Ο “Βασικός Μέτοχος” / Βασίλης Γ. Τζέμος. Αθήνα-Κομοτηνή : Αντ. Ν. Σάκκουλα, 2006. 351 σ. ; 24 εκ. – ISBN: 960-15-1690-5
Με το νέο άρθρο 14 παρ. 9, μαζί με το άρθρο 5α, τις μικροαλλαγές στα άρθρα 14 και 15, αλλά και τα άρθρα 9α και 19 παρ. 3 του Συντάγματος εμπλουτίστηκαν τα συνταγματικά βάθρα της ενημέρωσης και τα όρια της. Προέκυψε δηλαδή ένα Συνταγματικό Δίκαιο των Μέσων Ενημέρωσης που έθετε τις βάσεις για την επέκταση της ύλης του Δικαίου των Μέσων Ενημέρωσης. Επίσης άνοιξαν οι θύρες για τη νομική διευθέτηση σημαντικών θεμάτων στη διασταύρωση του τριπτύχου «επικοινωνία, οικονομία, τεχνολογία». Η λεγόμενη 4η εξουσία αποκτούσε πολύπλευρη συνταγματική διαρρύθμιση. Το βερμπαλιστικό, ογκώδες, αυστηρό και φιλόδοξο άρθρο 14 παρ. 9 είναι ο πιο ελκυστικός αρμός του διαμορφωθέντος συνταγματικού δικαίου της ενημέρωσης. Ειδικά τα εδάφια ε. και στ. εκπέμπουν έντονα μηνύματα και αν μη τι άλλο προβληματίζουν τον προσεχτικό αναγνώστη τους.
«Βασικός μέτοχος» είναι το επικρατήσαν στο δημόσιο διάλογο προνωνύμιο για το ασυμβίβαστο της επιχειρηματικής και διευθυντικής δραστηριοποίησης στους τομείς των δημοσίων έργων και των ΜΜΕ, όπως θεσπίστηκε συνταγματικά (άρθρο 14 παρ. 9, εδ. εεπ. του Συντάγματος) και νομοθετικά (ν. 3021/2002, 3310/2005 και 3414/2005). Το ασυμβίβαστο αυτό προκάλεσε την αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οδήγησε στην αντικατάσταση του ν. 3310/2005, στην de facto «ατονία» του άρθρου 14 παρ. 9 εδ. εεπ. του Συντάγματος και στη θέσπιση του «συμβιβαστικού» νόμου 3414/2005.
Ο «βασικός μέτοχος» έχει όλες τις προδιαγραφές ενός κορυφαίου νο-μικοπολιτικού θέματος. Σύγκρουση συμφερόντων, επίθεση της πολιτικής εναντίον της οικονομίας μέσω του δικαίου, διάρκεια, πολλές πτυχές, ευρωπαϊκή διάσταση, αναπάντητα ερωτήματα. Έχει επίσης ζωτικό ενδιαφέρον για τους εργολάβους δημοσίων έργων, τους ιδιοκτήτες και τους βασικούς μετόχους μέσων ενημέρωσης καθώς και για τους νομικούς τους συμβούλους και παραστάτες. Τρεις δύσκολες συναρτήσεις του προσδίδουν ειδική γοητεία: 1) Η συνάρτηση της σχέσης επικοινωνιακής δύναμης με την οικονομική δύναμη και των δύο μαζί με την πολιτική εξουσία. 2) Η συνάρτηση νομικού φιλελευθερισμού και κρατικού εγγυητικού ρόλου. 3) Η σχέση Συντάγματος και Ευρωπαϊκού Δικαίου. Σημαντικές υποθεματικές του «βασικού μετόχου» είναι ακόμα ανοικτές. Πιθανόν να διευθετηθούν με την επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση.