ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΑΥΡΙΟ

                     ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΕΙΑ      Δ   ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΜΑΛΑΚΑΣΗΣ  ΘΕΟΔΩΡΟΣ

ΚΑΡΥΔΗ ΕΛΕΝΗ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2013-2014

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε κάθε τάξη δημιουργήθηκε μια γωνία για την ανάγνωση παιδικών βιβλίων .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ξεκινώντας το πρόγραμμα  της Φιλαναγνωσίας στη Δ  Δημοτικού  συζητήσαμε και συμφωνήσαμε με όλα τα παιδιά  ότι δεν είναι όλα τα βιβλία κατάλληλα για όλους. Όπως, λοιπόν, ο κάθε αναγνώστης, έτσι και το κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς εξέλιξης, διαφορετική νοητική και συναισθηματική ωρίμανση, άλλες κλίσεις, ενδιαφέροντα και ανάγκες, ζει σε διαφορετικές οικογενειακές ή κοινωνικές συνθήκες. Έτσι η “συνάντησή” του με τους ήρωες και τα δρώμενα ενός βιβλίου μπορεί να είναι από εντελώς αδιάφορη έως τρομερά ελκυστική.

Στις αναγνωστικές προτάσεις που κάνουμε προς τα παιδιά βασιζόμαστε συνήθως είτε στις δικές μας προτιμήσεις -κριτήριο που μπορεί να αποδειχθεί επισφαλές για την επιλογή-, είτε στη συλλογική εμπειρία και στην αποδεδειγμένη προτίμηση του ευρύτερου παιδικού κοινού -ασφαλέστερο κριτήριο-, είτε στις εκφρασμένες αναζητήσεις κάθε παιδιού που έχουν σχέση με τους πόθους και τους προβληματισμούς του.

Τι θα αναζητήσει κάθε παιδί στο βιβλίο είναι μια εντελώς προσωπική υπόθεση: άλλο θα ταυτιστεί απλά με τον ήρωα, άλλο θα πετάξει σε κόσμους φανταστικούς και αυτό θα του προσφέρει μια υπέρμετρη ευχαρίστηση, άλλο θα αναζητήσει τον πιο χειροπιαστό προβληματισμό ενός κοινωνικού έργου, άλλο θα το γοητεύσει η ιστορική διάσταση της μυθοπλασίας, άλλο θα συγκινηθεί από τη ενδοσκόπηση μιας λυρικής αφήγησης. Σκοπός της φιλαναγνωσίας είναι η εξοικείωση του  μαθητή με το βιβλίο  και η σταδιακή εδραίωση μιας φιλικής σχέσης του με το λογοτεχνικό βιβλίο. Αυτή η σχέση θα το βοηθήσει να αναπτύξει την κριτική και δημιουργική του σκέψη, να δραστηριοποιήσει τη φαντασία του και την εφευρετικότητά του, να εμπλουτίσει την αισθητική του καλλιέργεια, να δοκιμάσει τα συναισθήματά του αναπτύσσοντας έτσι τη συναισθηματική του νοημοσύνη, να καλλιεργήσει τη γλωσσική του έκφραση με έμμεσο και βιωματικό τρόπο, και εν κατακλείδι να συγκροτήσει ολόπλευρα την προσωπικότητά του.

Μέσα όμως από τη διαδικασία της φιλαναγνωσίας επιτυγχάνονται και επιμέρους στόχοι, όπως:

• καλλιέργεια αναγνωστικής απόλαυσης

• άσκηση της δεξιότητας της προσεκτικής ακρόασης και ως εκ τούτου πρόληψη φαινομένων διάσπασης προσοχής, όταν δεν οφείλεται σε παθογόνα αίτια,  που είναι πολύ συχνή στις μικρές τάξεις του δημοτικού σχολείου

• καλλιέργεια δεξιότητας αναδιήγησης ιστοριών, συναισθημάτων ή καταστάσεων

• ανάπτυξη δυνατότητας κατανόησης κειμένου

• ανάπτυξη συνεργατικής ικανότητας

• ανάπτυξη επικοινωνιακής ικανότητας

• αφηγηματική ικανότητα

• εξοικείωση με τη λειτουργία ομάδων

• δημιουργία κλίματος συντροφικότητας και δημιουργικότητας μέσα στην τάξη, η οποία σταματά να αποτελεί ένα άθροισμα μεμονωμένων μαθητών αλλά γίνεται μια «κοινότητα αναγνωστών».

 

 

Ξεκινήσαμε λοιπόν με την ανάγνωση επιστολών 8 γνωστών  συγγραφέων παιδικής λογοτεχνίας μέσα  από τις οποίες προσπαθούν να  προσελκύσουν στην φιλαναγνωσία τους μικρούς μαθητές. Eνδεικτικά  παραθέτουμε το γράμμα της Αλκης  Ζέη.

