Πριν 28 χρόνια, τον Μάρτη του 1996, ο Ποιητής πήρε τον δρόμο του λαμπρού, θερμού φωτός του Αιγαίου για να συναντήσει τον Πρωτομάστορα. Ας θυμηθούμε ένα ελάχιστο ψήγμα σοφίας και ευαισθησίας του:

«Την φύση δεν την είδα ποτέ σαν τουρίστας ή έστω σαν ιμπρεσιονιστής ζωγράφος. Ούτε μπορεί ένα παιδί να βλέπει έτσι τη φύση. Το παιδί βρίσκεται κοντά στη μαγεία ― δεν ξέρω τι λένε οι ψυχολόγοι, αλλά για μένα, απ’ όσο μπορώ να θυμηθώ, τα φυσικά στοιχεία, έτσι από μιας αρχής, αποτελούσανε την αλφαβήτα ενός άλλου κόσμου που ωστόσο εμπεριέχεται μέσα σε τούτον. Και αποστολή μου ήτανε με τη διαφορετική τους σύνθεση να φτιάξω έναν άλλο κόσμο, ιδανικό, που ν’ ανταποκρίνεται στον βαθμό της μαγείας που αισθανόμουν και αισθάνομαι ακόμη ως σήμερα.» (Αυτοπροσωπογραφία σε λόγο προφορικό, 28)