Αρχείο για "Σεπτέμβριος, 2013"

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΑΣ ΨΗΦΙΑΚΑ

ΠΑΛΑΙΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ

 

 ΠΑΛΑΙΑ   ΣΧΟΛΙΚΑ  ΒΙΒΛΙΑ

 

Σελίδα φτιαγμένη με μεράκι για τους φίλους των comics.
Εδώ θα βρείτε πολλά comics (1000+) που μπορείτε να
ξεφυλλίσετε και να διαβάσετε ολόκληρο το κάθε τεύχος*
Επίσης τα παλιά σχολικά Βιβλία!!!!

Mε ένα click έχουμε τις παιδικές αναμνήσεις μπροστά μας.

 

 

ΙΝΔΙΑΝΙΚΗ ΣΟΦΙΑ….

Οι Δύο Λύκοι

Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων.

Είπε:

“Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο ‘λύκων’ που υπάρχουν μέσα σε όλους μας

Ο ένας είναι το Κακό. – Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία, η αυτολύπηση, η ενοχή, η προσβολή, η κατωτερότητα, τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Καλό. – Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.”

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:

“Ποιος λύκος νικάει;”

Ο γέρος Ινδιάνος Τσερόκι απάντησε απλά ……………

“Αυτός που ταΐζεις”

Ένας καθηγητής…

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από την χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο και άρχισε να το γεμίζει με πέτρες.
Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
– Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο, το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
– Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν για λίγο, αλλά απάντησαν:
– Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και χωρίς να μιλήσει πήρε από τη χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο. Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δεν χωρούσε άλλο, ρώτησε:
– Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
– Ναι, είναι γεμάτο.
– Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας.
Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας, τέτοια είναι η οικογένεια, ο σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι. Είναι τόσο σημαντικά που ακόμα κι αν όλα τα υπόλοιπα λείψουν, η ζωή σας θα εξακολουθήσει να είναι γεμάτη.
Τα βότσαλα είναι τα άλλα πράγματα που έρχονται στη ζωή μας, όπως οι σπουδές, η δουλειά μας, το σπίτι μας, το αυτοκίνητό μας, τα στερεοφωνικά μας. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο δεν θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.
Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα, τα πολύ μικρά της ζωής. Αν βάλεις πρώτα άμμο στο βάζο, δεν θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες αλλά ούτε για τα βότσαλα.
Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δεν θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά. Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας. Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας, τα στερεοφωνικά σας. Όμως να φροντίσετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητες.
Οι μαθητές είχαν μείνει άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
-Καλά, η μπύρα τί αντιπροσωπεύει;
Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
– Χαίρομαι που ρωτάς. Θα σας πω.
Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι, γιατί πρέπει να ξέρεις ότι πάντα θα υπάρχει λίγος χώρος για δυο μπυρίτσες”

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

 

Χαιρετισμός Περιφερειακού Διευθυντή

Εκπαίδευσηςσης Πελοποννήσου

για τη νέα σχολική χρονιά

 

Στο κατώφλι της νέας σχολικής χρονιάς νιώθω την ανάγκη να απευθυνθώ στους χιλιάδες μαθητές, μικρούς και μεγάλους, στις οικογένειές τους και στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς.

            Υποχρέωση και καθήκον της οργανωμένης Πολιτείας είναι να προσφέρει στα νεαρά μέλη της παιδεία, υγιή πρότυπα και να τα θωρακίζει με αξίες και ιδανικά, ώστε να διαμορφώνονται συνειδητοποιημένοι πολίτες, ικανοί να αντιμετωπίζουν κριτικά τα φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, που λαμβάνουν χώρα γύρω μας. Με γνώμονα αυτό προσβλέπουμε σε μια ολοκληρωμένη εκπαιδευτική πολιτική, που εμπνέεται από την πεποίθηση ότι η πολιτεία αντιμετωπίζει ισότιμα τα μέλη της, εξασφαλίζοντας κοινές ευκαιρίες για μόρφωση και κοινωνική συμμετοχή.

            Για άλλη μια σχολική χρονιά θέτουμε τον πήχη ψηλά στοχεύοντας στην παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης σε όλα τα επίπεδα σπουδών, ενώ σε πείσμα των καιρών βάζουμε το προσωπικό στοίχημα πως η αλλαγή θα ξεκινήσει από τους κόλπους της εκπαίδευσης, αφού οι μαθητές δεν είναι μόνο το παρόν αλλά κυρίως το μέλλον, όχι μόνο της κοινωνίας της οποίας είμαστε μέλη, αλλά και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

            Ευελπιστώ σε μια σχολική χρονιά όπου όλοι μαζί με αισιοδοξία και ψυχικό σθένος θα δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό σε μια κρίσιμη, για το αύριο του τόπου μας, μάχη.

 

ΠΕΤΡΟΣ Δ. ΜΙΣΘΟΣ

 

ΠΕΡ/ΚΟΣ Δ/ΝΤΗΣ Α/ΘΜΙΑΣ & Β/ΘΜΙΑΣ

ΕΚΠ/ΣΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ

 

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΙΑΤΡΙΣΣΑΣ ΣΤΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙ

Σήμερα  8 Σεπτεμβρίου εορτάζει  Η ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ η πολιούχος του Δήμου μας Λουτρακίου.

 

 

Η ιστορία της Αγίας εικόνας της Παναγίας της Γιάτρισσας στο Λουτράκι.Το Λουτράκι είναι πόλη του νομού Κορινθίας. Κάθε καλοκαίρι ερχόταν στο Λουτράκι για ιαματικά λουτρά μια γυναίκα ονόματι Μαρία, που ήταν μαία. Έμενε στο σπίτι της Μαρίας Σώκου, με την οποία είχε φιλικές σχέσεις. Η Μαρία αυτή όταν πήγε να προσκυνήσει στους Αγίους Τόπους, έφερε ένα δώρο στη Μαρία Σώκου, την εικόνα της Παναγίας με βρέφος το Χριστό στην αριστερή της πλευρά. Στα Ιεροσόλυμα, ο πωλητής είχε πει στη Μαρία, να δώσει την εικόνα σε Θεοσεβείς ανθρώπους, που να πιστεύουν σ’ αυτήν, να της ανάβουν κεριά και το καντήλι της να καίει μέρα και νύχτα, διότι είναι θαυματουργή εικόνα.

Η   Μαρία όλα αυτά τα είπε στη Μαρία Σώκου. Ακόμη της είπε ότι μετά από 20 μέρες από την παράδοση της Αγίας εικόνας θα πεθάνει όπως και έγινε.

Η εικόνα ήλθε στα χέρια της Σώκου το 1928. Η ευλάβεια των κατοίκων του Λουτρακίου, αλλά και ξένων με το χρόνο μεγάλωνε. Τότε σκέφτηκαν να κάνουν μια εκκλησία. Δημιουργήθηκε μία επιτροπή με την βοήθεια του τότε Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Κορινθίας Δαμασκηνού και των Δωρητών, και έκτισαν σε οικόπεδο που τους προσέφερε ο Ιωάννης Μάρρας απέναντι από την σημερινή εκκλησία τον πρώτο ναό της Παναγίας της Γιάτρισσας, ονομάστηκε έτσι λόγω των θαυμάτων θεραπείας που έκανε.

 

Παναγία η Γιάτρισσα ονομάζεται και το μοναστήρι που βρίσκεται στον Ταϋγετο σε υψόμετρο 1100 μέτρων, και  γιορτάζει ανήμερα του Γενεσίου της Θεοτόκου.Στην μονή υπάρχει η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και αγίασμα. 

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΙΑΤΡΙΣΣΑ

 η πολιούχος του Δήμου μας Λουτρακίου

Σας προσκαλούμε να τιμήσετε με την παρουσία σας τον Εσπερινό και την Περιφορά της Ιερής Εικόνας της ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΙΑΤΡΙΣΣΑΣ, Πολιούχου της πόλεως του Λουτρακίου, με την ευκαιρία της θεομητορικής εορτής του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου….
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 
19:30 Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός 
20:10 Προσέλευση Επισήμων (συμβολή των οδών Oδ. Ανδρούτσου και Δ. Σολωμού) 
20:20 Είσοδος Επισήμων στον Ιερό Ναό

20:30 Έξοδος εκ του Ιερού Ναού, Λιτάνευση Ιερής Εικόνας

ΣΑΒΒΑΤΟ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Λειτουργία:  7:30-10:30 Όρθρος και Αρχιερατική Θεία

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη του Δήμου Λουτρακίου.

 

ΓENΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (8 Σεπτεμβρίου)

Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε σήμερα τὴν γέννηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ Ἀειπαρθένου Μαρίας, τῆς γυναίκας ἐκείνης ποὺ ἔγινε ἡ ἀρχὴ τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπινου γένους, καθὼς ἔγινε ἡ κατὰ σάρκα Μητέρα τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ μὲ τὴν ἐνανθρώπησή Του καὶ τὸ σωτηριῶδες ἔργο Του λύτρωσε τὴν ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴν τυραννία τοῦ θανάτου καὶ μᾶς προσκάλεσε ὅλους στὴν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε καὶ εὐγνωμονοῦμε τὸν Θεὸ γιὰ τὴν Πρόνοιά Του καὶ γιὰ τοῦτο τὸ κοσμοσωτήριο γεγονός.

Ἑορτάζουμε καὶ πανηγυρίζουμε τὴ θαυματουργὸ γέννηση τῆς Παναγίας μας, ἀπὸ τὸ στεῖρο καὶ ἄτεκνο ζευγάρι, τὸν Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα.

Καὶ ὅπως ὁ Θεὸς χάρισε στὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴ Σάρα τὸν γιὸ τους Ἰσαάκ, ὥστε νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ὑπόσχεσή Του πρὸς τὸν Πατριάρχη Ἀβραὰμ, ὅτι τὰ παιδιὰ τῶν παιδιῶν του θὰ κατοικήσουν τὴν Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, ἔτσι καὶ τώρα, προκειμένου νὰ πραγματωθῇ ἡ ὑπόσχεσή Του γιὰ τὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπινου γένους, δίνει τέκνο στὸν Ἰωακεὶμ καὶ τὴν Ἄννα, τὴν Παρθένο Μαρία, ποὺ μὲ τὴν ὑπακοή της στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ θὰ γίνῃ ἡ Μητέρα ὅλης τῆς ἀνθρωπότητας καὶ ἡ καταφυγὴ καὶ προστασία κάθε ἀνθρώπου ποὺ τὴν ἐπικαλεῖται μὲ πίστη.

Δὲν θὰ ἦταν ὑπερβολὴ νὰ ποῦμε ὅτι καὶ ἡ ἴδια ἡ γέννηση τῆς Παναγίας μας ἦταν ἀποτέλεσμα τῆς πίστης τῶν γονέων της. Πράγματι, ὁ Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα δὲν ἀπελπίστηκαν, ἀλλὰ ἀκόμα καὶ σὲ μεγάλη ἡλικία πίστευαν στὴν ἀγαθοσύνη τοῦ Θεοῦ καὶ Τὸν παρακαλοῦσαν νὰ κάνῃ τὸ θαῦμα Του καὶ νὰ τοὺς χαρίσῃ παιδί. Καὶ ὁ Θεός, ὄντας φιλάνθρωπος, εἰσάκουσε τὶς προσευχές τους καὶ ἀντάμειψε τὴν πίστη τους: ἔκανε τὸ θαῦμα καὶ ἔλυσε τὴν στειρότητα τῆς Ἄννας καὶ ἔτσι γεννήθηκε ἡ Παρθένος Μαρία.

Καὶ ἂν ἡ πίστη τῶν ἁγίων Προπατόρων, τοῦ Ἰωακεὶμ καὶ τῆς Ἄννας, κορυφώνεται στὸ ὅτι δὲν ἔχασαν οὔτε γιὰ μιὰ στιγμὴ τὴν ἐλπίδα τους στὸ Θεό, στὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας μας ἡ πίστη πρὸς τὸν Θεὸ βρίσκεται στὴν ἐμπιστοσύνη ποὺ ἡ ἴδια ἐπέδειξε στὸν Ἀρχάγγελο Γαβριήλ, ὅταν τῆς ἀνακοίνωσε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ νὰ φέρῃ στὸν κόσμο τὸν Χριστό. Ἡ πίστη τῆς Παναγίας πρὸς τὸν Θεὸ βρίσκεται ἐπίσης στὴν ἀποδοχὴ καὶ τὴν ὑπακοή της στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Καὶ τὸ πόσο σημαντικὴ εἶναι ἡ ὑπακοὴ στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ φαίνεται ἂν ἀναλογιστοῦμε τί θὰ γινόταν ἂν ἡ Παναγία ἐπέλεγε νὰ ζήσῃ σύμφωνα μὲ τὸ δικό της προσωπικὸ καὶ ἐγωϊστικὸ θέλημα.*Χωρὶς τὴ συγκατάθεσή της, χωρὶς τὴν πίστη της, χωρὶς τὴν ὑπακοή της, δὲν θὰ μποροῦσε νὰ γεννηθῇ ὁ Χριστός, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου!

Ἡ συγκατάνευσή της ἑπομένως εἶναι ποὺ ἐπιτρέπει νὰ πραγματωθῇ τὸ θαῦμα τῆς σαρκώσεως τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου». Ἡ Παναγία μας εἶναι ἡ «κεκλεισμένη Πύλη» τῆς προφητείας τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης[1], διαμέσου τῆς ὁποίας ὁ Θεὸς ἔγινε ἄνθρωπος καὶ ἦλθε στὴ γῆ καὶ ἄλλαξε τὴν παγκόσμια ἱστορία παρέχοντας σὲ ὅλους τὴ συγγνώμη, τὴ ζωὴ καὶ τὴν Ἀνάσταση. Ἡ Παναγία μας εἶναι αὐτὴ ποὺ σὲ κάθε βῆμα τοῦ Χριστοῦ τὸν ἀκολουθοῦσε καὶ σιωπηλὰ ἀποταμίευε μέσα της ὅσα ἐκεῖνος δίδασκε καὶ ἔπραττε γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι ἐπίσης ἐκείνη ποὺ ὑπέμεινε καρτερικὰ καὶ ἀγόγγυστα τὸν πόνο τοῦ Πάθους καὶ τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Υἱοῦ της, ἀλλὰ καὶ πρώτη, μαζὶ μὲ τοὺς μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ, ἔγινε μάρτυρας τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Μὲ τὴ ζωή της, μὲ τὴν πίστη της, μὲ τὴν ἀφοσίωσή της στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μὲ τὸν πανάγιο βίο της, ἡ Παναγία ἔγινε καὶ εἶναι ἡ Μητέρα ὅλων τῶν πιστῶν Χριστιανῶν, μιᾶς ποὺ καὶ ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς μᾶς ἀποκάλεσε ἀδέλφια Του. Ἡ Παναγία μας εἶναι ἐκείνη ποὺ πρώτη ἀκούει, ὡς σπλαγχνικὴ Μητέρα, τὶς προσευχὲς καὶ τὶς ἱκεσίες μας καὶ παρακαλεῖ τὸν Υἱό της νὰ σώζῃ τὸν κόσμο. Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, καὶ κυρίως γιὰ τὴν διαρκῆ παρουσία της δίπλα μας, σὲ κάθε ἀνάγκη καὶ σὲ κάθε κίνδυνο, σωματικὸ ἢ πνευματικό, τιμοῦμε σήμερα καὶ πανηγυρίζουμε τὴν ἁγία γέννησή της.

Ἄς ὑμνήσουμε λοιπὸν ὅλοι τὴν ἁγία Παρθένο Μαρία, διότι ἀπὸ αὐτὴ προῆλθε τὸ φῶς τὸ ἀληθινό, ποὺ μᾶς φωτίζει καὶ μᾶς ἁγιάζει. Ἄς ὑμνήσουμε καὶ ἄς τιμήσουμε ἐκείνη ποὺ ἔγινε ναὸς τοῦ Θεοῦ καὶ Μητέρα τῆς Ζωῆς ἐξαιτίας τῆς ὑπέρτατης καθαρότητάς της καὶ τῆς ἁγιότητας τοῦ βίου της. Ἄς ὑμνήσουμε καὶ ἄς δοξολογήσουμε αὐτὴ ποὺ φανέρωσε τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὴν κεκλεισμένη πύλη ποὺ βλέπει πρὸς τὴν Ἀνατολὴ καὶ φώτισε τὸν κόσμο μὲ τὴν εἴσοδο τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ διαμέσου αὐτῆς, τῆς Ὑπεραγίας καὶ Ἀειπαρθένου Θεοτόκου. Καὶ ἄς προσπαθήσουμε νὰ τὴν μιμηθοῦμε στὴν ὑπακοή της στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ στὸν τρόπο ποὺ διαφύλασσε πάντοτε τὸν ἑαυτὸ της καθαρὸ ἀπὸ τοὺς πειρασμοὺς καὶ ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες. Καὶ τέλος, ἄς τὴν παρακαλέσουμε ἐκτὸς ἀπὸ παράδειγμα νὰ εἶναι καὶ βοηθός μας στὶς θλίψεις τοῦ βίου καὶ στὸν καθημερινὸ πνευματικό μας ἀγώνα. Ἀμήν.

 

[1] εζεκ. 44, 1-2: «Καπέστρεψέ με κατ τν δν τς πύλης τν γίων τς ξωτέρας τς βλεπούσης κατά νατολάς, κα ατη ν κεκλεισμένη. κα επε Κύριος πρς με. πύλη ατη κεκλεισμένη σται, οκ νοιχθήσεται, κα οδες μ διέλθ δι’ ατς, τι Κύριος Θες τοσραήλ εσελεύσεται δι’ ατς κασται κεκλεισμένη·»

π. Χερουβεμ Βελέτζας

 

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

to-mathima-ton-thriskeutikon-ta-sholeia-tou-kosmou

Τό μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία βρίσκεται πάντοτε στην επικαιρότητα. Μερικοί που επιθυμούν την μείωσή του και την εξοστράκισή του λαμβάνουν αφορμές από διάφορα γεγονότα και εξαπολύουν επιθέσεις εναντίον του.

Στό κείμενο που ακολουθεί θα θίξω μόνον δύο σημεία από όσα λέγονται και γράφονται γύρω από το θέμα αυτό.

1. Τό υποχρεωτικό του μαθήματος των Θρησκευτικών

Προσάγονται διάφορα επιχειρήματα για να υποστηριχθή η άποψη ότι πρέπει να αποβληθή το μάθημα των Θρησκευτικών από τα Σχολεία. Μεταξύ αυτών των επιχειρημάτων είναι ότι το μάθημα των Θρησκευτικών προσβάλλει την ελευθερία της θρησκευτικής συνειδήσεως και το άλλο ότι εμείς οι Έλληνες πρέπει να προσαρμοσθούμε στα δεδομένα της Ευρώπης και να αποβάλουμε τον συντηρητικό και επαρχιώτικο τρόπο ζωής.

Τό πρώτο επιχείρημα δεν μπορεί να σταθή, γιατί με την υπάρχουσα νομοθεσία, αν κάποιος δεν θέλη να παρακολουθήση το μάθημα των Θρησκευτικών, για λόγους θρησκευτικής συνειδήσεως, μπορεί να ζητήση την εξαίρεσή του. Έπειτα, επειδή το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως διδάσκεται στα Σχολεία σήμερα, έχει σαφώς γνωσιολογικό χαρακτήρα, γι’ αυτό και δεν μπορεί κανείς να ζητά την εξαίρεσή του, αν μάλιστα δεν ανήκη σε άλλη θρησκευτική πίστη ή δεν είναι άθεος. Άλλωστε η προβολή λόγων προσωπικής συνειδήσεως μπορεί να επεκταθή και σε άλλα μαθήματα.

Επεξηγώντας αυτήν την άποψη υποστηρίζω ότι λόγους προσωπικής συνειδήσεως μπορεί να προβάλη κάποιος μαθητής για το μάθημα της κοινωνιολογίας, διότι το περιεχόμενο του μαθήματος δεν συμφωνεί με τις αναρχικές ιδέες του για την κοινωνία, για το μάθημα της ιστορίας, γιατί ο συγκεκριμένος μαθητής έχει εθνικιστικές ή διεθνικιστικές απόψεις, για την γεωγραφία, γιατί δεν παραδέχεται το STATUS QUO που επέβαλαν στην ανθρωπότητα οι Μεγάλες Δυνάμεις κλπ.

Καί το δεύτερο επιχείρημα δεν μπορεί να ευσταθήση, γιατί σε όλη την Ευρώπη η παρακολούθηση του μαθήματος των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτική. Ο διδάκτορας του Συνταγματικού Δικαίου κ. Γεώργιος Κρίπας σε σχετική του μελέτη με τίτλο « η συνταγματική κατοχύρωσις του μαθήματος των Θρησκευτικών παρ’ ημίν και εν τή αλλοδαπή» παραθέτει πολλά στοιχεία τόσο από τα Ευρωπαϊκά Συντάγματα και την νομολογία όσο και από μελέτες νομομαθών με τα οποία αποδεικνύει σαφώς ότι σε όλη την Ευρώπη το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Συγκεκριμένα:

Στήν Γερμανία το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία αποτελεί επιτακτικό μάθημα και η διδασκαλία του γίνεται σύμφωνα με τις αρχές των Θρησκευτικών κοινοτήτων. Στήν Γαλλία το μάθημα των Θρησκευτικών διδάσκεται ως υποχρεωτικό. Μάλιστα έχουν ιδρυθή ενώσεις γονέων στις οποίες έχει αναγνωρισθή το δικαίωμα να επεμβαίνουν στην σχετική ύλη και να απαιτούν να γίνεται σεβαστή η καθολική Θρησκεία στα Σχολεία. Στήν Αυστρία είναι υποχρεωτικό το μάθημα των Θρησκευτικών και εκεί έχει κυρίαρχο ρόλο η Εκκλησία. Στήν Ελβετία και το Βέλγιο το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό. Στήν Ιταλία, καίτοι η θρησκεία δεν είναι Κρατική, εν τούτοις αναγνωρίζεται η αξία της θρησκευτικής κουλτούρας και λαμβάνεται υπ’ όψιν ότι ο Καθολικισμός αποτελεί τμήμα της ιστορικής κληρονομιάς του ιταλικού λαού και γι’ αυτό γίνεται θρησκευτική εκπαίδευση στα Σχολεία. Στήν Αγγλία το μάθημα των Θρησκευτικών είναι υποχρεωτικό, η δέ ύλη του περιέχει τις αρχές της Χριστιανικής Θρησκείας. Στήν Ολλανδία, όπως και το Βέλγιο, καίτοι τα σχολεία κατά 80% είναι ιδιωτικά, εν τούτοις χρηματοδοτούνται από το Κράτος ώστε να διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών, το οποίο είναι υποχρεωτικό. Στίς ΗΠΑ το μάθημα των Θρησκευτικών είναι μέν προαιρετικό, αλλά όμως όταν κάποιος μαθητής απουσιάση από κάποιο άλλο μάθημα για να παρακολουθήση μάθημα Θρησκευτικών αλλού, δεν παίρνει απουσία, αναπτύσσεται δέ η τάση για επανεισαγωγή του μαθήματος στα Σχολεία. Μάλιστα δέ στις ΗΠΑ υπάρχουν πολλά ιδιωτικά σχολεία στα οποία διδάσκεται το μάθημα των Θρησκευτικών.

Σέ όλη αυτήν την Ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι προσαρμοσμένη και η Ελληνική Πολιτεία γι’ αυτό και στο ελληνικό Σύνταγμα αναφέρεται ότι « η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκόπο την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως και την διάπλασή τους σε ελευθέρους και υπευθύνους πολίτες» (άρθρο 16 παρ. 2). Καί διερωτώμαι πώς νοείται η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως χωρίς το μάθημα των Θρησκευτικών; Άρα η όποια προσπάθεια αποβολής του μαθήματος των Θρησκευτικών από τα Σχολεία είναι, εκτός των άλλων, αντισυνταγματική.

Νομίζω ότι στην Ελλάδα πρέπει να αποβάλουμε το κόμπλεξ της κατωτερότητος και της προκαταλήψεως.

2. Τό περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών

Κατά καιρούς γίνεται λόγος για το ποιό πρέπει να είναι το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών που διδάσκονται οι μαθητές στα Σχολεία, τόσο της Κατώτερης όσο και της Μέσης Εκπαίδευσης. Τό θέμα αυτό τίθεται μέσα στην προοπτική της περιθωριοποίησης της Εκκλησίας, του εκκλησιαστικού αποχρωματισμού της κοινωνίας και του πολιτιστικού εκσυγχρονισμού.

Διατυπώνεται η άποψη ότι το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία πρέπει να έχη θρησκειολογικό, γνωσιολογικό και πολιτιστικό περιεχόμενο και όχι κατηχητικό. Υπάρχουν όμως και οι αντίθετοι που υποστηρίζουν ότι το μάθημα των Θρησκευτικών, επειδή προσφέρεται σε παιδιά που ανήκουν, κατά πλειονοψηφία, στην Ορθόδοξη Εκκλησία, πρέπει να έχη κατηχητικό χαρακτήρα, αφού μάλιστα δίνεται η δυνατότητα σε όσους ανήκουν σε άλλες θρησκείες ή έχουν πρόβλημα θρησκευτικής συνειδήσεως να μήν το παρακολουθούν.

Εκείνο που θα ήθελα να υποστηρίξω είναι ότι πράγματι ο τρόπος που διδάσκεται σήμερα το μάθημα των Θρησκευτικών στα Σχολεία δεν έχει κατηχητικό χαρακτήρα, όπως εννοεί την κατήχηση η Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά έχει κατ’ εξοχήν θρησκειολογικό, γνωσιολογικό και πολιτιστικό χαρακτήρα και επομένως δεν δημιουργεί πρόβλημα σε αυτούς που θα ήθελαν αλλαγές.

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι ο όρος κατήχηση είναι η μετάδοση διά του λόγου των βασικών στοιχείων της πίστεως. Μιά τέτοια όμως ερμηνεία του όρου κατήχηση προέρχεται από την Δύση και μάς θυμίζει τα Sίndήί Sήhήήlι. Όμως στην Ορθόδοξη Εκκλησία η κατήχηση εθεωρείτο πάντοτε ως ο τρόπος μυήσεως του κατηχουμένου στο μυστήριο της Εκκλησίας, στην οργανική του σχέση με τον Χριστό, τούς αγίους, τα μυστήρια της Εκκλησίας. Διά της κατηχήσεως, μαζί με την μετάδοση μερικών θεολογικών εννοιών, των όρων των Οικουμενικών Συνόδων, προετοιμαζόταν ο πιστός να αποκτήση προσωπική σχέση με τον Χριστό, διά της μεθέξεως της καθαρτικής, φωτιστικής και θεοποιού ενεργείας του Θεού. Θά μπορούσαμε να πούμε ότι η κατήχηση, όπως φαίνεται στούς ιερούς Κανόνες και τις μυσταγωγικές ομιλίες του αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων, του αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου και άλλων Πατέρων, ήταν μιά προσπάθεια περίπου, τηρουμένων των αναλογιών, σάν και αυτή που κάνουν οι ψυχοθεραπευτές, για να θεραπεύσουν έναν άνθρωπο, ώστε να ενταχθή μέσα στην κοινωνία. Μπορεί κανείς την ιατρική επιστήμη και την ψυχοθεραπευτική να την θεωρήση κατήχηση; Υπάρχει, βέβαια, διαφορά μεταξύ ουμανιστικής ψυχοθεραπείας και ορθοδόξου θεραπευτικής, ως προς το περιεχόμενο, αλλά συνδέονται ως προς την μέθοδο και, επομένως, το παράδειγμα που χρησιμοποιήσαμε δείχνει ποιό ήταν στην αρχαία Εκκλησία το περιεχόμενο της κατηχήσεως.

Οπότε γίνεται αντιληπτό ότι στα Σχολεία το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως διδάσκεται σήμερα είναι θρησκειολογικό, γιατί τα παιδιά μαθαίνουν για όλες τις θρησκείες και περισσότερο, όπως είναι φυσικό, για την δική τους θρησκεία, είναι γνωσιολογικό, γιατί η μετάδοση γίνεται διά του λόγου και της ακοής, ανεξάρτητα αν κανείς εκκλησιάζεται και αν πιστεύη στον Θεό και βεβαίως τίθεται στην διαδικασία των εξετάσεων και της βαθμολογίας, καθώς επίσης είναι και πολιτιστικό, διότι τα παιδιά μαθαίνουν τις παραδόσεις και τον πολιτισμό του τόπου τους, αφού η Εκκλησία είναι μέν Σώμα Χριστού, αλλά παράγει και πολιτισμό.

Δέν μπορώ να καταλάβω γιατί μερικοί ταυτίζουν το μάθημα των Θρησκευτικών που γίνεται στα Σχολεία με την κατήχηση. Μία εξήγηση είναι το ότι συνδέουν την κατήχηση με προτεσταντικές και παπικές αντιλήψεις περί κατηχήσεως. Αλλά όμως η Ορθόδοξη Κατήχηση έχει σαφώς άλλο εννοιολογικό και πρακτικό χαρακτήρα, είναι κυρίως και πρό παντός ψυχοθεραπευτική, και ως τέτοια δεν διδάσκεται στα Σχολεία, αλλά ούτε και διδάσκεται κάν, αφού είναι θέμα προσωπικής υπαρξιακής αναζητήσεως και ζωής.

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/09/to-mathima-ton-thriskeutikon-ta-sholeia-tou-kosmou.html#ixzz2eADjPC9S

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση