Η Κυρά Σαρακοστή

Με έναν ευφάνταστο τρόπο μετρούσαν στον ελλαδικό χώρο τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι και τη Μεγάλη Εβδομάδα: Με το έθιμο της κυρά Σαρακοστής. Πρόκειται για ένα παραδοσιακό ημερολόγιο με το οποίο μετρούσαν τις εβδομάδες της νηστείας.

Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, που παρέπεμπαν στην προσευχή,
χωρίς στόμα, αντιπροσωπεύοντας τη νηστεία και
με εφτά πόδια που αναπαριστούσε τις επτά εβδομάδες της Μεγάλης Σαρακοστής.

Κάθε Σάββατο έκοβαν ένα πόδι και έτσι ήξεραν πόσες βδομάδες νηστείας απέμεναν μέχρι το Πάσχα. Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο πόδι.

Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο. Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα στο λαμπριάτικο τραπέζι και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι.

Σε άλλα μέρη της Ελλάδας η κυρά-Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμάρι. Όπως και η δική μας κυρά Σαρακοστή που φτιάξαμε στο δικό μας σχολείο μαζί με τους μαθητές και την κρεμάσαμε στην αίθουσα για να μετρήσουμε και εμείς με τη σειρά μας τις εβδομάδες της νηστείας και τις ημέρες μέχρι το ελληνικό Πάσχα.

κυρά σαρακοστή 2 κυρά σαρακοστή

Ένα ποίημα για την κυρά-Σαρακοστή

Για την κυρά-Σαρακοστή έχουν γραφτεί οι εξής στίχοι:

Την κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν
με αλεύρι και νερό.
Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.
Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν’ ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.