Οι Δήμαρχοι της Θήβας και ιστορικές μνήμες 1835-2000 / Γιάννης Μ. Αλεξανδρόπουλος. Θήβα : Μαμάκος, 2000.- (ΤΑΣ: ΠΛ 938.914 ΑΛΕ)

Το περιεχόμενο του βιβλίου του Γιάννη Αλεξανδρόπουλου “Οι Δήμαρχοι της Θήβας και ιστορικές μνήμες 1835-2000” καταγράφει ένα σημαντικό μέρος από την ιστορία της πανάρχαιας Θήβας. Επιχειρείται μια προσπάθεια να πέσει λίγο φως σε ξεχασμένες σελίδες της ιστορίας του Δήμου Θηβαίων και να παρουσιασθεί η εξέλιξη του στο χρόνο.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ [τότε] ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ

Η ιστορία της πόλεως των Θηβών χάνεται στα βάθη των αιώνων και είναι φυσικό διακεκριμένοι ιστορικοί και άλλοι επιστήμονες να ασχολήθηκαν και να ασχολούνται με την ιστορικήν της περιπέτεια και την πλούσια πολιτισμική της προσφορά στο ανθρώπινο γίγνεσθαι. Θέματα μυθολογίας, συγκλονιστικά γεγονότα, τραγικά πρόσωπα θησαυροί κρυμμένοι επί αιώνες στα βάθη της γής έγιναν αντικείμενα ενασχολήσεων λαμπρών ιστορικών, αρχαιολόγων, περιηγητών, λογοτεχνών και τόσων άλλων επιστημόνων. Η παρούσα όμως εργασία που κρατούσα στα χέρια μου που σαν μέλισσα συγκέντρωσε το υλικό της και το αποθησαύρισε ο κ. Ιωάννης Αλεξανδρόπουλος, πολίτης της ιστορικής πόλεως των Θηβών, φέρνει μια άλλη σφραγίδα, κουβαλάει άρωμα άλλων εμπειρειών, γίνεται η γέφυρα του σήμερα με το χθες.

Ασχολήθηκε ειδικά με το θέμα των Δημάρχων και προέδρων της πόλεως, των προσώπων δηλαδή εκείνων, διορισμένων ή εκλεγμένων, που ο καθένας με τον τρόπο του ή τον δυναμισμό του και τον χαρακτήρα του άφησε τα ίχνη του προσωπικού του ιδρώτα σε μια κοπιώδη πορεία της ζωής του. Μέσα από την προσωπικότητα των Δημάρχων κατόρθωσε ο συγγραφέας να μας δώσει μια συνοπτική εικόνα της πόλεως των Θηβών την εποχήν που αρχίζει με τον αγώνα του 1821 για ελευθερία και φτάνει μέχρι τις ημέρες μας. Είναι εύκολο μέσα από την περιγραφή και παρουσίαση του έργου καθενός Δημάρχου να μορφώσει ο αναγνώστης εικόνα των προβλημάτων, των επιτυχιών ή όχι και γενικότερα να δεί από κοντά και να ερμηνεύσει γεγονότα που μέχρι σήμερα του ήταν άγνωστα και απόμακρα.

Με ιδιαίτερο χάρισμα ο συγγραφέας και ιδιαίτερη προσοχή μας ξεναγεί στις αλλαγές, στις συγγρούσεις που έγιναν ασφαλώς χωρίς την απουσία αίματος στην επέλαση ιδεολογικών ρευμάτων, χωρίς να αφήσει περιθώρια αναζωπυρώσεως παθών, διαστάσεων και άλλων θεσμών.
Ακόμη καταφέρνει μέσα από τα κείμενα του να μας δώσει την σύντομη εικόνα της πόλεως των Θηβών στον κρίσιμο καιρό από τον επαναστατικό αγώνα του 1821 μέχρι σήμερα.

Πολλοί υποστήριξαν ότι η εποχή μας είναι εποχή συγχύσεων και προτιμήσεων των προσωπικών συμφερόντων. Ασφαλώς είναι αληθινή η διαπίστωση αυτή. Θα ήταν όμως αδικία η εύκολη ισοπέδωση και η ρουτίνα της καθημερινότητας να μην κάνει διάκριση σε φωτεινές περιπτώσεις σαν την παρούσα του κ. Ιωάννη Αλεξανδρόπουλου. Υπάρχουν και σήμερα πάμπολλοι τέτοιοι αφανείς ερευνητές που “μηδέν προσδοκούν” και μένοντες πιστοί στο χρέος της αγάπης για την γη τους αντιστέκονται με τον δικό τους τρόπο, τον τρόπο δηλαδή της έγκαρπης σιωπής και αναφοράς.