Αρχείο ημέρας 2 Μαρτίου 2015

ΠΟΣΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΩΣ (Γεύματα και ομάδες τροφίμων)

​Ένα από τα ερωτήματα που μπορεί να σου γεννηθεί μαθαίνοντας το διαχωρισμό των ομάδων είναι πώς θα ενταχθούν αυτές στο καθημερινό σου διαιτολόγιο. Καταρχάς, δεν είναι απαραίτητο κάθε σου γεύμα να περιέχει από όλες τις ομάδες τροφίμων. Τα μεγαλύτερα γεύματα, όπως το πρωινό, το μεσημεριανό και το βραδινό, είναι καλό να περιέχουν τουλάχιστον τρεις ομάδες τροφίμων, ενώ τα μικρότερα ενδιάμεσα γεύματα μπορούν να περιέχουν μόνο μια με δυο ομάδες.

Πρωινό:

Ένα πλήρες πρωινό αποτελείται από συνδυασμό τροφίμων των ακόλουθων τριών ομάδων: Γαλακτοκομικά, Δημητριακά και Φρούτα. Για παράδειγμα, μια σύνθεση πρωινού θα μπορούσε να είναι: 1 ποτήρι γάλα με δημητριακά πρωινού και μια μπανάνα, ή ψωμί με τυρί και 1 ποτήρι φυσικό χυμό πορτοκάλι. Έχε υπόψη, ειδικότερα εάν δεν συνηθίζεις να τρως πρωινό και θα προτιμούσες να ξεκινήσεις με κάτι λιγότερο, ότι επαρκές θεωρείται το πρωινό που συνδυάζει δύο από τις τρεις αυτές ομάδες.

Ενδιάμεσα γεύματα:

Το λεγόμενο δεκατιανό και το απογευματινό ως μικρότερα γεύματα μπορούν να περιέχουν μια από τις ακόλουθες ομάδες τροφίμων: Γαλακτοκομικά, Φρούτα, Λαχανικά, Δημητριακά. Για παράδειγμα, μπορείς να καταναλώσεις ως ενδιάμεσο γεύμα ένα φρούτο, ή ένα γιαούρτι ή μια μπάρα δημητριακών. Εάν πεινάς περισσότερο και μεσολαβούν αρκετές ώρες μέχρι το επόμενο κύριο γεύμα, μπορείς να επιλέξεις δυο τρόφιμα από δύο διαφορετικές ομάδες. Για παράδειγμα, μπορείς να καταναλώσεις ένα γιαούρτι με ένα φρούτο ή μια μπάρα δημητριακών με ένα φρούτο.

Μεσημεριανό και βραδινό

Στα μεγάλα μαγειρεμένα γεύματα, δηλαδή το μεσημεριανό και το βραδινό, μπορείς να εντάξεις ουσιαστικά όλες τις ομάδες τροφίμων: Δημητριακά, Φρούτα, Λαχανικά, Γαλακτοκομικά, Κρέας, Όσπρια, Λίπη και Έλαια. Επειδή είναι πολύ σημαντική η αναλογία μεταξύ των ομάδων στο γεύμα σου, μπορείς να έχεις στο μυαλό σου έναν απλό και γενικό κανόνα, ο οποίος στις περισσότερες περιπτώσεις αντανακλά ένα διατροφικά ισορροπημένο γεύμα. Από τη συνολική ποσότητα του γεύματος, μεγαλύτερος όγκος (περίπου το ½ της ποσότητας) ενδείκνυται να προέρχεται από την ομάδα των λαχανικών και των φρούτων, και από την υπόλοιπη ποσότητα, μεγαλύτερη να προέρχεται από τρόφιμα της ομάδας των δημητριακών και η υπόλοιπη από την ομάδα του κρέατος ή των οσπρίων. Ένα τρόφιμο της ομάδας των γαλακτοκομικών μπορεί, επίσης, να συνοδεύει τα γεύματα.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΟΦΙΜΑ: ΥΠΕΡΕΧΟΥΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΤΙΚΩΝ?

​Ως βιολογικά τρόφιμα χαρακτηρίζονται τα τρόφιμα που προκύπτουν από ένα ειδικό είδος παραγωγής, τη βιολογική παραγωγή. Σύμφωνα με τις αρχές της, η βιολογική παραγωγή όχι μόνο εφαρμόζει πρότυπα υψηλού επιπέδου στην καλλιέργεια φυτών και την εκτροφή ζώων, αλλά επιπλέον μεριμνά για την προστασία του περιβάλλοντος, μέσω αποφυγής της ρύπανσής του, μέσω διατήρησης των φυσικών πόρων, αλλά και μέσω εξασφάλισης της βιοποικιλότητας του οικοσυστήματος. Πώς όμως εξασφαλίζεται ο χαρακτηρισμός των τροφίμων ως βιολογικά και σε ποια σημεία τελικά έγκειται η διαφορά αλλά και η υπεροχή τους σε σχέση με τα συμβατικά τρόφιμα;

Σύμφωνα με την ισχύουσα Ευρωπαϊκή νομοθεσία, τα βιολογικά προϊόντα προκύπτουν από καλλιέργεια ή εκτροφή κατά την οποία απαγορεύεται αυστηρά η χρήση κάθε χημικού φυτοφάρμακου, λιπάσματος και ορμόνης. Αυτή η μορφή βιολογικής παραγωγής – γεωργίας ή κτηνοτροφίας – στηρίζεται σε φυσικές και όχι χημικές διεργασίες και στην αποφυγή της χρήσης χημικών ή άλλων προστατευτικών προϊόντων. Αυτά χρησιμοποιούνται συνήθως για την αντιμετώπιση ασθενειών και μικροοργανισμών στη συμβατική παραγωγή και έχουν κατηγορηθεί για ανεπιθύμητες επιπτώσεις στην υγεία του ανθρώπου, στο περιβάλλον αλλά και στη θρεπτική αξία των παραγόμενων τροφίμων. Από την 1η Ιουλίου 2010 όλα τα βιολογικά τρόφιμα και τα προϊόντα τους φέρουν επίσημο λογότυπο, το οποίο αποτελεί έναν συνδυασμό του λογότυπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της εικόνας ενός φύλλου, το οποίο συμβολίζει τη βιολογική παραγωγή. Για τα σύνθετα προϊόντα διατροφής, δηλαδή αυτά που αποτελούνται από πολλά επιμέρους τρόφιμα και συστατικά, η σήμανσή τους ως βιολογικά προϋποθέτει την προέλευση ενός μεγάλου ποσοστού των συστατικών τους από βιολογική καλλιέργεια ή εκτροφή.

Παρά το γεγονός ότι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στην καλλιέργεια των φυτών και την εκτροφή των ζώων ανάμεσα στη συμβατική και τη βιολογική παραγωγή έχουν σημαντικές διαφορές, η υπεροχή των βιολογικών προϊόντων, έναντι των συμβατικών, ως προς τη θρεπτική τους αξία ή ως προς τα οφέλη τους στην υγεία βρίσκεται ακόμα υπό διερεύνηση. Μάλιστα, σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, τα βιολογικά προϊόντα δεν φαίνεται να έχουν υψηλότερη περιεκτικότητα σε ευεργετικά για την υγεία θρεπτικά συστατικά σε σχέση με τα συμβατικά. Επίσης, ως προς την υπεροχή τους στην προαγωγή και διατήρηση της υγείας, τα υπάρχοντα δεδομένα δεν αναδεικνύουν κάτι τέτοιο, με εξαίρεση ίσως τον προστατευτικό ρόλο της κατανάλωσης βιολογικού γάλακτος στην εμφάνιση εκζέματος σε βρέφη, κάτι που ωστόσο υποστηρίζεται από λίγες μόνο μελέτες. Δεδομένου ότι η ραγδαία αύξηση στη ζήτηση βιολογικών προϊόντων τα τελευταία χρόνια απορρέει από την πεποίθηση των καταναλωτών ότι είναι πιο υγιεινά και ενδεχομένως να έχουν περισσότερα οφέλη για την υγεία σε σχέση με τα συμβατικά, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η υπεροχή τους αυτή δεν έχει έως τώρα αποδειχθεί.

Συνολικά, λοιπόν, τα βιολογικά προϊόντα δεν φαίνεται, τουλάχιστον σύμφωνα με τα μέχρι τώρα δεδομένα, να υπερέχουν σημαντικά σε σχέση με τα αντίστοιχα συμβατικά, με εξαίρεση την προστασία του περιβάλλοντος από τις χημικές επιμολύνσεις της συμβατικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Παρόλα αυτά, δεδομένων ότι δεν ενέχουν κάποιον προφανή κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου, ότι είναι απαλλαγμένα από χημικές ουσίες των οποίων η μακροχρόνια κατανάλωση μπορεί να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία και ότι συμβάλλουν στην οικονομική ενίσχυση των μικρών παραγωγών ανά τον κόσμο, εξακολουθούν να επιλέγονται ολοένα και περισσότερο από καταναλωτές, οι οποίοι αναζητούν φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα που παράγονται με φυσικές διεργασίες.