-Εγώ δεν ανησυχώ πια και πολύ κι ας με θεωρεί ο Σαμαράς “βαρίδι” σαν τον Ρουσόπουλο. Γι’ αυτό και πήγα, έπαιξα, Κυριακή απόγευμα, το τένις μου και γύρισα πριν από λίγο με την ρακέτα στην πλάτη, διασχίζοντας την πλατεία Κολωνακίου με ένα σεμνό παπάκι. Για να με δουν και να πιστέψουν ότι έβαλα μυαλό…

Από τον Αλέξανδρο Πιστοφίδη

Τα γερμανικά ΜΜΕ έχουν κάθε λόγο να θριαμβολογούν. Σε κύριο άρθρο του με τίτλο «Γιατί η Γερμανία είναι ο μεγάλος κερδισμένος της κρίσης», το έγκριτο περιοδικό “Der Spiegel” γράφει: «Κράτος, επιχειρήσεις και καταναλωτές κερδίζουν από την πτώση του ευρώ και των επιτοκίων καταναλωτικών δανείων….ρέει άφθονο χρήμα στη Γερμανία μετά την πτώση του ευρώ.

Οι γερμανικές εξαγωγές έχουν φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ και τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων είναι πλέον τα φθηνότερα μετά τον πόλεμο. Ενώ ο γερμανός πολίτης πληρώνει 3,25% για δεκαετή δάνεια και 2,5% για πενταετή, η Ελλάδα καλείται να πληρώσει στις ίδιες γερμανικές τράπεζες πάνω από 5%.

Υπάρχει άραγε ένα ενιαίο ευρωπαϊκό μοντέλο ανάπτυξης; Όχι βέβαια. Δεν υπήρξε ποτέ ούτε θα υπάρξει ποτέ στο μέλλον. Αυτά τα δημοσιεύματα στα ελληνικά ΜΜΕ περί ελλείμματος ευρωπαϊκής πολιτικής, ελλείμματος χαρισματικών ευρωπαίων ηγετών και λαθών της κας Μέρκελ, είναι αφελή μέχρι ανόητα. Χώρες σαν τη Γερμανία και τις ΗΠΑ έχουν συμβούλους και ινστιτούτα σοφών που σχεδιάζουν πάντοτε για τα επόμενα, τουλάχιστον, πενήντα χρόνια, ανεξαρτήτως ποιες θα…
 είναι τότε οι κυβερνήσεις τους. Οι ηγέτες τους οφείλουν να προσαρμόζουν το μοντέλο στις εκάστοτε συγκυρίες με γνώμονα το συμφέρον της χώρας τους.

