Ηλιάδου Εύη – Ψυχολόγος

24 Ιουνίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καλοκαιρινές δραστηριότητες μετάβασης από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό

Καλοκαιρινές δραστηριότητες μετάβασης από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό

Ανάπτυξη Οπτικής Διάκρισης

Η ακρίβεια των πληροφοριών που λαμβάνουν τα μάτια και, στη συνέχεια, επεξεργάζεται ο εγκέφαλος είναι ιδιαιτέρα κρίσιμη για τη σωστή αντίληψη του περιβάλλοντός μας. Οι λεπτομέρειες οπτικής διάκρισης είναι σημαντικές για τις αποφάσεις και τις απαντήσεις ενός μαθητή κατά τη διάρκεια του μαθήματος ή του διαβάσματος στο σπίτι.

Δωρεάν υλικό εδώ

Ανάπτυξη Λεπτής Κινητικότητας

Με τον όρο “λεπτή κινητικότητα” ορίζουμε τον συντονισμό των μικρών μυϊκών ομάδων στα χέρια και τα δάχτυλα. Οι επαρκείς λεπτές κινητικές δεξιότητες είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση εργασιών όπως η γραφή, το κόψιμο, η χρήση ενός πιρουνιού ή κουταλιού, το πέρασμα χαντρών, η ένωση κομματιών του παζλ, το κλείσιμο του φερμουάρ, το κούμπωμα και το δέσιμο των κορδονιών των παπουτσιών.

Δωρεάν υλικό εδώ

6 Ιουνίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η εφηβεία μέσα από τα μάτια ενός εφήβου

Η εφηβεία μέσα από τα μάτια ενός εφήβου

«Προσέξτε λοιπόν τούτο το τελευταίο: για να περάσει η εφηβεία μου πρέπει να με αφήσετε να την περάσω εγώ ο ίδιος. Μαμά, μπαμπά το ξέρω ότι τρέμετε από την αγωνία, ότι με πονάτε αφού εσείς με έχετε γεννήσει. Τώρα όμως πρέπει να βγείτε λίγο από το δωμάτιο για να γεννήσω εγώ τον εαυτό μου. Αλλά να είστε ακριβώς απέξω για να μην φοβάμαι. Καλού κακού ρίχνετε και καμία ματιά από το τζάμι»

Όλοι οι μεγάλοι μιλάνε για την εφηβεία, ειδικοί και γονείς, άσχετοι και σχετικοί. Τι θα λέγατε έτσι για αλλαγή να ακούγατε και έναν έφηβο; Ακούστε λοιπόν τι συμβαίνει μέσα στο κεφάλι μου αυτή την περίοδο και θα καταλάβετε. Θέλω να με καταλάβετε.

Αν ήμουνα το ίδιο άτομο θα πίστευα ότι έχω αρχίσει να τρελαίνομαι. Αλλά είμαι ένας άλλος τώρα. Γεννήθηκα εκεί γύρω στα δώδεκά μου. Κάνω πάλι τα πρώτα μου βήματα και για αυτό είμαι λιγάκι ατσούμπαλος και φοβισμένος.
Ένα πράγμα που μου τη δίνει στους γονείς μου είναι ότι ενώ υποτίθεται εγώ πρέπει να απορρίψω το γονεϊκό πρότυπο (το έχω διαβάσει αυτό που σας λέω) εκείνοι δεν με αφήνουν γιατί γίνονται πιο καλοί μαζί μου από ποτέ. Πώς εγώ να τους απορρίψω όταν εκείνοι μου κάνουν όλα τα χατίρια; Όταν εγώ ανοίγω πυρ εναντίον τους εκείνοι, αντί να απαντήσουν και να γίνει μια πραγματική μάχη με νεκρούς και τραυματίες, μετατρέπονται σε γιατρούς χωρίς σύνορα που απαγορεύεται να τους πυροβολήσεις. Ακούς εκεί να γίνονται ακόμα πιο γονείς πάνω στην ώρα που εγώ τους φωνάζω: «μεγάλωσα, δεν θέλω πια γονείς». Παίζουν βρώμικο παιχνίδι και θα το πληρώσουν να μου το θυμηθείτε, όταν θα με θρέφουν μέχρι τα 40 μου.

Ό, τι και να μου πουν οι γονείς μου με ενοχλεί. Και το πιο απλό πράγμα. Με ρωτά η μάνα μου πως τα πήγα στο διαγώνισμα και εγώ νιώθω ότι μου κάνει ανάκριση κάτω από λάμπες ισχυρού φωτισμού. Δεν με ρωτά η μάνα μου πως πήγα στο διαγώνισμα και νιώθω ότι αδιαφορεί πλήρως για μένα. Αφήστε που περνάω μια φάση που δεν δέχομαι συμβουλές από τους γονείς μου, του τύπου «εγώ ξέρω καλύτερα ποιο είναι το καλό μου». Μην νομίζετε, το γνωρίζω ότι όλα αυτά είναι κάπως άδικα για εκείνους αλλά είναι κάτι πάνω από μένα, δεν το ελέγχω. Έχω ακούσει ότι φταίνε οι ορμόνες της εφηβείας. Μακάρι να είναι έτσι γιατί αλλιώς πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα χρειαστώ ψυχολόγο………… για να αναλάβει τους δικούς μου.

Το άλλο δεν σας το είπα. Τώρα τελευταία κάθε μέρα που σηκώνομαι τρέχω γρήγορα στον καθρέφτη να δω ποιος είμαι σήμερα γιατί κάθε χτες ήμουν άλλος. Δεν μπορώ τέτοια μεταμόρφωση. Σήμερα σαν να μου μεγάλωσε η μύτη. Και αυτά τα σπυριά πότε βγήκανε; Τα μπράτσα μου είναι σαν πισινά ποδάρια λαγού. Και το μαλλί μου σήμερα γιατί δεν στρώνει; Το ξαναλούζω τώρα και ας χάσω την πρώτη ώρα φυσική. Εκεί λοιπόν που ήθελα να έχω το νου στο τώρα μην μου συμβεί καμία αλλαγή και δεν την πάρω είδηση έρχονται και μου λένε να έχεις το νου σου στο μέλλον σου. Δηλαδή για να καταλάβω, ποιος είναι ο πραγματικός ορισμός της εφηβείας στη χώρα μας; «Εφηβεία είναι η περίοδος που το άτομο προετοιμάζεται για τις πανελλαδικές εξετάσεις»; Άμα βρω αυτόν που έβαλε τις πιο σημαντικές εξετάσεις την περίοδο που είμαι τόσο απασχολημένος με τον εαυτό μου θα τον κανονίσω.

Και ξέρετε τι με ενοχλεί περισσότερο; Αυτό το ανάμεσα. Είμαι ανάμεσα στο παιδί και στο μεγάλο. Ξέρεις τι είναι να έχεις ξαφνικά τις επιθυμίες ενός μεγάλου και την ανυπομονησία ενός παιδιού; Ξέρεις τι είναι να σου λέει η μάνα σου να φέρεσαι υπεύθυνα ως μεγάλος και να τσαντίζεσαι και όταν σε αντιμετωπίζει σαν μικρό να γίνεσαι ακόμα πιο τρελός; Για αυτό σας λέω δεν μπορώ να είμαι πάνω μια γέφυρα που κουνιέται. Θέλω να περάσω απέναντι ή να μείνω στην αποδώ μεριά. Αυτό το πήγαινε- έλα πάνω σε μια γέφυρα που κάνει κούνια-μπέλα με ζαλίζει.

Άσε και αυτό που οι γονείς σου βιάζονται να σε φτάσουν στην εφηβεία για να μπορούν λένε να έχουν μια πιο ισότιμη σχέση μαζί σου και μόλις εσύ φτάσεις στην εφηβεία κρεμάνε κάτι μούτρα σαν να τους σκότωσες το παιδί τους και είναι σαν να σου λένε χωρίς να σου το λένε: «τι έκανες στο παιδάκι μας ρε κακούργε;».

Αμ αυτή η διάθεση μου. Σαν κλίμα τροπικό έχει γίνει. Εκεί που είναι ήλιος χαρά Θεού πάρε ξαφνικά μια νεροποντή. Από το γέλιο στο κλάμα ένα τσιγάρο δρόμος. Ουπς, αυτό με το τσιγάρο μην το πείτε στους δικούς μου γιατί θα τους μπει η ιδέα ότι καπνίζω. Και οι γονείς μου όλο ιδέες είναι τελευταία: μην πάθω το ένα, μην κάνω το άλλο. Μου φαίνεται πιο πολύ φοβούνται για μένα τώρα παρά από όταν ήμουνα παιδάκι. Και να πω ότι δίνω δικαιώματα, δεν δίνω.

Υπάρχουν στιγμές που απλά νιώθω χάλια, χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο. Που θέλω να κλειδώνομαι στο δωμάτιό μου, να μην βλέπω κανέναν και που λαχταρώ να κάνω μακροβούτι στη θάλασσα των αρνητικών συναισθημάτων. Μετά αναδύομαι πάλι στον αφρό και μου έχει περάσει, πάλι χωρίς λόγο. Οι γονείς μου βέβαια πιστεύουν ότι έχω κάτι με εκείνους και ότι για αυτό δεν θέλω να τους βλέπω. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που συμβαίνει είναι ότι έχω κάτι με μένα. Τώρα δώστε μεγάλη βάση, θα σας πω κάτι που μπορεί να με κάνει ακόμα πιο χάλια: όταν καθρεπτίζονται τα χάλια μου στα μάτια των γονιών μου και εγώ για να αποφύγω το καθρέφτισμα αυτό υποκρίνομαι μπροστά τους ότι δεν έχω τίποτα. Τότε νιώθω λυπημένος κλόουν που μέσα του κλαίει και απέξω γελάει. Αχ να καταλάβαιναν οι γονείς μου ότι δεν μπορούν και δεν χρειάζεται πάντα να καθαρίζουν για μένα. Πρέπει να φτιάξω δικό μου σύστημα αυτοκαθαρισμού για να μπορώ να επιβιώσω. Σαν τις κατσαρίδες που έχω ακούσει ότι έχουν τέτοιο σύστημα αυτοκαθαρισμού που είναι οι μόνες που θα αντέξουν άμα γίνει πυρηνική καταστροφή. Και αυτές μη νομίζετε παρεξηγημένες σαν και μένα είναι, πιστεύουμε ότι είναι βρώμικες αλλά αυτές έχουν ψυχαναγκασμό με την καθαριότητα. Αυτό λοιπόν κάνω όταν είμαι μόνος μου μέσα στο δωμάτιό μου και οι γονείς μου νομίζουν ότι έχω κάτι μαζί τους, αυτοκαθαρίζομαι.

