–         Πού ζείτε;

–         Στο Βύρωνα

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με το σύζυγό μου και τις τρεις κόρες μου

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Στην Ελβετία.

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στην αρχή στη Γερμανία και μετά στην Ελλάδα.

–         Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

–         Να διαβάζω βιβλία.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Να είναι κάποιος υπερφίαλος.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Δεν ήξερα.

Τη συνέντευξη πήρε η Θ.Χ. από τη μητέρα της ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας

–         Πού ζείτε;

–         Στο Βύρωνα

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με τη σύζυγό μου και τα παιδιά μου

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Σε ένα μικρό χωριό στη Μεσσηνία, στο Καπλάνι.

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στην Αθήνα.

–         Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

–         Το ψάρεμα, επειδή υπηρέτησα στο Ναυτικό.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Το ψέμα.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Ήθελα να γίνω γεωπόνος, αλλά παρόλο που δε σπούδασα έγινα αλουμινάς.

Τη συνέντευξη πήρε η Θ.Τ. από τον πατέρα της ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας.

–         Πού ζείτε;

–         Στο Βύρωνα

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με τον γιο μου, την κόρη μου και τη γυναίκα μου.

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Στην Ακράτα, μία κωμόπολη της Πελοποννήσου.

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στην Ακράτα.

–         Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

–         Να βοηθάω το γιο μου στο διάβασμα.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Όταν δε διαβάζει ο γιος μου.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Όταν ήμουν μικρός, ήθελα να γίνω γιατρός.

Τη συνέντευξη πήρε ο Γ.Ρ. από τον πατέρα του ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας.

–         Πού ζείτε;

–         Στο Βύρωνα

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με το σύζυγό μου και τα δυο παιδιά μου, Δήμητρα και Γιώργο.

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Στην Αθήνα.

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στο Βύρωνα.

–         Με τι ασχολείστε;

–         Δουλεύω στη ΔΕΗ και είμαι υπεύθυνη στις δημοπρασίες και στη σύναψη συμβάσεων με διάφορες εργοληπτικές εταιρείες.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Την ειρωνεία και την ψευτιά.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Όταν ήμουν παιδί, ήθελα να γίνω γιατρός, αλλά όταν μεγάλωσα μου δόθηκε η ευκαιρία να εργαστώ στη ΔΕΗ. Προτίμησα αυτήν την επαγγελματική κατεύθυνση και έτσι μπόρεσα να δημιουργήσω την οικογένειά μου.

–         Πείτε μας για την οικογένειά σας.

–         Αγαπώ πολύ την οικογένειά μου και χαίρομαι που εγώ με τον άντρα μου σε σχέση με τα παιδιά μας, έχουμε μικρή διαφορά ηλικίας κι έτσι μπορούμε να καταλαβαίνουμε ο ένας τον άλλον.

–         Ποιος είναι ο στόχος σας;

–         Ο στόχος μου είναι να έχω μια καλή και ενωμένη οικογένεια, ώστε τα παιδιά μου να μπορέσουν να κάνουν αυτό που επιθυμούν στη ζωή τους, για να είναι ευτυχισμένα.

Τη συνέντευξη πήρε ο Γ.Π. από τη μητέρα του ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας.

–         Πού ζείτε;

–         Στην Αθήνα.

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με την εγγονή μου και τις δύο κόρες μου.

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Στο Παχτούρι, ένα ορεινό χωριό στο νομό Τρικάλων.

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στο Παχτούρι.

–         Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

–         Το μαγείρεμα.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Την τεμπελιά και τη βρωμιά.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να γίνω μοδίστρα.

Τη συνέντευξη πήρε η Γ.Α. από τη γιαγιά της ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας.

–         Πού ζείτε;

–         Στον Καρέα.

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με τον άντρα μου και τα παιδιά μου.

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Στην Αθήνα

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στο Βύρωνα.

–         Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

–         Να παίζω επιτραπέζια με τα παιδιά μου.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Τα ζωύφια και την ασέβεια.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να γίνω αεροσυνοδός.

Τη συνέντευξη πήρε η Β.Ζ. από τη μητέρα της ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας.

–         Πού ζείτε;

–         Στο Βύρωνα

–         Με ποιους άλλους ζείτε;

–         Με τη μαμά μου και το γιο μου.

–         Πού γεννηθήκατε;

–         Στην Αθήνα.

–         Πού μεγαλώσατε;

–         Στην Αθήνα.

–         Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

–         Το διάβασμα.

–         Τι απεχθάνεστε;

–         Την γκρίνια.

–         Τι θέλατε να γίνετε όταν ήσασταν παιδί;

–         Όταν ήμουν μικρή, ήθελα να γίνω αρχαιολόγος.

–         Γιατί θέλατε να γίνετε αρχαιολόγος;

–         Για να ανακαλύπτω αρχαία αντικείμενα και να μπορώ να τα θαυμάζω.

Τη συνέντευξη πήρε ο Α.Θ. από τη μητέρα του ως εργασία στο μάθημα της Γλώσσας.

[slideboom id=484370&w=425&h=370]

Επειδή είχαμε μία συζήτηση στην τάξη, δείτε εικόνες και διαβάστε για τον Αχέροντα ποταμό.

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις, όχι τόσο για το περιεχόμενό τους αλλά για τη γλώσσα τους. Αν και η γλώσσα των λόγων ήταν η Αγγλική, με εξαίρεση τους συνδέσμους, τα άρθρα και τις προθέσεις η γλώσσα είναι η Ελληνική.

Οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης που παρακολούθησαν το λόγο δεν αντιμετώπισαν κανένα πρόβλημα στην κατανόηση του προφορικού κειμένου που διάβασε ο Έλληνας καθηγητής.

Διαβάστε παρακάτω το λόγο της 2ας Οκτωβρίου 1959 και την ελληνική του μεταγραφή:

Kyrie,

It is Zeus’ anathema on our epoch and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia.

It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic strategic and philanthropic scopes.

In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists.

Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic.

Parallel to this we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political end economic barometer are halcyonic.

The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies.

Therefore, I sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies.

I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue I emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you Kyrie, the stenographers.

Ο λόγος στα Ελληνικά
Κύριοι,

Είναι “Διός ανάθεμα” στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας.

Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς.

Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους.

Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική.

Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, όταν τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι αλκυονίδων ημερών αίθρια.

Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές.

Γι’ αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές.

Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία. Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.