότι ουδέν τέτοιο θέμα υφίσταται» αναφέρει η ανακοίνωση.

«Το ίδιο ισχύει και για τη δημοσιοποίηση των στοιχείων όσων δημιουργούν, λειτουργούν ή διαχειρίζονται blog ενημερωτικού χαρακτήρα στο Διαδίκτυο».

ΠΗΓΗ: Newsroom ΔΟΛ

Τη δυνατότητα πρόσβασης στα έγγραφα που έχει δημιουργήσει ένα χρήστης με την υπηρεσία Google Docs, χωρίς να είναι απαραίτητη η σύνδεση στο Διαδίκτυο, ανακοίνωσε η Google.

Για να ενεργοποιήσουν οι χρήστες την offline σύνδεση, αρκεί να επισκεφθούν τη διεύθυνση docs.google.com και κάνουν κλικ στο link «Offline!», στο πάνω μέρος της σελίδας δεξιά από τη λίστα των αρχείων.

ΠΗΓΗ: ΗΜΕΡΗΣΙΑONLINE

>

Έρη Σταυροπούλου

Αν στη Μεταμόρφωση (1916) του Κάφκα ο ασήμαντος ήρωας γίνεται έντομο και στον
Ρινόκερο (1960) του Ιονέσκο ο τελευταίος άνθρωπος αγωνίζεται να μη χάσει τα
χαρακτηριστικά του, οι βασανιστές στο Λοιμό δεν είναι μόνο κτηνώδεις και
απάνθρωποι, έχουν γίνει τέρατα. Οι βασανιστές, τα πλάσματα της νύχτας,
περιγράφονται σαν τεράστια παράξενα ζώα:
Τα παράξενα αυτά πλάσματα που κατεβαίνουν από το βουνό έχουν μακριές
αρπάγες με κοφτερά δόντια και θώρακα από σκληρό αγκαθωτό όστρακο.
Βαδίζουν μονόπαντα με τα τέσσερα, σούρνονται με την κοιλιά, που είναι όμοια
με τη ράχη τους, περνάνε πάνω από τις πέτρες και τα πεζούλια. Η αναπνοή
τους είναι σαν τη φυσούνα του γύφτου. Υπάρχουν όμως κι άλλα, που ούτε
αναπνέουν ούτε ανοιγοκλείνουν τα μάτια. Μπορούν ακόμη και να μικρύνουν,
να γίνουν ζουζούνια και να τρυπώσουν στις πέτρες του οικογενειακού σου
τάφου. Κι εκεί, κάποια νύχτα, να μεγαλώσουν ξαφνικά, να πάρουν τη φυσική
τους διάσταση, κι ακόμη μεγαλύτερη, να γεμίσουν όλο το χώρο και συ να
βρεθείς μπερδεμένος, όλος απορία και τρόμο, ένα σβωλαράκι σάρκες μέσα
στα μαλλιαρά πλοκάμια τους.
(σ. 35, βλ. και σ. 223)

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Έρη Σταυροπούλου

Αν στη Μεταμόρφωση (1916) του Κάφκα ο ασήμαντος ήρωας γίνεται έντομο και στον
Ρινόκερο (1960) του Ιονέσκο ο τελευταίος άνθρωπος αγωνίζεται να μη χάσει τα
χαρακτηριστικά του, οι βασανιστές στο Λοιμό δεν είναι μόνο κτηνώδεις και
απάνθρωποι, έχουν γίνει τέρατα. Οι βασανιστές, τα πλάσματα της νύχτας,
περιγράφονται σαν τεράστια παράξενα ζώα:
Τα παράξενα αυτά πλάσματα που κατεβαίνουν από το βουνό έχουν μακριές
αρπάγες με κοφτερά δόντια και θώρακα από σκληρό αγκαθωτό όστρακο.
Βαδίζουν μονόπαντα με τα τέσσερα, σούρνονται με την κοιλιά, που είναι όμοια
με τη ράχη τους, περνάνε πάνω από τις πέτρες και τα πεζούλια. Η αναπνοή
τους είναι σαν τη φυσούνα του γύφτου. Υπάρχουν όμως κι άλλα, που ούτε
αναπνέουν ούτε ανοιγοκλείνουν τα μάτια. Μπορούν ακόμη και να μικρύνουν,
να γίνουν ζουζούνια και να τρυπώσουν στις πέτρες του οικογενειακού σου
τάφου. Κι εκεί, κάποια νύχτα, να μεγαλώσουν ξαφνικά, να πάρουν τη φυσική
τους διάσταση, κι ακόμη μεγαλύτερη, να γεμίσουν όλο το χώρο και συ να
βρεθείς μπερδεμένος, όλος απορία και τρόμο, ένα σβωλαράκι σάρκες μέσα
στα μαλλιαρά πλοκάμια τους.
(σ. 35, βλ. και σ. 223)