Θα σας πω ένα μυστικό και κρατήστε καλά στο νου σας. Όλοι λένε ότι όταν υπάρχει αγάπη σε μια οικογένεια όλα διορθώνονται. Ε λοιπόν στην εφηβεία η αγάπη δεν αρκεί. Το βασικότερο που εγώ ζητάω αυτή την περίοδο είναι η αποδοχή και η εμπιστοσύνη. Θα σας εξηγήσω πως τα έχω αυτά μέσα στο μυαλό μου: οι γονείς μου με αγαπάνε γιατί είμαι παιδί τους άρα η αγάπη τους είναι σαν να αγαπάνε μέρος του εαυτού τους. Το να με αποδέχονται και να με εμπιστεύονται όμως αφορά τι νιώθουν αποκλειστικά για μένα και καθόλου τι νιώθουν για τον εαυτό τους. Μπορεί να ακούγεται κάπως αλλά εγώ έτσι το παίρνω, αλήθεια.

Το πιο ωραίο όμως που μπορεί να πει κάποιος για μένα είναι ότι δεν μασάω. Όμως τις πιο πολλές φορές δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Όταν με ακούτε να λέω «δεν με νοιάζει» μεταξύ μας να ξέρετε ότι συμβαίνει το αντίθετο. Όχι απλά με νοιάζει, με τσούζει. Μου λέει η μάνα μου: «Της Παπαδοπούλου ο γιός έβγαλε 19 στο πρώτο τετράμηνο ».

Εγώ απαντώ «δεν με νοιάζει». Από μέσα μου σκέφτομαι: « θα φάει τη σκόνη μου το φυτουκλάκι».

Ένα άλλο που πραγματικά με τρελαίνει είναι αυτή η εμμονή που έχουν οι δικοί μου με τη γνώμη του κόσμου. Περνάνε αγωνία όχι αστεία. Φρικάρω όταν μου ζητάνε να κάνω πράγματα μόνο και μόνο γιατί ο κόσμος θα πει… «Χαιρέτα τον θείο σου, πάρε τηλέφωνο τη γιαγιά σου, πες χρόνια πολλά στη νονά σου, χτενίσου, ντύσου καλύτερα, μην καμπουριάζεις, μη με κάνεις ρεζίλι, ελπίζω να μας κάνεις υπερήφανους, πρόσεχε τη γλώσσα σου, να μην δώσεις ποτέ δικαιώματα στην κοινωνία, να πετύχεις στη ζωή σου, να έχουν όλοι να λένε για σένα». Αυτό είναι μόνο ένα μικρό δείγμα. Ώρες ώρες νιώθω ότι η μάνα μου έχει κάνει μεταμόσχευση τα μάτια της κυρά Μαρίας από δίπλα. Είναι λίγο spooky δεν νομίζετε να κοιτάς κάποιον με τα μάτια των άλλων;

Όλα αυτά που νιώθω πλέον μοιάζουν διπλά και αντίθετα. Μια μορφή διπολισμού, ελπίζω περαστική. Ίσως γιατί είμαι ένας μικρός μεγάλος. Ακούστε ένα παράδειγμα: ενώ θέλω να ανήκω και να έχω την αποδοχή μιας ομάδας ταυτόχρονα θέλω να ξεχωρίζω και να είμαι κάτι διαφορετικό από τους άλλους. Θα μου πείτε: «πολλά θες» αλλά δεν είναι αλήθεια. Τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα! Πάντως δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για μένα, εφηβεία είναι θα περάσει. Ελπίζω δηλαδή να περάσει γιατί έχω δει κάμποσους που την έχουν ακόμα και ας έχουν παιδιά στην εφηβεία οι ίδιοι. Προσέξτε λοιπόν τούτο το τελευταίο: για να περάσει η εφηβεία μου πρέπει να με αφήσετε να την περάσω εγώ ο ίδιος.

Μαμά, μπαμπά το ξέρω ότι τρέμετε από την αγωνία, ότι με πονάτε αφού εσείς με έχετε γεννήσει. Τώρα όμως πρέπει να βγείτε λίγο από το δωμάτιο για να γεννήσω εγώ τον εαυτό μου. Αλλά να είστε ακριβώς απέξω για να μην φοβάμαι. Καλού κακού ρίχνετε και καμία ματιά από το τζάμι.

Πηγή: https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/291261_i-efibeia-mesa-apo-ta-matia-enos-efiboy

19 Μαΐου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Children see, children do

Children see, children do

9 Μαΐου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επιστροφή στα σχολεία

Επιστροφή στα σχολεία

Η ώρα της επιστροφής μας στο σχολείο έφτασε. Όμως η επιστροφή αυτή μπορεί να πυροδοτήσει άγχος στα παιδιά. Το άγχος μπορεί να πάρει διάφορες μορφές όπως αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες, δυσκολίες στην έλευση του ύπνου και στην αφύπνιση το πρωί, συναισθήματα ενοχής και ανησυχίας, αποφυγή κοινωνικών αλληλεπιδράσεων και αλλαγές στη διάθεση όπως ευερεθιστότητα, εκρήξεις θυμού ή συναισθηματικά ξεσπάσματα. Στομαχόπονοι, ναυτία, πονοκέφαλοι και καταναγκαστικές συμπεριφορές όπως τελειομανία όταν εκτελούν μια εργασία, όλα αυτά δείχνουν ότι το παιδί παλεύει με το άγχος.

