Ελληνική, σύγχρονη κοινωνική, διάρκεια 92’, 2000
Το φως που σβήνει είναι μια σύγχρονη δραματική ταινία που εστιάζεται στη βαθιά φιλική σχέση μεταξύ ενός φαροφύλακα και ενός παιδιού με προβλήματα όρασης, το οποίο όμως διαθέτει ένα εκπληκτικό ταλέντο στη μουσική. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από τη συνέντευξη ενός μικρού μουσικού με πρόβλημα όρασης, όταν κέρδισε μουσικό βραβείο «Θα βλέπω μέσα από τη μουσική». Ο μικρός Βλαδίμηρος Γολοσίνσκι πριν επιλεχθεί να πρωταγωνιστήσει στην ταινία, ήταν πλανόδιος μουσικός και έπαιζε βιολί με τη μητέρα του σε ταβέρνες.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται στη Χάλκη, όπου ένας δωδεκάχρονος ζει με τη χωρισμένη μητέρα του. Ο μικρός χάνει την όρασή του, από μία σπάνια αρρώστια, αλλά αναπτύσσει μια ιδιαίτερη ακουστική ευαισθησία ικανή να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στη μουσική. Στο πρόσωπο του γέρου φαροφύλακα του νησιού βρίσκει κατανόηση και δημιουργείται μια βαθιά φιλική σχέση μεταξύ τους. Ο φαροφύλακας, αυτοδίδακτος μουσικός ο ίδιος, αντιλαμβάνεται το ταλέντο του μικρού και τον καθοδηγεί ως «πνευματικός δάσκαλος». Η μητέρα του αγοριού που είναι αντιμέτωπη με τη δύσκολη καθημερινότητα ενοχλείται από αυτήν την σχέση. Ωστόσο, ο ερχομός στο νησί μιας νέας δασκάλας θα αλλάξει το σκηνικό. Δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ικανότητες του μικρού ήρωα και με δική της πρωτοβουλία ο μικρός λαμβάνει μέρος σε ένα μουσικό διαγωνισμό που διοργανώνεται στην Αθήνα.
ΧΩΡΟΣ
Ένα μαγικό Ελληνικό νησί….. η ΧΑΛΚΗ…μέσα στο απέραντο εκφραστικό γαλάζιο του ΑΙΓΑΙΟΥ… Παραδομένη στην ύψιστη γαλήνη της φύσης, της μαγευτικής ομορφιάς της, στις απέραντες παλέττες της ζωγραφικής που πλάθει κάθε γωνιά και κάθε ξαπόσταγμα στα μέρη του νησιού… Οι άνθρωποί του….! η ζωή τους….! τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους, τα όνειρα και τα βιώματά τους, το σχολειό, τα παιδιά,…
Και εκεί…..κάπου σφραγίδα και καταλύτης, ο ΦΑΡΟΣ…..! Ένας κλασικός ΦΑΡΟΣ, όχι μονάχα για τα καράβια που διψάνε για το αδιάκοπο φως του αλλά και για τις ψυχούλες εκείνες που στον ηλιοψημμένο και θαλασσοδαρμένο Φαροφύλακά του, βρίσκουν το φως της καρδιάς τους, το δικό τους λιμάνι καταφυγής, τη δική τους γλώσσα κατανόησης και επικοινωνίας…
Τα σημαντικότερα βραβεία
- Διεθνές Παιδικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου, Σικάγο, 2000, προβολή
- Βραβείο Καλύτερων Σκηνικών, Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Σινεμά, Lecce, 2001
- Βραβείο Καλύτερων Σκηνικών, Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Golden Knight, 2001
- Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, 2000, διαγωνιστικό τμήμα
- Chicago International Children’s Film Festival, ΗΠΑ, 2000
- Συμμετοχή στο Φεστιβάλ BRETIGNY, 2002
- Συμμετοχή στο 2ο Πανόραμα Σύγχρονου Ελληνικού Κινηματογράφου στο Παρίσι, 2002
- Greek Film Festival (Antipodes), Αυστραλία, 2006, προβολή
- Ελληνικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου, Βανκούβερ, 2007, προβολή
- Εβδομάδα Κινηματογράφου, Στρασβούργο, 2008, προβολή
- Cine Odyssee, Στρασβούργο, 2008, προβολή
- Week of Greek Cinema, 2008, Βουλγαρία, προβολή
2013, Grand Prix Award, Kyoto International Children’s Film Festival
2013, Audience Award – Best Feature, ANDkids World Film Festival
Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ είπε:
Ο Σκηνοθέτης της ταινίας αναφέρει χαρακτηριστικά:
Ο λόγος που με συγκίνησε αυτή η ιστορία ήταν η συνειδητοποίηση ότι η φύση προστατεύει τα πλάσματά της, ακόμα κι αυτά που θεωρούμε αδικημένα. Ο Χρήστος χάνει την όρασή του, αλλά κερδίζει μια ιδιαίτερη ακουστική ευαισθησία που τον καθιστά ικανό να μετέχει στο μυστήριο της ζωής και τους εσωτερικούς ρυθμούς της φύσης και που μεταφράζεται σε εξαίσια δημιουργική μουσική έμπνευση – η μοναδική, ίσως, γέφυρα επικοινωνίας του με τον κόσμο.
Η πολυεπίπεδη σχέση του παιδιού με τον γερο-φαροφύλακα (μουσικός προς μουσικό, “πατέρας” με “γιο”, δάσκαλος και μαθητής, κλπ.) δημιουργεί μεταξύ τους μια “συνενοχή στο όνειρο” που εξοργίζει την ρεαλίστρια μητέρα του Χρήστου, η οποία λόγω της δύσκολης καθημερινής πραγματικότητας αδυνατεί να αφουγκραστεί τις ανησυχίες του γιου της.
Η καταλυτική παρουσία της νεοδιόριστης δασκάλας Μαρίας που αγκαλιάζει με το ενδιαφέρον της την ιδιόρρυθμη περίπτωση του μικρού βιολιστή, γεφυρώνει το όνειρο με την πραγματικότητα, ανοίγοντάς του ορίζοντες, όπου το παιδί θα μπορέσει να ξετυλίξει και να αναδείξει το ιδιαίτερό του χάρισμα.
Στην ιστορία, λοιπόν, η έννοια της έλλειψης και του υποκατάστατου, του κενού και της συμπλήρωσής του που εμφανίζονται επανειλημμένα, τη μεγαλύτερη σημασία αποκτά η κατανόηση ότι τους κανόνες του παιχνιδιού τους φτιάχνουμε τελικά εμείς οι άνθρωποι, που αν και όντα πεπερασμένα μπορούμε τουλάχιστον να διαλέξουμε την ποιότητα των ορίων μας. Το φως που σβήνει, λοιπόν, δεν είναι ένα τέλος, αλλά μια καινούργια αρχή σε έναν καινούργιο κόσμο.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ Είναι συγκλονιστικός, ανθρώπινος, διατηρεί, παρά τα χρόνια του, ένα μοναδικό εκφραστικό βλέμμα στα πανέμορφα μάτια του, ένα άγγιγμα λες ψυχής στην ταινία που σου μεταδίδει τη γαλήνη του, την ηρεμία και τον ανθρώπινο στοχασμό του.
Πραγματικά ΜΕΓΑΛΟΣ…..! Απλός και μεγάλος όσο ακριβώς επιβάλλει η προσωπικότητα που κουβαλάει.
Ο νεαρός ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΓΟΛΟΣΙΝΣΚΙ είναι εκπληκτικός…..!
Πριν επιλεχθεί να πρωταγωνιστήσει στην ταινία, ήταν πλανόδιος μουσικός και έπαιζε βιολί με τη μητέρα του σε ταβέρνες – ένα πολύ σκληρό νυχτοκάματο για ένα ανήλικο παιδί και μια μόνη στη ζωή γυναίκα – για να μπορέσει να επιβιώσει.
Αυτό συνυπογράφει τα ΠΑΝΤΑ σε μια ΕΡΜΗΝΕΙΑ θα έλεγε κανείς ΖΩΗΣ…..!!!
Μην απορεί κανείς για την αλήθεια που βγάζει ο νεαρός στην ταινία….! είναι κάτι που “ξέρει”….! είναι το βίωμα του λεύτερου μουσικού που το έχει ζήσει….! είναι ο αγώνας μιας ζωής που την έχει δώσει με σκληρότητα…
Αφοπλιστικά συγκλονιστικός…..! και μακάρι να μπορούσε να δώσει και μια σειρά πράγματα στη συνέχεια.
Η ΜΟΥΣΙΚΗ της ΤΑΙΝΙΑΣαπό τον ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, τον τεράστιο αυτό ΜΟΥΣΟΥΡΓΟ μας που φτιάχνει μια μουσική με σημείο αναφοράς το ΒΙΟΛΙ. Δεμένο με την νησιώτικη παράδοση και την Βυζαντινή μελωδία.
Δίπλα του η ΦΩΤΕΙΝΗ ΔΑΡΡΑ, μια εκπληκτική καλλιτέχνιδα με τη φωνή της, ερμηνεύει το τραγούδι των τίτλων στην ταινία, κορυφώνοντας μια μουσική δημιουργία αντάξια της Μουσικής σύνθεσης.
Ας σκεφτούμε… Ας νιώσουμε….
- Ποιός ήρωας σας συγκίνησε περισσότερο και γιατί;
- Ποιά στοιχεία του εαυτού σας βρίσκετε και σε ποιόν ήρωα;
- Πως η μουσική επηρεάζει η ζωή του παιδιού όσο χάνει την όραση του;
- Πως βλέπεις τις σχέσεις του παιδιού με τους άλλους δίπλα του;
- Σε ποιο χώρο διαδραματίζεται η ταινία; Τι διαφορές εμφανίζονται από τη ζωή των παιδιών στο δικό σου τόπο;
- Πως εμφανίζονται τα τοπία στην ταινία; Διαφέρουν από την περιοχή σου;
- Τι σκέψεις και αισθήματα είχες μόλις όταν άναψαν τα φώτα, στο τέλος της ταινίας;
Κάτω από : Συγγραφείς του τόπου μας | Με ετικέττες ταινίες | Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το φως που σβήνει