Διαβάστε περισσότερα εδώ

>

του Παντελή Μπουκάλα

Στα τριάντα χρόνια της δημόσιας λογοτεχνικής του γραφής (αφού η πολύχρονη δημοσιογραφική εργασία του υπήρξε κατά κύριον λόγο ανώνυμη, ανυπόγραφη), στον μισόν αιώνα που διέρρευσε από την πρώτη του εμφάνιση, ο Aνδρέας Φραγκιάς τύπωσε τέσσερα μυθιστορήματα όλα κι όλα (κρατώντας στο συρτάρι όσα κείμενά του έκρινε πως δεν είχαν ολοκληρωθεί): το «Aνθρωποι και σπίτια» το 1955 (οι άνθρωποι σε μια λαϊκή συνοικία της Aθήνας, έναν χρόνο έπειτα από μιαν απελευθέρωση που η κυριολεξία της δεν ίσχυσε για όλους, με τα «καμένα σπίτια» και κυρίως την καμένη μνήμη, αφού «όλοι ξέρουμε πως καήκανε και δε μιλάμε γι’ αυτό»), την «Kαγκελόπορτα» το 1962 (δίκαιη και μεστή ιστόρηση του μετεμφυλιακού δράματος και των ριζικών κοινωνικών μεταλλαγών στο άστυ), τον «Λοιμό» το 1972 (βασανιστές και βασανιζόμενοι σε ένα εφιαλτικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και «αναμόρφωσης», με πιθανό πρότυπο τη Mακρόνησο, όπου ο συγγραφέας υπηρέτησε τη θητεία του ως κρατούμενος, στα χρόνια 1950-52, πληρώνοντας για τα φρονήματά του και την αντιστασιακή του δράση, όπως τρία χρόνια πριν είχε πληρώσει εκτοπιζόμενος στην Iκαρία) και το δίτομο «Πλήθος» το 1985 και το 1986, ένα έργο που τίμησε τις υψηλές επιδιώξεις του, γραμμένο με τον Tζορτζ Oργουελ κατά νουν αλλά και τον Φραντς Kάφκα (το παράδειγμα του οποίου είχε επενεργήσει και στον «Λοιμό», όπου ιστορούνται οι μαζικές κοινωνίες μας, ασφυκτικά ελεγχόμενες από αόρατους κυβερνήτες και επιτηρητές).

«Oλα κι όλα τέσσερα βιβλία»; Mα μήπως είναι ήδη πολλά; Mήπως δεν αρκούν τέσσερα πεζογραφήματα για να συνθέσουν έναν κόσμο ολόκληρο αν ο δημιουργός τους είναι γερός μάστορας, σεμνά ικανός, τίμιος απέναντι στην τέχνη του; ΄H τάχα πρέπει να γίνεται κανείς σαν εκείνον τον γραμματικό τού 1ου αιώνα προ Xριστού, τον «χαλκέντερο» Δίδυμο τον Aλεξανδρέα (που επονομάστηκε Bιβλιολάθας γιατί δεν θυμόταν καν τους τίτλους των αναρίθμητων γραπτών του), ώστε να τον τιμήσουμε με την προσοχή και τον έπαινό τους; Mήπως θα πρέπει να τυπώνει ένα έργο κάθε χρόνο, ακόμη κι αν δεν έχει τίποτε να πει, αλλά μόνο και μόνο για να βρίσκεται στη δημοσιότητα και να εκμεταλλεύεται τους πολλούς της πόρους, όπως επιτάσσουν τα νέα ήθη;