Κάποια παιδιά ενδεχομένως να φοβούνται να επιστρέψουν στο σχολείο, να βγουν έξω και να προσαρμοστούν συναισθηματικά στα νέα δεδομένα.

Οι γονείς και φροντιστές χρειάζεται συνεπώς να αναπτύξουν ένα πλάνο αντιμετώπισης που θα περιλαμβάνει τις ακόλουθες τακτικές:

Να βοηθήσουν το παιδί να προσδιορίσει και να εκφράσει τις ανησυχίες και τους φόβους του και μετά να τους παρέχουν την κατάλληλη πληροφόρηση σχετικά με τα θέματα αυτά.
Να καθησυχάσουν το παιδί ότι οι ίδιοι και οι δάσκαλοί τους θα βρίσκονται δίπλα του για να το βοηθήσουν
Να ενθαρρύνουν το παιδί στη χρήση τεχνικών διαχείρισης άγχους όπως να παίρνει βαθιές αναπνοές, να φαντάζεται ένα αγαπημένο χαλαρό μέρος ή να επαναλαμβάνει μέσα του θετικές δηλώσεις όπως «είναι φυσιολογικό να νιώθω άγχος, ΟΜΩΣ είμαι καλά και θα τα καταφέρω να περάσω όμορφα την μέρα μου»

Ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας μιλήσει για το πώς οι ανησυχίες του μπορεί να επηρέασαν τη μέρα του στο σχολείο και αναζητήστε βοήθεια από την ψυχολόγο του σχολείου εφόσον το κρίνετε απαραίτητο.

Ηλιάδου Εύη

Ψυχολόγος, MSc

23 Απριλίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καλό Πάσχα!

Καλό Πάσχα!

Εύχομαι ολόψυχα Καλές Γιορτές, Καλό Πάσχα σε όλους!

Τα παρακάτω μαθήματα που μας έχει δώσει ο κλάδος της Θετικής Ψυχολογίας και η έρευνα σας τα στέλνω ως τροφή για σκέψη.

Το να ξοδεύουμε χρήματα σε εμπειρίες, δίνει μεγαλύτερη ώθηση στο συναίσθημα ευτυχίας από το να τα ξοδεύουμε σε υλικά αγαθά (Howell & Hill, 2009)
Όσο περισσότερο καλλιεργούμε την ευγνωμοσύνη τόσο πιο χαρούμενοι είμαστε (Seligman, Steen, Park, & Peterson, 2005)
Η ορμόνη οξυτοκίνη προκαλεί ισχυρότερα αισθήματα εμπιστοσύνης και ενσυναίσθησης στους ανθρώπους, που σημαίνει ότι η φυσική εγγύτητα και τρυφερότητα ενισχύει την γενικότερη ευεξία του οργανισμού (Barraza & Zak, 2009)
Η ευτυχία είναι μεταδοτική. Οι άνθρωποι που έχουν γύρω τους χαρούμενους φίλους και σημαντικούς άλλους είναι πιο πιθανόν να γίνουν και οι ίδιοι χαρούμενοι (Fowler & Christakis, 2008).
Οι άνθρωποι που κάνουν πράξεις καλοσύνης στους άλλους όχι μόνο ενισχύουν το δικό τους αίσθημα ευεξίας αλλά γίνονται και πιο αποδεκτοί από τους συνομηλίκους τους (Layous, Nelson, Oberle, Schonert-Reichl, & Lyubomirsky, 2012)
Ο εθελοντισμός προς έναν σκοπό που πιστεύουμε, βελτιώνει το αίσθημα ικανοποίησης της ζωής και ακόμα μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα κατάθλιψης (Jenkinson et al., 2013)

11 Απριλίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μαμά, Μπαμπά, όταν θυμώνω….

Μαμά, Μπαμπά, όταν θυμώνω….

Μου μαθαίνετε πολλά για την ζωή. Θέλω και εγώ να σας μάθω κάτι πολύ σημαντικό. Πάρα πολύ σημαντικό για τη σχέση μας και για την δική μου συναισθηματική υγεία.

Θυμώνω συχνά, φωνάζω και πολλές φορές χτυπιέμαι στο πάτωμα. Δεν σας αρέσει, το ξέρω. Δεν ξέρετε τι να κάνετε, πολλές φορές θυμώνετε και εσείς μετά και όλοι ουρλιάζουμε στο σπίτι.

Πρέπει να σας πω όμως πως έγω βλέπω τα πράγματα…

Είμαι ακόμα μικρό παιδί και δεν έχω άλλο τρόπο να εκφράσω τον θυμό μου.

Ο εγκέφαλός μου δεν είναι ακόμα σαν το δικό σας, είναι υπό κατασκευή. Και όλη η ενέργεια που νιώθω μέσα μου, πρέπει να βγει κάπως.

