Ζάκρος, ένα σημαδάκι στον χάρτη της ανατολικής Κρήτης, λουσμένο στο φως και τον άνεμο. Ματιές και απόπειρες για μια περιδιάβαση στους λαβυρίνθους του χρόνου, της ιστορίας, της μνήμης και της καθημερινότητας.
To νέο ντοκιμαντέρ του Φίλιππου Κουτσαφτή ΖΑΚΡΟΣ έκανε πρεμιέρα στις 25 Ιανουαρίου στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.Είναι μια δουλειά που ο Φίλιππος Κουτσαφτής έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια με μεγάλη επιμονή και υπομονή, με πολλές επιστροφές στο μινωικό ανάκτορο της Ζάκρου, στο ανατολικό άκρο της Κρήτης, με μεγάλα διαλείμματα, μελέτη, εμπόδια, υπομονή και μια ψυχωμένη, βαθιά πίστη στο ίδιο το έργο και τις συνδέσεις του.
Ο ίδιος έφτασε εκεί στη Ζάκρο το 1987 και από τότε συνέλεγε σαν φιλοπερίεργος ντοκιμαντερίστας τα υλικά της μελέτης του.Με τον απίστευτα γοητευτικό μινωικό κόσμο ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή στα μέσα της δεκαετίας του 80. «Παρακολουθούσα τις ανασκαφές από το 1987 όσο ζούσε ο Νικόλαος Πλάτων, ο αρχαιολόγος που ανακάλυψε το ανάκτορο, καθώς και τη ζωή σε ένα μικρό χωριό με το ίδιο όνομα που υπάρχει λίγο πιο πάνω».
«Ενώ στις άλλες ανασκαφές είχαν εργασθεί ξένοι αρχαιολόγοι, το 1961, ο Νικόλαος Πλάτων έφερε στο φως την ανακτορική αυτή πόλη που ήταν ασύλητη» λέει ο Φίλιππος Κουτσαφτής.
Στην περιοχή κυριαρχούσε το παλάτι της Ζάκρου, που το σκέπασε στοργικά η σκόνη του χρόνου και αυτή ήταν η εικόνα που συνάντησε ο διαπρεπής Έλληνας αρχαιολόγος το 1961. Εκεί, ανάμεσα σε άλλα σημαντικά ευρήματα βρέθηκαν κατάστιχα, το αρχείο του ανακτόρου σε γραμμική Α’, κάτι που δε βρέθηκε πουθενά αλλού.