Στο πλαίσιο του προγράμματος etwinning επισκεφτήκαμε το εργαστήριο κεραμικής ΕΡΓΑΝΗ και γνωρίσαμε τον κύριο Αναστάση, έναν κεραμίστα που συνεχίζει την τέχνη της μητέρας του. Από μικρός περνούσε τα καλοκαίρια του στο εργαστήριο, βοηθώντας με μικρές δουλειές, και σιγά-σιγά έμαθε την τέχνη στην πράξη. Σήμερα, συνεχίζει μόνος του την οικογενειακή παράδοση, με πολλή αγάπη και μεράκι.
Τα παιδιά τον ρώτησαν για τα υλικά και τα εργαλεία της δουλειάς του: ο πυλός, ο τροχός, τα χρώματα, ο φούρνος στους 1000°C που «μεταμορφώνει» το κεραμικό, αλλά και πιο σύγχρονα μηχανήματα που βοηθούν στη διαδικασία. Είδαν από κοντά όλα τα στάδια δημιουργίας ενός κεραμικού αντικειμένου και είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε άμεση επαφή με τον πυλό, αγγίζοντάς τον και παρακολουθώντας πώς πλάθεται και μορφοποιείται.
Με ενθουσιασμό συμμετείχαν και οι ίδιοι σε μικρά κομμάτια της διαδικασίας, μέσα από απλές εργασίες του εργαστηρίου, αποκτώντας μια πρώτη αίσθηση του πόσο απαιτητική αλλά και δημιουργική είναι η κεραμική τέχνη.
Ο κύριος Αναστάσης μοιράστηκε μαζί μας ότι κάθε αντικείμενο έχει τη δική του χάρη – είτε είναι χρηστικό είτε διακοσμητικό ή ακόμη και κόσμημα. Αυτό που τον ευχαριστεί περισσότερο είναι η στιγμή της δημιουργίας: όταν το άμορφο υλικό μετατρέπεται σταδιακά σε κάτι όμορφο και μοναδικό. Αναφέρθηκε, επίσης, στη μεγάλη παράδοση που έχει η Λέσβος στην κεραμική· οι ντόπιοι τεχνίτες πατούν πάνω σε αυτή την κληρονομιά και την εξελίσσουν με τη δική τους προσωπική πινελιά.
Τέλος, τόνισε πως για να γίνει κανείς καλός κεραμίστας χρειάζεται υπομονή και σχολαστικότητα, γιατί η μάθηση απαιτεί πολλές δοκιμές μέχρι να πετύχεις ένα καλό αποτέλεσμα.
Η εμπειρία άφησε στα παιδιά χαρά, περιέργεια και βαθύτερο σεβασμό για μια παραδοσιακή τέχνη που εξακολουθεί να ζει μέσα από δημιουργικούς και αφοσιωμένους ανθρώπους.

As part of the eTwinning project, we visited the “Ergani” ceramics workshop and met Mr. Anastasios, a ceramist who continues the craft of his mother. Since childhood, he spent his summers in the workshop, helping with small tasks and gradually learning the craft through hands-on experience. Today, he carries on the family tradition on his own, with great passion and dedication.
The students asked him about the materials and tools he uses: clay, the pottery wheel, the colors, the kiln that fires the pieces at 1000°C and “transforms” them, as well as more modern machines that support the process. They observed up close all the stages of creating a ceramic object and had the chance to touch the clay themselves, watching how it is shaped and molded.
With great enthusiasm, the students also took part in small parts of the process through simple workshop tasks, gaining their first sense of how demanding and creative ceramic art can be.
Mr. Anastasis shared that every object he creates has its own charm — whether it is functional, decorative, or even a piece of jewelry. What he enjoys the most is the very moment of creation: when the shapeless material is slowly transformed into something beautiful and unique. He also talked about the long ceramic tradition of Lesvos, where local artisans build on this heritage and enrich it with their own personal touch.
Finally, he highlighted that becoming a skilled ceramist requires patience and careful work, as learning the craft involves many attempts before achieving a successful result.
This experience left the students filled with joy, curiosity, and a deeper respect for a traditional art that continues to thrive through creative and dedicated people.