 ΑΛΚΗ ΖΕΗ

Αγαπητά μου παιδιά,

Σας γράφω γιατί δεν ξέρω σε ποιον να το πω και αν δε μιλήσω θα σκάσω.

Με λένε Νίκο, είμαι εφτά χρονών και πάω στη δευτέρα δημοτικού. Δεν ξέρω γιατί ο μπαμπάς και η μαμά εδώ και μέρες είναι όλο μούτρα. Ακόμα κι η γιαγιά όταν έρχεται να μας δει – μούτρα κι αυτή. Όλο ρωτάει τον μπαμπά:

–          Κανένα νέο;

–          Κανένα, απαντάει εκείνος και… μουτρώνει πιο πολύ.

Καλά, η μαμά έτσι κι αλλιώς δε μιλιέται. Μόνο ο παππούς είναι χαμογελαστός. Δηλαδή χαμογελάει στη φωτογραφία του που είναι μέσα σ’ ένα κάδρο στο γραφείο του μπαμπά. Γιατί ο παππούς και να ήθελε, δεν μπορούσε να κάνει μούτρα. Έχει πεθάνει πριν χρόνια, όταν εγώ ήμουνα μωρό.

Και να πεις πως έχω κάνει αταξίες και μουτρώνουνε. Παράξενο μα όλη τη βδομάδα βαριόμουνα να κάνω αταξίες. Ούτε έσκισα το μπλουτζίν μου ούτε έγραψα με Μπιγκ πάνω στο άσπρο μου μπλουζάκι… κινέζικα.

Αυτοί όμως ούτε το πήρανε είδηση πως ήμουνα φρόνιμος.

Ο μπαμπάς που κάθε πρωί έφευγε πιο νωρίς από μένα, τώρα με πάει στο σχολείο. Και δεν έρχεται η γιαγιά να με πάρει όπως πάντα, γιατί η μαμά τελειώνει τη δουλειά της αργά. Έρχεται η μαμά. Με τη γιαγιά ήτανε πιο διασκεδαστικά γιατί φλυαρούσαμε σ’ όλο τον δρόμο. Η μαμά μουγκή με κατεβασμένα μούτρα. Ορκίζομαι πως δε φταίω εγώ.

Την Κυριακή το πρωί, είχα ξυπνήσει, χάζευα όμως στο κρεβάτι μου και προσπαθούσα να πιάσω τις αχτίδες που μπαίνανε από τη χαραμάδα του παραθυρόφυλλου. Η πόρτα της κάμαράς μου ήτανε ανοιχτή. Άκουσα τον μπαμπά που έλεγε:

–          Δεν φταίει σε τίποτα το παιδί, αν εμείς δεν έχουμε δουλειά. Θα πάμε στη θάλασσα.

–          Αφού έδωσες τις πινακίδες πίσω. Πώς θα πάμε; είπε η μαμά.

Αλήθεια δεν ξέρω γιατί ο μπαμπάς είπε μια μέρα πως έδωσε τις πινακίδες πίσω. Κι όπως κατάλαβα αυτό θα πει πως δεν είχε πια αυτοκίνητο.

–          Θα πάμε με το τραμ στη Γλυφάδα.

Μόλις άκουσα τον μπαμπά να το λέει αυτό, έδωσα μια στα σκεπάσματα κι έτρεξα να τους βρω.

Δεν είχα ταξιδέψει ποτέ μου με τραμ. Δεν ήξερα πως ήταν τόσο ωραία. Πηγαίνει σιγά σιγά κι έτσι προφταίνεις να βλέπεις απέξω, κι όταν μάλιστα στρίψει στη θάλασσα και πάει, πάει καμαρωτό και βλέπεις ανάμεσα στα δέντρα το… πέλαγος – έτσι μας διάβασε η δασκάλα μας σ’ ένα βιβλίο που λέγανε τη θάλασσα πέλαγος κι έμενα μ’ άρεσε πολύ.

Δεν κατεβήκαμε στη Γλυφάδα.

–          Αφού πάει ως τη Βούλα, γιατί να μην πάμε; είπε ο μπαμπάς και είδα πως δεν έκανε μούτρα.

–          Γιατί να μην πάμε; είπε και η μαμά και χαμογέλασε και δεν έκανε μούτρα.

Εγώ χάρηκα γιατί μ’ άρεσε πολύ που ταξίδευα με το τραμ.

Κατεβήκαμε στη Βούλα και πήγαμε στην παραλία. Μ’ άφησαν να βγάλω τα παπούτσια μου και να τσαλαβουτήσω στο… πέλαγος.

Και στον γυρισμό ήτανε ωραία, μα μόνο στον μισό δρόμο. Γιατί ο βλάκας στον άλλο μισό με πήρε ο ύπνος, γιατί με είχε ζαλίσει ο ήλιος. Ξύπνησα και είδα πως είχα ακουμπήσει το κεφάλι μου στα πόδια της μαμάς. Μου χαμογέλασαν και δεν κάνανε μούτρα.

Άλλη φορά όταν μουτρώνουν, θα τους λέω να πάρουμε το τραμ.

Αν δεν έχετε πάει, σας λέω να πείτε στους μπαμπάδες σας να δώσουν πίσω τις πινακίδες. Είναι τόσο ωραίο να ταξιδεύεις με το τραμ και να βλέπεις καθώς πάει αργά αργά –να δεις πώς το είπε η κυρία μας- το πέλαγος.

Σας φιλώ,

Ο φίλος σας Νίκος

Για την αντιγραφή,

Αλκή Ζέη

Η εκπαιδευτικός, λειτουργώντας ως διαμεσολαβητής μεταξύ του βιβλίου και του μαθητή, ενεργοποιεί τη φιλαναγνωστική διάθεση του παιδιού και αξιοποιεί πολύπλευρα το λογοτεχνικό βιβλίο, βοηθάει τον μαθητή να εισαχθεί στο γοητευτικό κόσμο της λογοτεχνίας και σταδιακά να  μυηθεί  στο μαγευτικό κόσμο της τέχνης και του πολιτισμού. Για την καλύτερη επίτευξη των στόχων προβήκαμε στις παρακάτω ενέργειες :

 

• Οργανώσαμε τη  Σχολική Βιβλιοθήκη και την εμπλουτίσαμε με λογοτεχνικά βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά ηλικίας 9-12 ετών.
• Ø Δημιουργήσαμε στο πίσω μέρος κάθε  τάξης γωνιά ανάγνωσης με χαλιά σε χαρούμενα χρώματα, μαξιλάρια που έφεραν τα παιδία από τα σπίτια τους και ζωγραφιές σχετικές με τη φιλαναγνωσία . Οι χώροι ανάγνωσης διαμορφώθηκαν από τον εκπαιδευτικό και τους μαθητές από κοινού, αφήνοντας τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους να δράσουν.
• Ø Σχεδιάσαμε από την αρχή της σχολικής χρονιάς και ανάλογα με το επίπεδο και τα ενδιαφέροντα των μαθητών ποια βιβλία θα διαβαστούν και τους ρυθμούς που θα γίνει αυτή η διαδικασία.
• Ø Καθορίσαμε σαν ώρα φιλαναγνωσίας την ώρα της Ευέλικτης  Ζώνης

 

       Σχέδιο υλοποίησης της φιλαναγνωσίας στην Δ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου.

 

1^ο ΒΗΜΑ

Αρχικά  δώσαμε ένα ελκυστικό όνομα στην ώρα της φιλαναγνωσίας, για να δημιουργήσουμε θετική προδιάθεση στους μαθητές .Την ονομάσαμε

«ταξίδι σε ένα όμορφο κόσμου». Στην ώρα του ταξιδιού θα μετακινούμαστε στην ειδικά διαμορφωμένη γωνιά όπου θα διαβάζουμε βιβλία και θα κουβεντιάζουν γι’ αυτά.

Καθόμαστε σε ημικύκλιο όλοι μαζί γιατί «όλοι είμαστε ίσοι, όταν πρόκειται να απολαύσουμε την ανάγνωση μιας ιστορίας».

 

Στο χωριό μας που το βιοτικό επίπεδο είναι εξαιρετικά χαμηλό και τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν επαφή με το παιδικό βιβλίο από το οικογενειακό τους περιβάλλον. Στόχος του σχολείου είναι η εισαγωγή τους στο λογοτεχνικό βιβλίο. Αυτό σημαίνει ότι η επιλογή του βιβλίου γίνετε με βάση τα βιβλία που  υπάρχουν στη σχολική βιβλιοθήκη .

 

 

Στόχοι

v Άσκηση στην ακρόαση και κατανόηση του κειμένου

v Αναδιήγηση

v Επικοινωνία με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας και με τη δασκάλα

v Σεβασμός στην προσωπικότητα των άλλων

 

Η ανάγνωση  σταματά ανά τακτά διαστήματα για να μην υπάρξει διάσπαση προσοχής μαθητών. Παροτρύνουμε επίσης τους μαθητές να αναδιηγηθούν ό, τι άκουσαν, χωρίς να διακόπτει κανείς κανένα. Έτσι γίνεται πράξη ο σεβασμός στην προσωπικότητα του άλλου. Γίνονται ερωτήσεις κατανόησης του κειμένου, όπου  παρακινούνται να απαντήσουν όλοι οι μαθητές ακόμη και οι πλέον άτολμοι. Στη συνέχεια το βιβλίο  περνάει στα χέρια των μαθητών, για να επεξεργαστούν την εικονογράφηση, τη βιβλιοδεσία και γενικότερα για να έχουν άμεση επαφή με το αντικείμενο και να μην είναι παθητικοί δέκτες.

