Διόρθωση -βαθμολόγηση και επίδειξη των διορθωμένων γραπτών στους μαθητές
Αξιολόγηση – βαθμολόγηση – ανατροφοδότηση
Κριτική της καθιερωμένης πρακτικής της μαζικής διανομής/ επίδειξης των διορθωμένων γραπτών στους μαθητές, μέσα στην τάξη.
Αυτή η πρακτική συνοδεύεται με σύντομες και γενικές (και όχι εξατομικευμένες) εξηγήσεις που δίνει ο καθηγητής στο σύνολο της τάξης (τι θα έπρεπε να γράψουν οι μαθητές σε κάθε ερώτηση). Επίσης, συνηθισμένη ή μάλλον επικρατέστερη είναι και η τυπική -«υπηρεσιακή» διόρθωση των γραπτών (δηλ. μόνο με συγκεκριμένα σύμβολα) η οποία κάθε άλλο παρά προάγει τη μάθηση. Πιστεύω ότι έχει εγκαταλειφθεί προ πολλού μια παλιά πρακτική, της ανακοίνωσης των βαθμών (φωναχτά) μέσα στην τάξη χωρίς καν να δουν οι μαθητές το γραπτό τους.
Θεωρώ λανθασμένες τις παραπάνω πρακτικές για τους εξής λόγους:
- Η σχολική επίδοση και κάθε βαθμολογία πρέπει να γνωστοποιείται μόνο στο μαθητή και στον κηδεμόνα του και όχι σε τρίτα πρόσωπα γιατί ανήκει στα Προσωπικά Δεδομένα. Κάθε είδους γραπτό μαθητών μάλιστα, πρέπει να επιδεικνύεται μόνο στους γονείς /κηδεμόνες, εφόσον μας το ζητήσουν.
- Δεν εξασφαλίζεται η ειδική -εξατομικευμένη εξήγηση/ ανατροφοδότηση που οφείλει να παρέχει ο καθηγητής στο μαθητή.
- Προάγεται ο ατομικισμός, ο ανταγωνισμός και η βαθμοθηρία.
- Μπορεί να εκδηλωθούν παραβατικές συμπεριφορές, για παράδειγμα ένας μαθητής να σβήσει μια λανθασμένη απάντηση ή/και να συμπληρώσει τη σωστή στο γραπτό του. Ακόμα χειρότερα, μπορεί να «εξαφανίσει» το γραπτό του και να ισχυριστεί ότι δεν του το έδωσε ο καθηγητής! Επίσης, μπορεί ένα γραπτό να φωτογραφηθεί από τον μαθητή (κρυφά) με ό,τι δυσάρεστο μπορεί να προκύψει στη συνέχεια…
- Υπάρχει το ενδεχόμενο ειρωνείας, κοροϊδίας ή ταπείνωσης μαθητή από συμμαθητές του, λόγω χαμηλού βαθμού.
- Υπάρχει το ενδεχόμενο να υπάρξουν δυσάρεστες επιπτώσεις, όπως αστεϊσμοί και κλίμα «χαβαλέ», άσκοπες διαφωνίες, «εντάσεις», «νεύρα» και παράπονα μαθητών για δήθεν αδικίες (γιατί βάλατε στο Γιώργο δυο βαθμούς παραπάνω από μένα κ.τ.λ.).
Σωστή θεωρώ την παρακάτω διαδικασία:
- Μετά τη διόρθωση, αναγράφω στον Πίνακα τις απαντήσεις (σχηματικά/ συνοπτικά) και εξηγώ προφορικά πως βαθμολόγησα,
- Ένας –ένας μαθητής έρχεται στην έδρα και του δείχνω το γραπτό του, βλέπει τις διορθώσεις και διαβάζει τις σύντομες παρατηρήσεις που έγραψα.
- Εκτενής, προσωπική και εξατομικευμένη εξήγηση σε κάθε μαθητή προφανώς απαιτεί πολύ χρόνο και ειδικό χώρο, συνθήκες που είναι πολύ δύσκολο (αν όχι αδύνατο) να εξασφαλιστούν στον τύπο του «μαζικού» σχολείου που επικρατεί.
