>Υπήρξαμε μια μέρα
> Στίγματα συμπαντικής λεκάνηςΗ κηλίδα μας πότε γελούσε ψεύτικαΚι άλλοτε ένιωθε τη συγχορδία των ρόδωνΜε λίγα λόγια: Ανθούσε και εσήπετο.Απλωνόταν την άνοιξη.Έπηζε το χειμώνα.Το καλοκαίρι ετήκετο. Μα τα ωραία Πάθη μαςδεν τα ελογαριάζαμε.Ή μάλλον μετρούσαμε ,μετρούσαμεΚαι ταμιεύαμε οι λωλοί , το μέλλον.Εκπορθώντας την ΑιολίδαΙχνηλατώντας ασύστολα τη ΣμύρναΛησμονήσαμε τον Άδωνι Ήταν τότε που μύρισε η ζωή…