Δεν έχει να κάνει με εσάς. Δεν το κάνω επίτηδες. Δεν το κάνω για να σας τρελάνω…

Ο θυμός είναι φίλος μου.

Ναι, ναι, αλήθεια σας λέω. Είναι καλό συναίσθημα και έτσι δεν βλέπω γιατί θα έπρεπε να το κρύψω. Έχω προσπαθήσει να το κρύψω για να πω την αλήθεια αλλά ξαναβγήκε κάποια άλλη στιγμή.

Κατάλαβα ότι δεν πρέπει να προσπαθήσω να κρύψω τον θυμό μου. Ποτέ.

Γιατί μόνο εάν εκφράσω τον θυμό μου, θα απελευθερωθώ από αυτόν.

Να ξέρετε ότι με βοηθάει να φωνάζω και να χτυπιέμαι, ότι είναι κάτι φυσιολογικό. Είναι η αντίδρασή μου σε μία αδικία, σε μία ματαίωση που βίωσα.

Όταν είμαι θυμωμένος, λέω την δική μου αλήθεια και χτίζω την ταυτότητά μου.

‘‘Μαθαίνω πως να διαχειριστώ την ματαίωση αυτή τη στιγμή, δεν θέλω να σας τρελάνω’’

Θέλω να την ακούτε την αλήθεια μου. Γιατί όταν μπορώ να εκφράσω τον θυμό μου, βάζω τα δικά μου όρια, λέω τι δεν ανέχομαι, χτίζω την ταυτότητά μου ως άνθρωπος.

Ο θυμός δεν είναι βία.

Η βία θα χτυπήσει την πόρτα εάν δεν με αφήσετε να εκφράσω τον θυμό μου όμως.

Αυτό πρέπει να το ξέρετε Μπαμπά και Μαμά μου. Απορώ γιατί δεν σας το έμαθαν στο σχολείο ενώ είναι τόσο ουσιώδες.

Και κάτι άλλο… Εάν μου λέτε να πάω στο δωμάτιό μου ή μου φωνάζετε να σταματήσω, δεν ακούτε το πρόβλημα μου που κρύβεται κάτω από το παγόβουνο.

Ο θυμός είναι αυτό που φαίνεται αλλά κάτι άλλο έχω και προσπαθώ να διαχειριστώ. Και μπερδεύομαι γιατί μετά θυμώνω που δεν με ακούσατε και το πρώτο μου πρόβλημα το καταπίνω και δεν το λύνω.

Χαλάει η σχέση μας όταν δεν ακούτε το θυμό μου.

Αισθάνομαι μόνος μου. Απομακρυνόμαστε.

Και αυτό δεν το θέλω…

Για αυτό θα σας πω μερικά ακόμα πράγματα που μπορείτε να κάνετε όταν θυμώνω.

Για να με βοηθάτε να μεγαλώσω συναισθηματικά. Για να έρθω σε εσάς όταν έχω πρόβλημα.

Θέλω να μου μιλήσετε κατεβαίνοντας στο ύψος μου.

Δεν μου αρέσει καθόλου όταν σας βλέπω από πάνω μου τόσο ψηλοί και δυνατοί, κάπως με φοβίζει και δεν ακούω τίποτα μετά. Και αυτό το τρομακτικό δάκτυλο… με θυμώνει ακόμα περισσότερο, θέλω να ορμήξω σαν λιοντάρι όταν το βλέπω.

Μπορείτε να με πάρετε αγκαλιά.

Μπορεί να χτυπιέμαι και να σας σπρώχνω αλλά να ξέρετε ότι την επαφή ψάχνω. Επιμένετε λοιπόν λίγο γιατί με την αγκαλιά σας μου υπενθυμίζετε ότι ο θυμός μου δεν είναι κακός και ότι με αγαπάτε ακόμα και εκείνη τη δύσκολη στιγμή που μοιάζω τρελαμένο.

Μετά, μπορείτε να μου μιλήσετε αλλά όχι να μου φωνάξετε. Δεν με βοηθάτε καθόλου εάν φωνάζετε και εσείς.

Σκέφτηκα τι θα με βοηθούσε να ακούσω όταν είμαι θυμωμένος.

“Βλέπω ότι είσαι θυμωμένος. Θέλεις να μου πεις τι συμβαίνει; Είμαι εδώ εάν θέλεις να μου πεις .”

“Δεν σου αρέσει καθόλου όταν [περιγράψτε την κατάσταση]. Καταλαβαίνω. Είμαι εδώ για να σε ακούσω εάν θέλεις. Αισθανόμαστε καλύτερα όταν μιλάμε. “

“Πρέπει να έχεις έναν καλό λόγο να θυμώνεις. Μπορώ να σε βοηθήσω αν μου μιλήσεις γι ‘αυτό.”

“Είσαι πολύ θυμωμένος βλέπω. Μπορείς να είσαι θυμωμένος. Το να δαγκώνεις ή να πετάς πράγματα δεν βοηθάει να βρούμε λύση, το αντίθετο. Βοηθάει να μιλάμε. Είμαι εδώ για σένα.”

Ξέρω, δεν είναι εύκολο αυτό που σας ζητάω. Θέλει υπομονή και εξάσκηση.

