Η Οδύσσεια του Αστερίξ

Συγγραφέας  (κείμενα και σχέδια):   Albert Uderzo

Γάλλος σχεδιαστής και σεναριογράφος κόμικς.

Υπόθεση:  Η υπόθεση είναι απλή: Ο Αστερίξ και ο Οβελίξ πηγαίνουν μέχρι την Ασία προκειμένου να αγοράσουν πετρόλαδο, πολύτιμο συστατικό για την παρασκευή του μαγικού ζωμού, για τον Πανοραμίξ. Το ταξίδι τους θα είναι γεμάτο δυσκολίες και περιπέτειες, σαν αυτό του ομηρικού Οδυσσέα.

Γιατί να το διαβάσουμε :  Και αυτό το τεύχος του Αστερίξ, όπως και τα περισσότερα του είδους, είναι γεμάτο απολαυστικές περιπέτειες, ταχύτητα στη δράση,  χιούμορ, χαρακτηριστικές ατάκες και καταπληκτική εικονογράφηση.

Λ. Π.

Le Petit Nicolas. La cantine, c’est chouette!

Συγγραφέας    Delphine Dubois  (Editions: Gallimard)

Υπόθεση   :   Le petit Nicolas ne veut pas aller à la cantine parce que la nourriture est infecte. Mais quand il decide d’ y aller il s’ amuse bien avec ses amis. Il change d’ avis. Il adore la cantine et le déjeuner. Il ne veut plus rentrer  à la maison le midi.

Γιατί να το διαβάσουμε     C’ est une histoire rigolote et educative qui  se déroule à l’ école. Il faut respecter  les règles de l’ école et donner une seconde chance aux choses qu’ on n’ aime pas.

 

Le voyage du chat à travers la France

Συγγραφέας              Kate Banks

Ποιος είναι    Kate Banks  a étudié au Wellesley Collège et a obtenu une maîtrise en histoire de l’ Université  Columbia. Elle a écrit de nombreuses oeuvres primées pour les enfants.

Υπόθεση    Un joli chat gris vit dans une maison au bord de la mer  Méditerranée,  chez une vieille dame. A la mort de sa maîtresse on l’ expédie dans le Nord, à Rouen. Nostalgique de son pays d’ origine elle fait un long voyage qui le ramenera chez lui.  Il court la campagne et les villes; Paris, Chambord, le canal de Bourgogne, le mont blanc…  Enfin il retrouve sa maison et les caresses des ses nouveaux habitants

 

Γιατί να το διαβάσουμε     Le livre est très intéressant. C’est la découverte d’ une region de la France à travers  le voyage d’ un chat qui veut retrouver son ancienne démeure. On fait un beau voyage et on rencontre des sites et des paysages célèbres.  L’ illustration est magnifique!!!

Το Ποδόσφαιρο : Δεν αρκεί μόνο το ταλέντο

 

Συγγραφέας  Γιάννης Κόλλιας

Είναι  Καθηγητής Φυσικής Αγωγής και Προπονητής

Υπόθεση   Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται όλα τα βασικά στοιχεία του ποδοσφαίρου, η οργάνωση της προπόνησης,  οι αρχές του ομαδικού παιχνιδιού, τα συστήματα, η τακτική,
τα στιλ παιχνιδιού. Όλα αυτά και πολλά άλλα αναλύονται λεπτομερώς και υποστηρίζονται από πλούσιο φωτογραφικό υλικό και σχεδιαγράμματα.
Γιατί να το διαβάσουμε     Γιατί είναι ένας θησαυρός για όσους αγαπούν το ποδόσφαιρο και θέλουν να βάλουν γερές βάσεις σε αυτό, γιατί καλύπτει όλες τις πλευρές του αθλήματος και γιατί με την πλούσια εικονογράφηση που περιέχει γίνεται ιδιαίτερα κατανοητό και ευχάριστο στην ανάγνωσή του.

Χ.Σ.