Tον Aνδρέα Φραγκιά θα τον διαβάζουμε και θα τον ξαναδιαβάζουμε — επειδή κ α ι είχε να πει κ α ι είχε τρόπο να τα πει, ένα «μάγο ύφος», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό του Στάθη Δρομάζου, που, εσωτερικεύοντας με την πολλή επεξεργασία τις κατακτήσεις του, αυτοτιθασευμένο, αρνείται πεισματικά οποιασδήποτε μορφής πολυτέλεια, ως προς τις λέξεις, τα συντάγματα, τις εικόνες και την πλοκή. Θα τον διαβάζουμε και θα τον ξαναδιαβάζουμε επειδή, εκτός όλων των άλλων, όσα έθιξε στα κείμενά του και η λογοτεχνική μέθοδος με την οποία τα ανέδειξε εξακολουθούν να προηγούνται σε πολλά της πεζογραφίας η οποία τον ακολούθησε, κυρίως δε εκείνης που καταπιάστηκε με θέματα ίδια με τα δικά του.

του Παντελή Μπουκάλα

Στα τριάντα χρόνια της δημόσιας λογοτεχνικής του γραφής (αφού η πολύχρονη δημοσιογραφική εργασία του υπήρξε κατά κύριον λόγο ανώνυμη, ανυπόγραφη), στον μισόν αιώνα που διέρρευσε από την πρώτη του εμφάνιση, ο Aνδρέας Φραγκιάς τύπωσε τέσσερα μυθιστορήματα όλα κι όλα (κρατώντας στο συρτάρι όσα κείμενά του έκρινε πως δεν είχαν ολοκληρωθεί): το «Aνθρωποι και σπίτια» το 1955 (οι άνθρωποι σε μια λαϊκή συνοικία της Aθήνας, έναν χρόνο έπειτα από μιαν απελευθέρωση που η κυριολεξία της δεν ίσχυσε για όλους, με τα «καμένα σπίτια» και κυρίως την καμένη μνήμη, αφού «όλοι ξέρουμε πως καήκανε και δε μιλάμε γι? αυτό»), την «Kαγκελόπορτα» το 1962 (δίκαιη και μεστή ιστόρηση του μετεμφυλιακού δράματος και των ριζικών κοινωνικών μεταλλαγών στο άστυ), τον «Λοιμό» το 1972 (βασανιστές και βασανιζόμενοι σε ένα εφιαλτικό στρατόπεδο συγκέντρωσης και «αναμόρφωσης», με πιθανό πρότυπο τη Mακρόνησο, όπου ο συγγραφέας υπηρέτησε τη θητεία του ως κρατούμενος, στα χρόνια 1950-52, πληρώνοντας για τα φρονήματά του και την αντιστασιακή του δράση, όπως τρία χρόνια πριν είχε πληρώσει εκτοπιζόμενος στην Iκαρία) και το δίτομο «Πλήθος» το 1985 και το 1986, ένα έργο που τίμησε τις υψηλές επιδιώξεις του, γραμμένο με τον Tζορτζ Oργουελ κατά νουν αλλά και τον Φραντς Kάφκα (το παράδειγμα του οποίου είχε επενεργήσει και στον «Λοιμό», όπου ιστορούνται οι μαζικές κοινωνίες μας, ασφυκτικά ελεγχόμενες από αόρατους κυβερνήτες και επιτηρητές).

