Μπαίνω στη Θέση του Άλλου: Μια Μεγάλη Αγκαλιά από το Δημοτικό Σχολείο Σκοτίνας

Την Παρασκευή, 6 Μαρτίου 2026, το Δημοτικό Σχολείο Σκοτίνας δεν ήταν απλώς ένα κτίριο μάθησης, αλλά ένας ζωντανός πυρήνας ενσυναίσθησης και κοινωνικής ευθύνης. Συμμετέχοντας στην Πανελλήνια Δράση για την Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί ένωσαν τη φωνή τους με σχολεία από όλη την Ελλάδα, στέλνοντας ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια των τοίχων τους.

Η Φιλοσοφία της Δράσης: Από το «Εγώ» στο «Εμείς»

Η συμμετοχή στο δίκτυο του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών) υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, αναδεικνύει μια βαθιά ανάγκη: τη μετάβαση από την απάθεια στη δράση.

• Ενσυναίσθηση στην Πράξη: Το κεντρικό σύνθημα “Μπαίνω στη θέση του άλλου” δεν είναι μια θεωρητική έννοια, αλλά η βάση της σχολικής διαμεσολάβησης.

• Ηχηρό “ΟΧΙ”: Τα παιδιά του σχολείου μας μαθαίνουν να λένε ένα αποφασιστικό “Όχι” στη βία και τον εκφοβισμό, επιλέγοντας τον δρόμο του διαλόγου.

• Συλλογικότητα: Η δράση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο όπου συμμετέχουν σχολεία Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από κάθε γωνιά της χώρας.

Η Συναισθηματική Αξία της Συμμετοχής

Στις φωτογραφίες από τους τοίχους του σχολείου μας, είδαμε το “Δέντρο της Διαφορετικότητας” και τις “Ενωμένες Παλάμες”. Αυτά τα έργα τέχνης των παιδιών βρήκαν την επίσημη φωνή τους μέσα από τη δράση της 6ης Μαρτίου.

“Στο σχολείο μας, η αγάπη δεν είναι μάθημα, είναι πράξη. Όταν ένα παιδί μαθαίνει να ‘μπαίνει στη θέση του άλλου’, ο εκφοβισμός χάνει τη δύναμή του και τη θέση του παίρνει η φιλία.”

Η εικόνα των δύο παιδιών στην αφίσα, όπου το ένα τείνει το χέρι στο άλλο, καθρεφτίζει την καθημερινή προσπάθεια στη Σκοτίνα: να μη μείνει κανένα παιδί μόνο του στο σκοτάδι του φόβου.

Συμπέρασμα

Το Δημοτικό Σχολείο Σκοτίνας, μέσα από τη συνεργασία του με το Εργαστήριο (ΜΕ.Κ.ΘΕ.Μ.Ε.) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αποδεικνύει ότι η παιδεία είναι ο ισχυρότερος σύμμαχος κατά της βίας. Η 6η Μαρτίου 2026 δεν ήταν απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά η υπόσχεση των παιδιών μας για ένα μέλλον όπου η καλοσύνη θα είναι η μόνη αποδεκτή γλώσσα.