Στο πλαίσιο του 20ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για παιδιά και νέους επισκέφτηκε το σχολείο μας και συζητήσαμε η συγγραφέας Έρικα Αθανασίου.
Η Έρικα Αθανασίου αγαπάει να γράφει βιβλία, ενώ εμπειρίες για να τα πλουτίζει αποκομίζει εργαζόμενη ως δημοσιογράφος και ως εκπαιδεύτρια σε Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης.
Όσο για τα πνευματικά, έχουν εμπλουτιστεί με ένα πτυχίο από το Τμήμα Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, ένα πτυχίο ακορντεόν, πάμπολλα σεμινάρια, ένα μεταπτυχιακό στην «Παραγωγή Βίντεο, Οπτικοακουστικά Μέσα και Κινούμενα Γραφικά» από τη Σχολή Καλλιτεχνικών Σπουδών του ΤΕΙ Αθηνών.
Έχει γράψει:
| Μετρώντας βήματα
εκδόσεις Κέδρος, 2004 |
Στοιχειωμένα θεμέλια,
εκδόσεις Κέδρος, 2007 (διασκευή και σε θεατρικό έργο) |
 |
 |
| Κίρα Σίνου,Η αγαπημένη σύντροφος των παιδικών μας χρόνων,
εκδόσεις Κέδρος, 2008 (εύφημη μνεία στον ετήσιο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, Δεκέμβριος 2007) |
Στο σταυροδρόμι της ημισελήνου,
εκδόσεις Κέδρος, 2010 (σε συνεργασία με την αείμνηστη Κίρα Σίνου, υποψήφιο για κρατικό βραβείο)
|
 |
 |
| Τρίτο μνήμα αριστερά,
εκδόσεις Iason Books, 2013 |
H καταραμένη βρύση,
εκδόσεις Κέδρος, 2014 |
|
 |
| Μονόλογοι συγγραφέων, εκδόσεις Βακχικόν, 2015 (συμμετοχή σε συλλογικό έργο) |
Πλέκοντας ίχνη,
εκδόσεις Κέδρος, 2017 |
|
|
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΒΙΒΛΙΟ: Η ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΒΡΥΣΗ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ: ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ 12 ΕΤΩΝ
Written by Μάρλεν Κεφαλίδου. Posted in Η ΓΩΝΙΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
Σε ένα γύρισμα του μονοπατιού, ένα λιοντάρι με πλούσια πέτρινη χαίτη και ανοιχτό στόμα άφηνε το νερό να τρέχει. Το μουρμούρισμα του νερού καθώς κυλούσε φάνηκε στη Βίκη και στον Άγγελο σαν να τους προειδοποιούσε για κάτι. Την επόμενη μέρα, καθώς πλησίαζαν στη βρύση, κάτι έλειπε. Έλειπε ένας ήχος. Ο ήχος νερού που τρέχει. Όταν έφτασαν, είδαν ότι το στόμα του λιονταριού ήταν στεγνό και έδινε την εντύπωση του διψασμένου. Ποιος είχε πάρει το νερό από το στόμα του λιονταριού; Γίνεται να κλέψεις το νερό; Και μάλιστα από ένα λιοντάρι; Είναι δυνατόν το νερό να ανήκει σε κάποιον; Μπορείς να στερήσεις το νερό από ένα χωριό; Να αφήσεις να διψάσει ένα δάσος; Μπορεί μια βρύση να είναι καταραμένη; Και ποιος μπορεί να την έχει καταραστεί;
Η Βίκη και ο Άγγελος, για μία ακόμη φορά μετά την Άνδρο και τα Στοιχειωμένα θεμέλια, καλούνται να λύσουν ένα μυστήριο.
Ένα μυστήριο που αρχίζει να ξεδιπλώνεται, μια άνοιξη, σε ένα ορεινό χωριό της Πελοποννήσου.
ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ ΓΙΑΤΙ
Ένα βιβλίο με ενδιαφέρουσα πλοκή, γεμάτο περιπέτεια. Κρατάει το ενδιαφερον του μικρού και (γιατί όχι) του μεγάλου αναγνώστη αμοίωτο. Με χαρακτήρες ενδιαφέροντες που θα αγαπήσουν τα παιδιά και θα ταυτιστούν μαζί τους.Μια ωραία επιλογή για να περάσουν τα παιδιά ευχάριστα τον ελεύθερό τους χρόνο.
Για τους νεαρούς αναγνώστες που αγαπούν τα μυστήρια!
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΒΙΒΛΙΟ: Η ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΒΡΥΣΗ
Μάνος Κοντολέων Δημοσιεύτηκε 04 Οκτωβρίου 2014
Η νεοελληνική λογοτεχνία για παιδιά και νέους παρουσίασε μια σημαντική άνθηση τα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση. Τότε ήταν που από τη μια εμφανίστηκαν, σχεδόν μαζικά, συγγραφείς που γράφανε όχι τόσο για να διδάξουν το παιδί, αλλά για να το καλλιεργήσουν πνευματικά και ψυχικά, και από την άλλη κυκλοφόρησαν βιβλία με πλούσια θεματολογία.
Ανάμεσα σ’ εκείνους τους συγγραφείς που με τα έργα τους κυριαρχούσαν στις δεκαετίες του ’80 και του ’90 ήταν και η Κίρα Σίνου.
Στην ουσία η Σίνου θεμελιώνει το είδος εκείνο του παιδικού/νεανικού μυθιστορήματος που κινείται στα όρια του αστυνομικού ή του μυστηρίου, ενώ παράλληλα ενημερώνει για θέματα που έχουν να κάνουν ή με την Ιστορία ή με την αρχαιολογία ή και την οικολογία. Σφιχτή πλοκή, επιστημονική τεκμηρίωση, καλοσχηματισμένοι χαρακτήρες.
Η Κίρα Σίνου είχε την τύχη πάνω στο έργο της να γραφτεί μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη. Μα είχε την ατυχία να μην προλάβει να τη δει να κυκλοφορεί. Πέθανε λίγους μήνες προτού το βιβλίο της Έρικας Αθανασίου –αυτή ήταν η συγγραφέας της μονογραφίας– βρεθεί στις προθήκες των βιβλιοπωλείων.
Με βασικό βοηθό τους –ένα από τα πιο χαριτωμένα συγγραφικά ευρήματα που έχει τύχει να συναντήσω– έναν παπαγάλο, η Βίκη και ο Άγγελος θα ανακαλύπτουν σταδιακά το πώς μέσα στο μέλλον ενός τόπου μπορεί να υπάρξει το παρελθόν του.
Η Έρικα Αθανασίου είναι και η ίδια δημιουργός νεανικών αναγνωσμάτων. Και μάλιστα αυτού του είδους που με τόση συνέπεια και καλό αποτέλεσμα είχε καλλιεργήσει η Σίνου.
Μαζί με την –κατά κάποιον τρόπο– δασκάλα της έχει γράψει κι ένα πολύ σημαντικό ιστορικό μυθιστόρημα.
Θα έλεγα, λοιπόν, πως η Αθανασίου αποτελεί μια μοναδική (μέχρι τώρα τουλάχιστον) περίπτωση συγγραφέα που όχι μόνο μελέτησε βαθιά του έργο κάποιου άλλου, αλλά με σεβασμό όσο και με προσωπικό τόνο αποφάσισε να χαράξει μια συνέχεια στην πορεία που ένας άλλος λογοτέχνης είχε ξεκινήσει.
Το τελευταίο της μυθιστόρημα είναι Η καταραμένη βρύση. Ανήκει στο είδος: μυθιστόρημα μυστηρίου με οικολογικά μηνύματα.
Δεν είναι το πρώτο της. Έχουν προηγηθεί (εκτός από εκείνο που έγραψε με την Κίρα Σίνου) και δυο ή τρία ακόμα. Παράλληλα, έχει πρόσφατα γράψει και ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον λογοτεχνικό έργο για ενήλικες.
