Από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια ως τις ημέρες μας, το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που ταιριάζει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της Αποκριάς. Ένα «παιχνίδι», που περιλαμβάνει χρώματα, κέφι και χιούμορ τα οποία «πλέκονται» μαζί με τις κορδέλες σε έναν χορό αγάπης και συμφιλίωσης με ιδιαίτερους συμβολισμούς.
Το γαϊτανάκι,το οποίο κάνει ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του τα τελευταία χρόνια στις εκδηλώσεις των αστικών κέντρων, πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας και έδεσε απόλυτα με τα άλλα τοπικά έθιμα, αφού η δεξιοτεχνία των χορευτών αλλά και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο.
Η λέξη «γαϊτανάκι» είναι υποκοριστικό της μεσαιωνικής λέξης «γαϊτάνιν», που σημαίνει μεταξωτό κορδόνι, λωρίδα, ταινία, και δημιουργείται χάρη στην τάση που έχει η γλώσσα μας να προσθέτει την κατάληξη «-άκι» για να δηλώσει τον υποκορισμό.
Ο αριθμός των δώδεκα χορευτών λέγεται ότι δηλώνει τους μήνες του χρόνου που εναλλάσσονται ή τις Ωρες, τις μυθικές θεότητες του χρόνου. Σε πολλές κοινωνίες, κυρίως αγροτικές, το γαϊτανάκι συμβολίζει την ομόνοια και τη συναδελφικότητα. Ο κυκλικός χορός συμβολίζει τον κύκλο της ζωής, από τη ζωή στον θάνατο, από τη λύπη στη χαρά, από τον χειμώνα στην άνοιξη και το αντίθετο.
Αφού μιλήσαμε για την ιστορία αυτού του παραδοσιακού εθίμου της Αποκριάς, πιάσαμε τα «γαϊτάνια», (τις πολύχρωμες κορδέλες), φτιάξαμε ζευγάρια και ζωντανέψαμε το Γαϊτανάκι, που μας περίμενε «παραπονεμένο» εδώ κι έναν ολόκληρο χρόνο, στην αυλή του σχολείου.
Με την καθοδήγηση της εκπ/κού Φυσικής Αγωγής κας Τζιλίνη Αναστασίας και με συνεργασία δύο τάξεων, οι μαθητές και μαθήτριες της Δ’ και Σ’ Τάξης έπλεξαν το γαϊτανάκι και έπειτα ακολούθησαν και οι υπόλοιπες τ εάξεις δοκιμάζοντας να το πλέξουν. Έπειτα ακολούθησαν άλλοι παραδοσιακοί χοροί και τοπικά τραγούδια.
Συντάκτρια: Σβώλη Περιστέρα- ΠΕ71
