ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΝΩΝΤΑ ΣΑΠΟΥΝΑ

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΠΗΓΕΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πήγα σχολείο το 1957 στα Άνω Βρασνά. Το κτίριο ήταν μικρό με λίγα παράθυρα ήταν πέτρινο είχε δυο-τρία σκαλοπάτια και για θρανία είχε μικρά τραπεζάκια

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΤΙ ΘΥΜΑΣΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΔΑΣΚΑΛΟΥ ΣΟΥ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Οι δάσκαλοι ήταν πολύ αυστηροί, δεν συμπεριφέρονταν σωστά στα παιδιά και μερικές φορές μας χτυπούσαν με ένα κομμάτι ξύλο από δέντρο κρανιάς το οποίο ήταν σκληρό.

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΗΤΑΝ ΕΥΚΟΛΑ Η ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Τα μαθήματα ήταν εύκολα, είχαν μόνο γραφή, ανάγνωση και αριθμητική

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙ ΕΠΑΙΖΑΝ ΣΤΑ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΑ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Οι σχέσεις μεταξύ των παιδιών ήταν πολύ φιλικές,  γιατί δεν υπήρχαν παιχνίδια για παίξουμε και έτσι όλοι μαζί κατασκευάζαμε μόνοι μας τα παιχνίδια τα παιχνίδια μας. Τα υλικά που χρησιμοποιούσαμε ήταν πέτρα, ύφασμα, ξύλο, σχοινιά και άλλα υλικά που υπήρχαν εκείνη την εποχή.

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΜΕ ΤΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Όταν θυμάμαι το σχολείο, νιώθω νοσταλγία, επειδή θα ήθελα να γίνω ξανά μικρός να πάω ξανά στο σχολείο με τους φίλους μου και να συναντήσω τους δάσκαλους μου που είχα.

ΑΠΟ   ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Συνέντευξη από τον παππού μου Θεοδωρούδη Βασίλειο για  τις εμπειρίες  του από το Δημοτικό σχολείο:

1)Που και πότε πήγες Δημοτικό

Σχολείο και πώς ήταν το κτίριο;

•Στα Άνω Βρασνά  το 1940. Το σχολείο μας το πήραν οι Γερμανοί στρατιώτες.  Εμείς τότε κάναμε στο παλιό σχολείο. Εκεί δεν είχαμε τις ανέσεις που είχαμε στο άλλο που πήραν οι Γερμανοί. Κάθε παιδί πήγαινε ένα ξύλο για να έχουμε  θέρμανση .Ήμασταν πολλά παιδιά, περίπου 160 σε μια αίθουσα μαζί, από πρώτη έως έκτη. Δεν ήταν υποχρεωτικό, γιατί όλες οι οικογένειες ήταν πολύτεκνες και ήταν περίπου 300 οικογένειες. Το 1948 πήγαμε σχολείο στο Σταυρό λόγω του εμφυλίου πολέμου.  Εκεί κάναμε Βρασνά με Άνω Σταυρό μαζί.

2)Τι θυμασαι από τη συμπεριφορά του δασκάλου σου;

•Δεν ήταν καλοί.  Έδερναν τα παιδιά  και ήταν βίαιοι. Είχα ένα δάσκαλο,  Ζευκελή Γεώργιο από την Πελοπόννησο και μια δασκάλα, Φωτιάδη Κλεονίκη από την Ασπροβάλτα. Ήρθε άλλος δάσκαλος το 1945,  Στεφανίδης από την Μικρά Ασία, ο οποίος ήταν καλός δάσκαλος. Μια μέρα δεν ήξερα το μαθημα και ο κυριος Ζευκελής είπε να πάμε να

Μαζέψουμε βέργες από λυγαριά. Το 1948 πήραν το Θεοφανίδη και τον εξόρισαν στην Μακρόνησο, γιατί  νόμιζαν ότι ήταν Αριστερός. Τον αποχαιρετήσαμε με κλάματα και αυτός εμάς.

3)Ήταν εύκολα ή δύσκολα τα μαθηματα;

•Ήταν δύσκολα τα χρόνια με τους Γερμανούς και τους Βούλγαρους και τον Εμφύλιο. Ήμουν τυχερός, διότι ο μπαμπάς μου μπόρεσε να μου αγοράσει κάποια βιβλία. Πήγα μέχρι πέμπτη Δημοτικού.

4)Πώς ήταν οι σχέσεις των μαθητών μεταξύ τους και τι έπαιζαν στα διαλείμματα;

•Είμασταν όλοι πολύ ενωμένοι. Κάναμε ποιήματα, χορεύαμε στη λήξη της χρονιάς. Κάθε  Κυριακή όλα τα παιδιά πηγαίναμε στην εκκλησία.  Είχε παπά απο τα Βρασνά αλλά και έναν από την Βουλγαρία. Τα έλεγε Βουλγάρικα, γιατί  νομίζω πως ήθελε να μας κάνει Βουλγάρους.

 Συνέντευξη με ένα οικογενειακό πρόσωπο για τις εμπειρίες του από το Σχολείο.

1) Πού και πότε πήγες στο Δημοτικό Σχολείο;

Εγώ πήγαινα στο Δημοτικό Σχολείο της Κορυτσάς το 1985.

2) Πως ήταν το κτίριο εκείνη την εποχή;

Εκείνη την εποχή το κτίριο ήταν μια μονοκατοικία χτισμένη με πέτρες και ξύλινα θρανία. Μπορεί το κτίριο να ήταν παλιό και κρύο άλλα οι φωνές των παιδιών και το χαμόγελό τους  ζέσταιναν όλο το χώρο.

3) Τι θυμάσαι από την συμπεριφορά του δασκάλου σου;

Ο δάσκαλος ήταν αρκετά ευγενικός αλλά τις περισσότερες φορές ήταν πολύ αυστηρός με τα μαθήματα. Ήθελε πάντα ησυχία και τάξη.

4)’Ηταν εύκολα ή δύσκολα τα μαθήματα;

Τότε ήταν αρκετά δύσκολα τα μαθήματα αλλά, όταν ένας μαθητής θέλει να διαβάσει, πάντα μπορεί να καταφέρει αυτό που θέλει.

5) Πώς ήταν οι σχέσεις των μαθητών μεταξύ τους και τι παίζατε στα διαλείμματα;

Οι σχέσεις μεταξύ των μαθητών ήταν πολύ φιλικές και είμασταν πολύ αγαπημένοι. Στα διαλείματα παίζαμε κουτσό,κθνηγητό,ποδόσφαιρο,κρυφτό και πολλά άλλα όμορφα και ευχάριστα παιχνίδια.

6) Με τι συναισθήματα θυμάσαι το σχολείο σου;

Τα συναισθήματα που νιώθω είναι μεγάλη  χαρά και ευτυχία άλλα νοσταλγώ το σχολείο μου και τους συμμαθητές μου.

Σκεντεράσι  Γκριζέλντα

Γυμνάσιο Αγ. Γεωργίου

2014-2015.