Η ίδια διαδικασία  επαναλαμβάνεται και την επόμενη φιλαναγνωστική ώρα, μέχρι να τελειώσει το βιβλίο.

 

 

 Δραστηριότητες που πραγματοποιούνται:

 

• η δημιουργία κάποιας ζωγραφιάς σχετικής με το βιβλίο που διαβάστηκε. Για παράδειγμα ζωγραφίζουμε έναν ήρωα του βιβλίου, ένα τοπίο, ένα αντικείμενο κ.λ.π.
• κατασκευές με πλαστελίνες, πηλό, κ.λ.π. αντικειμένων της ιστορίας.
• ανατροπή  της ιστορίας που διαβάστηκε, εμπλουτισμός της με περισσότερες λεπτομέρειες, αντιστροφή χαρακτήρων, σύνθεση με άλλη γνωστή ιστορία (παραμυθοσαλάτα), αλλαγή του τέλους της ή ό.τι άλλο η φαντασία και η δημιουργικότητα του δασκάλου μπορεί να επινοήσει.
• αφήγηση της ιστορίας από την πλευρά κάποιου άλλου ήρωα
• αναπαραγωγή της ιστορίας με παντομίμα.
• δραματοποίηση μέρους ή του όλου της ιστορίας.
• δημιουργία ενός άλλου εξώφυλλου του βιβλίου

 

Όταν τελειώσει το βιβλίο μοιραζόμαστε τις εντυπώσεις και τα συναισθήματα που τους δημιουργήθηκαν, γίνετε αναφορά στο συγγραφέα του βιβλίου και σε άλλα έργα που πιθανόν έχει συγγράψει και που ίσως θέλουν να διαβαστούν στο μέλλον. Γίνεται και ειδική αναφορά στον εικονογράφο, δεδομένου  η εικονογράφηση προσελκύει τους μικρούς αναγνώστες περισσότερο απ’ όσο το κείμενο, το οποίο δεν μπορούν ακόμη να το εκτιμήσουν.

 

2^ο ΒΗΜΑ

Στόχοι (όλοι οι προηγούμενοι κι επιπροσθέτως)

v Ενθάρρυνση στη λήψη πρωτοβουλιών και στην ενίσχυση της αυτενέργειας

v Βελτίωση προφορικού λόγου

v Καλλιέργεια  συναισθηματικής νοημοσύνης

 

Έμφαση περισσότερη θα δίνεται στη δημιουργική συζήτηση πάνω στο θέμα της ιστορίας του λογοτεχνικού κειμένου.

 

 

Δραστηριότητες που πραγματοποιήθηκαν

Κατασκευή πίνακα λογοτεχνικής γωνιάς. Στον πίνακα αυτόν οι μαθητές γράφουν τα ονόματα των συγγραφέων που έχουν διαβάσει, βρίσκουν φωτογραφίες τους και τις προσαρμόζουν, γράφουν τίτλους έργων τους ή κομμάτια των κειμένων που τους άρεσαν ιδιαίτερα. Γενικότερα αφήνονται να εκφραστούν ελεύθερα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα και να επιδράσουν στο χώρο.

• Κατασκευή ομαδικής αφίσας σε χαρτί του μέτρου που αφορά κάποιο από τα βιβλία που διαβάστηκαν ή να αποτελούν σύνθεση των βιβλίων αυτών.
• Κατασκευή σελιδοδεικτών.
• Θεατρική αναπαράστασή των διαλόγων.
• συμμετοχή στην ιστορία που διαβάζεται ενός ήρωα από προηγούμενη ιστορία

 

 

3^ο ΒΗΜΑ

 

Στόχοι (όλοι οι προηγούμενοι κι επιπροσθέτως)

v Ανάπτυξη κριτικής ικανότητας

v Ανάπτυξη ενσυναίσθησης

v Κατανόηση της θέσης του άλλου

v Δημιουργία θετικών προτύπων

 

Οι μαθητές  διαβάζουν  κομμάτια του λογοτεχνικού έργου που έχει επιλεγεί και να ελέγχουν το χρωματισμό στη φωνή τους. Γράφουν επίσης τις δικές τους ιστορίες εμπνευσμένες από το βιβλίο που έχουν διαβάσει και αναρτούν στο λογοτεχνικό πίνακα τα κείμενά τους.

