>

Η μπαλάντα αυτή ανήκει στην ποιητική συλλογή του Καρυωτάκη Νηπενθή (1921). Ο τίτλος συνοψίζει το κύριο θέμα του ποιήματος. Τα σταθερά θεματικά σημεία αναφοράς του είναι η αδυναμία της ποίησης να αποτρέψει τη συγκρουσιακή και αδιέξοδη σχέση της με την πραγματικότητα, η ειρωνική και σαρκαστική προβολή της συμβατικότητάς της, η υπαρξιακή αγωνία και ματαίωση του κοινωνικά περιθωριοποιημένου ποιητή.18

      Εντοπίζουμε στο ποίημα αντιθέσεις οι οποίες στηρίζουν τη θεματική του και ταυτόχρονα αισθητοποιούν την καρυωτακική ειρωνεία. Η βασική αντίθεση αφορά στην αντιπαράθεση των δυο  ποιητικών κόσμων του συνθέματος: ένδοξοι – άδοξοι ποιητές. Οι καταξιωμένοι στην ποιητική τέχνη ποιητές Verlaine, Hugo, Poe και  Baudelaire αντιπαραβάλλονται με τους ανώνυμους, δηλαδή μη αναγνωρισμένους  ποιητές. Με την επιλογή αυτή του Καρυωτάκη γίνεται σαφής αναφορά στη συνάρτηση Ζωή & Τέχνη.19
       Ο Καρυωτάκης  υπό την επήρεια του γαλλικού συμβολισμού επιλέγει τον τύπο του καταραμένου ποιητή,20 ο οποίος είναι σε διαρκή δυσαρμονία με την περιβάλλουσα
πραγματικότητα, κυριαρχείται από ολέθρια πάθη και συνθέτει το έργο του αναλώνοντας τον εαυτό του.  Είναι ποιητές οι οποίοι αρνήθηκαν να ενταχθούν στις κοινωνικές συμβάσεις «εξέπεσαν» (στ. 2) και «έζησαν […] δυστυχισμένοι» (στ. 9), «εζήσανε νεκροί» (στ. 10), σε καλλιτεχνικό όμως επίπεδο τους έχει χαριστεί η «η Αθανασία» (στ. 11), είτε για την πλούσια «ρίμα» τους (στ. 4)  είτε γιατί το έργο τους τελικά επιβιώνει και αναγνωρίζεται καλλιτεχνικά.21 
      Άλλη ισχυρή αντίθεση την οποία εντοπίζουμε είναι η αντιπαράθεση ανάμεσα στον «κόσμο» (κοινωνία) και στους άδοξους ποιητές. Είναι χαρακτηριστική η έκφραση  που χρησιμοποιεί ο Καρυωτάκης: «η καταφρόνια τους βαραίνει» (στ 17)  κι υπονοεί πως η περιφρόνηση του κόσμου έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην ψυχική τους κατάσταση και παρακάτω (στ. 22) η επίγνωση πως όλοι τους ξεχνούνε. 22
     Οι ποιητές αυτοί έχουν την «τραγικήν απάτη» (στ. 19) ότι η αναγνώριση («Δόξα», στ. 20), θα έλθει κάποτε. Την ιδιότυπη καρυωτακική ειρωνεία ενισχύει η  διαφοροποίηση ανάμεσα στην κατάσταση του τώρα, όπου οι ποιητές περνούν  «αλύγιστοι και ωχροί» (στ. 18) και του μετά όπου  «[…] η Δόξα καρτερεί, παρθένα βαθυστόχαστη ιλαρή» (στ. 20-21).
     Στον τελευταίο στίχο κάθε στροφής δραματοποιείται η συναισθηματική ένταση του ποιητή. Ενώ αρχικά θεωρούμε πως ο Καρυωτάκης διαφοροποιείται σε σχέση με τους άδοξους ποιητές, κατονομάζοντάς τους «στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε» (στ. 14) κι αλλού ειρωνεύεται τις απατηλές προσδοκίες τους (περί Δόξας), επιλέγει να αφιερώσει σε αυτούς κι όχι στους ένδοξους ποιητές τη μπαλάντα του. Η φωνή του τότε μοιάζει σαν φωνή διαμαρτυρίας που φτάνει στον αυτοσαρκασμό συμπάσχει και η μπαλάντα του γίνεται «λυπητερή» (στ. 7) και «θλιβερή» (στ. 23).
     Στο χαμηλόφωνο εξομολογητικό  του τόνο, στο τέλος του ποιήματος, διακρίνουμε την επιθυμία του να διασωθεί και να μνημονευτεί κάποτε το έργο του (στ. 25-26). Στην αυτοσαρκαστική του διάθεση, η οποία εκφράζεται με τον χαρακτηρισμό της μπαλάντας  «πενιχρή» (στ. 27), διακρίνουμε την απαισιόδοξη και αρνητική του διάθεση απέναντι στην κοινωνική πραγματικότητα και το έργο του, η οποία υποβάλλεται στο μεγαλύτερο μέρος του  ποιητικού του έργου. 23 
      Ο  χαμηλόφωνος λυρισμός του ποιήματος, η χρήση του καθημερινού λεξιλογίου, η αίσθηση πίκρας και απογοήτευσης του ποιητή, παραπέμπουν στα χαρακτηριστικά της λεγόμενης «γενιάς του 1920» στην οποία ο Καρυωτάκης εντάσσεται γραμματολογικά.24     
       Στο ποίημα διακρίνουμε πλούτο εκφραστικών μέσων:  παρομοιώσεις λ.χ. «σαν άρχοντες που εξέπεσαν», μεταφορές  λ.χ. «μαραίνονταν οι Βερλαίν», «πλούτος η ρίμα»,
οξύμωρο λ.χ. «εζήσανε νεκροί», προσωποποιήσεις λ.χ. «η Δόξα […] παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή», συνεκδοχή: η «ρίμα» αντί η «ποίηση» και επαναλήψεις.    
       Γλώσσα του ποιήματος είναι η δημοτική με ανάμειξη τύπων της καθαρεύουσας λ.χ. εξέπεσαν, ανιστορεί, έρεβος, ιλαρή, πενιχρή κλπ. Η  μουσικότητα του ποιήματος δημιουργείται με το σταθερό ιαμβικό του ρυθμό (στίχοι ιαμβικοί εντεκασύλλαβοι και δεκασύλλαβοι), με τα στροφικά του συστήματα, με την πλούσιά του ομοιοκαταληξία. 


………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Ο Καρυωτάκης δεν πραγματεύεται μεγάλα ιδανικά, ψάλλει το άδοξο, το ασήμαντο. Στο ποιητικό του σύμπαν δεν υπάρχουν εκλεκτοί και εμπνευσμένοι δημιουργοί. Η φωνή του είναι φωνή διαμαρτυρίας και ταυτόχρονα αυτοσαρκαστική. Το ύφος του είναι χαμηλότονο, ο μελαγχολικός λυρισμός (απήχηση της ποίησης των «καταραμένων ποιητών») συνυπάρχει με τον σαρκασμό. Οι ποιητικοί του χαρακτήρες είναι σε δυσαρμονία με το κοινωνικό περιβάλλον.