Οι διασημότεροι θεωρητικοί προστατευτισμού της εθνικής οικονομίας, οι οποίοι έγιναν γνωστοί σαν εκπρόσωποι του «Οικονομικού Εθνικισμού» του 19ου αιώνα, ήταν ο Γερμανός F. List και ο Αμερικανός H.C. Carey. Όταν στις αρχές του 19ου αιώνα, η βιομηχανικά προχωρημένη Αγγλία πλημμύριζε με τα βιομηχανικά προϊόντα της τις διεθνείς αγορές, οι ως άνω δύο θεωρητικοί έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου.
Ο πρώτος, ο F. List, δημιούργησε το Εθνικό Σύστημα Πολιτικής Οικονομίας της Γερμανίας, θέτοντας περιορισμούς στην εισαγωγή βιομηχανικών προϊόντων από την Αγγλία, μέχρι την περίοδο σταθεροποίησης της γερμανικής βιομηχανίας.
Την ίδια περίοδο ο Carey, ακόμη πιο «φονταμενταλιστής», ζητούσε όχι μόνο τον προσωρινό αλλά το μόνιμο προστατευτισμό και μάλιστα σε όλα τα προϊόντα ακόμη και τα αγροτικά. «Δεν μπορεί η Αγγλία να αγοράζει φθηνά τις πρώτες ύλες και να μεταπουλάει ακριβά τα βιομηχανικά προϊόντα, κρατώντας τις ΗΠΑ σε αποικιακή κατάσταση», έγραφε τότε ο H.C. Carey. Και για τις δύο αυτές χώρες δεν έχει αλλάξει τίποτα στο θέμα της αρχής του εθνικού συμφέροντος. Στην φάση αυτή, σαν βιομηχανικές χώρες με εξαγωγικό προσανατολισμό, είναι επόμενο να θέλουν μια ενιαία παγκόσμια οικονομία δίχως δασμούς και εμπόδια στην ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων και εργασίας. Είναι δυνατόν να θέλουμε κι εμείς το ίδιο ακριβώς πράγμα; Θα πρέπει να είμαστε αφελείς, εκτός κι αν ανήκουμε σε ένα μικρό ποσοστό ελλήνων που έχουν συμφέρον από μια τέτοια οικονομική πολιτική, αφού δίχως ίχνος ενοχών θα κερδοσκοπήσουν σε βάρος ολόκληρου του ελληνικού λαού. Κομπραδόροι, Κοτσαμπάσηδες, δοσίλογοι και κατσαπλιάδες, στην οικονομία, στην πολιτική και στα ΜΜΕ, θα υπάρχουν πάντα.
Όταν ήταν να περάσουμε από την ΕΟΚ στην ΕΕ, σωστά έγινε η εκτίμηση πως αν οι χώρες του Νότου δεν βοηθηθούν να γίνουν ανταγωνιστικές, φτάνοντας μάλιστα στο 72% του μέσου όρου του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, μόλις καταργηθούν οι δασμοί και επιτραπεί η ελεύθερη μετακίνηση κεφαλαίων, αγαθών και κερδών, οι οικονομίες τους θα καταρρεύσουν. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο δόθηκαν τα διάφορα πακέτα ή Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης (ΚΠΣ και ΕΣΠΑ). Τι άλλαξε από τότε και μπήκαμε στην Ευρωζώνη δίχως να έχουμε καλύψει αυτές τις προϋποθέσεις (ασφαλιστικές δικλίδες); Δεν χρειαζόταν ειδικές οικονομικές γνώσεις για να προβλέψει κανείς αυτό που θα ζούσαμε σήμερα, μπαίνοντας στην Ευρωζώνη, δηλαδή στη φωλιά του Λύκου με γυμνά χέρια.
Ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ, ο πιο συντηρητικός και αμερικανόφιλος γερμανός σοσιαλδημοκράτης, σε ομιλία του στο συνέδριο του Economist στην Ελλάδα, τον Απρίλιο του 2000, δήλωνε, ότι “ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, όπως και το ΝΑΤΟ τελούν υπό αμιγώς αμερικανική κηδεμονία και η πολιτική τους ταυτίζεται με το συμφέρον των ΗΠΑ”. Ο Νομπελίστας της οικονομίας και πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, καθηγητής J. Stinglitz, επίσης τον Απρίλιο του ίδιου έτους, δήλωσε περίπου τα ίδια και τόνισε, ότι το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα, σε μία συμφωνία με το Υπουργείο οικονομικών των ΗΠΑ στη λεγόμενη Συναίνεση της Ουάσιγκτον(Washington Consensus) συμφώνησαν σε μία σειρά μέτρων σε βάρος των χωρών του Τρίτου Κόσμου και υπέρ της παγκόσμιας ηγεμονίας των ΗΠΑ.
Ο Μ. Καμντεσί, έπειτα από θητεία 13 ετών στη διεύθυνση του ΔΝΤ, όταν αποχώρησε, τον αμέσως επόμενο χρόνο, το 2001, είχε πει: «Η παγκοσμιοποίηση κατά κανόνα συνοδεύεται από την αυξανόμενη ανισότητα στην κατανομή του πλούτου και μέχρι τώρα έχουμε αποδειχθεί ανίκανοι να βρούμε λύσεις στο σοβαρότατο αυτό πρόβλημα».
Το Ερώτημα είναι: Γιατί οι ως άνω κύριοι, αλλά και πολλοί άλλοι, στις αυτοβιογραφίες τους λένε τα πράγματα με το όνομά τους, όταν είναι πρώην, δηλαδή «εκτός εξουσίας» και όχι όσο συμμετέχουν στην εξουσία;
Δίχως να περιμένω απάντηση στο ερώτημά μου, η απορία μου είναι:Γιατί Κυβέρνηση, ΜΜΕ και πολιτικοί εκτός των δυο αριστερών κομμάτων προσπαθούν να μας πείσουν να καθίσουμε στ’ αυγά μας, να δεχτούμε ασυζητητί τις ηλίθιες οικονομικές και πολιτικές τους αναλύσεις-απειλές και να υποστούμε δουλικά τη λήψη των απάνθρωπων μέτρων, που θα μας οδηγήσουν σε μια σύγχρονη δουλεία εμάς και τα παιδιά μας, όχι όμως εκείνους και τα παιδιά τους;
Δεν περιμένω ούτε απάντηση στην απορία μου. Το μόνο που περιμένω είναι να ξεσπάσει αυτή η υπόκωφη, η βαθειά, η φλογερή και μυστική οργή που κυοφορείται μέσα στην διαρκώς αυξανόμενη αθλιότητά μας και την οποία είναι ανίκανα να την αφουγκραστούν τα παχύδερμα που μας εξουσιάζουν. Είναι θέμα χρόνου και αυτή είναι η μοναδική, η έσχατη ελπίδα που μας απέμεινε. Δεν ελπίζω σε τίποτα άλλο και δεν υπάρχει άλλος δρόμος για ν’ αποδείξουμε ότι υπάρχουμε, ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί.

Από τον Θάνο Μακρή

Τι πληρώνει ο Καραμανλής;‏

1 ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΟ ΑΝΑΝ

2. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ
3. ΤΟ ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΓΟ ΜΠΟΥΡΓΚΑΣ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

4. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ

5. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ

6. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΤΟΠΙΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

7. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ

8. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΑΙΚΙΣΜΟ

9. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ…

 ΔΗΜΟΣΙΟΚΑΦΡΟΥΣ

10. ΤΟ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

11. ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ Η ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΛΥΘΕΙ ΑΡΧΕΣ ΑΞΙΕΣ ΗΘΙΚΗ ΠΡΟΤΟΥ ΚΑΝ ΑΝΑΛΑΒΕΙ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΣΥΜΜΑΖΕΨΕΙ ΤΑ ΑΣΥΜΜΑΖΕΥΤΑ. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ Α.Γ.Π , Κ.Σ, Γ.Α.Π ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΔΟΣΑΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΕΚΛΕΨΑΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΟΧΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Είναι αλήθεια ότι στη λίστα της Siemens με τα διάφορα “δωράκια” υπάρχει και το όνομα γνωστού, πολύ γνωστού,  μεγαλοδημοσιογράφου ο οποίος φέρεται να έχει πάρει μια … καφετιέρα;

Και ότι πρόκειται για πρόσωπο …υπεράνω υποψίας που μέχρι τώρα (σε αντίθεση με άλλους που έχουν …αραιώσει τις δημόσιες εμφανίσεις) δεν είχε συνδεθεί το όνομά του με την Siemens.

Ίσως γι’ αυτό, αυτός συνεχίζει να βγαίνει, ακόμα, στην τηλεόραση και να μιλά για το θέμα…

