
Η εθνική μας εορτή μέσα από τα μάτια των παιδιών…


Ο Charley Harper μας δείχνει έναν εύκολο τρόπο να ζωγραφίσουμε πουλάκια. Μπορείτε να πάρετε μία ιδέα από εδώ
Ζωγραφίσαμε πουλάκια μέσα στον χειμώνα που κρυώνουν και πεινάνε.
Κι αφού πεινάνε, εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τα βοηθήσουμε. Φτιάξαμε ταΐστρες και τις κρεμάσαμε στην αυλή μας:
Διαβάσαμε το βιβλίο της Αγγελικής Βαρελά: “Τα παπουτσάκια που λένε παραμύθια”, και σκεφτήκαμε να φτιάξουμε κι εμείς ιστορίες για όποιο παπούτσι θέλουμε. Διαλέξαμε ανάμεσα σε παπούτσια ποδοσφαιρικά, μπαλαρίνας, εργασίας, αθλητικά, παντόφλες, μπότες, γόβες, γαλότσες, βατραχοπέδιλα κι ότι άλλο θα μπορούσε να φορεθεί στα πόδια μας!!!
Το αποτέλεσμα των ιστοριών μας, είναι ένα βιβλίο που μπορείτε να διαβάσετε εδώ:
https://www.storyjumper.com/book/read/187010171/6952d406e28a1
Δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Κάποιοι έχουν πολλές δυσκολίες στην καθημερινότητά τους… Κι εμείς προσπαθούμε να μπούμε στη θέση τους.
Τι δυσκολίες συναντούν οι τυφλοί;
Σαν να καταλάβαμε κάποια πράγματα!!!
Είπαμε πολλά για το Πάσχα.
Ζητήθηκε να ζωγραφίσουμε μία εικόνα από όσα είπαμε…
Η Σταύρωση, Η Παναγία και ο Ιωάννης δίπλα στον Σταυρό, τα καρφιά και το αίμα από την λόγχη, οι παπαρούνες που ρούφηξαν το αίμα του Χριστού για να μην πέσει στο χώμα, ο κοκκινολαίμης που έβαψε για πάντα τον λαιμό του, ο Χριστός που πλένει τα πόδια των μαθητών του, ο Μυστικός Δείπνος …
Παράξενο… Σήμερα η Αθηνά, το κορίτσι της βιβλιοθήκης μας, μας άφησε μάσκες αποκριάτικες να τις φτιάξουμε. Μα οι Απόκριες έχουν περάσει. Τι να κάνουμε; Αθηνά είναι αυτή, εκπλήξεις μας φέρνει, της κάναμε το χατίρι.
Ξαφνικά, είδαμε και το γράμμα με την έκπληξη!!!
Το υπέροχο βιβλίο “Μήπως είσαι η Άνοιξη;” της Καρολάιν Πίτσερ από τις Εκδόσεις Άγκυρα μας φύλαγε η Αθηνά, στο κουτί της. Αλλά το κουτί, άφαντο… Ψάξαμε σε όλο το σχολείο… Τελικά αναγκαστήκαμε να βγούμε στην αυλή. Εκεί, δεν βρήκαμε μόνο το κουτί αλλά και μανούλες που είχαν την “εντολή” να μας παραδώσουν το κουτί!
Μη φανταστείτε, ότι αφήσαμε τις μανούλες να φύγουν… Εξάλλου καταλάβαμε και γιατί η Αθηνά μας ζήτησε τις μάσκες. Μία για κάθε μαμά…
Οι μαμάδες μας πήραν την μάσκα τους και τον ρόλο τους και μας διάβασαν το παραμύθι!!! Τι όμορφα!!!
Οι οδηγίες της Αθηνάς ήταν οι εξής:
Μετά την ανάγνωση του παραμυθιού και αφού το σχολιάσαμε, χωριστήκαμε σε 5 ομάδες. Μία για κάθε μανούλα.
Οι δραστηριότητές μας ήταν οι εξής:
Ομάδα 1
Χρωματίσαμε τα δέντρα των εποχών με τα σωστά χρώματα και μετά τα βάλαμε στη σωστή σειρά.
Ομάδα 2
Με τη βοήθεια της μαμάς βρήκαμε στον υπολογιστή πληροφορίες για τον δρυοκολάπτη και «τις γράψαμε» σε μια ζωγραφιά.
Ομάδα 3
Προσπαθήσαμε να σκεφτούμε τι κάνει ένας λαγός μέσα στο παραμύθι μας; Τι σκέφτεται, πώς περνάει την ώρα του. Γιατί δεν πάει να κοιμηθεί κι αυτός; Φτιάξαμε γι’ αυτόν μία μικρή ιστορία.
Ομάδα 4
Ζωγραφίσαμε μία ανοιξιάτικη εικόνα με πράγματα που μας δείχνουν ότι ήρθε η άνοιξη.
Ομάδα 5
Φτιάξαμε μία αρκουδοφωλιά και παίξαμε σαν τις αρκουδίτσες που βγαίνουν από την φωλιά τους και ψάξαμε το αγαπημένο μας φαγητό.
Στρωθήκαμε στη δουλειά!!! Νομίζω το ευχαριστήθηκαν και οι μανούλες μας σήμερα!!!
Θέλετε να δείτε πώς εργαστήκαμε;
Τα αποτελέσματα ήταν εκπληκτικά!!!
Οι πληροφορίες για τον δρυοκολάπτη:
Κι αν δεν καταλαβαίνετε ποιες είναι αυτές, να εξηγήσουμε… Υπάρχουν 200 είδη δρυοκολάπτη, που ζουν σε όλον τον κόσμο, εκτός από την Μαδαγασκάρη και την Αυστραλία (εξ΄ ου και οι σημαίες).
Ο δρυοκολάπτης της Ν. Αφρικής διαφέρει από τα άλλα είδη επειδή δεν τρυπάει τα δέντρα για να τραφεί.
Το θηλυκό γεννάει 3 φορές το χρόνο 5-8 αυγά και τα κλωσάει 16 μέρες!
Η Άνοιξη έχει πεταλούδες, λουλούδια, μέλισσες, πασχαλίτσες, γαλάζιο ουρανό, τροχόσπιτα, μπαλόνια, φωλιές πουλιών και χαρούμενα παιδιά!!!
Περάσαμε όπως πάντα υπέροχα! Μακάρι να ξαναέρθουν μανούλες στην τάξη μας…
Η Αθηνά γιορτάζει μαζί μας τις Απόκριες. Μας φέρνει πάλι καινούριες εκπλήξεις, καινούριο βιβλίο ή μάλλον ένα βιβλίο… χωρίς βιβλίο…
Θα καταλάβετε….
Αφού είδαμε την έκπληξη κολλημένη πάνω στην Αθηνά, ψάξαμε να βρούμε το κουτί… Τώρα πια έχουμε μάθει, δεν αργούμε να το βρούμε. Και βγάζουμε από μέσα, ένα βαρύ μηχάνημα, μία στολή κλόουν, φακέλους, μία μαλακή κόκκινη μπάλα, έναν ζωγραφισμένο κλόουν, μία παρδαλή γραβάτα κι ένα στρογγυλό κόκκινο χαρτόνι… Βιβλίο πουθενά!
Ανακαλύψαμε λοιπόν πως το μηχάνημα αυτό ήταν προτζέκτορας και το παραμύθι θα το βλέπαμε πάνω σ’ ένα μεγάλο άσπρο πίνακα… Το παραμύθι μας ήταν: “Έχασα τη μύτη μου και ψάχνω να τη βρω” της Άννης Θεοχάρη.
Καταπληκτικό, χαρούμενο και αστείο το παραμύθι μας!!!
Οι εργασίες μας ακόμα καλύτερες!!! Χωριστήκαμε σε ομάδες και φτιάξαμε:
Ομάδα 1:
Με ποια σειρά και σε ποια σημεία έψαξε ο κλόουν για τη μύτη του;
Ομάδα 2:
Έναν κλόουν στα μέτρα μας που τον στολίσαμε όπως θέλαμε!!!
Ομάδα 3:
Βρήκαμε ποιος απ’ όλους είναι ο κανονικός κλόουν που βλέπει τον εαυτό του σε παραμορφωτικούς καθρέφτες.
Στη συνέχεια παίξαμε δύο παιχνίδια που μας είχε ετοιμάσει η Αθηνά!
Το ένα ήταν να βάλουμε την μύτη του κλόουν στο πρόσωπό του χωρίς να βλέπουμε… Γελάσαμε πολύ…
Παίξαμε και κυνήγι θησαυρού, ψάχνοντας να βρούμε κι εμείς τη μύτη του κλόουν. Μάλλον την είχε βρει και μας την έκρυψε για να παίξουμε. Λύσαμε όλους τους γρίφους και την βρήκαμε φυσικά!
Στο τέλος, ανακαλύψαμε ο καθένας, μία μύτη που έψαχνε να βρει τον κλόουν της. Και της τον ζωγραφίσαμε. Τέλειοι δεν έγιναν;
Περιμένουμε με ανυπομονησία το καινούριο βιβλίο της Αθηνάς!!!
(Κάποιες από τις ιδέες είναι από bigiagiakids)