     Η σαρκαστική στάση ως προς τις προσωπικές αξίες και βλέψεις των ποιητών, είναι τα κοινά στοιχεία του Καβάφη και του Καρυωτάκη. 


ΠΗΓΗ:http://www.lexima.gr/lxm/read-1398.html

>

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Ο όρος μπαλάντα αναφέρεται σε δύο διαφορετικές ποιητικές μορφές: στην παραδοσιακή μπαλάντα (στα αγγλικά ballad), που είναι αφηγηματικό ποίημα λαϊκής προέλευσης και στη σταθερή μορφή ενός ποιητικού είδους (ballade) που προέρχεται από την παλαιογαλλική ποίηση.

Η γαλλική μπαλάντα (ballade)

Η μπαλάντα ήταν η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη σταθερή στιχουργική μορφή της παλαιογαλλικής ποίησης κατά τον 14ο και τον 15ο αιώνα. Αποτελείται από 28 οκτασύλλαβους στίχους που κατανέμονται σε τρεις οκτάστιχες στροφές και μια τετράστιχη (ονομάζεται envoi). Η ομοιοκαταληξία των οκτάστιχων στροφών έχει τη μορφή αβαββγβγ και της τετράστιχης βγβγ. Ο καταληκτικός στίχος κάθε στροφής είναι ο ίδιος και ονομάζεται επωδός.
Η χρήση της μορφής της μπαλάντας στη γαλλική ποίηση έφτασε στην αποκορύφωσή με το έργο του Φρανσουά Βιγιόν (15ος αιώνας) και η χρήση της περιορίστηκε στην περίοδο του νεοκλασικισμού των ποιητών της Πλειάδος (17ος αιώνας). Εκτός από τη Γαλλία, διαδόθηκε και στηνΑγγλία στην ποίηση του Τσόσερ, χωρίς όμως να επεκταθεί η χρήση της. Το είδος γνώρισε νέα ακμή την εποχή των παρνασσιστών καισυμβολιστών ποιητών.
Άλλες παραλλαγές της μπαλάντας, λιγότερο διαδεδομένες, αποτελούνται από δεκάστιχες ή δωδεκάστιχες στροφές, με envoi πέντε ή έξι στίχων. Έχουν γραφτεί επίσης διπλές μπαλάντες, με έξι οκτάστιχες ή δεκάστιχες στροφές, κάποιες φορές χωρίς envoi, και μπαλάντες μεδιπλό ρεφραίν, στις οποίες επαναλαμβάνεται και ο τέταρτος στίχος κάθε στροφής, εκτός από τον τελευταίο.
Παράδειγμα οκτάστιχης μπαλάντας με δεκασύλλαβους και ενδεκασύλλαβους στίχους του Κώστα Καρυωτάκη:
Μπαλάντα
Στους άδοξους ποιητές των αιώνων
ΠΗΓΗ:http://el.wikipedia.org/wiki/Μπαλάντα_(ποίηση)

 Πρόγραμμα δημιουργεί ηλεκτρονικά αντίγραφα μουσείων, αγαλμάτων

Tου Κωστα Δεληγιαννη
Την επόμενη ημέρα του σεισμού στη Λ’ Ακουιλα της Ιταλίας, όταν οι υπεύθυνοι ξεκίνησαν τον απολογισμό των καταστροφών, διαπίστωσαν πως σε αυτές δεν συμπεριλαμβάνονταν μόνον εκατοντάδες κατοικίες που είχαν μετατραπεί σε σωρούς από μπάζα. Ανάμεσα στα κτίρια που είχαν υποστεί σοβαρές ζημίες ήταν και σημαντικά ιστορικά μνημεία της γειτονικής χώρας, όπως ο καθεδρικός ναός της Santa Maria di Collemaggio –η εκκλησία του 13ου αιώνα στην οποία έγινε η στέψη του Πάπα Σελεστίνου Ε΄ το 1924– και η Porta Napoli, η πύλη που χτίστηκε το 1548 προς τιμήν του αυτοκράτορα Καρόλου Ε΄.
Βέβαια, το ιταλικό υπουργείο Πολιτισμού έχει ήδη καταρτίσει ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αποκατάστασης όλων των ιστορικών κτιρίων. Αν όμως υπήρχαν τρισδιάστατα ψηφιακά μοντέλα για κάθε μνημείο τα οποία θα καθοδηγούσαν τους συντηρητές και τους αρχαιολόγους στις εργασίες τους, τότε η αποκατάσταση θα γινόταν ακόμη πιο γρήγορα και με τη μεγαλύτερη δυνατή πιστότητα ως προς την παραμικρή λεπτομέρεια κάθε μνημείου ξεχωριστά.
Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει η CyArk («Ψηφιακή Κιβωτός»), η μη κερδοσκοπική οργάνωση που ίδρυσε το 2002 ο ιρακινής καταγωγής επιστήμονας Ben Kacyra, με στόχο να δημιουργηθεί μία βάση δεδομένων όπου θα φυλάσσονται οι «ψηφιακοί κλώνοι» σημαντικών μνημείων της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς. Αλλωστε, η τεχνολογία που χρησιμοποιεί η CyArk για να «παράγει» αυτά τα ηλεκτρονικά αντίγραφα επινοήθηκε από τον ίδιο τον ιδρυτή της: λέγεται «τρισδιάστατη σάρωση με λέιζερ» και βασίζεται σε μία φορητή συσκευή η οποία εκτοξεύει δέσμες λέιζερ για να σκανάρει την επιφάνεια που βρίσκεται μπροστά της, υπολογίζοντας τις αποστάσεις δισεκατομμυρίων σημείων. Ετσι, ο σαρωτής μπορεί όχι μόνο να ψηφιοποιήσει σε τρεις διαστάσεις κτίρια ή αγάλματα οποιωνδήποτε διαστάσεων, αλλά και να αποτυπώσει λεπτομέρειες από το ανάγλυφό τους οι οποίες δεν ξεπερνούν σε μέγεθος το ένα χιλιοστό.
Πίσω στη δεκαετία του ’90, την εποχή όπου ο Kacyra εφηύρε αυτήν την τεχνολογία, ο πρωταρχικός του στόχος δεν ήταν να δημιουργήσει ψηφιακά ομοιώματα μνημείων με ιδιαίτερη ιστορική αξία. Η τρισδιάστατη σάρωση με λέιζερ επινοήθηκε αρχικά για να βοηθήσει τους τοπογράφους να αποτυπώνουν γέφυρες ή αυτοκινητόδρομους, αλλά και τους μηχανολόγους για να επιθεωρούν μεγάλες κατασκευές, όπως δεξαμενές άντλησης πετρελαίου. Ωστόσο, όταν ο Kacyra παραχώρησε την εμπορική εκμετάλλευση της τεχνολογίας στην εταιρεία Leica Geosystems, σκέφτηκε πως η ίδια μέθοδος θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί επίσης και για την ηλεκτρονική διαφύλαξη κτιρίων ή αγαλμάτων. Και η αφορμή για την υλοποίηση της «Ψηφιακής Κιβωτού» στάθηκε η καταστροφή των αγαλμάτων του Βούδα, το 2001, από τους Ταλιμπάν – καταστροφή που τον έκανε να συνειδητοποιήσει πως αν με την τρισδιάστατη σάρωση είχαν δημιουργηθεί ηλεκτρονικά αντίγραφα των αγαλμάτων, ίσως κάποια στιγμή μπορούσαν να ανακατασκευαστούν στην αυθεντική τους μορφή.
Στην πορεία, βέβαια, στο πρότζεκτ της CyArk προστέθηκαν και κτίρια τα οποία κινδυνεύουν από πολλές άλλες αιτίες: ήδη η μη κερδοσκοπική οργάνωση έχει ψηφιοποιήσει δεκάδες μνημεία, όπως την αρχαία Πομπηία, τα κτίρια των Μάγια στην αρχαιολογική ζώνη Chichn Itza στο Μεξικό, τον πύργο της Πίζας και την πόλη του Λούξορ στην Αίγυπτο. Αλλωστε, πέρα από το γεγονός ότι όσα από αυτά τα κτίρια βρίσκονται κοντά σε αστικά κέντρα φθείρονται από την όξινη βροχή, σχεδόν όλα τα μνημεία απειλούνται από φυσικές καταστροφές – οι οποίες μάλιστα αναμένεται να πολλαπλασιαστούν τα επόμενα χρόνια, λόγω των κλιματικών αλλαγών. Γι’ αυτό και το μνημείο που ψηφιοποιεί αυτή τη στιγμή η CyArk είναι τα πρόσωπα των τεσσάρων Αμερικανών προέδρων που βρίσκονται λαξευμένα στο όρος Rushmore στη Νότια Ντακότα, καθώς οι αυξανόμενες ισχυρές βροχοπτώσεις αλλοιώνουν όλο και περισσότερο τα χαρακτηριστικά των γλυπτών.
Ισως όμως η σημαντικότερη επιτυχία της οργάνωσης του Kacyra είναι πως ήδη έχει ευαισθητοποιήσει δεκάδες ινστιτούτα και πανεπιστήμια απ’ όλο τον κόσμο, τα οποία διαθέτουν κονδύλια και επιστήμονες ειδικούς στις τεχνολογίες λέιζερ ώστε να βοηθήσουν στην προσπάθεια της CyArk: για παράδειγμα, η ψηφιοποίηση των γλυπτών στη Νότια Ντακότα γίνεται με τη συνεργασία καθηγητών της Σχολής Καλών Τεχνών της Γλασκώβης, οι οποίοι θεωρούνται παγκοσμίως από τους πλέον έμπειρους στην τρισδιάστατη σάρωση. Γι’ αυτό και, όπως ελπίζει ο Kacyra, μέσα σε πέντε μόλις χρόνια η «Ψηφιακή Κιβωτός» θα έχει εμπλουτισθεί με τα 500 σημαντικότερα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, όπως αυτά έχουν χαρακτηρισθεί από την UNESCO.
Yλικό στο www.cyark.org
Παρ’ όλο που τα δεδομένα από την ψηφιοποίηση κάθε μνημείου ανήκουν στον εκάστοτε κρατικό φορέα που έχει αναλάβει τη διαχείρισή του, η CyArk αναρτά στο site της (www. cyark. org) εικόνες από τα τρισδιάστατα αντίγραφα –όπως αυτές προκύπτουν από την επεξεργασία των μετρήσεων– αλλά και, σε κάποιες περιπτώσεις, πλήρη εικονικά μοντέλα των κτιρίων.
Αλλωστε, πέρα από τη διαφύλαξη της κληρονομιάς που έχουν αφήσει πίσω τους πολιτισμοί οι οποίοι μεγαλούργησαν ανά τους αιώνες, στόχος της μη κερδοσκοπικής οργάνωσης είναι να δώσει τη δυνατότητα σε κάθε χρήστη του Ιντερνετ να γνωρίσει αυτή την κληρονομιά από τον υπολογιστή του, σε όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική μορφή.
Γι’ αυτό και στο ίδιο site υπάρχει επίσης έτοιμο εκπαιδευτικό υλικό, στην αγγλική γλώσσα, το οποίο απευθύνεται σε μαθητές του Δημοτικού για να τους δείξει ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες της διάβρωσης σε ένα ιστορικό κτίριο ή πώς αναμένεται να επηρεάσουν οι κλιματικές αλλαγές τους αρχαιολογικούς χώρους σε όλες τις γεωγραφικές ηπείρους.
Στα σχέδια της CyArk είναι, άλλωστε, να χρησιμοποιήσει τα ψηφιακά αντίγραφα σαν προπλάσματα για ένα εικονικό ταξίδι πίσω στο χρόνο, ανασυνθέτοντας, δηλαδή, ψηφιακά κάθε μνημείο στην αυθεντική μορφή που είχε αυτό σε διάφορες ιστορικές περιόδους.
ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
http://archive.cyark.org/
http://www.youtube.com/watch?v=uc6RJ215_BA

>Στίχοι: Κώστας Καρυωτάκης Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων
Από θεούς κι ανθρώπους μισημένοι,
σαν άρχοντες που εξέπεσαν πικροί,
μαραίνονται οι Βερλαίν· τους απομένει
πλούτος η ρίμα πλούσια και αργυρή.
Οι Ουγκό με «Τιμωρίες» την τρομερή
των Ολυμπίων εκδίκηση μεθούνε.
Μα εγώ θα γράψω μια λυπητερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι
Αν έζησαν οι Πόε δυστυχισμένοι,
και αν οι Μπωντλαίρ εζήσανε νεκροί,
η Αθανασία τούς είναι χαρισμένη.
Κανένας όμως δεν ανιστορεί
και το έρεβος εσκέπασε βαρύ
τους στιχουργούς που ανάξια στιχουργούνε.
Μα εγώ σαν προσφορά κάνω ιερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που’ ναι.
Του κόσμου η καταφρόνια τούς βαραίνει
κι αυτοί περνούνε αλύγιστοι κι ωχροί,
στην τραγική απάτη τους δομένοι
πως κάπου πέρα η Δόξα καρτερεί,
παρθένα βαθυστόχαστα ιλαρή.
Μα ξέροντας πως όλοι τούς ξεχνούνε,
νοσταλγικά εγώ κλαίω τη θλιβερή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι
Και κάποτε οι μελλούμενοι καιροί:
«Ποιος άδοξος ποιητής» θέλω να πούνε
«την έγραψε μιαν έτσι πενιχρή
μπαλάντα στους ποιητές άδοξοι που ‘ναι;»

>

Φοιτητική Φωτογραφία            kar11.jpg (95439 bytes)                     kar12.jpg (168357 bytes)

Τις φωτογραφίες του ποιητή άντλησα από εδώ.



