Με αφορμή την 7η Μαρτίου, ημέρα ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα, το νηπιαγωγείο μας πραγματοποίησε δράσεις με στόχο να γνωρίσουν τα παιδιά την ιστορία και τη γεωγραφία του τόπου μας.

Αρχικά, παρατηρήσαμε τον χάρτη της Ελλάδας και εντοπίσαμε τα Δωδεκάνησα. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα νησιά, να τα ονομάσουν και να τα μετρήσουν, κατανοώντας τη θέση και τη σημασία τους. Μέσα από συζήτηση και καθοδηγούμενες δραστηριότητες, προσεγγίσαμε με απλό και κατανοητό τρόπο την έννοια της ενσωμάτωσης.

Στη συνέχεια, τα παιδιά εργάστηκαν σε φύλλο εργασίας σχετικό με τα Δωδεκάνησα, ενισχύοντας τη μάθησή τους μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες.

Ιδιαίτερη τιμή και χαρά αποτέλεσε για το σχολείο μας η αποδοχή της πρόσκλησης του Λόχου Εθνοφυλακής Κασιωτών Αγωνιστών. Μαζί με τις υπόλοιπες σχολικές μονάδες, παρευρεθήκαμε στην τελετή έπαρσης της σημαίας στο Φρυ.

Επίσης,  την ημέρα της επετείου καταθέσαμε στο Μνημείο Ηρώων στεφάνι, όπου τα παιδιά παρακολούθησαν με σεβασμό τη διαδικασία τιμής προς τους αγωνιστές. Η συμμετοχή μας κορυφώθηκε με την παρουσία μας στην παρέλαση, όπου τα παιδιά ένιωσαν υπερηφάνεια εκπροσωπώντας το σχολείο μας και τιμώντας την ιστορική αυτή ημέρα.

Μέσα από αυτές τις δράσεις, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την ιστορία, καλλιέργησαν το αίσθημα της εθνικής ταυτότητας και ένιωσαν τη σημασία της ενότητας και της ελευθερίας.

Γιατί η γνώση της ιστορίας μας είναι το θεμέλιο για το μέλλον μας.

Με αφορμή την Πανελλήνια Ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού, το νηπιαγωγείο μας υλοποίησε μια σειρά από βιωματικές δράσεις με στόχο την ευαισθητοποίηση των παιδιών και την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης, της συνεργασίας και του σεβασμού.

Ξεκινήσαμε με δραματοποίηση περιστατικών εκφοβισμού, όπου τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να αναλάβουν διαφορετικούς ρόλους: του παιδιού που δέχεται εκφοβισμό, του παιδιού που εκφοβίζει, αλλά και του παρατηρητή. Μέσα από την εναλλαγή ρόλων, τα παιδιά μπήκαν «στα παπούτσια» των άλλων και εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα.

Ακολούθησε συζήτηση στην ολομέλεια:

• Πώς νιώθει κάθε παιδί μέσα σε ένα τέτοιο περιστατικό;

• Ποια συμπεριφορά είναι σωστή και βοηθητική;

• Τι μπορούμε να κάνουμε όταν βλέπουμε κάποιον να πληγώνεται;

Τα παιδιά μοιράστηκαν λέξεις και φράσεις. Κάποιες ήταν λέξεις που πληγώνουν, ενώ άλλες ήταν γεμάτες καλοσύνη, ενθάρρυνση και αγάπη.

Στη συνέχεια πραγματοποιήσαμε ένα πείραμα που εντυπωσίασε ιδιαίτερα τα παιδιά. Πήραμε δύο μήλα:

• Στο ένα μήλο είπαμε λέξεις που πληγώνουν και κάθε φορά το χτυπούσαμε απαλά σε μια σκληρή επιφάνεια.

• Στο άλλο μήλο μιλήσαμε με γλυκά λόγια, χωρίς να το τραυματίσουμε.

Όταν κόψαμε τα μήλα στη μέση, παρατηρήσαμε ότι εξωτερικά έμοιαζαν ίδια. Εσωτερικά όμως, το «πληγωμένο» μήλο είχε σημάδια και αλλοιώσεις, ενώ το άλλο παρέμεινε άθικτο. Τα παιδιά κατέγραψαν τις παρατηρήσεις τους και κατέληξαν σε σημαντικά συμπεράσματα: οι λέξεις έχουν δύναμη και μπορούν να πληγώσουν, ακόμη κι αν αυτό δεν φαίνεται πάντα απ’ έξω.

Στο τέλος, επιλέξαμε όλοι μαζί τις «γλυκές» λέξεις και φράσεις και δημιουργήσαμε μια ομαδική εργασία:
«Οι πεταλούδες της φιλίας που σκορπούν αγάπη στην τάξη μας».
Κάθε παιδί συνέβαλε με το δικό του μήνυμα, δημιουργώντας ένα πολύχρωμο έργο γεμάτο θετικά συναισθήματα.

Παράλληλα, το ολοήμερο τμήμα κατασκεύασε μια ομαδική αφίσα με μηνύματα κατά του σχολικού εκφοβισμού, ενισχύοντας το μήνυμα της αποδοχής, της φιλίας και της αλληλεγγύης.

Μέσα από αυτές τις δράσεις, τα παιδιά έμαθαν πως οι λέξεις έχουν δύναμη: μπορούν είτε να πληγώσουν είτε να θεραπεύσουν. Και εμείς επιλέγουμε να τις χρησιμοποιούμε για να χτίζουμε γέφυρες αγάπης.

Γιατί στο σχολείο μας, όλοι χωράμε και όλοι αξίζουμε να νιώθουμε ασφαλείς και αγαπητοί.