Πρόκειται για την κατασκευή ενός ανιχνευτή σωματιδίων κοσμικής ακτινοβολίας Cloud Chamber, ο οποίος εφευρέθηκε από τον Σκοτσέζο φυσικό Charles Wilson το 1911 για την παρατήρηση των ιχνών που προκαλούνταν από την ιονίζουσα ακτινοβολία που τον διαπερνούσε. Η προέλευση αυτής της ακτινοβολίας βρίσκεται στα πέρατα του διαστήματος, εκεί όπου οι υπερκαινοφανείς αστέρες (SuperNova) εκλύουν τεράστια ποσά ενέργειας, στέλνοντας τα φορτισμένα σωματίδια σε ένα ατελείωτο ταξί, πολλά από τα οποία προσκρούουν στην ατμόσφαιρα της Γης.

Σκοπός της δραστηριότητας ήταν η επαφή των μαθητών/-τριών στα αντικείμενα της σωματιδιακής φυσικής και της κοσμικής ακτινοβολίας μέσα από τη συναρμολόγηση και χρήση του πρώτου ανιχνευτή σωματιδίων, με την ίδια τεχνική όπως κατασκευάστηκε από τον καθηγητή C. Wilson, ο οποίος έλαβε το Nobel φυσικής για αυτή τη δουλειά του το 1927. Οι μαθητές/-τριες υλοποίησαν τη δραστηριότητα ακολουθώντας τα βήματα εφαρμογής της επιστημονικής μεθόδου, κάνοντας υποθέσεις, δουλεύοντας σε ομάδες και καταλήγοντας σε συμπεράσματα για τα οφέλη της φυσικής στην καθημερινή ζωή (χρήση αξονικού τομογράφου για στην υγεία). Αντίστοιχα πειράματα και σύγχρονες μηχανές ανίχνευσης σωματιδίων λειτουργούν σήμερα στην καρδιά του LHC, του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων, που βρίσκεται στο μεγαλύτερο ερευνητικό κέντρο πυρηνικής φυσικής του κόσμου, του CERN της Γενεύης.

Το πείραμα υλοποιήθηκε στο εργαστήριο Φυσικής του σχολείου. Συμμετείχαν 12 μαθητές/-τριες των Δ-ΣΤ΄ τάξεων, οι εκπαιδευτικοί Καρούντζος Ιωάννης (Δημ. Σχ. Βυτίνας) και Παπανδρέου Χρήστος (Δ/νση ΠΕ Ηλείας), ενώ πραγματοποιήθηκε διαδικτυακή σύνδεση με τον Dr. Angelos Alexopoulos από το ερευνητικό κέντρο CERN της Γενεύης.

Ο ξηρός πάγος προκάλεσε τη δημιουργία νέφους παγώνοντας την ισοπροπανόλη του θαλάμου, μέσα στον οποίο οι μαθητές/-τριες κατάφεραν να παρατηρήσουν τα φορτισμένα σωματίδια της κοσμικής ακτινοβολίας που το διαπερνούσαν, αφήνοντας τα εντυπωσιακά ίχνη τους που έμοιαζαν με αστραπές μέσα στο σκοτάδι.