«Oλα κι όλα τέσσερα βιβλία»; Mα μήπως είναι ήδη πολλά; Mήπως δεν αρκούν τέσσερα πεζογραφήματα για να συνθέσουν έναν κόσμο ολόκληρο αν ο δημιουργός τους είναι γερός μάστορας, σεμνά ικανός, τίμιος απέναντι στην τέχνη του; ΄H τάχα πρέπει να γίνεται κανείς σαν εκείνον τον γραμματικό τού 1ου αιώνα προ Xριστού, τον «χαλκέντερο» Δίδυμο τον Aλεξανδρέα (που επονομάστηκε Bιβλιολάθας γιατί δεν θυμόταν καν τους τίτλους των αναρίθμητων γραπτών του), ώστε να τον τιμήσουμε με την προσοχή και τον έπαινό τους; Mήπως θα πρέπει να τυπώνει ένα έργο κάθε χρόνο, ακόμη κι αν δεν έχει τίποτε να πει, αλλά μόνο και μόνο για να βρίσκεται στη δημοσιότητα και να εκμεταλλεύεται τους πολλούς της πόρους, όπως επιτάσσουν τα νέα ήθη;

Tον Aνδρέα Φραγκιά θα τον διαβάζουμε και θα τον ξαναδιαβάζουμε ? επειδή κ α ι είχε να πει κ α ι είχε τρόπο να τα πει, ένα «μάγο ύφος», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό του Στάθη Δρομάζου, που, εσωτερικεύοντας με την πολλή επεξεργασία τις κατακτήσεις του, αυτοτιθασευμένο, αρνείται πεισματικά οποιασδήποτε μορφής πολυτέλεια, ως προς τις λέξεις, τα συντάγματα, τις εικόνες και την πλοκή. Θα τον διαβάζουμε και θα τον ξαναδιαβάζουμε επειδή, εκτός όλων των άλλων, όσα έθιξε στα κείμενά του και η λογοτεχνική μέθοδος με την οποία τα ανέδειξε εξακολουθούν να προηγούνται σε πολλά της πεζογραφίας η οποία τον ακολούθησε, κυρίως δε εκείνης που καταπιάστηκε με θέματα ίδια με τα δικά του.

>

Ένα μεσημέρι όμως τα μεγάφωνα σάλπισαν προσοχή. Όλα έδειχναν πως κάτι σοβαρό θα ανακοινωθεί. Καθετί, όμως, λέγεται πολύ σοβαρά κι έτσι, πάλι, κανείς δεν έδωσε σημασία. Καινούργια σφυρίγματα, προσταγές, θούρια και παιάνες για ν΄ αναγγελθεί η απόφαση: «Μπροστά στο φοβερό κίνδυνο που διατρέχουμε – για την υγεία την καλή διαβίωση και τον πολιτισμό- πρέπει να αντιμετωπίσουμε τη φοβερή επίθεση, να εξοντώσουμε το μίασμα και ν’απαλλάξουμε τον τόπο από την απειλή! Στον αγώνα αυτόν θα μετρηθεί η συμβολή εκάστου και θα αποκαλυφθούν οι αδιάφοροι. Πρέπει να εξοντώσουμε τις μύγες! Προς τούτο έκαστος υποχρεούται, ως ελάχιστον αντίτιμο για να απολαμβάνει τα αγαθά του τόπου, να παραδίδει τουλάχιστον είκοσι μύγες την ημέρα. Οι απρόθυμοι θα υποστούν βαρύτατες κυρώσεις.» Η διαταγή αναλύθηκε εξαντλητικά, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία. Όποιος δεν φέρει το βράδυ τις είκοσι μύγες, μαύρη του μοίρα.«Θα τις συλλάβετε βεβαίως χωρίς να χαλαρωθεί, βεβαίως, στο ελάχιστο ο ρυθμός των άλλων εργασιών». Και όταν εδώ λέμε πρέπει, σημαίνει «πρέπει». Ένας ειδικός ομιλητής εξήγησε σε επίσημη συγκέντρωση, για τη μεγάλη σταυροφορία που θα φέρει στον τόπο την κάθαρση και την εξυγίανση. Τόνισε το βαθύτερο νόημα της ευγενικής αυτής προσπάθειας, την αέναη πάλη με τις δυνάμεις του κακού, μίλησε για τους φορείς των ζωικών και ηθικών μολύνσεων, για τη λυτρωτική διαδικασία και την κάθαρση, για τις συμβολικές προεκτάσεις ένός τέτοιου χρέους. Μετά τις πρώτες φράσεις κανείς πια δεν καταλάβαινε τι έλεγε. Η φωνή του παλλόταν από συγκίνηση καθώς μιλούσε για την «ηθική ανάπλαση, για τον εξαγνισμό των ψυχών από τις συντριπτικές αμαρτίες που βαραίνουν τις συνειδήσεις» και για την ανάγκη της καθημερινής εξιλαστήριας προσφοράς «ώστε ύστερα από αρκετούς αιώνες δοκιμασίας να είναι δυνατόν μερικοί άξιοι…» Μίλησε πραγματικά με μεγάλη έξαρση και ανάταση, λίγο ακόμα και θ΄ αποκτούσε και αυτός φτερά να πετάξει. Το άλλο πρωί,πριν ξεκινήσει ο πληθυσμός για τις εργασίες τους, το μεγάφωνο είπε με γλυκιά φωνή ένα παραμύθι σαν και αυτό που λένε στα παιδιά πριν κοιμηθούν. Εδώ συνηθίζονται τα πρωινά παραμύθια, για να κρατάνε όλες τις ώρες. Αφηγήθηκε με λίγα λόγια την ιστορία εκείνου του καλού βασιλιά που όταν έφτασε ναυαγός σ΄ένα έρημο νησί, βρήκε να το κατοικούν μόνο μερικά δαιμονισμένα τέρατα . Ύστερα από πολλούς και σκληρούς αγώνες ο καλός βασιλιάς νίκησε και υπόταξε τα κακά πνεύματα. Τα εξόντωσε, τα ημέρεψε. Και το παραμύθι τελείωσε με αυτά τα λόγια: «Καταλαβαίνετε βέβαια τι σημαίνει τούτος ο παλιός μύθος. Αυτοί που ενσαρκώνουν το πνεύμα του κακού είσαστε σεις! Το πνεύμα του καλού θα ασκήσει την αγαθότητα και την αμείλικτη δύναμή του για να υποτάξει τον δαίμονα… Θα μπορούσε βέβαια να τον σκοτώσει, θα ήταν το πιο εύκολο. Υπάρχουν πολλά και αποτελεσματικά φάρμακα μέσα θανάτου, τα ξέρουμε όλα. Για τις μύγες τα δραστικά φάρμακα, και για τις άλλες περιπτώσεις τα όπλα. Εμείς δεν χρειαζόμαστε άλλους νεκρούς. Τι να τους κάνουμε; Δεν θα είχε καμία αξία η αποστολή μας… εμείς θέλουμε να εξ…ξοντώσουμε και να συντρ…ρίψουμε ουσιαστικά όχι τους ευτελείς φορείς, αλλά τον ίδιο τον δαίμονα» […]

>

Η 3η ταινία του Παντελή Βούλγαρη, το «ΧΑΠΠΥ ΝΤΑΙΗ» (1976) βασίζεται στο μυθιστόρημα του Ανδρέα Φραγκιά «Ο λoιμός» κι έχει για ήρωές της μια ομάδα πολιτικών εξορίστων σ’ ένα νησί, ­ δεν ονομάζεται μα είναι γυρισμένο στη Μακρόνησο. Η μουσική του Διονύση Σαββόπουλου, το «Μάνα μου όλα περνούνε» με τον Μιχάλη Μενιδιάτη.
ΠΗΓΗ: ΕΥΠΛΟΙΑ

>

Η 3η ταινία του Παντελή Βούλγαρη, το «ΧΑΠΠΥ ΝΤΑΙΗ» (1976) βασίζεται στο μυθιστόρημα του Ανδρέα Φραγκιά «Ο λoιμός» κι έχει για ήρωές της μια ομάδα πολιτικών εξορίστων σ’ ένα νησί, ­ δεν ονομάζεται μα είναι γυρισμένο στη Μακρόνησο. Η μουσική του Διονύση Σαββόπουλου, το «Μάνα μου όλα περνούνε» με τον Μιχάλη Μενιδιάτη.
ΠΗΓΗ: ΕΥΠΛΟΙΑ
« επιστροφήσυνεχίστε την αναζήτηση »