Η τάξη της κυρίας Δήμητρας

Καθώς φτιάχνουμε τους κώδικες επικοινωνίας μεταξύ μας ανακαλύπτουμε τρόπους που δεν μας αρέσουν. Έτσι διαβάσαμε το πολύ γνωστό βιβλίο “Οι λέξεις δεν ειναι για να πληγώνουν”Είδαμε πως φτιάχνονται οι λέξεις και με ποιο τρόπο μπορούμε να τις κρατήσουμε μέσα μας αν νομίζουμε πως είναι άσχημες! Πώς όμως αποτυπώνονται στην καρδιά μας τα άσχημα λόγια;

Εκφράσαμε τα συναισθήματά μας όταν ακούμε άσχημες λέξεις και βρήκαμε τρόπο να το δηλώνουμε “Τα λόγια σου με πληγώνουν!”.

Είδαμε πως ακόμα και αν βρούμε τρόπους να δηλώσουμε τη μετάνοιά μας το σημάδι δεν σβήνει! Μόνο λίγα χάδια απαλύνουν κάπως τις πληγές! Δοκιμάσαμε και λέξεις όπως “Συγγνώμη”, “Δεν έπρεπε να το πω!”, “Δεν το ήθελα αυτό” και φαίνεται πως είναι καλύτερα να τις αποφεύγουμε!

Τοποθετήσαμε την καρδιά στην παρεούλα για να μην ξεχάσουμε τα συμπεράσματά μας και τραγουδάμε κάθε πρωί το τραγούδι μας για τα γλυκά λογάκια!

“Γιούπι για για γιούπι-γιούπι για, μου αρέσουν τα λογάκια τα γλυκά.”

“Όχι λόγια που πληγώνουν, όχι λόγια που θυμώνουν.”

“Μόνο λόγια που γλυκαίνουν την καρδιά.”

“Γιούπι για για γιούπι-γιούπι για. Τα πικρά λογάκια διώξτε μακριά.”

“Κι όποιος πει ποτέ ξανά, τα λογάκια τα γλυκά, θα του δώσω μέλι, μια μεγάλη κουταλιά!” 

Προσπαθώντας να φτιάξουμε μια συνθήκη όπου για να περν’αμε όλοι όμορφα διαμορφώνουμε κανόνες και αυτορρυθμιζόμαστε παρακολουθήσαμε ένα εξαιρετικό βίντεο. Τα παιδιά συζήτησαν πως οι πράξεις μας έχουν αντίκτυπο όχι μόνο σε μας τους ίδιους αλλά και στους άλλους και όλοι μαζί αποφασίσαμε να έχουμε στην τάξη τα δικά μας κουβαδάκια “καλών πράξεων”. Στο τέλος κάθε βδομάδας μετράμε καλές πράξεις και βλέπουμε ποιος τα πήγε καλύτερα ώστε να έχει το προνόμιο να κατευθύνει και τους υπόλοιπους να  ακολουθήσουν το παράδειγμά του!

Ζωγράφισαν πως γεμίζει το κουβαδάκι τους!

Και τοποθετήσαμε κουβαδάκια…μαζί και η κυρία…για να βλέπουμε την πρόοδο “καλοσύνης” της τάξης μας!

Από τις πρώτες θεματικές του νηπιαγωγείου η ημέρα του παππού και της γιαγιάς. Αυτό δεν μας δυσκολεύει βέβαια, επειδή η αγάπη μας για εκείνους βγαίνει αβίαστα! Τόσο σημαντική η ύπαρξή τους για την ισορροπημένη ανάπτυξη των παιδιών, τόσο ζεστή η αγκαλιά τους για να νιώσουν πόσο αδιαπραγμάτευτη και θεραπευτική είναι η αγάπη! Τα παιδιά περιέγραψαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα και ετοίμασαν δωράκια για να τους στείλουν το μήνυμα “ΠΑΠΠΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑΓΙΑ ΕΙΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ!”

Αρχικά διαβάσαμε το βιβλίο του Μ.Μάζαρη “Η αγκαλιά που ψήλωνε” και είδαμε πως μια γιαγιά με κίνητρο την άδολη αγάπη βοήθησε την εγγονή της και στη συνέχεια τα παιδιά εμπνεύστηκαν και μίλησαν για όσα οι δικοί τους παπούδες κάνουν για εκείνα!

Στη συνέχεια συνθέσαμε τις λέξεις ¨ΓΙΑΓΙΑ” “ΠΑΠΠΟΥΣ” , μετρήσαμε γράμματα και συλλαβές

Βρήκαμε το αρχικό τους γράμμα και το βάψαμε αλλά και παίξαμε μαζί τους!

Και ετοιμάσαμε δωράκια για τους λατρεμένους μας!

Διαβάσαμε το ομώνυμο βιβλίο και ανταλλάξαμε γράμματα. Η σχεση μας χτίζεται σιγά σιγά όσο γνωριζόμαστε! Κανένα παιδί δεν μαθαίνει από κάποιον που δεν αγαπά! Η αγάπη όμως προϋποθέτει ειλικρίνεια και πολύ χρόνο!