Με τις αποσκευές μας γεμάτες ανυπομονησία και τη διάθεση στα ύψη, οι μαθητές του σχολείου μας πραγματοποίησαν μια μοναδική 4ήμερη εκδρομή σε δύο από τα πιο εμβληματικά νησιά των Κυκλάδων: την κοσμοπολίτικη Μύκονο και την ιερή Δήλο. Ήταν ένα ταξίδι που συνδύασε άψογα την ιστορική γνώση, την κυκλαδίτικη ομορφιά και φυσικά, την διασκέδαση.
Η άφιξή μας στο λιμάνι της Μυκόνου μας υποδέχτηκε με τον χαρακτηριστικό αιγαιοπελαγίτικο αέρα. Η πρώτη μας εξόρμηση έγινε στη Χώρα όπου περπατήσαμε στα δαιδαλώδη, ασπρισμένα σοκάκια (τα περίφημα Ματογιάννια) και καταλήξαμε στην πανέμορφη Μικρή Βενετία την ώρα που ο ήλιος έδυε. Η εικόνα των καπετανόσπιτων πάνω στο κύμα και οι επιβλητικοί Κάτω Μύλοι στο φόντο ήταν το ιδανικό σκηνικό για τις πρώτες μας ομαδικές φωτογραφίες.
Επιβιβαστήκαμε στο καραβάκι με προορισμό τη Ιερή Δήλο, το ακατοίκητο σήμερα νησί που στην αρχαιότητα υπήρξε το θρησκευτικό και εμπορικό κέντρο του Αιγαίου.
Σύμφωνα με τον μύθο, η Δήλος ήταν ένα «άδηλο» (αφανές) νησί που επέπλεε στα κύματα, μέχρι που ο Ποσειδώνας το ακινητοποίησε για να βρει καταφύγιο η Λητώ και να γεννήσει τους δίδυμους θεούς, τον Απόλλωνα και την Άρτεμη. Έτσι, το νησί έγινε «δήλο» (φανερό) και πλημμύρισε με φως. Ξεναγηθήκαμε στον απέραντο αρχαιολογικό χώρο, είδαμε τα αρχαία σπίτια με τα εκπληκτικά ψηφιδωτά (τη Σκηνή των Δελφινιών και του Διονύσου), το αρχαίο θέατρο και το στάδιο. Θαυμάσαμε τη διάσημη Οδό των Λεόντων, το λόφο Κύνθο με την πανοραμική θέα όλων των γύρω Κυκλάδων συνειδητοποιώντας τη σπουδαιότητα αυτού του τόπου, που σύμφωνα με τον μύθο, ήταν το φωτεινό σημείο όπου γεννήθηκαν ο Απόλλωνας και η Άρτεμη.
Eπισκεφθήκαμε την Άνω Μερά και το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας Τουρλιανής (χτισμένο το 1542), αντιλαμβανόμενοι τον ρόλο της εκκλησίας στους δύσκολους αιώνες της Τουρκοκρατίας και ο Ναός της Παναγίας Παραπορτιανής αποτελεί ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα αξιοθέατα της Μυκόνου. Μία από τις ιδιαιτερότητες της είναι και η στέγαση 5 εκκλησιών στο ιδιαίτερο “σώμα” της που αποτελούσε και παλιό τμήμα του κάστρου αφού κατά τον μεσαίωνα, μέρος της εκκλησίας που βλέπουμε σήμερα ήταν ένας ορθογώνιος οχυρωματικός πύργος.
Στη συνέχεια, μιλώντας για την ιστορία της Χώρας, γνωρίσαμε τη μορφή της Μαντώ Μαυρογένους. Η Μυκονιάτισσα ηρωίδα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 διέθεσε όλη της την περιουσία για τον αγώνα και εξόπλισε πλοία για να κυνηγήσει τους πειρατές και τους Οθωμανούς. Η προτομή της στην κεντρική πλατεία μας θύμισε τη σπουδαία συνεισφορά του νησιού στην ελευθερία της πατρίδας μας.
Το «Σπίτι της Λένας» είναι μια μυκονιάτικη αστική κατοικία του 19ου αιώνα, τμήμα μεγαλύτερης οικίας που ανήκε στον ήρωα- καπετάνιο Νικόλαο Σουρμελή και βρίσκεται στο κέντρο της Χώρας, στην περιοχή «Τρία Πηγάδια». Είναι παράρτημα της «Λαογραφικής Συλλογής» από το 1970, μετά από ευγενική δωρεά του Γεωργίου και της Ιωάννας Δρακοπούλου, μαζί με αρκετά από τα έπιπλα και τα αντικείμενά της.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Μυκόνου στεγάζεται σε νεοκλασικό κτήριο του 1905, που πήρε τη σημερινή κυκλαδίτικη μορφή του το 1934. Φιλοξενεί ευρήματα από τις ανασκαφές στη Ρήνεια, το νησί όπου βρισκόταν η εκτεταμένη νεκρόπολη της αρχαίας Δήλου κατά τους κλασικούς και ελληνιστικούς χρόνους, καθώς και σημαντικά ευρήματα από το νησί της Μυκόνου. Στο Μουσείο εκτίθεται μεγάλος αριθμός αγγείων προϊστορικών μέχρι υστεροελληνιστικών χρόνων (μέσα 3ης χιλιετίας – 1ος αιώνας π.Χ.), επιτύμβια αγάλματα, στήλες και τεφροδόχοι κάλπες από τη Ρήνεια και πολύ λίγα αγγεία από τη Μύκονο. Θαυμάσαμε τον περίφημο «Πίθο της Μυκόνου» (7ος αι. π.Χ.) με τις ανάγλυφες παραστάσεις από την άλωση της Τροίας και τον Δούρειο Ίππο, Επιτύμβια αγάλματα και στήλες του 2ου – 1ου αιώνα π.Χ., Αγγεία των μέσων της τρίτης χιλιετίας π.Χ. – 1ου αιώνα π.Χ., Ειδώλια του 2ου – 1ου αιώνα π.Χ., Κοσμήματα και μικροαντικείμενα του 2ου – 1ου αιώνα π.Χ.
Το συμπέρασμα των μαθητών: «Αυτή η εκδρομή μας απέδειξε ότι η Μύκονος δεν είναι μόνο η λάμψη του σήμερα. Είναι το φως της αρχαίας Δήλου, είναι η αρχοντιά στα καπετανόσπιτα και το Λαογραφικό μουσείο, είναι η απλότητα στο Σπίτι της Λένας και η άγρια ομορφιά στον Αρμενιστή. Γυρίσαμε πιο δεμένοι σαν ομάδα, αλλά και πολύ πιο πλούσιοι σε εικόνες και γνώσεις!»
και προσωπικά στον ομοσπονδιακό προπονητή κ. Κοντόπουλο Δημήτριο, για την πρωτοβουλία, τον χρόνο και την αγάπη που κατέθεσε στο σχολείο μας. Σε περιοχές όπως η δική μας, τέτοιες δράσεις δεν είναι απλώς «ένα μάθημα γυμναστικής», αλλά ένα παράθυρο στον κόσμο και μια υπενθύμιση στα παιδιά μας ότι μπορούν να καταφέρουν τα πάντα!
