Εβδομάδα ευαισθητοποίησης για το σχολικό εκφοβισμό και τί καλύτερο να συζητήσουμε με τα παιδιά για την μαγική και ανυπέρβλητη δύναμη των λέξεων.

Συζητήσαμε για όλα εκείνα τα όμορφα λόγια που μας δημιουργούν ξεχωριστά συναισθήματα και μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα, ότι είμαστε αρκετοί και ότι είμαστε εντάξει όπως είμαστε.

Και ύστερα είναι εκείνες οι λέξεις, μικρές ή μεγάλες, που μπορούν να μας πληγώσουν, να μας γεννήσουν λύπη, θυμό, φόβο και να μας κάνουν να νιώσουμε άσχημα.

Τα λόγια μας, λοιπόν, έχουν δύναμη.
Οι λέξεις μας μετράνε.
Η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει, όπως είπε και μια μικρή μας φίλη!

Τί μπορούμε να κάνουμε λοιπόν; Αρκεί η συγγνώμη; Βοηθά η αγκαλιά; Μπορώ να πάρω πίσω κάτι άσχημο που έχω πει; Οι πληγές επουλώνονται τόσο εύκολα;

Τα παιδιά προβληματίστηκαν για το αν μια πληγωμένη καρδιά μπορεί να… ξανακολλήσει.

Αν πω μια ειλικρινή συγγνώμη;
Αν ζητήσω από το παιδί που πλήγωσα να παίξουμε παρέα;
Ένα τσιρότο ίσως θα βοηθούσε;
“Αν την σιδερώσουμε, κυρία;” ρώτησαν.
Μα και αν ξανακολλήσει, είναι άραγε όπως πριν;

Και καταλήξαμε ότι είναι σημαντικό να μετράμε τα λόγια μας και να θυμόμαστε τον κανόνα της καλοσύνης.

Μια δράση στα δύο τμήματα της γ’ τάξης από την ψυχολόγο του σχολείου, Άννα Ιωαννίδου.