Η Νέα Κίος Αργολίδας ιδρύθηκε το 1927 και φιλοξένησε πρόσφυγες από την Μικρά Ασία.
Σοβαρός δεσμός, πνευματικός και ιστορικός με τις αλησμόνητες πατρίδες, είναι οι 4 παλαιές εικόνες που μεταφέρθηκαν από την Κίο της Μικράς Ασίας και φυλάσσονται ως ιερά κειμήλια – φάροι πίστης και μνήμης – στον ιστορικό Ναό της Θεομάνας, πολιούχο της Νέας Κίου. Πρόκειται για τις ιερές εικόνες της Θεομάνας – Οδηγητρίας, Κουκουζέλισσας – Τριχερούσας, Πορταΐτισσας και Ευαγγελιστρίας.
Η εικόνα της Κουκουζέλισσας – Τριχερούσας είναι η μεγαλύτερη σε μέγεθος εικόνα από τις τέσσερις, μεγάλης παλαιότητας και ιδιαίτερα ξεχωριστή, γιατί αποτελεί ένα θαυμάσιο συνδυασμό (μοναδικό στα ελληνοχριστιανικά δεδομένα) της Παναγίας της Κουκουζέλισσας της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας και της Τριχερούσας της Ιεράς Μονής Χιλανδαρίου Αγίου Όρους.
Το 3ο χέρι κρατάει ένα νόμισμα, πράγμα το οποίο παραπέμπει στο θαύμα που επετέλεσε η Θεοτόκος στον Άγιο Ιωάννη τον Κουκουζέλη.
Ο Ιωάννης γεννήθηκε γύρω στο 1280 στο Δυρράχιο από αγροτική οικογένεια. Καθώς είχε εξαιρετική φωνή, πήγε στην Κωνσταντινούπολη για να σπουδάσει στην αυτοκρατορική σχολή. Μάλιστα, όταν τον ρωτούσαν στη σχολή τι έτρωγε, απαντούσε «κουκία και ζέλια» (μπιζέλια), γιατί ήταν φτωχός. Αργότερα από τον ηγούμενο Μεγίστης Λαύρας, έμαθε για το Άγιο Όρος και αποφάσισε να γίνει μοναχός. Στο μεταξύ όμως ο αυτοκράτορας, που τον είχε διορίσει αρχιμουσικό των αυτοκρατορικών ψαλτών και ήθελε να τον παντρέψει. Ο Ιωάννης πήγε να πάρει τη μητρική συγκατάθεση για τον γάμο, αλλά στη συνέχεια πήγε στο Άγιο Όρος, στη μονή Μεγίστης Λαύρας, ντυμένος με τρίχινα ενδύματα για να μην τον γνωρίσουν. Όταν τον ρώτησαν ποιος ήταν, είπε ότι είναι βοσκός προβάτων και επιθυμεί να μονάσει.
Τότε του ανέθεσαν να φιλάει τράγους, αλλά αυτοί γύριζαν αργά πίσω στη στάνη νηστικοί. Κάποιος μοναχός άκουσε μια γλυκύτατη ψαλμωδία και είδε τον Κουκουζέλη να ψάλλει, αμέσως τα ζώα σταμάτησαν να τρώνε και τον άκουγαν με προσοχή, σηκώνοντας τα μπροστινά τους πόδια. Οηγούμενος τον προσκάλεσε και τον αναγνώρισε. Από τότε ο Ιωάννης ζούσε μέσα σε κελί της Λαύρας, και τις Κυριακές και εορτές έψαλλε στο ναό με τους άλλους ιεροψάλτες. Δεν προσπαθούσε να εντυπωσιάσει κάνοντας επίδειξη των φωνητικών του ικανοτήτων, αλλά έψαλλε προσευχόμενος, προκαλώντας στους ακροατές κατάνυξη και διάθεση για προσευχή.
Μετά από οσιακό βίο, ανακηρύχθηκε άγιος και η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία την 1η Οκτωβρίου. Στο μοναστήρι της Μεγίστης Λαύρας φυλάσσεται εικόνα του που τον παρουσιάζει περικυκλωμένο με τα μουσικά του σύμβολα, τα «νεύματα».
Σύμφωνα με την παράδοση, σε κάποια παννυχίδα, Σάββατο της Ε΄ εβδομάδας των Νηστειών, όταν ψάλλεται ο Ακάθιστος Ύμνος, μετά το τέλος του κανόνα ο Ιωάννης αποκοιμήθηκε στο στασίδι, κουρασμένος από την αγρυπνία. Εκεί είδε σε όραμα ότι ήρθε η Θεοτόκος και του έδωσε ένα χρυσό νόμισμα, επειδή είχε ψάλει πολύ κατανυκτικά τον ύμνο της. Αμέσως ξύπνησε, και βρήκε στο χέρι του το δώρο της Θεοτόκου. Αυτό το χρυσό νόμισμα το έκοψαν στα δύο. Το μισό βρίσκεται σήμερα δίπλα την εικόνα της Θεοτόκου στο ναό της Λαύρας και το άλλο μισό εστάλη στη Ρωσία.
πηγές:
