Λένε: “Οπόχει κόρην ακριβή, του Μάρτη ο ήλιος μην τη δει”. Γι’ αυτό και τα παιδάκια, αλλά και οι κοπέλες, φορούνε γύρω γύρω από τον καρπό του χεριού τους την πρώτη του Μάρτη μια κόκκινη και άσπρη κλωστή στριμμένη, που τη λένε “μαρτάκι”.
Το μαρτάκι το φορούσαν ώσπου να βγει ο μήνας κι άμα τον έβγαζαν απ’ το χέρι τους, τον κρεμούσαν στις τριανταφυλλιές για να κοκκινίζουν τα μάγουλά τους, ή το τυλίγανε σε μια πετρούλα και το βρέχανε στο πηγάδι για να ‘ναι δροσερές. Τέλος, τον βάζανε στης Ανάστασης τη λαμπάδα για να καεί.

____________________
Πηγή: Κυριακίδου – Νέστορος Α. (1982, 1986) Οι δώδεκα μήνες, Τα λαογραφικά. Θεσσαλονίκη: Μαλλιάρης – Παιδεία, σσ. 42-45

Πατ’ηστε πάνω στην εικόνα για να περπατήσετε πάνω στο καταπράσινο λιβάδι παρέα με τη συγγραφέα, Φιλλιώ Νικολούδη, και την εικονογράφο, Σοφία Φόρτωμα.