Το αθάνατο 1821 τόμος Α΄ κ Β΄

 

Συγγραφέας:     Πότης Στρατίκης

Ο Παναγιώτης (Πότης) Στρατίκης  είναι  εκδότης, συγγραφέας και σεναριογράφος.

Υπόθεση   Στους δύο  αυτούς τόμους  περιγράφονται  όλα τα γεγονότα από την άλωση του 1453 έως τις μάχες του 1827 μέσα από θεματικές ενότητες. Φωτίζονται πολλές πτυχές της επανάστασης του 1821 και παρουσιάζονται οι προσωπογραφίες των μεγάλων πρωταγωνιστών. Το έργο συνοδεύεται από πλούσια, πολύχρωμη και ολοζώντανη εικονογράφηση.

Γιατί να το διαβάσουμε   Το έργο αυτό μας κατατοπίζει σχετικά με τα γεγονότα του μεγάλου ξεσηκωμού με τρόπο απλό και κατανοητό. Διαβάζεται πολύ εύκολα και είναι κατάλληλο για μικρούς και μεγάλους. Η πλούσια εικονογράφηση κάνει τους δύο αυτούς τόμους ιδιαίτερα καλαίσθητους.

Κ.Τ.

Α. Δαρλάση στο σχολείο μας

Σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους το 2006, το 2010 και το 2013 την Αγγελική Δαρλάση επισκέφτηκε το σχολείο μας και αποκτήσαμε μια ιδιαίτερη σχέση.

Ακούστε τι μας είπε στην εκπομπή των Ζιζανίων στο Πλαίσιο του φεστιβάλ Κινηματογράφου όπου βρέθηκαν οι “Ραδιοποιeτές”, η  ομάδα Ραδοιφώνου του Σχολείου μας :

 

 

Αγγελική Δαρλάση

Απ’ την αρχή λοιπόν… Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1973, στις 19 Αυγούστου (έσκαγε ο τζίτζικας έξω) στις 12 το μεσημέρι – ημέρα Κυριακή. Ήμουν το πρώτο παιδί στην οικογένεια και μετά όταν πήγα σχολείο ήμουν και η πρώτη μαθήτρια (κάτι που δε με βοήθησε και ιδιαίτερα στη ζωή μου, τολμώ να παραδεχτώ).

Αυτό που με βοήθησε, κι ακόμη με βοηθάει, είναι το διάβασμα, το καλό βιβλίο. Διάβαζα όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή το γούσταρα πολύ – κι ακόμη το γουστάρω (ίσως επειδή χάρη στο διάβασμα μπορούσα και μπορώ να ταξιδεύω αλλού, να αποκωδικοποιώ τους ανθρώπους, να φοβάμαι λιγότερο…).

Κάπως έτσι  άρχισα να γράφω και… «τα δικά μου» (την πρώτη ιστορία που έγραψα ποτέ, γύρω στα εφτά ήμουν, την ξαναδούλεψα, ενήλικη πια, κι έγινε βιβλίο εικονογραφημένο: Το δέντρο που είχε φτερά).  Οι εκθέσεις μου έκαναν τον γύρο του σχολείου κι αργότερα και άλλων σχολείων. Οι συμμαθητές μου έφερναν τις δικές τους να τους τις διορθώσω και το καταδιασκέδαζα– ήμουν μια ιδιότυπη σταρ!  😉

Η πρώτη μου (ανεπίσημη) δουλειά ήταν να επιμελούμαι, να «στρώνω» κείμενα που έστελναν παιδιά σε μια παιδική τηλεοπτική εκπομπή. Κι η πρώτη επίσημη διάκριση ήρθε εκεί στα δέκα μου σε έναν ευρωπαϊκό διαγωνισμό διηγήματος. Θεωρούσα αυτονόητο, λοιπόν, βαθιά στο μυαλό και στην καρδούλα μου ότι θα γινόμουν συγγραφέας! Αλλά όταν το ξεστόμισα: «μα αυτό δεν είναι “επάγγελμα” … δεν μπορείς να ζήσεις από αυτό!» μου είπαν. Απόρησα αλλά… δεν έδωσα παραπάνω σημασία.