 

Δραστηριότητες που πραγματοποιήθηκαν.

• Παιχνίδια με βιβλία: (ενδεικτικά)

Το βιβλιοπωλείο: Κάνουμε αναπαράσταση ενός βιβλιοπωλείου στην τάξη ή στην αυλή και πρέπει να το οργανώσουμε σωστά.

Ο ντέντεκτιβ των βιβλίων: Δίνουμε κάποια στοιχεία για ένα βιβλίο χωρίς να το αποκαλύψουμε και οι μαθητές καλούνται να το ανακαλύψουν.

Ντόμινο βιβλίων: τα βιβλία που έχουν διαβαστεί «στήνονται» από τους μαθητές ως ντόμινο, χρησιμοποιώντας ένα κοινό σημείο του κάθε βιβλίου με το επόμενο.

• Βιβλιοπαρουσιάσεις σε άλλες τάξεις του σχολείου ανά ομάδες «αναγνωστικών κοινοτήτων».
• Μεταφορά της αναγνωστικής κοινότητας στην αυλή του σχολείου. Διάβασμα κάτω από τα δέντρα όταν το επιτρέπει ο καιρός.
• Δημιουργία οπισθόφυλλου βιβλίου, όπου οι μαθητές καλούνται να γράψουν λίγα λόγια για την υπόθεση του βιβλίου.
• Κατασκευή εικαστικής «τοιχογραφίας» με ζωγραφιές και λεζάντες από τα βιβλία που έχουν διαβαστεί κατά τη διάρκεια

 

 

 

 

 

 

\

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τίτλοι βιβλίων που διαβάστηκαν κατά τη διάρκεια της χρονιάς :

 

1) Ένα κεράκι για το ρινοκεράκι.     Ευγένιος  Τριβιζάς

 

 

 

 

 

 

 

2)  Ο Ιπτάμενος Δίσκος.     Ευγένιος  Τριβιζάς

 

 

 

 

 

 

 

 

3)  Η  Καιτούλα ,η κοκέτα η κοτούλα    Ευγένιος  Τριβιζάς

 

 

 

 

 

 

 

 

4)  Αν σου πέσει  ένα βουβάλι στο κεφάλι   Ευγένιος  Τριβιζάς

 

 

 

 

 

 

 

 

 

5)  Η  πριγκίπισσα  Δυσκολούλα   Ευγένιος  Τριβιζά

 

 

 

 

ς

6)  Ο φωτογράφος  Φύρδης-Μίγδης.  Ευγένιος  Τριβιζάς

 

 

 

 

 

 

 

 

 

7)  Ο  Λούκουλος  τρώει μπαλόνια   Ευγένιος  Τριβιζάς

 

 

 

 

 

8)  Ο  Εγωιστής  Γίγαντας.     Οσκαρ  Ουάιλντ

 

 

 

 

 

9)  Η  λίμνη των  κύκνων.     Τσαικόφσκι

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10) Δε φοβάμαι τον οδοντογιατρό. Κατερίνα  Γιανίκου.

 

 

 

 

 

 

 

11)  Ηλιος, ήλιος και βροχή.     Ζωή  Βαλάση

 

 

 

 

 

 

 

 

12)  Τα μαγικά μολύβια.       Ζωή  Βαλάση

 

 

 

 

 

 

 

 

13)  Ο Αυσοδεμένος  Ελέφαντας.      Χόρχε  Μπουκάι

 

 

 

 

 

 

 

 

 

14)  Η  Χρυσομαλλούσα.      Ζωή  Βαλάση

 

 

 

 

 

 

 

15)  Η  νύχτα της  μπανανόφλουδας.   Ευγένιος  Τριβιζας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

16)  Η  Πουπού  και η Καρλότα   Ευγένιος  Τριβιζας

 

 

 

 

 

Το παραπάνω πρόγραμμα δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς την βοήθεια της Διευθύντριας του σχολείου μας ΚΑΡΥΔΗ ΕΛΕΝΗΣ . 

 

 

 

                                ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ………..

 

 

 

Σε μικρό διάστημα μεταξύ τους, γιορτάζονται δύο πολύ σημαντικές για τον πλανήτη μας Παγκόσμιες Ημέρες, του Περιβάλλοντος και των Ωκεανών, στις 5 και 8 Ιουνίου αντίστοιχα.

