Λίγα λόγια για τα παραδοσιακά παιχνίδια:
Αναρωτηθήκαμε ποτέ τι θα ήταν τα παιδιά χωρίς παιχνίδι; Τι θα είχαμε να θυμόμαστε και εμείς οι μεγάλοι από την παιδική μας ηλικία;
Το παιχνίδι είναι μια φυσική, ζωτική ανάγκη για κάθε παιδί. Καθ’ όλη την πορεία της ανθρωπότητας αναπτύχθηκαν πνευματικά, σωματικά, ηθικά και κοινωνικά, μέσα από το παιχνίδι χιλιάδες παιδιά.
Παραδοσιακά παιχνίδια ονομάζονται τα παιχνίδια που έπαιζαν οι παλαιότεροι και μεταφέρονται από γενιά σε γενιά με προφορική περιγραφή ή επίδειξη των μεγαλύτερων προς τους μικρότερους. Κάθε παραδοσιακό παιχνίδι εκφράζει την εποχή και την κοινωνία που το δημιούργησε (κοινωνικές σχέσεις, οικονομική κατάσταση, πολιτιστικές αξίες, τεχνολογία, αντιλήψεις για την πολιτική, τον πολιτισμό, το φύλο, τις σχέσεις με τους άλλους λαούς).Τα παραδοσιακά παιχνίδια αποτελούν ένα πυλώνα παράδοσης που μας συνδέει με το τότε και δεν πρέπει να τα ξεχνάμε. Επίσης, η απλότητα με την οποία προσεγγίζουν το παιδί, τους δίνει μοναδική θέση στην καρδιά των μικρών αλλά και των μεγάλων φίλων.
Αναλυτικό πρόγραμμα δράσεων:
Παραδοσιακά παιχνίδια
Ο «βασιλιάς» είναι ατομικό παιχνίδι, κάθε παίχτης παίζει για τον εαυτό του, μπορούν να πάρουν όσα παιδιά θέλουν και είναι μια μορφή του γνωστού παιχνιδιού «κουτσό», αφού παίζεται στο ένα πόδι. Υλικά που χρειαζόταν για τον «βασιλιά» ήταν ένα επίπεδο μέρος όπου θα σχεδίαζαν με ένα κεραμίδι το παρακάτω σχήμα με τα αριθμημένα κουτάκια και μία μικρή πλακουτσωτή πέτρα που την έλεγαν «πλώτσια». Το κάθε παιδί είχε τη δική του πέτρα που την επέλεγε με μεγάλη προσοχή ώστε να του είναι βολική για να πετύχει τον στόχο του. Αν κατάφερνε να κερδίσει, τότε φύλαγε την «πλώτσια» του για το επόμενο παιχνίδι καθώς τη θεωρούσε τυχερή.

Τα παιδιά χαράζουν ένα κύκλο και στο κέντρο στήνουν το ένα πάνω στο άλλο, πέντε κεραμιδάκια, το «τζαμί». Ύστερα σε απόσταση 5-6 μέτρων, χαράζουν μια γραμμή και χωρίζονται σε δύο ομάδες. Οι αρχηγοί των ομάδων αποφασίζουν ποιοι θα φυλάξουν το τζαμί και ποιοι θα προσπαθήσουν να το ρίξουν. Στόχος είναι να γκρεμιστεί το τζαμί και να ξαναστηθεί από την ίδια ομάδα. Για την αντίπαλη ομάδα ο στόχος είναι, όταν πέσει το τζαμί, να μην τους επιτρέψουν να το ξαναστήσουν και αυτό θα συμβεί αν καταφέρουν να τους «κάψουν» ακουμπώντας τους με το τόπι.

- Κατασκευή παιχνιδιού «καροτσάκια»
Τα καροτσάκια ήταν ένα είδος αυτοσχέδιου τρίκυκλου ποδηλάτου. Σε μια εποχή όπου το ποδήλατο ήταν είδος πολυτελείας, η διάθεση όμως για βόλτες και αγώνες μεταξύ των παιδιών απεριόριστη, η ευρηματικότητα και η φαντασία τους τους οδήγησε στο να κατασκευάσουν τα «καροτσάκια». Δε χρειαζόταν τίποτα περισσότερο από μερικές σανίδες, προσεχτικά επιλεγμένες, αυτοσχέδιες βίδες, και ρόδες-κομμάτια κορμού κάποιου δέντρου. Το κάθε παιδί συγκέντρωνε τα υλικά του, έκανε τη συναρμολόγηση και έπειτα το «καροτσάκι» στον ώμο και συνάντηση στο γνωστό σημείο για τους αγώνες. Η συνάντηση καθορίζονταν στην κορυφή κάποιας ανηφόρας από όπου θα ξεκινούσε η κατάβαση πάνω στα «καροτσάκια». Νικητής όποιος κατέβαινε την κατηφόρα πρώτος και χωρίς να διαλυθεί το καροτσάκι του.


- Κατασκευή παιχνιδιού «σφεντόνες»
Πρόκειται φυσικά για τη γνωστή σφεντόνα. Τα παιδιά γνώριζαν αυτό το παιχνίδι και κάποια είχαν τις δικές τους έτοιμες σφεντόνες του εμπορίου. Αυτό, όμως, δε μείωσε το ενδιαφέρον των παιδιών ούτε στο ελάχιστο και αυτό συνέβη επειδή τώρα τις κατασκεύασαν μόνα τους με φυσικά και απλά υλικά που μπορούν να βρουν στο σπίτι τους και σε μία βόλτα στο δασάκι.

Παραδοσιακά επαγγέλματα
Το δεύτερο μέρος του ομίλου αφορούσε τα παλιά επαγγέλματα: επαγγέλματα που λόγω της εξέλιξης εξαφανίστηκαν ή άλλαξαν τρόπο λειτουργίας. Από αυτά επιλέχθηκε το επάγγελμα του πετρά. Η περιοχή έχει παράδοση στους πετράδες οι οποίοι ταξίδευαν σε ολόκληρη την Ελλάδα για να χτίσουν σπίτια, μαντρότοιχους, εκκλησίες με καμπαναριά και περίτεχνα γεφύρια. Στόχος αυτής της επιλογής ήταν κυρίως η γνώση της πολιτισμικής κληρονομιάς του τόπου.
- Επεξεργασία και χτίσιμο πέτρας (χτίσιμο παρτεριών)
Τα παιδιά είδαν έργα παλιών πετράδων, άκουσαν για τον τρόπο που πελεκούσαν και έχτιζαν την πέτρα και στη συνέχεια πήραν μέρος στο χτίσιμο πέτρινων παρτεριών στο σχολείο τα οποία στη συνέχεια τα στόλισαν φυτεύοντας αρωματικά και καλλωπιστικά φυτά.


Στόχοι δράσεων:
- Ανάπτυξη της δημιουργικής ικανότητας των ατόμων και των ομάδων που ειδικότερα αποσκοπεί στην ανάπτυξη ικανότητας για την επιτέλεση πρωτότυπων εργασιών και την επίλυση πρακτικών προβλημάτων
- Καλλιέργεια δημιουργικής – αποκλίνουσας σκέψης, φαντασίας, ευστροφίας, αντίληψης, επιμονής, μεθοδικότητας, ενεργητικότητας των μαθητών μέσα από παραδοσιακές κατασκευές και δημιουργικά παιχνίδια και την άσκηση σε μηχανισμούς μεθόδων παραγωγής ιδεών
- Άσκηση στην ενεργητική ακρόαση – ενεργητική συμμετοχή
- Καλλιέργεια πνεύματος ομαδικότητας και συνεργατικότητας
Με τα ανθισμένα μας παρτέρια σας ευχόμαστε……
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!
Ονοματεπώνυμο εκπαιδευτικών: Κωνσταντίνος Ζήκος – Ζαχαρούλα Τόλκα
Ειδικότητα: ΠΕ 70
Συντάκτες: Κωνσταντίνος Ζήκος – Ζαχαρούλα Τόλκα
Επιμέλεια για τη σελίδα: Σβώλη Περιστέρα -ΠΕ71