Κατά τα άλλα, νομίζω πως… μια χαρά παιδί ήμουν: πήγαινα στο ωδείο και στα αγγλικά, έπαιζα στους δρόμους (και ποδόσφαιρο), έβλεπα τηλεόραση, πήγαινα κινηματογράφο, σκάρωνα πλάκες…

Μέχρι που στο Λύκειο μου ανακοινώθηκε η θλιβερή «διάγνωση» των φιλολόγων: αν ήθελα να περάσω στις πανελλήνιες στο μάθημα της έκθεσης… κομμένη η λογοτεχνία – καλά, για την ποίηση δεν το συζητούσαμε καν! Το ύφος μου ήταν πολύ ιδιαίτερο, προσωπικό, πολύ «λογοτεχνικό» – και δεν υπήρχε περίπτωση «φυσικά» να περάσω το μάθημα της έκθεσης! Κλάμα, θρήνος κι οδυρμός. (Με θυμάμαι να κοιτάζω τα βιβλία στη βιβλιοθήκη… σαν να ήμουν πρωτόπλαστος που κοιτούσε τους απαγορευμένους καρπούς στο δέντρο της γνώσης στον Παράδεισο). Φυσικά, όπως κι η Εύα, δεν αντιστάθηκα για καιρό στον «πειρασμό» και ξανάρχισα να διαβάζω πεζογραφία και ποίηση… Παράδεισος! (Αν δεν υπήρχαν εκείνα τα βιβλία, μεταξύ μας, δεν ξέρω αν θα έβγαινα «αλώβητη» από τη σκληρή μου εφηβεία).

Τελικά πέρασα στις εξετάσεις, σπούδασα θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και παράλληλα δούλευα (ως μπαργούμαν, ενδύτρια, βοηθός σκηνοθέτη, επιμελήτρια προγραμμάτων σε θέατρα). Κι άρχισα δειλά να σκηνοθετώ κιόλας και να μεταφράζω θεατρικά έργα. Πριν καν πάρω το πτυχίο στα χέρια μου, την έκανα στο Λονδίνο για μεταπτυχιακές σπουδές στις παραστατικές τέχνες, στο υπέροχο The Central School of speech and drama.  Πολύ ζόρικα  ήταν… αλλά και όμορφα. Διάβασμα (απίστευτα πολύ), παραστάσεις, εκθέσεις, μοναξιά, έρωτες. Κι εκεί ξανάρχισα να γράφω!

Έμεινα για δυο χρόνια ακόμη δουλεύοντας, ως σερβιτόρα στην pub της γειτονιάς, πωλήτρια σε μαγαζί της Oxford street,  ως tutor θεάτρου σε σχολές και σχολεία, ως συν-σκηνοθέτις σε διάφορα θεατρικά σχήματα, ως μεταφράστρια.

Ο νόστος με έφερε πίσω στα πάτρια εδάφη, όπου και εργάστηκα ως θεατρολόγος σε σχολεία (δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια) κι αργότερα σε ΙΕΚ και ΚΕΕ, ως βοηθός σκηνοθέτη σε θέατρο και κινηματογράφο, ενώ παράλληλα σκηνοθετούσα δικές μου παραστάσεις. Κατά καιρούς εργάστηκα ως υπεύθυνη οργάνωσης καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, μουσικών-θεατρικών θεαμάτων και παράλληλα σε μετάφραση, προσαρμογή διαλόγων, σε επιμέλεια ή/και σύνθεση κειμένων (θέατρο, φεστιβάλ, τηλεόραση).

To 1999 (συν)ίδρυσα την Oμάδα θεάματος η Άλλη πλευρά και το 2006 (μαζί με τον συνθέτη Χρήστο Αλεξόπουλο) την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Puzzlemusik.

Φυσικά συνέχιζα να γράφω «τα δικά μου» και επίσημα ως συγγραφέας ξεκίνησα από το θέατρο – το πρώτο μου έργο, Η μυστική συνταγή της Φραντσέσκα Ντρίμερ,  βραβεύτηκε στον 1ο διαγωνισμό συγγραφής για νέους θεατρικούς συγγραφείς (2001). Και κάπως έτσι το παιδικό όνειρο-επιθυμία άρχισε να γίνεται πραγματικότητα (ήμουν επίσημα «συγγραφέας!»).

Ιδιαίτερα όταν την άνοιξη του 2004 κρατούσα στα χέρια μου φρεσκοτυπωμένους τους Ονειροφύλακες, Εκδόσεις Πατάκη – το «πρώτο μου παιδί» που αγάπησαν τόσο οι αναγνώστες, αλλά είχε και την καλή τύχη να τιμηθεί με Κρατικό βραβείο (με πρόεδρο της επιτροπής τον Ευγένιο Τριβιζά!).

Βέβαια κάθε αρχή και δύσκολη, δε λένε; (Αλήθεια λένε). Αλλά αφού είχε γίνει η αρχή…

Ακολούθησαν κι άλλα θεατρικά έργα κι άλλες διακρίσεις. Το 2009 εκδόθηκε, από τις Εκδόσεις Πατάκη, το Τότε που κρύψαμε έναν άγγελο (κι αυτό το «παιδί μου» αγαπήθηκε και διακρίθηκε: Βραβείο παιδικού βιβλίου για μεγάλα παιδιά και νέους 2010 – Κρατικό βραβείο για τη θεατρική εκδοχή του).

(Στο μεταξύ, παντρεύτηκα τον νεανικό μου έρωτα κι αγαπημένο μου μουσικό, και… να που έχω γίνει και μαμά δύο αγοριών – τα πιο όμορφα βραβεία μου!)

 

Γράφω επειδή δεν μπορώ να κάνω αλλιώς. Είναι ο τρόπος μου, όχι μόνο να εκφράζομαι, αλλά βασικά να επικοινωνώ με τους άλλους γύρω μου. Να μοιράζομαι όσα με απασχολούν και όσα πιστεύω: την ομορφιά της διαφορετικότητας, τη γοητεία των παιδικών μας χρόνων, την ανάγκη για δικαιοσύνη, κοινωνική ισότητα, τη μοναδικότητα της ανθρώπινης ζωής∙ την ανάγκη που έχουμε όλοι μας να ακούμε και να λέμε όμορφες, με τέχνη ειπωμένες, ανθρώπινες ιστορίες. Την ανάγκη να είμαι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό μου και στους άλλους.

Μ’ αρέσει να πατάω γερά στη γη και ταυτόχρονα να πετάω στον ουρανό. Να κυνηγάω τα όνειρά μου –όσο απλά και μικρά κι αν είναι– να μη φοβάμαι, να τολμώ, να αγαπάω, να μοιράζομαι, να ελπίζω, να πέφτω, να σηκώνομαι, να συνεχίζω, να προχωράω…

Γι’ αυτό εξακολουθώ να διαβάζω και φυσικά… να γράφω!  Πού ξέρεις… όταν «μεγαλώσω κι άλλο», η συγγραφή μπορεί να γίνει, εκτός από εργασία, και… το «επάγγελμά μου»  😉

Γ. Χαλιακόπουλος στο σχολείο μας

Στο πλαίσιο του 19ου Διεθνούς ΦεστιβάλΚινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους και των δράσεων της Βιβλιοθήκης του σχολείου μας, επισκέφτηκε το σχολείο μας ο συγγραφέας Γρηγόρης Χαλιακόπουλος.

Ακούστε:

Συνέντευξη στους/στις μαθητές/τριες του Γυμνασίου Πελοπίου

Ο κ. Γρ. Χαλιακόπουλος παρουσιάζει τα βιβλία του στη Βιβλιοθήκη του Σχολείου μας.

     

Γρηγόρης Χαλιακόπουλος

Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος. Εισήχθη στη Στατιστική Σχολή της Α.Β.Σ.Π, την οποία και εγκατέλειψε νωρίς. Παρακολούθησε μαθήματα Θεωρητικής Γραφολογίας [Χαρακτηρολογία]  στα εργαστήρια Δημητρίου Κωττάκη. Στο παρελθόν εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα και υπήρξε συνδικαλιστής του αυτόνομου και ανένταχτου συνδικαλιστικού κινήματος. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας και Αντιπρόεδρος των εργαζομένων στην τότε Τράπεζα Πίστεως και μέλος της διοίκησης της ΟΤΟΕ. Παραιτήθηκε το 1997 και αποχώρησε οριστικά από το συνδικαλισμό λόγω διαφωνίας του με την κομματικοποίηση και την ευκαιριακή πολιτική του κινήματος.
Κατά τα έτη 1994-1995 εξέδιδε την εφημερίδα «Αίσθηση Λόγου και Τέχνης» την πρώτη free press, μέσα από την οποία προβλήθηκαν σπουδαίοι άνθρωποι της Επιστήμης, των Γραμμάτων και των Τεχνών. Με καμπάνια της εφημερίδας «Στείλε ένα βιβλίο στο κελί», εμπλουτίστηκαν οι φυλακές Κορυδαλλού, Ανδρών Γυναικών με 2.500 βιβλία. Συνεργάστηκε δημοσιογραφικά με τις εφημερίδες «Καθημερινή της Κυριακής» «Νίκη» «Επενδυτής του Σαββάτου» «Real News» «Ελευθερία Καλαμάτας» «Έθνος» και τα περιοδικά «Ταχυδρόμος» «Επειδή» «Homme» «Πανόραμα» «Μομέντο» «Paper» και «Εικόνες» με συνεντεύξεις και ρεπορτάζ έρευνας, πολιτισμού, κοινωνίας και πολιτικής. Το 1997 δημοσίευσε στον τύπο, Αρχεία του Δρομοκαΐτειου, της προ και μετά-κατοχικής περιόδου, για τους σπουδαίους ανθρώπους που έζησαν μέσα στο Ψυχιατρείο, όπως ο Γεώργιος Βιζυηνός, ο Ρώμος Φιλύρας, ο Γεράσιμος Βώκος, ο Νικόλαος Δραγούμης, ο Καμπάνης, ο Ίλβες, ο Κρυστάλλης και άλλοι πολλοί. Συνέχισε επί μία δεκαετία να ερευνά για όλες τις ενδιαφέρουσες προσωπικότητες και την ιστορία του Δρομοκαΐτειου την οποία παρουσίασε σε έντυπα και ραδιόφωνα. Το έργο του έχει παρουσιαστεί: στο ίδρυμα Γουλανδρή Χορν, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, στο Δήμο Αθηναίων, στο Νομισματικό Μουσείο, στην Πινακοθήκη Ψυχάρη, στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών, στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο, στον Πολυχώρο Άγκυρα, στο Κέντρο Μελέτης Νεοελληνικής Λογοτεχνίας,  στη Βιβλιοθήκη Αδαμάντιος Κοραής, στον Ιανό, στο Αμερικανικό Κολέγιο, στο Μετρόπολις, στην Παλαιά Βουλή των Ελλήνων και αλλού, τόσο στην  Αθήνα όσο και την Περιφέρεια. Το παραμύθι του, το «Δάκρυ του Μουτζούρη παρουσιάστηκε από το Δήμο Κυπαρισσίας και του Ελληνικούς Σιδηρόδρομους για τα 100 χρόνια από την ίδρυσή τους και επιλέχθηκε από το Υπουργείο Παιδείας στον κατάλογο των παιδικών βιβλίων για τα Δημοτικά Σχολεία. Το παραμύθι του «Το ταξίδι του Φερεϋντούν», στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό του «Αναγνώστη» κατέκτησε τη δεύτερη θέση και ήταν υποψήφιο για το Κρατικό Βραβείο Ελλάδος 2013. Ο ίδιος επισκέφθηκε πολλά σχολεία της χώρας, ιδιωτικά, δημόσια, Ρομά, μεταναστών προσφύγων, μειονοτικά, ειδικών αναγκών, πάντα με την άδεια του Υπουργείου Παιδείας, μιλώντας για την διαφορετικότητα ενώ συνομίλησε δια ζώσης με περισσότερους από 40.000 μαθητές. Το παραμύθι του «Το μυστικό του Βελισσάριου» με αναφορά στον σπουδαίο Έλληνα ζωγράφο της Νάπολης του 16ου αιώνα, κατέλαβε την 3η θέση στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό του Αναγνώστη 2016.  Ανάμεσα στο συγγραφικό του έργο είναι και η επιμέλεια βιβλίων μεγάλων ποιητών, όπως του Άνθιμου Μιαούλη του οποίου είναι βιογράφος,  απ’ τις εκδόσεις Καστανιώτη ενώ  έχει προλογίσει το Λεύκωμα «Σαν βγεις στο πηγαιμό για την Ιθάκη…» του αγωνιστή χαράκτη Γιώργου Φαρσακίδη.
Πρωτοδημοσίευσε το 2009 στον ημερήσιο τύπο την ανέκδοτη εφηβική ποίηση του Κωστή Παλαμά προς την Ισαβέλλα Άννινου, και επιστολές ανέκδοτες του Καζαντζάκη και του Ελύτη, ενώ το 2011 δημοσίευσε την ανέκδοτη ποίηση του Γεράσιμου Μαρκορά και μεγάλο μέρος από τις επιστολές του.
