ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ
Αντικείμενο
Το ειδικότερο επιστημονικό αντικείμενο της Εγκληματολογίας αφορά τη μελέτη των χαρακτηριστικών της εγκληματικής πράξης αυτής καθεαυτής καθώς και των πρωταγωνιστών της, δηλαδή του δράστη (εγκληματία) και του θύματός του. Παράλληλα, και μέσα στα πλαίσια των μέτρων αντιμετώπισης της εγκληματικής συμπεριφοράς, ασχολείται και με τη λειτουργία του Συστήματος της Ποινικής Δικαιοσύνης η οποία είναι αρμόδια για την επιβολή των μέτρων αυτών.
Το ίδιο αντικείμενο με την Εγκληματολογία απασχολεί και το Ποινικό Δίκαιο κάθε χώρας. Η πρώτη όμως το εξετάζει σαν κοινωνικό φαινόμενο, ενώ το δεύτερο το βλέπει σαν απρόσωπο νομικό κανόνα.
Η εγκληματολογία προσπαθεί να απαντήσει σε ερωτήματα όπως:
- Τι είναι στην ουσία του το έγκλημα;
- Γιατί υπάρχει η εγκληματικότητα;
- Ποιοι είναι οι γενεσιουργοί της παράγοντες-αιτίες;
- Πώς γεννήθηκε το συγκεκριμένο έγκλημα;
- Ο εγκληματίας διαφέρει από τον μη εγκληματία; Ως προς τι; Και γιατί;
- Γιατί κάποιοι άνθρωποι εγκληματούν και άλλοι όχι;
- Πώς περνά κάποιος στην εγκληματική πράξη;
- Πώς δημιουργούνται οι ποινικοί κανόνες και οι ποινικοποιημένες συμπεριφορές; Ποιούς εξυπηρετούν;
- Σε τί διαφέρουν οι ποινικοί νόμοι από άλλους κοινωνικούς κανόνες;
- Ποιες οι τάσεις της εγκληματικότητας σε μια συγκεκριμένη χώρα και μια συγκεκριμένη περίοδο;
- Ποια είναι τα καταλληλότερα μέτρα μείωσης της εγκληματικότητας;
- Ποιες είναι οι καταλληλότερες μέθοδοι σωφρονισμού των εγκληματιών;
- Ποιος είναι ο ρόλος και ποιες είναι οι συνέπειες που υπέστη το θύμα από την εγκληματική πράξη που διεπράχθη σε βάρος του;
- Πώς θα αποκατασταθεί η βλάβη που υπέστη το θύμα;
Κλάδοι
Η Εγκληματολογία περιλαμβάνει κλάδους, όπως την
- την Ανακριτική, η οποία μελετά τους τρόπους έρευνας για τη διαλεύκανση ενός εγκλήματος,
- την Σωφρονιστική, ή Ποινολογία, η οποία μελετά την αντίδραση της πολιτείας απέναντι στο έγκλημα με την επιβολή των ποινών, τον αντίκτυπο των ποινών στους θύτες και στα θύματα, και του όλου πλαισίου συμμόρφωσης και εκτέλεσης των ποινών
- την Θυματολογία, τη μελέτη των θυμάτων εγκληματικών πράξεων, τον ρόλο τους στην διάπραξη εγκλημάτων και τη μελέτη της διαδικασίας «θυματοποίησης»
- την Αντεγκληματική πολιτική, την μελέτη των κανόνων και των αρχών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στην αντιμετώπιση του εγκλήματος
- την Θεωρητική εγκληματολογία, η μελέτη της φύσης του εγκλήματος και η ερμηνεία του
- την Εμπειρική εγκληματολογία, η συστηματική ανάλυση των εγκληματολογικών δεδομένων
- την Συγκριτική εγκληματολογία,
- και τέλος τη διάκριση μεταξύΓενικής (που μελετά τη φύση του εγκλήματος και την ανθρώπινη προσωπικότητα)
- και Κλινικής εγκληματολογίαςπου μελετά τα επιμέρους στοχεία του εγκλήματος, όπως αίτια ή κίνητρα
Αφήστε μια απάντηση
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.