Η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος αποτελεί μια ευκαιρία για να  συνειδητοποιήσουμε τα περιβαλλοντικά ζητήματα της σύγχρονης εποχής, αλλά και μια πρόκληση για τον καθένα να αναλογιστεί τις συνέπειες των ζητημάτων αυτών και το μερίδιο της ατομικής του ευθύνης. Το φετινό θέμα είναι: «Ύψωσε τη φωνή σου και όχι τη στάθμη της θάλασσας», προκειμένου να επισημανθούν οι κίνδυνοι που επιφέρει η κλιματική αλλαγή και τα αναγκαία μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

 

Τρεις μέρες μετά, στις 8 Ιουνίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα των Ωκεανών. Σκοπός αυτής της Ημέρας είναι να στρέψουμε την προσοχή μας στις θάλασσες, να αναλογιστούμε όλα αυτά που μας προσφέρουν (τροφή, πόσιμο νερό, οξυγόνο, φάρμακα, ψυχαγωγία, ρύθμιση του κλίματος, μεταφορές, πρώτες ύλες, ενέργεια) και να προβληματιστούμε για τη ρύπανσή τους.

Στα πλαίσια τησ παγκόσμιας  μέρας περιβάλλοντος έγινε καθαρισμός μερικών  δρόμων του χωρίου μας .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το σχολείο μας σε συνεργασία με το κέ ντρο   πρόληψης  Οδυσσέας  θα πραγματοποιησει ομιλία με θεμα¨    Η  ΧΡΗΣΗ  ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ  ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΘΝΔΥΝΟΙ ΠΟΥ  ΠΑΡΑΜΟΝΕΥΟΥΝ”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΧΩΡΙΌ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΊΟ ΜΑΣ ΤΙΜΑ ΤΟΥΣ ΣΚΟΤΩΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

 

 

 

Σήμερα 15/5/2014  στο σχολείο μασ έγιναν εκδηλώσεις για την γενοκτονια των Ποντίων.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η σκοτεινή ιστορία πίσω από την Ημέρα της Μητέρας H ιστορία της γυναίκας που αρχικά πάλεψε για αυτή τη γιορτή, για να της εναντιωθεί αργότερα ΣΧΟΛΙΑ (0) 3328   H Anna Jarvis, κινητήριος δύναμη πίσω από την Ημέρα της Μητέρας   Με την Ημέρα της Μητέρας να κλείνει φέτος τα 100 χρόνια από την πρώτη φορά του εορτασμού της, η γιορτή παραμένει κυρίως γνωστή ως μια αφορμή για δώρα, εκδηλώσεις αγάπης και συναισθηματικά ξεσπάσματα.   Η αλήθεια όμως είναι πως η γιορτή αυτή έχει πολύ πιο μελαγχολικές ρίζες.   Ξεκίνησε σαν μέρα μνήμης και πένθους των γυναικών που είχαν χάσει τα παιδιά τους στο πόλεμο και υπενθύμιζε πως υπήρχε πολύ και σκληρή δουλειά να γίνει για την ειρήνη. Όταν η επέτειος άρχισε να παίρνει εμπορικό χαρακτήρα, η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά της Αnna Jarvis, έκανε τα πάντα για να το πολεμήσει καταλήγοντας να πεθάνει μόνη και απένταρη σε ένα σανατόριο.   Όλα ξεκίνησαν στη δεκαετία του 1850, όταν η μητέρα της Anna ξεκίνησε μαζί με άλλες γυναίκες της δυτικής Βιρτζίνια να διοργανώνει ομάδες εθελοντισμού.  Η πρώτη “Ημέρα της Μητέρας” ήταν αφιερωμένη στη βελτίωση των συνθηκών υγιεινής και την προσπάθεια μείωσης της βρεφικής θνησιμότητας με την καταπολέμηση των ασθενειών και τον περιορισμό της μόλυνσης του γάλακτος. Σύμφωνα με την ιστορικό Katharine Antolini του Wesleyan College οι γυναίκες φρόντιζαν και τους τραυματισμένους στρατιώτες και από τα δύο μέτωπα του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου (1861-1865) .   Στα μεταπολεμικά χρόνια η Jarvis και οι υπόλοιπες γυναίκες οργάνωναν πικνίκ ‘Φιλίας’ και συμβολικές εκδηλώσεις με μηνύματα γύρω από την ειρήνη και τη συμφιλίωση των δύο πλευρών.   Περίπου εκείνη την εποχή η Julia Ward Howe, γνωστή για τη σύνθεση του ” Ύμνου μάχης για τη Δημοκρατία ” συνέταξε τη Διακήρυξη για τη Γιορτή της Μητέρας καλώντας τις γυναίκες να αναλάβουν ενεργό πολιτικό ρόλο στην προώθηση της ειρήνης.   Όμως κυρίως υπεύθυνη για αυτό που ονομάζουμε σήμερα «Ημέρα της Μητέρας» ήταν η κόρη της, Anna– η οποία θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της μετέπειτα ζωής της αγωνιζόμενη αυτό που τελικά κατέληξε να είναι.   H Anna ποτέ δεν απέκτησε δικά της παιδιά, αλλά ο θάνατος της μητέρας της το 1905 την ενέπνευσε να οργανώσει τους πρώτους εορτασμούς της Μέρας της Μητέρας το 1908.   Στις 10 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, οικογένειες συγκεντρώθηκαν σε εκδηλώσεις στη γενέτειρα της Jarvis στο Grafton της West Virginia – μια εκκλησία που τώρα έχει μετονομαστεί σε Διεθνή Βωμό της Ημέρας της Γυναίκας – καθώς και στη Φιλαδέλφεια, όπου η Jarvis ζούσε εκείνη την εποχή, και σε πολλές άλλες πόλεις.   Σε μεγάλο βαθμό κυρίως μέσω των προσπαθειών της Jarvis η Ημέρα της Μητέρας άρχισε να γιορτάζεται σε περισσότερες πόλεις, μέχρι που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Woodrow Wilson το 1914 καθιέρωσε επίσημα την δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.   «Για την Jarvis ήταν η μέρα που πήγαινες σπίτι για να περάσεις χρόνο με τη μητέρα σου και να την ευχαριστήσεις για όσα έκανε», έγραψε η Wesleyan Antolini από τη Δυτική Βιρτζίνια στη διδακτορική της διατριβή με τίτλο «Γιορτάζοντας τη Μητρότητα: η Anna Jarvis και η υπεράσπιση της Ημέρας της Μητέρας της».   «Δεν έγινε για να εορταστούν όλες οι μητέρες. Ήταν για να εορταστεί η καλύτερη μητέρα που έχετε γνωρίσει ποτέ – η δική σου μητέρα – ως γιος ή ως κόρη.» Γι’ αυτό η Jarvis επέμενε στον ενικό αριθμό «Mother’s Day» και όχι στον πληθυντικό “Mothers’ Day”, εξηγεί η Antolini.   Όμως η επιτυχία της Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε αποτυχία, τουλάχιστον στα δικά της μάτια.   Η αρχική ιδέα της Anna Jarvis σύντομα μετατράπηκε σε χρυσωρυχείο για το εμπόριο, με επίκεντρο την αγορά λουλουδιών, γλυκισμάτων και ευχετήριων καρτών – μια εξέλιξη που ενόχλησε την Jarvis βαθιά. Έβαλε στόχο να αφιερώσει την αρκετά μεγάλη κληρονομιά της για να επιστρέψει τη Ημέρα της Μητέρας στις αρχικές της ρίζες. Ενσωματώθηκε στην Παγκόσμια Ένωση της Ημέρας της Μητέρας και προσπάθησε να ανακτήσει κάποιο έλεγχο της γιορτής. Οργάνωσε μποϊκοτάζ, απείλησε με μηνύσεις, επιτέθηκε ακόμα και στην Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ, Eleanor Roosevelt, επειδή χρησιμοποίησε την Ημέρα της Μητέρας για να αντλήσει κεφάλαια για φιλανθρωπίες.   «Το 1923 εισέβαλε σε ένα συνέδριο εμπόρων ζαχαροπλαστικής στη Φιλαδέλφεια», είπε η Antolini. Μια παρόμοια διαμαρτυρία συνέβη δύο χρόνια αργότερα. «Οι Μητέρες του Αμερικανικού Πολέμου», μια οργάνωση που υπάρχει ακόμα, χρησιμοποίησαν την Ημέρα της Μητέρας για να συγκεντρώσουν κεφάλαιο και κάθε χρόνο πουλούσαν γαρίφαλα. Η Anna αγανακτούσε, οπότε το 1925 εισέβαλε σε ένα συνέδριο που έγινε στη Φιλαδέλφεια και τελικά συνελήφθη για διατάραξη της κοινής ησυχίας.»   Οι πυρετώδεις προσπάθειες της Jarvis συνεχίστηκαν τουλάχιστον μέχρι τις αρχές του 1940. Το 1948 πέθανε σε ηλικία 84 ετών σε ένα σανατόριο της Φιλαδέλφεια.   «Αυτή η γυναίκα, που πέθανε απένταρη σε ένα σανατόριο σε κατάσταση άνοιας, ήταν μια γυναίκα που θα μπορούσε να είχε ωφεληθεί από την Ημέρα της Γυναίκας, αν το ήθελε», είπε η Antolini. «Αλλά εναντιώθηκε σε όσους το έκαναν, και αυτό της κόστισε τα πάντα, οικονομικά και σωματικά.»   Σήμερα, φυσικά, η Ημέρα της Μητέρας συνεχίζει να είναι μια ημέρα καταναλωτισμού. Σύμφωνα με την Εθνική Ομοσπονδία Λιανικού Εμπορίου οι Αμερικάνοι θα ξοδέψουν κατά μέσο όρο 168,94 δολάρια. Οι συνολικές δαπάνες αναμένεται να φτάσουν τα 19.9 δισεκατομμύρια δολάρια.   Για το ότι η Ημέρα της Μητέρας είναι γιορτή της Hallmark, δεν υπάρχει αμφιβολία. Η εταιρεία Hallmark, η οποία πούλησε τις πρώτες κάρτες με αυτή την αφορμή στις αρχές του 1920, δηλώνει ότι αυτή η μέρα είναι η τρίτη πιο δημοφιλής γιορτή για αγορά κάρτας στις ΗΠΑ, μετά τα Χριστούγεννα και την Μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Σύμφωνα με τη Hallmark, στη γιορτή της Μητέρας ανταλλάσσονται 133 εκατομμύρια κάρτες.   Η γιορτή που ξεκίνησε η Anna Jarvis εξαπλώθηκε σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, αν και γιορτάζεται με διάφορους τρόπους και όχι πάντα με τον ίδιο ενθουσιασμό και σε διάφορες μέρες, αν και τις περισσότερες φορές είναι τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.   Στο μεγαλύτερο μέρος του αραβικού κόσμου, η Ημέρα της Μητέρας είναι στις 21 Μαρτίου, η οποία συμπίπτει περίπου με την έναρξη της Άνοιξης. Στον Παναμά η μέρα αυτή γιορτάζεται στις 8 Δεκεμβρίου, όταν η Καθολική Εκκλησία τιμάει ίσως την πιο διάσημη μητέρα, την Παναγία. Στην Ταϊλάνδη οι μητέρες έχουν την τιμητική του στις 12 Αυγούστου, που είναι τα γενέθλια της Βασίλισσας Sirikit, που βασιλεύει από το 1956 και θεωρείται από πολλούς η μητέρα όλων των Ταϊλανδών.   Η Mothering Sunday, μια γιορτή που κρατάει αιώνες, είναι η τέταρτη Κυριακή της χριστιανικής περιόδου

Γι’ αυτό οι διατροφολόγοι λατρεύουν τα αμύγδαλα

 

Οι έρευνες που “εκθειάζουν” τις ευεργετικές ιδιότητες του αμυγδάλου για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι πολλές. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν χαρακτηρίσει τα αμύγδαλα ως τα “πολύτιμα πετράδια” της φύσης και δεν έχουν άδικο.

Δείτε πέντε λόγους για να βάλετε τα αμύγδαλα στην διατροφή σας:

Λιγότερο λίπος στην περιοχή της κοιλιάς

Το λίπος στην κοιλιά δεν είναι απλά ένα πρόβλημα στην εμφάνισή σας στην παραλία. Περιβάλλει τα όργανά σας και αυξάνει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών. Μια νέα μελέτη από το πανεπιστήμιο Penn State σε 52 ενήλικες με αυξημένη LDL (κακή) χοληστερόλη, διαπίστωσε ότι εκείνοι που έτρωγαν 40gr αμύγδαλα ημερησίως για έξι εβδομάδες, μείωσαν το λίπος της κοιλιάς και την περιφέρεια της μέσης τους περισσότερο από εκείνους που είχαν μια διατροφή με άλλα σνακ ανάλογης θερμιδικής αξίας.

Χαμηλότερη χοληστερίνη

Συγκεκριμένα χαμηλότερο επίπεδο κακής χοληστερόλης (LDL). Όσοι τρώνε αμύγδαλα είναι 44% λιγότερο πιθανό να έχουν αυξημένα επίπεδα LDL χοληστερόλης στο αίμα, σύμφωνα με έρευνα του κρατικού πανεπιστημίου της Λουιζιάνα επάνω σε 24.808 ενήλικες.

Μειώνουν την όρεξη

Περίπου 40gr ψημένων, ελαφρώς αλατισμένων αμυγδάλων  την ημέρα βοηθούν στον περιορισμό της πείνας και την καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων του ζαχάρου στο αίμα, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Purdue.

Λιγότερη φλεγμονή

Μία νέα έρευνα Κινέζων επιστημόνων έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν διαβήτη-2 βελτίωσαν δραματικά τα επίπεδα οξειδωτικού στρες και φλεγμονής στον οργανισμό τους, τρώγοντας 40gr αμύγδαλα την ημέρα για περίοδο 3 μηνών.

Μπόνους

Έκτος λόγος για να απολαύσετε μια μερίδα αμυγδάλων την ημέρα: Είναι γευστικότατα!