Έχει κάνει έμμετρες διασκευές θεατρικών έργων όπως το «Παιχνίδι φαντασίας» του Κορνέϊγ και έχει συνεργαστεί σε θεατρικά έργα, κινηματογράφο και βιβλία, με  καλλιτέχνες όπως οι: Γιώργος Μιχαλακόπουλος, Άγγελος Αντωνόπουλος, Χρίστος Τσάγκας, Νικήτας Τσακίρογλου, Τζένη Δριβάλα, Λάμπρος Τσάγκας, Γιάννης Σταματίου, Βασίλης Κολοβός, Μαρίκα Θωμαδάκη, Κώστας Καζάκος, Γιάννης Μόρτζος, Νταίζη Σεμπεκοπούλου, Δανάη Παπουτσή, Στέλιος Ψαρουδάκης, Φωτεινή Σαββατιανού,  Μιχάλης Σδούγκος, Ναταλία Δραγούμη, Νίκος Ψαρράς, Πάνος Αγγελόπουλος Γιούλη Ζήκου, Νίκος Χατζηπαπάς, Κατερίνα Βαρδακαστάνη, Φαίη Κοκκινοπούλου, Θόδωρος Μαραγκός, Ευαγγελία Μουμούρη και άλλοι.
Έργα του έχουν ανεβεί σε Θεατρικές Σκηνές όπως: “Θέατρο Κνωσός”, “Μέγαρο Μουσικής Αθηνών”, “Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης”, “Θέατρο Τζένη Καρέζη”, “Αίθουσα Αμυμώνη – Δήμου Άργους Μυκηνών”, “Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης”, “Διέλευσις”, “Θέατρο Ημέρας”, “Εν Αθήναις”, “Underground”, “4 Εποχές” και άλλα που έχουν περιοδεύσει σε Φεστιβάλ ανά την Ελλάδα.
Από το 2017 είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Θεάτρου Κνωσός.
Κατά τα έτη 2012-2013 είχαν μαζί με τον μουσικοσυνθέτη Φίλιππο Περιστέρη τη ραδιοφωνική εκπομπή «902 Παραστάσεις» κάθε Τετάρτη στο ραδιόφωνο του «902 Αριστερά στα FM», παρουσιάζοντας τις καλύτερες θεατρικές παραστάσεις μαζί με τους δημιουργούς τους. Στη συνέχεια μέσα από την εκπομπή τους, «Το Παρασκήνιο στο Προσκήνιο» στήριξαν τον αγώνα της «Ertopen» από το στούντιο των απολυμένων της ΕΡΤ, προβάλλοντας τις θεατρικές επιτυχίες της εποχής. Ακολούθησε η ίδια εκπομπή από το «www.metadeftero.gr», το διαδικτυακό ραδιόφωνο των 80 μουσικών παραγωγών, καθώς και η εκπομπή του για το βιβλίο «Σελίδες Ουτοπίας». Από το 2017 είναι ραδιοφωνικός παραγωγός στο «Πορτοκαλί Ραδιόφωνο» της Αλληλεγγύης. Στίχοι του έχουν μελοποιηθεί από τους συνθέτες: Χρήστο Νικολόπουλο, Νάκη Πετρίδη, Ανδρέα Αρτέμη, Στέφανο Κοντόπουλο, Αναστασία Παπαδημητρίου, Φίλιππο Περιστέρη και Στάθη Μαραγκό με τον οποίο συνεργάστηκαν στην ταινία του Θόδωρου Μαραγκού «Ισοβίτες» στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Έχει συντονίσει ιατρική ημερίδα όπως αυτήν για το HIV/AIDS  του Κέντρου Ζωής στο Hilton [με φορείς και ιατρούς] καθώς και άλλες κοινωνικής φύσεως και πολιτισμού. Με πρωτοβουλία του και σκηνοθετική επιμέλεια του ιδίου, επί δύο συναπτά έτη παίχτηκαν στο ξεχασμένο Φράγκικο  Θέατρο της Κυπαρισσίας  δύο μονόλογοι από τον ίδιο τον συγγραφέα τους Γιάννη Πετρόπουλου. [Κάτεργο Ανηλίκων και Παν Μέτριον άριστον]. Έχει δώσει διαλέξεις στο Κέντρο Σημειολογίας του Θεάτρου που λειτουργεί υπό την εποπτεία του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, κυρίως για την έρευνά του πάνω στην διπολική διαταραχή, γυναικών δημιουργών [Ντυράς, Γουλφ, Πλαθ, Ντίκινσον].
Υπήρξε συχνά προσκεκλημένος ως συνεργαζόμενος δημοσιογράφος, σε εκπομπές πολιτικής ενημέρωσης στην ΕΡΤ και στις ειδήσεις του Blue Sky.
Το 2015 παρουσίασε ως ομιλητής στην Παλαιά Βουλή των Ελλήνων, σε διοργάνωση της οργάνωσης ΑΧΕΠΑ με την παρουσία του ελληνοαμερικανικού προεδρείου, τον ζωγράφο του Καπιτωλίου των ΗΠΑ, Κωνσταντίνο Μπρουμίδη, για τον οποίο έδωσε αγώνα να τον γνωστοποιήσει στους Έλληνες μέσω εντύπων και ομιλιών του επί 25 συναπτά έτη.  Προσκεκλημένος επίσης της ίδιας οργάνωσης μίλησε για τον Πέρση ποιητή Φερεϋντούν Φαριάντ σε μεγάλη εκδήλωση στο κτήριο της ΑΧΕΠΑ στον Ευαγγελισμό. Συμμετείχε στο ντοκιμαντέρ του ΟΤΕ TV HISTORY όπου και παρουσίασε τον Κωνσταντίνο Μπρουμίδη στην τηλεοπτική σειρά «Αυτοί που τόλμησαν», σε σκηνοθεσία του Λευτέρη Ξανθόπουλου. Επίσης έγραψε 5 ντοκιμαντέρ για την ΕΡΤ «Οι Βιβλιοθήκες της Αθήνας» σε σκηνοθεσία Πάνου Αγγελόπουλου [Βουλή των Ελλήνων, Γεννάδειος, Καλών Τεχνών, Ελληνοαμερικανική, Δήμου Αθηναίων].
Υπήρξε μέλος και συνιδρυτής της αυτόνομης ιστορικής ομάδας «Τα ξωτικά της Ποίησης» που έδρασε στις αρχές του 1990 στο κέντρο της Αθήνας, με δρώμενα δρόμου, ποιητικές βραδιές, εκθέσεις βιβλίου και εναλλακτικές μορφές ψυχαγωγίας. Με επιλογή του δεν είναι μέλος σε καμία  Λογοτεχνική Ένωση έχοντας καταδικάσει δημόσια τον «κομματικό» τρόπο λειτουργίας τους και την πολυδιάσπαση των συγγραφέων.
Συνεργάζεται με κέντρα κοινωνικής αλληλεγγύης, και συνεχίζει να αρθρογραφεί σε εφημερίδες, περιοδικά και σε ηλεκτρονικά μέσα με θέμα την κοινωνία και τον άνθρωπο.