Γεννήθηκε στη Τρίπολη στις 30 Οκτώβρη 1896. Ο πατέρας του ήταν από τη Συκιά Κορινθίας κι η μητέρα του, Αικατερίνη Σκάγιαννη από τη Τρίπολη. Ο πατέρας του ήταν νομομηχανικός κι έτσι στα παιδικά του χρόνια αναγκάστηκε να αλλάζει συνέχεια τόπο διαμονής. Πέρασε από το Αργοστόλι, τη Λευκάδα, τη Λάρισα, τη Καλαμάτα, την Αθήνα, τα Χανιά.
Από το 1912 δημοσιεύει ποιήματα σε διάφορα παιδικά περιοδικά. 17 χρονών έρχεται στην Αθήνα και γράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στα τέλη του 1917 πήρε το πτυχίο του. Στη συνέχεια επιχείρησε ν’ ασκήσει το δικηγορικό επάγγελμα, αλλά η έλλειψη πελατείας τον ανάγκασε να ζητήσει δημόσιο διορισμό. Έτσι διορίστηκε υπάλληλος (υπουργικός γραμματέας Α’) στη Νομαρχία Θεσσαλονίκης. Μετά την οριστική απαλλαγή του από το στρατό, τοποθετήθηκε στη Νομαρχία Σύρου κι ύστερα βρέθηκε για μερικούς μήνες ν’ ασκεί καθήκοντα νομάρχη στην ‘Αρτα. Στη συνέχεια μετατέθηκε στην Αθήνα και υπηρέτησε στη Νομαρχία Αττικής.
Αισθανόμενος απέχθεια για την κρατική γραφειοκρατία τη καυτηριάζει συχνά. Αυτό του στοιχίζει αντιπάθεια και διώξεις από τους ανωτέρους του, μ’ αποτέλεσμα να μετατεθεί πολλές φορές στην επαρχία. Γνωρίζει έτσι τη μιζέρια και την ανία της κι αυτό του στοιχίζει και τον πληγώνει βαθιά.
Το Φλεβάρη του 1919 εκδίδει τη 1η του ποιητική συλλογή “Ο Πόνος Των Ανθρώπων & Των Πραγμάτων”, που δε παίρνει καλή κριτική. Με το φίλο του ‘Αγη Λεβέντη εκδίδει τον ίδιο χρόνο το σατιρικό περιοδικό “Η Γάμπα”. Παρά την επιτυχία του το περιοδικό κυκλοφόρησε μόνο σ’ 6 τεύχη γιατί η αστυνομία απαγόρευσε την έκδοσή του.
Το 1921 κυκλοφορεί τη 2η συλλογή του τα “Νηπενθή”. Την εποχή αυτή συνδέεται στενά με την ποιήτρια Μαρία Πολυδούρη, συνάδελφό του στη Νομαρχία Αττικής. Το 1924 ταξιδεύει στο εξωτερικό, στην Ιταλία (Ρώμη), Γερμανία και Ρουμανία. Το Δεκέμβρη του 1927 εκδίδει τη τελευταία του συλλογή, “Ελεγεία και Σάτιρες”.
Το Φλεβάρη του 1928 αποσπάται στη Πάτρα και τον Ιούνιο στη Πρέβεζα. Αισθανόμενος αηδία κι απόγνωση για τη ζωή αυτής της μικρής πόλης στέλνει απελπισμένα γράμματα σε συγγενείς και φίλους, περιγράφοντας την αθλιότητα και τη μικρότητα που κυριαρχεί στην τοπική κοινωνία. Στις 20 Ιουλίου αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του. Αποπειράται να αυτοκτονήσει πέφτοντας γυμνός στη θάλασσα και μάταια προσπαθώντας επί 10ωρο να πνιγεί. Δε τα καταφέρνει όμως γιατί ήτανε καλός κολυμβητής. Το πρωί της επομένης, απτόητος, αγοράζει ένα περίστροφο και πάει σ ένα καφενείο όπου φυτεύει μια σφαίρα στη καρδιά του. Στην τσέπη του αφήνει το τελευταίο του σημείωμα:

“Είναι καιρός να φανερώσω την τραγωδία μου. Το μεγαλύτερο μου ελάττωμα στάθηκε η αχαλίνωτη περιέργειά μου, η νοσηρή φαντασία και η προσπάθειά μου να πληροφορηθώ για όλες τις συγκινήσεις, χωρίς τις περσότερες, να μπορώ να τις αισθανθώ. Τη χυδαία όμως πράξη που μου αποδίδεται τη μισώ. Εζήτησα μόνο την ιδεατή ατμόσφαιρά της, την έσχατη πικρία. Ούτε είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος για το επάγγελμα εκείνο. Ολόκληρο το παρελθόν μου πείθει γι’ αυτό. Κάθε πραγματικότης μου ήταν αποκρουστική.
Είχα τον ίλιγγο του κινδύνου. Και τον κίνδυνο που ήρθε τον δέχομαι με πρόθυμη καρδιά. Πληρώνω για όσους, καθώς εγώ, δεν έβλεπαν κανένα ιδανικό στη ζωή τους, έμειναν πάντα έρμαια των δισταγμών τους, ή εθεώρησαν την ύπαρξη τους παιχνίδι χωρίς ουσία. Τους βλέπω να ‘ρχονται ολοένα περισσότεροι μαζί με τους αιώνες. Σ’ αυτούς απευθύνομαι. Αφού εδοκίμασα όλες τις χαρές !!! είμαι έτοιμος για έναν ατιμωτικό θάνατο. Λυπούμαι τους δυστυχισμένους γονείς μου, λυπούμαι τα αδέλφια μου. Αλλά φεύγω με το μέτωπο ψηλά. Ήμουν άρρωστος. Σας παρακαλώ να τηλεγραφήσετε, για να προδιαθέση την οικογένειά μου, στο θείο μου Δημοσθένη Καρυωτάκη, οδός Μονής Προδρόμου, πάροδος Αριστοτέλους, Αθήνας.
Υ.Γ. Και για ν’ αλλάξουμε τόνο. Συμβουλεύω όσους ξέρουν κολύμπι να μην επιχειρήσουνε ποτέ ν’ αυτοκτονήσουν δια θαλάσσης. Όλη νύχτα απόψε επί δέκα ώρες, εδερνόμουν με τα κύματα. Ήπια άφθονο νερό, αλλά κάθε τόσο, χωρίς να καταλάβω πώς, το στόμα μου ανέβαινε στην επιφάνεια. Ωρισμένως, κάποτε, όταν μου δοθεί η ευκαιρία, θα γράψω τις εντυπώσεις ενός πνιγμένου”.
Κ.Γ.Κ.
Πηγή: Περί…γραφής.
Συνοπτικό χρονολόγιο της ζωής του Κ.Καρυωτάκη υπάρχει εδώ.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάρθα Καϊτανίδη, mkaitanidi@dolnet.gr