Όταν με βλέπετε να πετάω πράγματα, να ουρλιάζω και να χτυπιέμαι, πάρτε μια ανάσα.

Νιώστε την δύναμη του θετικού γονέα μέσα σας.

Αυτός γνωρίζει ότι το να εκφράζω τον θυμό μου είναι σημαντικό για το μέλλον μου γιατί έτσι χτίζω την ταυτότητά μου.

Ξέρει ότι η απάντηση στο θυμό είναι αυτιά που ακούν και χέρια που αγκαλιάζουν με σεβασμό και ενσυναίσθηση.

Δεν θέλω να με σώσετε, ούτε να μου πείτε ποτέ πως να αντιδράσω. Θέλω να είστε δίπλα μου.

Θέλω να με αποδέχεστε όπως είμαι για να μην ψάχνω μία ζωή ποιος είμαι τελικά.

Μη ξεχάστε: δεν με κακομαθαίνετε όταν σέβεστε τα συναισθήματά μου. Μη φοβάστε και μην ακούσετε τους άλλους που σας λένε θεωρίες του 19xx. Από τότε έχουμε μπει μέσα στον εγκέφαλό των παιδιών. Ξέρουμε τι γίνεται, δεν μιλάμε για θεωρίες πια, μιλάμε νευροεπιστημονικά.

Σας έχω εμπιστοσύνη.

Ξέρω ότι με αγαπάτε όσο τίποτε άλλο.

Εξάλλου, όπως το είπε ένας παππούς πολύ σοφός ‘’ Ο θυμός είναι ένα δώρο που μας δίνει την ευκαιρία να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες που δεν έχουν καλυφθεί και που είναι η αιτία για την αντίδραση αυτή’’. [Marshal Rosenberg]

—————————–

Πηγή: https://www.positiveparents.gr/blog/ti-thelo-na-kanete-otan-thimono

28 Μαρτίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ενισχύστε τη διεκδικητική συμπεριφορά των παιδιών

Ενισχύστε τη διεκδικητική συμπεριφορά των παιδιών

Η υπεράσπιση του εαυτού του, μπορεί να φαίνεται σ’ ένα παιδί δύσκολη και απαιτητική.

Τα παιδιά συχνά φοβούνται είτε ότι θα προσβάλουν το άλλο άτομο είτε ότι αν μιλήσουν θα τους εξοστρακίσουν και θα τους απομονώσουν.

Το να είναι κανείς διεκδικητικός είναι μια χρήσιμη σε πολλούς τομείς δεξιότητα για όλους μας, τόσο για τα παιδιά όσο και τους ενήλικες. Θεωρείται, μάλιστα, ως η πιο «υγιής» μορφή επικοινωνίας.

Μέσα από τη διεκδικητικότητα:

Αυξάνεται η αυτοεκτίμησή μου
Κατανοώ και αναγνωρίζω τα συναισθήματά μου
Κερδίζω τον σεβασμό των άλλων
Βελτιώνεται η επικοινωνία με τους αλλους
Ενισχύεται η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων
Δημιουργώ ειλικρινείς σχέσεις.

Πώς μπορούν οι γονείς να συμβάλουν ώστε τα παιδιά να αποκτήσουν το θάρρος της γνώμης τους και να διεκδικούν με σωστό τρόπο την κάλυψη των αναγκών τους.

Δώστε τους το μήνυμα ότι πιστεύετε σ’ αυτά και ότι μπορούν να πουν τη γνώμη τους – τόσο στους φίλους τους όσο και σε άλλους ενήλικες – αλλά όπως δεν μπορούμε να πιέσουμε ένα παιδί να κάνει ποδήλατο έως ότου να είναι το ίδιο έτοιμο, έτσι δεν μπορούμε να πιέσουμε το παιδί να μιλήσει αν δεν νιώθει άνετα.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση τα παιδιά μας ως γονείς:

Προσπαθούμε να μην εμπλεκόμαστε όταν το παιδί διαφωνεί με άλλα παιδιά. Η δική μας εμπλοκή, στέλνει το μήνυμα ότι το παιδί δεν είναι ικανό να διαχειριστεί μόνο του την κατάσταση. Από την άλλη, η δική μας μη εμπλοκή δίνει στο παιδί την ευκαιρία να εξασκηθεί στη διαπραγμάτευση και σε άλλες κοινωνικές δεξιότητες.
Ενεργητική ακρόαση: Αν το παιδί έρθει και σας πει ότι είχε έναν καυγά, ακούστε το με προσοχή και αναγνωρίστε τα συναισθήματά του. Αντισταθείτε σ’ αυτή τη φάση να του δώσετε συμβουλές. Συχνά, αν το ακούσετε και δεν παρέμβετε, το παιδί μπορεί να βρει μόνο του τη λύση στο πρόβλημά του.
Σκεφτείτε όπως ένας προπονητής: Από τη στιγμή που ακούσετε τις ανησυχίες του παιδιού σας και είναι φανερό ότι το παιδί παλεύει για μια απάντηση, ρωτήστε το αν χρειάζεται τη συμβουλή σας. Από τη στιγμή που σας δώσει το Ok, βοηθήστε το να σκεφτεί ευγενικούς τρόπους να μιλήσει στο άλλο παιδί ή πώς θα μπορούσε να προσεγγίσει και να ζητήσει τη βοήθεια κάποιου δασκάλου.
Κάντε εξάσκηση: Αν το παιδί νιώθει άγχος να μιλήσει, βοηθήστε το με το να κάνετε εξάσκηση το σενάριο. Βοηθήστε το να σκεφτεί διαφορετικές αντιδράσεις που μπορεί να έχει το άλλο το άτομο. Ενδεχομένως, αυτή η εξάσκηση να κάνει το παιδί να νιώσει πιο άνετα όταν προκύψει ένα πραγματικό περιστατικό στην καθημερινότητά του.
Δώστε εσείς το παράδειγμα: Αν θέλετε να μεγαλώσετε διεκδικητικά παιδιά, θα πρέπει να είστε εσείς το πρότυπό τους. Αν κάποιος σας φερθεί με αγένεια, ενεργείστε όπως θα θέλατε και το παιδί σας να ενεργήσει σε παρόμοιες καταστάσεις.
Δημοκρατικό γονεϊκό στυλ (authoritative parenting): ποιο είναι το καλύτερο μέρος για τα παιδιά να εξασκηθούν στη διεκδικητικότητα παρά το ίδιο τους το σπίτι. Τα παιδιά πρέπει να μάθουν ότι η γνώμη τους μετράει ακόμα κι αν δεν συμφωνείτε με αυτή. Οι γονείς μπορείτε να δημιουργήσετε ευνοϊκό κλίμα για οικογενειακές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις ώστε τα παιδιά να έχουν την ευκαιρία να πουν τη γνώμη τους.
Προσθέστε τις δικές σας σκέψεις μόνο όταν είναι απαραίτητο: Όταν τα παιδιά θέλουν να μιλήσουν σε κάποιον ενήλικα, επιτρέψτε τα να πάρουν εκείνα το προβάδισμα, έπειτα υποστηρίξτε αυτό που είπαν, προσθέτοντας μόνο ό,τι αισθάνεστε ότι είναι ουσιαστικό και απαραίτητο.

26 Μαρτίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Θυμήσου

Θυμήσου

20 Μαρτίου 2021
από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αδέλφια – μια ιστορία “δικαιοσύνης”

Αδέλφια – μια ιστορία “δικαιοσύνης”

Το κούρεμα

Στην οικογένειά μου ήμουν εκείνη που είχε τα πιο όμορφα μαλλιά και η μητέρα μου ήταν εκείνη με τον καταναγκασμό να τα κάνει όλα όμοια και ισότιμα. Ήταν αποφασισμένη να φέρεται στην αδελφή μου και σε μένα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο ώστε να μην προκαλέσει ζήλειες ανάμεσά μας.

Μια μέρα αποφάσισε, επειδή η αδελφή μου δεν είχε μαλλιά με μπούκλες, να μην έχω ούτε κι εγώ. Έτσι λοιπόν, με πήγε στο κομμωτήριο και μου έκοψε όλες τις μπούκλες μου. Έμοιαζα σαν ξεπουπουλιασμένο κοτόπουλο. Για την υπόλοιπη μέρα έκλαιγα απαρηγόρητη και δεν μιλούσα σε κανέναν.

Ακόμα και σήμερα, δεν μπορώ να συγχωρέσω τη μητέρα μου γι’ αυτό που έκανε.

Ηθικό δίδαγμα: αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι να μας αγαπάνε το ίδιο αλλά να μας αγαπάνε σαν να είμαστε μοναδικοί – για τον δικό μας ιδιαίτερα μοναδικό εαυτό.

Προσαρμογή από το βιβλίο “Siblings Without Rivalry” των Faber & Mazlish

Άσκηση συναισθηματικής νοημοσύνης

20 Μαρτίου 2021 από ΗΛΙΑΔΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Άσκηση συναισθηματικής νοημοσύνης

H υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη προϋποθέτει ένα σύνθετο συναισθηματικό λεξιλόγιο και ακριβή ανάλυση του τύπου «τι θα συνέβαινε, αν….».

Λίγη βοήθεια για να βελτιώσετε τη δεξιότητα της κατανόησης των συναισθημάτων…

Μελετήστε τον παρακάτω πίνακα (Ρομοσιού, 2017), για να κατανοήσετε τις σχέσεις ανάμεσα στα βασικά συναισθήματα, τις αιτίες τους, καθώς και τις επιδράσεις τους πάνω στη σωματική κατάσταση και τη σκέψη.

Συναίσθημα	Αιτία	Σωματική Αντίδραση	Επίδραση στη σκέψη
Λύπη	Απώλεια	Νωθρότητα και έκφραση προσώπου προς τα κάτω	Χαμηλή κινητοποίηση
Χαρά	Απόκτηση	Ενεργητικότητα και έκφραση προσώπου προς τα πάνω	Ανοιχτή σε νέες ιδέες, ευχάριστη
Θυμός	Αδικία	Σφιγμένα δόντια και φρύδια που σουφρώνουν	Αρνητικές και δυσάρεστες σκέψεις
Έκπληξη	Κάτι απρόσμενο	Ορθάνοιχτα μάτια, ανοιχτό στόμα	Σταματά, παγώνει για λίγο
Φόβος	Πιθανή απειλή	Τρέμουλο, πάγωμα στη θέση σου	Εξέταση τρόπων διαφυγής και προστασίας του εαυτού
Αηδία	Κάτι άγευστο ή μη αποδεκτό	Ζαρωμένη μύτη	Απόρριψη αυτού που προκαλεί το συναίσθημα