Έργα του ιδίου
«Μελλοντικά Παρελθόν του Σήμερα» Ποίηση εκδόσεις Τσαπέπα 1984
«Αντικέρ Ιδεών» Ποίηση εκδόσεις Ειρήνη 1991
«Τα Φώτα της Πόρσε» Διηγήματα εκδόσεις Θουκυδίδης 1993
«Επικηρυγμένη Αίσθηση» Ποίηση εκδόσεις Θουκυδίδης 1994
«Θεωρείο στην Κόλαση» Ποίηση εκδόσεις Δωδώνη 1996
«Πρόστυχο Φεγγάρι» Νουβέλα εκδόσεις Διάττων2000
«Η Καρδιά του δότη» Μυθιστόρημα εκδόσεις Άγκυρα 2006
«Το Δάκρυ του Μουτζούρη» Παραμύθι εκδόσεις Νίκας- Ελληνική Παιδεία 2008
«Πέθανα…αλλά σας βλέπω» Μυθιστόρημα Εκδόσεις Καλέντη 2008
«Αγαπώ τη Δυσλεξία σου» Μυθιστόρημα Εκδόσεις Αιγέας 2010
«Να φοβάσαι τον άνδρα» Μυθιστόρημα εκδόσεις Άγκυρα 2012
«Το ταξίδι του Φερεϋντούν» Παραμύθι εκδόσεις Καλειδοσκόπιο 2013
«Ο κουρσάρος της Πρώτης» Διήγημα εκδόσεις Καλειδοσκόπιο 2015
«Το μυστικό του Βελισσάριου» Παραμύθι εκδόσεις Καλειδοσκόπιο 2016
Το Ανάθεμα – η Νάντια της Γιόλακας»  Μυθιστόρημα εκδόσεις Άγκυρα 2016