Ο Τρυποκάρυδος

Από τον Δρ. Νίκο Κρεμμύδα

…Οι πολιορκητές ανέρχονταν σε 150.000 στρατιώτες και πλαισιώνονταν από τεχνίτες, εργάτες, υπηρέτες, κλπ. και μεγάλο πλήθος ατάκτων. Ήταν άριστα εκπαιδευμένος και φανατισμένος από τους δερβίσηδες (Τούρκους μοναχούς), που κυκλοφορούσαν στο στρατόπεδο και τόνωναν την πολεμική ορμή του πλήθους. Ο πολεμικός στόλος αποτελούμενος από 400 πλοία έφθασε στο Βόσπορο στις 12 Απριλίου.
Ο Μωάμεθ έστησε τη σκηνή του απέναντι από την Πύλη του Αγίου Ρωμανού…..
…Μέσα από τα τείχη η κατάσταση ήταν πολύ διαφορετική. Η Κωνσταντινούπολη είχε χάσει όλη…
 τη λάμψη του παρελθόντος. Ήταν μια ερειπωμένη πόλη, που μόνο το Παλάτι, ο Ιππόδρομος, και οι μεγάλες εκκλησίες θύμιζαν το λαμπρό παρελθόν. Ο πληθυσμός της δεν ξεπερνούσε τα 50.000 άτομα. Οι Βυζαντινοί στρατιώτες ανέρχονταν σε 5.000 και 2.000 οι ξένοι, κυρίως Γενουάτες και Βενετοί. Τα τείχη είχαν επισκευαστεί βιαστικά, και εκβαθύνθηκε η τάφρος. Συγκεντρώθηκαν τρόφιμα, ενώ τα κειμήλια των εκκλησιών δόθηκαν για να κοπούν νομίσματα και να πληρωθούν οι στρατιώτες……
…Οι Γενουάτες στα τείχη του Γαλατά έμειναν ουδέτεροι και δεν βοήθησαν καθόλου στην άμυνα της πόλης……
…Στις 21 Μαΐου ο Μωάμεθ ζήτησε την παράδοση της πόλης και υπόσχονταν στον Κωνσταντίνο και σε όσους ήθελαν ότι θα μπορούσαν να φύγουν ελεύθεροι από την πόλη. Ο Κωνσταντίνος απάντησε : “Το δε την πόλιν σοι δούναι, ούτ’ εμόν έστιν ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη. Κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών”…..
….Στις 27 Μαίου άρχισε σφοδρός βομβαρδισμός. Δυο μέρες αργότερα ξεκίνησε η τελική επίθεση σε πολλά μέρη των τειχών, αλλά με επίκεντρο την Πύλη του Αγίου Ρωμανού, διότι εκεί το τείχος είχε σχεδόν καταπέσει…..
….Στην τρίτη τουρκική έφοδο, οι Τούρκοι μπήκαν στην Πόλη. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ’, ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου, έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης……
….Τις τρεις πρώτες ημέρες μετά την Άλωση οι Τούρκοι στρατιώτες κατέστρεφαν και λεηλατούσαν την Πόλη. Όλοι οι χριστιανοί εξανδραποδίστηκαν.
….Η Αγία Σοφία μετατράπηκε σε τζαμί….
Την ίδια ημέρα οι Γενουάτες του Γαλατά δήλωσαν υποταγή στον Μωάμεθ και εκείνος για να τους ανταμείψει τους παραχώρησε προνόμια….
Από τις πρώτες ενέργειες του Μωάμεθ Β’ ήταν να φέρει εποίκους στη νέα πρωτεύουσα από άλλες περιοχές του κράτους…..[ μήπως αυτό σας θυμίζει τους σημερινούς εποίκους στην κατεχόμενοι Κύπρο ;… ]
ΥΓ: … Ιστορικές αναλογίες…..
Σαν τέτοιες μέρες πριν από 189 χρόνια οι Έλληνες μάχονταν για την ελευθερία τους. Για την οποία δεν σταμάτησαν ποτέ να πολεμούν από τη μέρα που έπεσε η Πόλη αλλά και ακόμη πιο πριν, στη Μακεδονία, στη Θράκη, στην Ήπειρο. Αμέτρητες οι Επαναστάσεις, ποτάμια το αίμα, χιλιάδες οι μάρτυρες του Έθνους, και όλα αυτά για ένα και μόνο πράγμα, την Ελευθερία. Τον αγώνα για το αυτονόητο δικαίωμα των Ελλήνων να κυριαρχούν στην Ελλάδα.
Μόνο για τους λόγους αυτούς έγιναν όλες οι Επαναστάσεις των Ελλήνων στην τουρκοκρατία, ενάντια στην … « οθωμανική διοίκηση» , όπως συνηθίζουν να λένε οί κυρίες Ρεπούση, Δραγώνα …. . Γιατί σίγουρα δεν ήταν οι Έλληνες Επαναστάτες επαγγελματίες συνδικαλιστές ούτε εργατοπατέρες για να αγωνισθούν για τα ..δικαιώματά τους ενάντια στην ¨οθωμανική διοίκηση¨. Ούτε ήταν κρατικοδίαιτοι ανεπάγγελτοι κάποιων ¨Ιδρυμάτων¨ ή κάποιων παράξενων μη κυβερνητικών οργανώσεων για να πάρουν κονδύλια από την ¨Υψηλή Πύλη¨ για διάφορα προγράμματα «ελληνοτουρκικού πολιτισμού» και «ανεκτικότητας του διαφορετικού»……
Tότε ο μέσος Ελληνας, πίστευε πως πυλώνας της ζωής και της ύπαρξής του ήταν η περηφάνια να λέει πως είναι Έλληνας και Χριστιανός και όχι να γίνει μουσουλμάνος για να ……μην πληρώνει φόρους. Δεν είμαι όμως σίγουρος αν σήμερα έθετε κάποιος αυτό το δίλημμα τι θα συμβούλευαν επί του θέματος κάποιοι «celebrities» των τηλεοράσεων και διάφοροι ψευτοκουλτουριάριδες, είμαι σίγουρος όμως, πώς καί πάλι, η ίδια σαν τότε ιστορία θα επαναλαμβανόταν….

Από τον ΘΑΝΑΣΗ ΤΣΙΜΠΕΡΔΩΝΗ

Από τον Παναγιώτη Μυστακίδη

Μήπως τα φωτοβολταϊκά συστήματα κατοικιών , και η πράσινη ανάπτυξη γενικότερα , θα αποτελέσει μία ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΛΗΓΗ εξαγωγής συναλλάγματος και υπερχρέωσης των ελληνικών νοικοκυριών ;
Γιατί; Διότι :
1. Στην Ελλάδα η τοποθέτηση φωτοβολταϊκών στις κατοικίες που τόσο μας διαφημίζουν , δανειοδοτούνται με επιτόκιο 8 % .
Στην Γερμανία το επιτόκιο είναι μόλις 1,3 % . Οι τράπεζες δανείζουν με 2,8 και επιδοτεί το Γερμανικό Δημόσιο 1,5 % .
2. Στην Γαλλία η τοποθέτηση αντλίας θερμότητας στην…
 νέα κατοικία επιδοτείται με 45 % , και σε περίπτωση αντικατάστασης παλαιού λέβητα η επιδότηση ανέρχεται σε 55 % . Στην Ελλάδα η επιδότηση είναι ΜΗΔΕΝ.
Κερδοσκοπία , τοκογλυφία στην Ελλάδα; Κρίσιμη ερώτηση.
Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα από φωτοβολταϊκά . Θα τα αγοράσει και πάλι από τον πλούσιο Βορρά , θα εξάγει συνάλλαγμα , θα δανειοδοτηθούμε με τοκογλυφικό επιτόκιο και η ζωή συνεχίζεται.
Για μία ακόμη φορά ο Έλλην φορολογούμενος θα είναι το θύμα .

Μάλιστα κύριε, όπως έλεγε και ο Ζαμπέτας, το έγραψαν κι΄αυτό οι Γερμανοί, ότι η Ελλάδα δεν παράγει πλέον “καμάκια” αλλά ούτε ντομάτες κι΄αγγούρια!

Το μόνο πλέον που συνδέει τους σημερινούς κατοίκους της Ελλάδας με τους αρχαίους που ζούσαν στα ίδια μέρη, είναι το κλίμα, που έχει φθινόπωρο, χειμώνα, άνοιξη και καλοκαίρι. Και με την εποχή των διακοπών σκηνογραφημένη απο τον Δημιουργό -από αρχαιοτάτων χρόνων- με τον ήλιο να σεργιανάει στο καταγάλανο ουρανό, τρεχούμενα νερά, σκιερά δέντρα, πρασινάδες και λουλούδια, χρυσαφένιες αμμουδιές και θάλασσα να δροσίζει τα κορμιά… Όλα αυτά έσπευδαν να απολαύσουν κατά εκατομμύρια οι τουρίστες κάνοντας ηλιοθεραπεία, βουτιές στη θάλασσα, τρώγοντας σουβλάκι, αγγουροντοματοσαλάτα, πίνοντας ούζο και…
 χορεύοντας συρτάκι ντανς…

Παράδεισος δηλαδή καλοκαιρινών διακοπών και αμέριμνης ζωής, που προσέλκυε λιμασμένες βόρειες ξανθές υπάρξεις που ερχόντουσαν στο νότο να γνωρίσουν μελαχροινούς νεαρούς, “ντου γιου λάικ μις δι γκρις” και τα τοιαύτα…

Να όμως που η εποχή του συρτάκι ντανς -λένε κάποιοι- ανήκει στο παρελθόν, γιατί με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα (ακόμη και με τα κρουαζιερόπλοια να εμποδίζονται να προσεγγίζουν στο λιμάνι) οι ξένοι εξακολουθούν να μας περιγελούν και να μας διασύρουν στα ΜΜΕ, όπως και με το “όπα-όπα” της Ευροβιζιόνας, που το χαρακτηρίζουν αποχαιρετηστήριο άσμα ενός λαού ανέμελου που ξαφνικά απόχτησε έγνοιες επιβίωσης…
κλικ εδώ: περί καμακιών και αγγουριών…

..και καρφώνει τους τότε υπουργούς Οικονομίας Γ. Παπαντωνίου και Ν. Χριστοδουλάκη

Από τον Γιάννη Παπαζήση

“Προεκλογική χορηγία” χαρακτήρισε, καταθέτοντας στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, ο Τάσος Μαντέλης τα 200.000 και 250.000 μάρκα που πήρε από την Siemens και υπαινικτικά πρόσθεσε ότι “μίζα για έναν υπουργό είναι τα 10.000.000 ευρώ”…

Η ερμηνεία για τον υπαινιγμό αυτό είναι ότι στρέφεται προς την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη αλλά και προς…
τους τότε υπεύθυνους του κομματικού ταμείου του ΠΑΣΟΚ. Και αφήνει να εννοηθεί ότι τα πολλά λεφτά πήγαιναν προς άλλες κατευθύνσεις…
Τι ξέρει και ποιους “κρατάει” ο πρώην υπουργός;
Επίσης, ενδιαφέρον έχει και η αναφορά του ότι αρμόδιος για τον ΟΤΕ δεν ήταν εκείνος ως υπουργός Μεταφορών αλλά ο υπουργός Οικονομίας. Δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς έστρεψε τα φώτα προς την πλευρά του Γιάννου Παπαντωνίου και του Νίκου Χριστοδουλάκη…