Παλαιότερες αναρτήσεις: Αρχειοθήκη και Μενού (Δεξί κάτω μέρος της σελίδας ή Κλικ στον Τίτλο της παρούσας ανάρτησης)
>Μιας και μιλήσαμε για το ημερολόγιο του Ελύτη , με τι,ποιο, ποια, ποιον μπορεί να έχουν σχέση τα Ταταύλα με το “Ημερολόγιο;Όποιος βρει ¨τον κώδικα , αν τον βρει ποτέ του , έχει λύσει και το μυστήριο.Οι κώδικες του Ελύτη δεν σπάνε με τίποτα, δεν θέλουν μαθηματικά μυαλά, ούτε υπηρεσίες πληροφοριών. Τρελά όλα τούτα ,…
> ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΑΘΕΑΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ(1984) ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Έλα τώρα χέρι μου δεξίκείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το αλλ’ από πάνω βάλ’ του Το ασήμωμα της Παναγίαςπόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες στα νεράτου βάλτου ΚΥΡΙΑΚΗ, 12 Μνήμη του Μεμά Κατέβηκα στον περίβολο με τις τριανταφυλλιές πλάκες, τ’ αγριό-χορτα και την πυροστιά στη μέση αναμμένη…
> Dust in Wind Lyrics from Kansas (and Scorpions ) I close my eyes, only for a moment, and the moment’s goneAll my dreams, pass before my eyes, a curiosityDust in the wind, all they are is dust in the wind.Same old song, just a drop of water in an endless seaAll we do, crumbles…
> … ας εργάζεται (το ποίημα) αδιάκοπα για την αληθινή ουσία, αλλά εις τρόπον ώστε να μη το καταλάβουν ειμή νόες οι γυμνασμένοι και βαθείς. …Εις το ποίημα του Χρέους μακρινή πρέπει να είναι η φριχτή αγωνία μέσα εις τη δυστυχία και εις τους πόνους όπως εκείθε φανερώθη απείραχτη και άγια η διανοητική και ηθική…
> … ας εργάζεται (το ποίημα) αδιάκοπα για την αληθινή ουσία, αλλά εις τρόπον ώστε να μη το καταλάβουν ειμή νόες οι γυμνασμένοι και βαθείς. …Εις το ποίημα του Χρέους μακρινή πρέπει να είναι η φριχτή αγωνία μέσα εις τη δυστυχία και εις τους πόνους όπως εκείθε φανερώθη απείραχτη και άγια η διανοητική και ηθική…
> Η σχέση του Βενιζέλου με τη Λέσβο είναι, λίγο πολύ γνωστή. Το 1915, την πρώτη φορά που ψήφιζε η Λέσβος για το ελληνικό Κοινοβούλιο, τίμησε με συντριπτική πλειοψηφία τους Φιλελεύθερους. Ο ίδιος ο Βενιζέλος ήρθε για την προεκλογική εκστρατεία στο νησί και φιλοξενήθηκε την άνοιξη του 1915 στην έπαυλη της οικογένειας Αλεπουδέλη. Το Σεπτέμβρη…
> Ιππεύοντας τα πέλαγαΚραδαίνω τις μέρεςΣτα στήθη ολολύζουνΕποχέςΚίτρινο, άσπροΠράσινο, γαλάζιοΤόση δροσιάΠώς άντεξεςΜες στους αιώνες;Τώρα το κόκκινοΟργώνει γηΤη στάχτη σπείρει. Πρέπει τα χρώματαΑγνά να φέρω πάλιΒαφτίζοντας τα χθόνιαΣπειρί- σπειρίΝ’ ανθίσουν τα ηφαίστειαΑγράμπελα, ροδιέςΜικρά πουλιάΝα κυνηγούνΤον χρόνο Στρατής ΓιαννίκοςΑπό τη συλλογή “ΙΕΡΟΝ ΓΕΡΑΣ _ Το Αμίλητο Νερό” 1994