«SOS» εκπέμπουν οι ειδικοί για τις παγίδες που κρύβει το Ίντερνετ, καθώς παρατηρούν πως ολοένα και περισσότερα ελληνόπουλα σερφάρουν στο διαδίκτυο. Η εξάρτηση στα ηλεκτρονικά παιχνίδια, οι εκβιασμοί, οι απειλές, η βία, ο ηλεκτρονικός τζόγος και οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις είναι το σκληρό πρόσωπο του Ίντερνετ, από το οποίο πρέπει να προστατευτούν τα παιδιά!
Αυτός είναι και ο λόγος που η Μονάδα Εφηβικής Υγείας του νοσοκομείου Παίδων «Π &Α Κυριακού» σε συνεργασία με τον Ελληνικό Κόμβο Ασφαλούς Διαδικτύου «SafeNetHomePlus» και την εκστρατεία επαγρύπνησης και ενημέρωσης για ένα ασφαλέστερο Διαδίκτυο «SaferInternet» λειτουργούν από το Σεπτέμβριο τη γραμμή βοήθειας «ΥποΣΤΗΡΙΖΩ».
Πέντε παιδοψυχολόγοι είναι στην διάθεση των παιδιών, των γονέων και των εκπαιδευτικών, ώστε να δώσουν συμβουλές και καθοδήγηση σε σχετικά θέματα. Ήδη, από τους δύο πρώτους μήνες λειτουργίας της γραμμής, τα στοιχεία που προκύπτουν είναι αποκαλυπτικά.
Ειδικότερα, οι ειδικοί δέχτηκαν 123 τηλεφωνήματα, εκ των οποίων τα 31 αφορούσαν στην εξάρτηση που εμφανίζουν τα παιδιά στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Οι «εθισμένοι» έφηβοι κάνουν συχνά τη νύχτα…ημέρα, αφού δεν σταματούν να παίζουν ακόμη και όταν το σώμα τους έχει εξαντληθεί, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που η εμμονή τους με τον υπολογιστή τους κάνει να μην δίνουν καμία σημασία ούτε σε ό,τι αφορά τη σωματική υγιεινή τους – δεν αλλάζουν ρούχα για ημέρες ή ξεχνούν να κάνουν μπάνιο.

Επιπλεόν, τρία τηλεφωνήματα αφορούσαν σε σεξουαλική παρενόχληση και 5 σε…επισκέψεις σε ιστοσελίδες με ακατάλληλο σεξουαλικό περιεχόμενο.
«Υπάρχουν παιδιά που ασχολούνται υπερβολικά με το διαδίκτυο. Το αποτέλεσμα είναι να βρίσκονται εκτεθειμένα σε εικόνες και πληροφορίες ακατάλληλες –ίσως και σκληρές – για την ηλικία τους. Τα μηνύματα αυτά στιγματίζουν την ψυχολογία τους, γεγονός που οδηγεί κάποιες φορές τα παιδιά στο σημείο να εμφανίζουν ψυχοκοινωνικά προβλήματα», τόνισε σε σχετική συνέντευξη Τύπου η παιδίατρος και Επιστημονική Υπεύθυνη της Μονάδας Εφηβικής Υγείας, κ. Άρτεμις Τσίτσικα.
Ακόμη και οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης κρύβουν κινδύνους, όπως προκύπτει από τα ίδια στοιχεία, αφού κατ’ αυτό τον τρόπο οι επιτήδειοι εντοπίζουν τους ανήλικους και τους παρενοχλούν, τους στέλνουν απειλητικά μηνύματα ή τους μειώνουν με σχόλια που τους προσβάλλουν.
Από την άλλη όμως και τα παιδιά, συχνά υιοθετούν έναν διαφορετικό διαδικτυακό ευατό: « τα παιδιά θεωρούν ότι το Ίντερνετ αποτελεί έναν ξεχωριστό κόσμο, στον οποίο μπορούν να δρουν ανάρμοστα. Από την άλλοι οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί πολλές φορές δεν γνωρίζουν πώς να βοηθήσουν τα παιδιά τους και πώς να προασπίσουν την ασφάλεια τους. Το κενό αυτό στην ενημέρωση προσπαθούμε να καλύψουμε μέσω των ενημερωτικών καμπανιών σε σχολεία της χώρας, αλλά και μέσω της ανοιχτής γραμμής», δήλωσε από τη πλευρά του ο κ. Γιώργος Κορμάς, συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας και εκπρόσωπος Γραμμής Βοηθείας Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου.
ΥποΣΤΗΡΙΖΩ

Η Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών που εδρεύει στο Παίδων «Π &Α Κυριακού», διαχειρίζεται τη Γραμμή Βοηθείας «ΥποΣΤΗΡΙΖΩ».

Η Γραμμή αυτή απευθύνεται σε εφήβους και τις οικογένειες τους παρέχοντας τους υποστήριξη και συμβουλές για θέματα που σχετίζονται με την χρήση του διαδικτύου, του κινητού τηλεφώνου και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
Όσοι επιθυμούν μπορούν να απευθυνθούν στο 800 11 800 15 από τις 9 το πρωί έως τις 3 το μεσημέρι, όπου θα τους απαντήσουν πέντε εξειδικευμένοι παιδοψυχολόγοι. Σημειώνεται, πως η κλήση (αστική ή υπεραστική) είναι χωρίς χρέωση.
ΠΗΓΗ: ΤΑ ΝΕΑ

>

Αν θέλετε κι άλλη μια εκτέλεση ακούστε κι αυτήν:  http://www.youtube.com/watch?v=nIZJBusZv3A