Τώρα αφιερώστε λίγα λεπτά να συμπληρώσετε τον πίνακα για τον εαυτό σας. Για

παράδειγμα, σκεφτείτε τι σας κάνει να αισθάνεστε λυπημένος/η, ή την τελευταία

φορά που αισθανθήκατε λυπημένος/η. Τι προκάλεσε αυτό το συναίσθημα; Πώς

αντιδράσατε όταν νιώσατε έτσι; Και πώς η εμπειρία αυτού του συναισθήματος

επηρέασε τη σκέψη σας;

Λεξιλόγιο συναισθημάτων όταν οι ανάγκες μας καλύπτονται

Ικανοποιούμαι
Είμαι ευχαριστημένος
Είμαι χαρούμενος χαίρομαι
Νιώθω ευφορία, ευτυχία, ευδαιμονία, πληρότητα, αγαλλίαση,
Διασκεδάζω, έχω κέφι,
Απολαμβάνω, ευχαριστιέμαι
Είμαι ψύχραιμος,
Αισθάνομαι ζεστασιά, θαλπωρή, οικειότητα, τρυφερότητα, στοργή
Είμαι πρόθυμος, έχω διάθεση, έχω όρεξη
Ενδιαφέρομαι, είμαι περίεργος
Αισθάνομαι αυτοπεποίθηση
Είμαι αποφασισμένος
Νιώθω περηφάνια, καμαρώνω,
Παίρνω θάρρος, παίρνω δύναμη
Ελπίζω, αισθάνομαι αισιόδοξος
Δένομαι, έρχομαι κοντά,
Συγκινούμαι
Νοιάζομαι, συμπάσχω, αισθάνομαι συμπόνια, συμπάθεια, σπλαχνίζομαι
Παρηγορούμαι
Ενθουσιάζομαι,
Εκπλήσσομαι,
Θαυμάζω, εμπνέομαι
Αισθάνομαι ελεύθερος, απελευθερώνομαι
Ηρεμώ, χαλαρώνω, ησυχάζω,
Ανακουφίζομαι, ξαλαφρώνω, αποφορτίζομαι,
Νιώθω ασφάλεια, σιγουριά,
Νιώθω ξεγνοιασιά, ανεμελιά
Νιώθω άνετα, ανάλαφρα
Αισθάνομαι εμπιστοσύνη
Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη
Αισθάνομαι εκτίμηση

Λεξιλόγιο συναισθημάτων όταν οι ανάγκες μας ΔΕΝ καλύπτονται

Φοβάμαι, τρομάζω, τρέμω, τρομοκρατούμαι, Πανικοβάλλομαι,
Είμαι σε απόγνωση, είμαι σε αδιέξοδο, δεν ξέρω τι να κάνω
Ανησυχώ, έχω αγωνία, έχω έγνοια
Αγχώνομαι, στρεσάρομαι,
Ασφυκτιώ, πνίγομαι
Ταράζομαι, συγχύζομαι, αναστατώνομαι
Έχω ένταση,
Έχω νεύρα, εκνευρίζομαι
Ενοχλούμαι, δυσαρεστούμαι,
Αηδιάζω, σιχαίνομαι, νιώθω αναγούλα,
Αισθάνομαι περιφρόνηση
Νιώθω αντιπάθεια,
Αντιστέκομαι, αντιδρώ, αισθάνομαι απροθυμία
Νιώθω απέχθεια, αποστροφή, δυσφορία
Αισθάνομαι μίσος, εχθρότητα
Νιώθω απαίσια, νιώθω άθλια,
Πεισμώνω
Αγανακτώ
Θυμώνω, βράζω, φουντώνω,, εξαγριώνομαι, γίνομαι έξαλλος, γίνομαι έξω φρενών, οργίζομαι, τρελαίνομαι
Νιώθω ευάλωτος
Αισθάνομαι ανασφάλεια
Ζηλεύω, φθονώ
Απελπίζομαι, απογοητεύομαι, νιώθω πικρία
Στεναχωριέμαι, λυπάμαι, θλίβομαι, νιώθω πίκρα, σκάω, φαρμακώνομαι
Είμαι κακόκεφος,
Μελαγχολώ, νιώθω μαυρίλα, αδειάζω, νιώθω κενό
Αποθαρρύνομαι, αποκαρδιώνομαι, είμαι απαισιόδοξος
Βαριέμαι
Νιώθω ενοχές, τύψεις
Νιώθω ντροπή, τρακ
Αδιαφορώ, νιώθω απάθεια, στεγνώνω συναισθηματικά
Νιώθω μοναξιά
Νιώθω αμήχανα, άβολα
Ντρέπομαι, κοκκινίζω

Βιβλιογραφία

Ρομοσιού, Β. Σ. (2017). Εφαρμογή και αξιολόγηση ενός ψυχοεκπαιδευτικού προγράμματος για την ενίσχυση της συναισθηματικής νοημοσύνης, της ενσυναίσθησης, της ψυχικής ανθεκτικότητας και της διαχείρισης στρες σε αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας.