Τι κάνει έναν δάσκαλο καλό δάσκαλο;
Ερώτηση που τέθηκε σε 6χρονους και 16χρονους. Μία απάντηση που ξεχώρισε ήταν αυτή: “Ο καλός δάσκαλος τρώει μήλα.”
Φαίνεται απλοϊκή και παράδοξη ακόμη, κρύβει όμως ένα σημαντικό ψυχολογικό βάθος. Μαντεύετε τι;

Ένα παιδί που τοποθετεί τόσο απλά τον δάσκαλο στην καθημερινότητα («τρώει μήλα») εκφράζει την ανάγκη του να δει τον δάσκαλο ως ένα οικείο πρόσωπο, προσιτό, όχι ως μια εξιδανικευμένη μορφή εξουσίας. Ο δάσκαλος που κάνει κάτι τόσο καθημερινό, τόσο κοινό όσο να τρώει ένα μήλο, γίνεται προσιτός, αποκτά ανθρώπινο πρόσωπο, και έτσι κερδίζει την εμπιστοσύνη, την αγάπη και την ουσιαστική επαφή με τους μαθητές.

Σε αυτή την απάντηση κρύβεται η ουσία της ψυχολογικής εγγύτητας που επιτρέπει την πραγματική μάθηση: το παιδί μαθαίνει καλύτερα από αυτόν που αισθάνεται κοντά του, που δεν είναι απόμακρος ή «άτρωτος», αλλά πραγματικά ανθρώπινος και αληθινός.