>

Η σειρά το «ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ» παρουσιάζει το ηθογραφικού χαρακτήρα θεατρικό έργο του .ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΥ «ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΝΤΕΣΣΑΣ ΒΑΛΕΡΑΙΝΑΣ». Ο θεατρικός συγγραφέας διασκεύασε το έργο αυτό από διήγημά του και ανέβηκε για πρώτη φορά το 1904 από τη «ΝΕΑ ΣΚΗΝΗ» του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΥ. Η ΚΟΝΤΕΣΣΑ ΒΑΛΕΡΑΙΝΑ (ΑΝΝΑ ΣΥΝΟΔΙΝΟΥ), γυναίκα από αρχοντική γενιά, προσπαθεί να κρατήσει την αξιοπρέπεια της και την τιμή της οικογένειας, αρνούμενη να πουλήσει τη μυστική συνταγή του γιατρικού της, παρά τις πιέσεις του γιου της, ΚΟΝΤΕ ΜΑΝΩΛΗ (ΑΝΤΩΝΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ), της νύφης της ΚΟΝΤΕΣΣΑΣ ΤΑΣΙΑΣ (ΜΑΝΙΑ ΤΕΧΡΙΤΖΟΓΛΟΥ) και του εγγονού της ΠΑΥΛΑΚΗ (ΟΡΕΣΤΗΣ ΔΙΒΑΝΗΣ). Μετά από τις έντονες ψυχολογικές πιέσεις που δέχεται αποκαλύπτει το μυστικό στη νύφη της, χωρίς να τη δέσει με τον όρκο να μη το χρησιμοποιήσει για οικονομικά οφέλη. Τότε όμως όλα ανατρέπονται. Όπως σημείωνε ο ίδιος ο συγγραφέας για «ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΝΤΕΣΣΑΣ ΒΑΛΕΡΑΙΝΑΣ», αν το έβλεπε πολύ κόσμος στο θέατρο, θα μάθαινε από την ΚΟΝΤΕΣΣΑ τον τρόπο με τον οποίο ο ανώτερος άνθρωπος 

ΠΗΓΗ: http://www.ert-archives.gr/wpasV2/public/p03-storyboard.aspx?titleid=8151&action=mStoryBoard&mst=00:00:00:00

>http://el.wikipedia.org/wiki/Γρηγόριος_Ξενόπουλος

http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=node&cnode=461&t=296
http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=1098002&publDate=13/1/2002
http://culture.ana-mpa.gr/view5.php?id=3037

Πανελλαδική έρευνα του ΑΠΘ σε εκπαιδευτικούς

Του Αποστολου Λακασα
Απαιτούνται ριζικές αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας (και τις ώρες) των Αρχαίων Ελληνικών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, καθώς οι περισσότεροι μαθητές πλήττουν, τα βιβλία είναι κακογραμμένα, ο τρόπος διδασκαλίας είναι στείρος και ενισχύει την παπαγαλία.
Αυτά προκύπτουν από τις απαντήσεις εκπαιδευτικών που συμμετείχαν σε πανελλαδική έρευνα του ΑΠΘ, τα αποτελέσματα της οποίας επαναθέτουν το ζήτημα της διδασκαλίας των Αρχαίων. Ενα θέμα που έφερε στο προσκήνιο και η πρόσφατη τοποθέτηση του Εμμανουήλ Κριαρά. Ο λόγιος δάσκαλος, στη συνάντηση που είχε με τον πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, είπε ότι η διδασκαλία των Αρχαίων πρέπει να περιοριστεί στο λύκειο, αφού η ταυτόχρονη διδασκαλία Νέων και Αρχαίων στο Γυμνάσιο προκαλεί σύγχυση στους μαθητές. Ειδικότερα, σύμφωνα με την έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε 500 εκπαιδευτικούς από όλη τη χώρα, το ακαδημαϊκό έτος 2008-2009 από τον τομέα Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής ΑΠΘ με υπεύθυνο τον καθηγητή κ. Μιχάλη Κελπανίδη, προκύπτουν τα εξής:
– Οι δύο στους τρεις (67,9%) δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που γίνεται το μάθημα.
– Το 77,3% εντοπίζει προβλήματα στα βιβλία, ενώ το 57,6% πιστεύει ότι δίνεται βάρος στο συντακτικό και στη γραμματική, αλλά όχι στην κατανόηση των κειμένων.
– Οι περισσότεροι θεωρούν ότι τα Αρχαία είναι απαραίτητα ως μορφωτικό εφόδιο για τους μαθητές και διότι τους βοηθούν να κατανοούν τα Νεοελληνικά. Ομως, οι πιο πολλοί (43,5%) προκρίνουν την αύξηση των ωρών διδασκαλίας των Αρχαίων από μετάφραση και τη μείωση των ωρών από το πρωτότυπο.
«Το μάθημα που προκαλεί το μεγαλύτερο άγχος και τη μεγαλύτερη αποτυχία στο Γυμνάσιο είναι σήμερα τα Αρχαία», λέει στην «Κ»  ο καθηγητής Παιδαγωγικών στο Παν. Ιωαννίνων κ. Αθανάσιος Γκότοβος. «Ηδη στο πρώτο τρίμηνο οι δύσμοιροι φιλόλογοι της Α΄ Γυμνασίου καλούνται να πετύχουν στόχους που είναι φύσει αδύνατον να επιτευχθούν. Η αποτυχία μετακυλίεται στους μαθητές και οι γονείς τρέχουν στα φροντιστήρια».
ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ
Τροπολογία Ε.Ε. για όσους παραβιάζουν τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων
Του ανταποκριτή μας στις Βρυξελλες Κωστα Kαρκαγιαννη
Σε συμφωνία για τη διακοπή πρόσβασης στο Διαδίκτυο, μέσω εξωδικαστικής διαδικασίας, πολιτών που κατηγορούνται ότι παραβιάζουν τους νόμους περί πνευματικών δικαιωμάτων, κατέληξαν χθες στις Βρυξέλλες το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τον περασμένο Μάιο, το Κοινοβούλιο είχε ψηφίσει τροπολογία στο λεγόμενο «πακέτο για τις τηλεπικοινωνίες», σύμφωνα με την οποία η πρόσβαση στο Διαδίκτυο θεωρείται θεμελιώδες δικαίωμα και για τη διακοπή της θα πρέπει να έχει προηγηθεί θετική απόφαση δικαστηρίου.
Η εν λόγω τροπολογία προκάλεσε τη σφοδρή αντίδραση του συμβουλίου υπουργών, πρωτοστατούσης της Γαλλίας, το οποίο δεν τη δέχτηκε και παρέπεμψε το νομοσχέδιο στη διαδικασία συνδιαλλαγής, η οποία ολοκληρώθηκε χθες, με τους ευρωβουλευτές ουσιαστικά να υποκύπτουν στις πιέσεις του συμβουλίου.
Παραδόξως λοιπόν, ενώ στην ίδια τη Γαλλία ο νόμος που προέβλεπε τη διακοπή της πρόσβασης στο Διαδίκτυο έπειτα από τρεις παραβάσεις κρίθηκε αντισυνταγματικός και ακολούθως τροποποιήθηκε προβλέποντας ως απαραίτητη την προσφυγή στα δικαστήρια, σε ευρωπαϊκό επίπεδο πέρασε με τις ευλογίες του συμβουλίου και την ανοχή του Κοινοβουλίου.
Σύμφωνα με το κείμενο που εγκρίθηκε, προκειμένου να διακοπεί η πρόσβαση, «πρέπει να έχει προηγηθεί μια δίκαιη και αμερόληπτη διαδικασία» και οποιοδήποτε περιοριστικό μέτρο μπορεί να ληφθεί «μόνον εφόσον κρίνεται κατάλληλο, αναλογικό και απαραίτητο εντός μιας δημοκρατικής κοινωνίας». Επίσης, οι ευρωβουλευτές «εξασφάλισαν» ότι τα περιοριστικά μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι γίνεται σεβαστό το τεκμήριο της αθωότητας και το δικαίωμα στην ιδιωτική ζωή. Με τη διατύπωση, στην οποία συμφώνησαν συμβούλιο, Κοινοβούλιο και Κομισιόν, η πρόσβαση στο Ιντερνετ δεν θεωρείται πλέον θεμελιώδες δικαίωμα, ενώ η ενοχή του πολίτη θα μπορεί να κρίνεται εξωδικαστικά. Η ευρωπαϊκή οργάνωση καταναλωτών BEUC υποστήριξε ότι η διατύπωση του σχεδίου νόμου είναι γενικόλογη όσον αφορά τις διαδικαστικές εγγυήσεις προς τους πολίτες και δεν προβλέπει ρητώς ότι οι ύποπτοι για παράνομο «κατέβασμα» θα έχουν το δικαίωμα να κριθούν από δικαστήριο. Το σχέδιο νόμου θα τεθεί σε ψηφοφορία στην ολομέλεια του Ε. Κ. στα τέλη Νοεμβρίου και εφόσον εγκριθεί θα ισχύσει από τις αρχές του 2010, ενώ τα κράτη–μέλη έχουν περιθώριο 18 μηνών για να ενσωματώσουν τις νέες διατάξεις στην εθνική νομοθεσία τους.
Κατά τα άλλα, το «πακέτο για τις τηλεπικοινωνίες» περιέχει σημαντικές διατάξεις για την καλύτερη λειτουργία της αγοράς τηλεπικοινωνιών. Μεταξύ άλλων, προβλέπεται το δικαίωμα του καταναλωτή να αλλάζει εντός μιας ημέρας την τηλεφωνική εταιρεία που χρησιμοποιεί διατηρώντας τον τηλεφωνικό του αριθμό, ενώ το συμβόλαιο που υπογράφεται δεν θα πρέπει να έχει διάρκεια μεγαλύτερη των δύο χρόνων. Οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών υποχρεούνται να ενημερώνουν τις Αρχές και τους καταναλωτές τους για περιπτώσεις όπου παραβιάζονται τα προσωπικά τους δεδομένα. Επίσης, στα συμβόλαια θα πρέπει να περιγράφεται το ελάχιστο επίπεδο ποιότητας για τις υπηρεσίες που αγοράζει ο καταναλωτής και να προβλέπεται αποζημίωση στην περίπτωση που παραβιάζεται. Παράλληλα, ενισχύεται η εξουσία των εθνικών ρυθμιστικών αρχών για τις τηλεπικοινωνίες και δημιουργείται νέα Ευρωπαϊκή Αρχή Τηλεπικοινωνιών (BEREC) με ευθύνη να διασφαλίζει την ύπαρξη δίκαιου ανταγωνισμού.

Στόχοι του πακέτου

– Αλλαγή τηλεφωνικής εταιρείας εντός μίας ημέρας
– Ελάχιστα επίπεδα παρεχόμενων υπηρεσιών
– Ενίσχυση των εθνικών αρχών τηλεπικοινωνιών
– Υποχρεωτική ενημέρωση των καταναλωτών όταν παραβιάζονται τα προσωπικά τους δεδομένα
– Μεγαλύτερη ανεξαρτησία για τις εθνικές αρχές τηλεπικοινωνιών
– Δημιουργία Ευρωπαϊκής Αρχής Τηλεπικοινωνιών για διασφάλιση του ανταγωνισμού
– Εξάπλωση του γρήγορου Ιντερνετ σε αγροτικές περιοχές

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ


Tης Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini. gr
Mπορεί να καταντάμε γραφικοί λέγοντας πως όταν ήμασταν εμείς παιδιά δεν είχαμε κινητά τηλέφωνα, δεν γράφαμε σε κομπιούτερ, δεν ακούγαμε μουσική σε cd, βλέπαμε βίντεο αντί για dvd. Ειδικά τώρα που τα παιδιά όλων των ηλικιών, από την ημέρα κιόλας που σταματούν το μπουσούλημα, ξέρουν να ανοίξουν και να κλείσουν τις ηλεκτρονικές συσκευές, τοποθετούν με χαρακτηριστική άνεση τα δάχτυλά τους στους υπολογιστές, ξέρουν να χρησιμοποιούν με κλειστά μάτια τα διάφορα τηλεκοντρόλ που περιφέρονται μέσα στο σπίτι.
Τον τελευταίο καιρό γράφονται διάφορα για τους κινδύνους που μπορεί να κρύβει αυτή η τόσο πρόωρη ίσως συμφιλίωση των παιδιών και των εφήβων με την τεχνολογία. Αραγε, από πόσο νωρίς είναι φρόνιμο να ανοίγει το κομπιούτερ του ένα αγόρι ή ένα κορίτσι όχι για να ετοιμάσει μια εργασία για το σχολείο, αλλά για να αναζητήσει ιστοσελίδες στο Διαδίκτυο, να επικοινωνήσει με τους φίλους του μέσω Facebook, να κοινωνικοποιηθεί μέσω της οθόνης;
Η κοινωνική δικτύωση θα έπρεπε να ξεκινάει, λένε οι ψυχολόγοι, μετά τα 13. Χωρίς αυτό να αποτελεί κανόνα για κανέναν. Γιατί και αυτό ακόμη είναι σχετικό. Ακόμη κι ένα μικρότερο παιδί μπορεί τώρα εύκολα να «ανεβάσει» μια φωτογραφία του, να συντάξει ένα συνοδευτικό κείμενο και να χτίσει την ηλεκτρονική του ταυτότητα στο Ιντερνετ, χωρίς να το γνωρίζει κανένας δικός του, με πρώτους και καλύτερους τους γονείς που θα μείνουν έξω από το παιχνίδι, για ευνόητους λόγους. Είναι η στιγμή της απελευθέρωσης.
Και του διαδικτυακού bullying… Και δεν είναι μόνο το Facebook και το MySpace, υπάρχουν πλέον και διευθύνσεις που μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για να παρασύρουν παιδιά ακόμη και του δημοτικού στον κόσμο της ηλεκτρονικής ψυχαγωγίας. Οπως το Disney’s Club Penguin και το Whyville. Παιδιά 5 χρόνων έχουν ανοίξει ήδη λογαριασμό στο Kidswirl, το αντίστοιχο Facebook για νήπια…
Αλλά κι έτσι να μην είναι, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ελέγξει κανείς αν ο χρήστης λέει την αλήθεια όταν δηλώνει 13 για παράδειγμα. Και πολλοί είναι εκείνοι που βιάζονται να μεγαλώσουν, αυτό είναι το μόνο σίγουρο, όπως άλλωστε βιαζόμασταν κι εμείς τότε. Στην ηλικία τους. Μόνο που εμείς τότε μπορεί να στεκόμασταν στις μύτες των ποδιών μας στο ταμείο, για να δούμε καμιά ταινία στο σινεμά. Τώρα είναι απίστευτο τι μπορεί να συναντήσει κανείς στο Διαδίκτυο, χωρίς ούτε ένα Α για τα ακατάλληλα.
Κατάλληλο ή ακατάλληλο, οι ψυχολόγοι επιμένουν ότι αν οι προ-έφηβοι «κολλήσουν» από νωρίς με το Ιντερνετ κινδυνεύουν να βλάψουν τον εγκέφαλό τους, να γίνουν επιθετικοί, να επηρεάσουν ακόμη και τις σχέσεις μεταξύ τους. Αλλά υπάρχουν και θετικά στοιχεία. Φέτος έγιναν δύο έρευνες. Από την Pew Internet Research. Ανάμεσα σε 700 και 935 εφήβους. Τι έδειξαν; Oτι το 38% κοριτσιών και αγοριών ηλικίας 12 – 14 χρόνων δηλώνει πως έχει διαμορφώσει ήδη το ηλεκτρονικό του προφίλ. Το 42% είπε ότι χρησιμοποιεί σελίδες κοινωνικής δικτύωσης για να στέλνει μηνύματα σε καθημερινή βάση. Τι μπορούμε να κάνουμε σαν γονείς; Να ζητάμε τουλάχιστον το password σε περίπτωση… ανάγκης.

ΠΗΓΗ: Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σε αντίθεση με μία δημοφιλή πεποίθηση, η χρήση της τεχνολογίας δεν οδηγεί στην κοινωνική αποξένωση, ενώ εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ και τα κινητά τους τηλέφωνα έχουν μεγαλύτερα και περισσότερο ποικίλα κοινωνικά δίκτυα, σύμφωνα με νέα μελέτη.
«Όλα τα στοιχεία δείχνουν προς μία κατεύθυνση», επεσήμανε ο Κιθ Χάμπτον, επικεφαλής της μελέτης του ινστιτούτου Pew που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. «Οι κοινωνικοί κόσμοι των ανθρώπων ενισχύονται από τις νέες επικοινωνιακές τεχνολογίες».
«Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η χρήση του Ίντερνετ και τα κινητά τηλέφωνα ωθούν τους ανθρώπους σε μια δίνη αποξένωσης», δήλωσε ο Χάμπτον. Τα βασικά συμπεράσματα της νέας μελέτης «αμφισβητούν παλαιότερες έρευνες και φοβίες σχετικά με την επιβλαβή κοινωνική επίπτωση της τεχνολογίας». «Υπάρχει μία τάση να κατηγορούμε πρώτα την τεχνολογία όταν παρατηρούμε κάποια κοινωνική αλλαγή», εξήγησε ο Χάμπτον. «Όπως αποδεικνύεται», συνέχισε ο καθηγητής επικοινωνίας του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, «εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ έχουν εμφανή κοινωνικά πλεονεκτήματα. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να διατηρήσουν επαφές και να μοιραστούν πληροφορίες με τρόπους που τους κρατούν κοινωνικά ενεργούς και σε σύνδεση με τις κοινότητές τους».
Η μελέτη βρήκε ότι ως «κοινωνικά αποκλεισμένοι» μπορούν να οριστεί ποσοστό 6% των Αμερικανών, ποσοστό που δεν έχει μεταβληθεί σχεδόν καθόλου από το 1985. Η μελέτη εξέτασε τα δίκτυα συζητήσεων των ανθρώπων – με ποιους επιλέγουν αν συζητήσουν σημαντικά θέματα – και τους στενούς κύκλους – του πιο κοντινούς και σημαντικούς έμπιστους ανθρώπους. Βρήκε ότι, κατά μέσο όρο, το μέγεθος των δικτύων συζητήσεων είναι 12% μεγαλύτερο για τους χρήστες κινητών τηλεφώνων, και 9% μεγαλύτερο για εκείνους που μοιράζονται φωτογραφίες στο Διαδίκτυο.
Επιπλέον, η ποικιλομορφία των ανθρώπων στα βασικά δίκτυα τείνει να είναι 25% μεγαλύτερη για τους χρήστες κινητών, 15% για τους βασικούς χρήστες Ίντερνετ και ακόμη μεγαλύτερη για τους χρήστες που χρησιμοποιούν υπηρεσίες instant messaging ή μοιράζονται φωτογραφίες online.
Την ίδια ώρα, η μελέτη βρήκε ότι τα δίκτυα συζητήσεων των Αμερικανών έχουν συρρικνωθεί κατά ένα τρίτο από το 1985 και έχουν γίνει λιγότερο ποικιλόμορφα επειδή περιέχουν λιγότερα μέλη εκτός του οικογενειακού κύκλου. Σε μια τυπική χρονιά, οι άνθρωποι έχουν προσωπικές επαφές με άτομα του στενού τους κύκλου τις 210 ημέρες, κατά μέσο όρο. Επιπλέον, έχουν επαφές μέσω κινητού τηλεφώνου 195 ημέρες του χρόνου, μέσω του σταθερού 125 ημέρες και στέλνουν μηνύματα σε κινητά τις 125 ημέρες του χρόνου.
Επιπρόσθετα, έχουν επαφή με email 72 ημέρες, μέσω κάποιου κοινωνικού δικτύου στο web 39 ημέρες και μέσω ταχυδρομείου οκτώ ημέρες. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε 2.512 ενήλικες, το καλοκαίρι του 2009.
ΠΗΓΗ: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από Γαλλικό Πρακτορείο.

http://81.186.142.241:8080/oedvLibrary/user/

Απαγορεύεται η αναδημοσίευση και η αναπαραγωγή, μηχανική ή ψηφιακή, χωρίς προηγούμενη άδεια του εκδότη. Νόμος 2121/1993 που ισχύει στην Ελλάδα και κανόνες διεθνούς δικαίου. Και τι μ΄ αυτό; Μετά τη μουσική και τις ταινίες, οι χάκερ έχουν βάλει στο στόχαστρο τα βιβλία στο Ιnternet. Ξέρουν να σπάνε τους κώδικες προστασίας των μπεστ σέλερ και τα προσφέρουν ήδη δωρεάν σε sites ανταλλαγής ψηφιακών αρχείων. 

Διαβάστε περισσότερα εδώ.
« επιστροφήσυνεχίστε την αναζήτηση »