Το Μεγάλο Σάββατο γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού.

Ο Χριστός βρίσκεται θαμμένος σε μια σπηλιά που την φυλάνε στρατιώτες.  Δύο μαθήτριες του αποφασίζουν να πάνε στον τάφο.   Όταν φτάνουν εκεί δεν βλέπουν πουθενά τους στρατιώτες, ενώ η σπηλιά είναι ανοιχτή και άδεια.  Ένας άγγελος τότε εμφανίστηκε μπροστά τους και τους είπε ότι ο Χριστός είναι ζωντανός, ότι δηλαδή αναστήθηκε.

Οι μαθήτριες έφυγαν τρέχοντας να πουν τα νέα στους υπόλοιπους μαθητές.  Στο δρόμο συνάντησαν τον ίδιο Χριστό, που τους είπε να πουν στους μαθητές το μέρος που θα τον συναντήσουν.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου κόβουμε το τελευταίο ποδαράκι της κυρά-Σαρακοστής.  Φοράμε τα καλά μας, παίρνουμε την λαμπάδα μας και πηγαίνουμε στην εκκλησία.  Γύρω στις 12 το βράδυ, ο ιερέας κλείνει τα φώτα στην εκκλησία και βγαίνει από το ιερό κρατώντας μια λαμπάδα, ενώ καλεί τον κόσμο να ανάψει και την δική με το «Άγιο Φως».  Μετά από λίγο λέει δυνατά : «Χριστός Ανέστη», δηλαδή ο Χριστός Αναστήθηκε. 

Όσοι βρίσκονται στην εκκλησία λένε ο ένας στον άλλο «Χριστός Ανέστη».  Οι καμπάνες χτυπάνε χαρούμενα, ενώ απέξω ακούγονται πολλά βεγγαλικά.

Έθιμο:

Στο Λεωνίδιο, μόλις ο παπάς πει «Χριστός Ανέστη», οι κάτοικοι αφήνουν στον ουρανό πολλά αερόστατα, που τα έχουν φτιάξει οι ίδιοι.

Στην Κέρκυρα, το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, πετούν από τα μπαλκόνια  πήλινα κανάτια γεμάτα με νερό, ενώ ακούγονται χαρούμενα τραγούδια από την μπάντα του δήμου. 

Το επόμενο πρωί, την Κυριακή του Πάσχα ψήνουμε αρνιά και κοκορέτσι, τσουγκρίζουμε αυγά, χορεύουμε και τραγουδάμε.  Χαιρόμαστε για την Ανάσταση του Χριστού.