Πολλή βουή στο μύλο μας, μα τ’ αλευράκι λίγο : Το λέμε για κάτι σχετικά με το οποίο γίνεται υπερβολικός θόρυβος ή δίνεται μεγάλη σημασία χωρίς να το αξίζει.
Αν πας στο μύλο θ’ αλευρωθείς, κι αν πας στον καρβουνιάρη θα μουτζουρωθείς: Το λέμε για να υπογραμμίσουμε τα αποτελέσματα κάθε πράξης. Δηλαδή ότι κάθε ασχολία μας, έχει και τις αντίστοιχες συνέπειες.
Όποιος αέρας κι αν φυσά, ο μύλος πάντα αλέθει: Για να τονίσουμε ότι παρά τις συνθήκες που επικρατούν, όταν έχουμε κάποιον στόχο, το αποτέλεσμα που θα έχουμε θα είναι το επιθυμητό.
Είναι ο καημός του μυλωνά να βάλει ρούχο μαύρο: Για να δείξουμε ότι αποζητούμε πάντα αυτό που δεν έχουμε και νομίζουμε ότι το χρειαζόμαστε .
Όλοι έχουν την έγνοια τους κι ο μυλωνάς τα’ αυλάκι: Για να δείξουμε ότι ο καθένας ενδιαφέρεται για τα δικά του προβλήματα χωρίς να τον ενδιαφέρουν του αλλού.
Είναι σαν το σπυρί σιτάρι ανάμεσα στις μυλόπετρες: Για κάποιον που βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

Ακριβός στα πίτουρα φτηνός στ’ αλεύρι: Για κάποιον που δίνει μεγάλη σημασία στα ασήμαντα πράγματα και όχι στα σημαντικά.
Τι το θες το προζύμι αφού δεν ξέρεις να ζυμώσεις: Για κάποιον που δεν μπορεί να αξιολογήσει σωστά ότι έχει στα χέρια του, με αποτέλεσμα αυτό να χάνει την αξία του.