Ένα κόκκινο αυγό τσούγκρισε μ’ ένα άλλο.
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Ένα κερί φώτισε με τη φλόγα του τη νύχτα, έσκυψε κι άναψε ένα άλλο κερί.
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Η μαγειρίτσα, μοσκομύριστη, φίλησε την κατσαρόλα.
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Το γιορτινό τραπεζομάντιλο ζεστά αγκάλιασε το ξύλινο τραπέζι.
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Η νύχτα άναψε όλα τ’ αστέρια της να φωτιστεί η πλάση.
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Ο άνεμος ξεσήκωσε όλες τις μυρωδιές από τα λουλούδια και τις ντύθηκε.
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Τα πουλιά απόψε ξαγρυπνήσανε. Ψιθύρισαν στο δέντρο που ήταν το σπίτι τους:
– Χριστός Ανέστη!
Μια πεταλούδα, που ’χει ξεχαστεί στην αγκαλιά του απριλιάτικου τριαντάφυλλου, του είπε τρυφερά:
– Χριστός Ανέστη!
Εχθροί και φίλοι αγκαλιάστηκαν:
– Χριστός Ανέστη!
Και τα παιδιά, που ’ναι λουλούδια και πουλιά μαζί, φίλησαν τον πατέρα, τη μανούλα:
– Χριστός Ανέστη!
– Πάσχα, Κυρίου Πάσχα!
Γαλάτεια Γρηγοριάδου-Σουρέλη,
Ο αγέρας παίζει φλογέρα, εκδ. Πατάκη