Το ότι η Αθανασίου έλκεται συγγραφικά από ιστορίες που κατά κάποιον τρόπο φλερτάρουν με το ασυνήθιστο, το μυστηριώδες και συχνά το τρομακτικό, το αποδεικνύει και εκείνο το για ενήλικες μυθιστόρημά της που είχε να κάνει με ταφικά έθιμα σε διάφορους λαούς.
Στα νεανικά της μυθιστορήματα δεν είναι τόσο… ανατριχιαστική. Προτιμά να κρατήσει το ενδιαφέρον του νεαρού αναγνώστη με μια σφιχτή πλοκή και με απανωτές ανατροπές.
Κι εδώ, στο Η καταραμένη βρύση, το ίδιο κάνει. Χρησιμοποιεί όμως πρόσωπα από προηγούμενα έργα της κι έτσι, δίπλα στο έντονο μυστηριώδους υφής ενδιαφέρον, θα συναντήσουμε και εξίσου ενδιαφέρουσες μεταλλαγές χαρακτήρων. Κυρίως σε σχέση με τα δυο κεντρικά πρόσωπα –τη Βίκη και τον Άγγελο– όπου στο τέλος πια της εφηβείας τους ξεδιπλώνουν αντιδράσεις που, όπως τα γεγονότα που θα ζήσουν, έχουν κι αυτές συνεχείς ανατροπές.
Σε κάποιο ορεινό χωριό, μέρες Πάσχα, οι δυο νέοι με τις οικογένειές τους θα περάσουν μερικές μέρες διακοπών. Αλλά καθώς στις περιπλανήσεις τους μέσα στο δάσος θα ανακαλύψουν ένα ενδιαφέρον στοιχείο της φύσης που συνδέεται με ένα κοινωνικό γεγονός του χωριού, παράλληλα θα υποψιαστούν πως πίσω από τους θρύλους και τις δοξασίες κρύβονται πράξεις ανθρώπων που αποβλέπουν στο οικονομικό κέρδος και αδιαφορούν για το όφελος της ίδιας της Φύσης. Με βασικό βοηθό τους –ένα από τα πιο χαριτωμένα συγγραφικά ευρήματα που έχει τύχει να συναντήσω– έναν παπαγάλο, η Βίκη και ο Άγγελος θα ανακαλύπτουν σταδιακά το πώς μέσα στο μέλλον ενός τόπου μπορεί να υπάρξει το παρελθόν του. Και, στο τέλος, αυτό το μέλλον να καταφέρουν να το καθορίσουν βασισμένοι στην οικολογική τους συνείδηση, αλλά και στην αγάπη τους για τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμα.
Λόγος απλός, αληθινοί διάλογοι, καίριες περιγραφές των χώρων, ζωντανοί χαρακτήρες και –όπως ήδη τονίσαμε– ένας ευρηματικός «βοηθός» των πρωταγωνιστών, κάνουν το Η καταραμένη βρύση ένα ανάγνωσμα που θα κρατήσει το ενδιαφέρον των νεαρών αναγνωστών του.
Κάτω από : Έρικα Αθανασίου, συγγραφείς στο σχολείο μας | Με ετικέττες Έ. Αθανασίου, Συγγραφείς στο σχολείο μας | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Έρικα Αθανασίου
Ο Γρηγόρης Χαλιακόπουλος γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας και είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος. Εισήχθη στη Στατιστική Σχολή της Α.Β.Σ.Π, την οποία και εγκατέλειψε νωρίς. Παρακολούθησε μαθήματα Θεωρητικής Γραφολογίας [Χαρακτηρολογία] στα εργαστήρια Δημητρίου Κωττάκη. Στο παρελθόν εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα και υπήρξε συνδικαλιστής του αυτόνομου και ανένταχτου συνδικαλιστικού κινήματος. Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας και Αντιπρόεδρος των εργαζομένων στην τότε Τράπεζα Πίστεως και μέλος της διοίκησης της ΟΤΟΕ. Παραιτήθηκε το 1997 και αποχώρησε οριστικά από το συνδικαλισμό λόγω διαφωνίας του με την κομματικοποίηση και την ευκαιριακή πολιτική του κινήματος.