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ ΠΡΟΛΟΓΟΣ
«Γράμματα στην Αιμιλία» Εκδόσεις Καστανιώτης

ΘΕΑΤΡΙΚΑ
«Κοσμάς ο Αιτωλός – Φτιάξτε σχολειά – φτιάξτε σχολειά»
«Θυρίδα 111»
«Κ.Π. Καβάφης – Ο Υμνωδός της Αλεξάνδρειας»
«Η φωνή της Πεταλούδας»
«Στέρηση Εξάρτηση Επιθετικότητα»
«Αιώνιο Ζευγάρι»
«Ελευθέριος Βενιζέλος»
«Το ταξίδι του Φερεϋντούν»
«Το Μαγκάλι»
«Το σεντόνι της Εστερέλλας»
«Πατρός και Υιού»
«Δανάη»
«Η σκιά του ειδώλου»
«Μάλτα γιοκ»

ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
«ΚΑΠΑ»
«Οδός Αδιεξόδου»
«Το χαμένο τραγούδι»
«Θυρίδα 111»  [μεταφορά από θεατρική παράσταση]

ΔΙΑΣΚΕΥΗ
«Η  Μεταμόρφωση» του Κάφκα

 

Έ. Αθανασίου στο σχολείο μας

Στο πλαίσιο του 20ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους και των δράσεων της Βιβλιοθήκης του σχολείου μας η συγγραφέας Έρικα Αθανασίου επισκέφτηκε το σχολείο μας και συζητήσαμε.

 

Στη συνέντευξη που πήραμε για την εκπομπή μας στο europeanschoolradio μας είπε:

 

Copyright © Βιβλιοθήκη Γυμνασίου Πελοπίου          Φιλοξενείται από Blogs.sch.gr
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση