Στην Γ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου Πύργου Διρού πραγματοποιήθηκε μια ξεχωριστή δράση στο μάθημα της Μελέτης Περιβάλλοντος, με τίτλο «Το Δέντρο των Ιδεών μας». Τα παιδιά βγήκαν στην αυλή του σχολείου, μάζεψαν φύλλα και βελανίδια ,συμβάλλοντας παράλληλα στη φροντίδα και την καθαριότητα του προαύλιου χώρου, και στη συνέχεια τα αξιοποίησαν δημιουργικά. Με χαρτόνια, φύλλα και βελανίδια στόλισαν μια γωνιά της αίθουσας, δίνοντάς της ζωντάνια και χρώμα. Στο κλαδί του δέντρου «κάθισε» μια σοφή κουκουβάγια, έτοιμη να θυμίζει σε όλους πως η γνώση βρίσκεται παντού γύρω μας.
Οι μαθητές έγραψαν ευχές, μυστικά και μικρές ιστορίες πάνω σε χαρτονένια φύλλα και τα κόλλησαν στο δέντρο. Έτσι γεννήθηκε το «Δέντρο των Ιδεών», όπου κάθε φύλλο κρύβει μια σκέψη, μια επιθυμία ή μια φαντασία των παιδιών της τάξης. Μάλιστα, Η δράση δεν πρόσφερε μόνο χαρά και δημιουργικότητα, αλλά καλλιέργησε και στάσεις συνεργασίας, φροντίδας για το περιβάλλον και υπευθυνότητας. Μέσα από τέτοιες δραστηριότητες, οι μαθητές κατανοούν ότι η μάθηση δεν περιορίζεται στα βιβλία, αλλά συνδέεται με τη φύση, τη φαντασία και την καθημερινή τους ζωή.
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί ότι σε συνεργασία με την εκπαιδευτικό της τάξης κ.Αναστασίας Πετανίδου, οι μαθητές/τριες συνέγραψαν μια ωραία ιστορία, η οποία έχει ως εξής:
“Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια γωνιά μιας σχολικής αίθουσας, στεκόταν ένα γυμνό δέντρο. Τα κλαδιά του ήταν άδεια και έμοιαζε λυπημένο. Πάνω στα κλαδιά είχε βρει το καταφύγιο της μια κουκουβάγια. Μια μέρα, οι μαθητές της Γ’ Δημοτικού, θέλοντας να το παρηγορήσουν, μάζεψαν τα φύλλα από διάφορα δέντρα του προαυλίου τους και ύστερα, τα κόλλησαν προσεκτικά πάνω στα κλαδιά του. Σιγά σιγά το δέντρο άρχισε να στολίζεται και να παίρνει ξανά ζωή. Τα παιδιά, γεμάτα χαρά, έγραψαν επάνω στα φύλλα τις πιο κρυφές τους ευχές. Κανένας, όμως, δεν αποκάλυψε τη δική του, γιατί ήξεραν καλά πως, αν το έκαναν, η ευχή δεν θα πραγματοποιούνταν. Και τότε έγινε κάτι μαγικό: ύστερα από λίγες μέρες, οι ευχές άρχισαν να γίνονται πραγματικότητα, σαν να τις είχε φυσήξει η κουκουβάγια με τα φτερά της. Από τότε, το δέντρο αυτό δεν είναι πια απλώς ένα δέντρο. Είναι το μυστικό δέντρο των ευχών∙ ένα δέντρο γεμάτο όνειρα, ελπίδα και φαντασία. Έτσι, το δέντρο μας έγινε κομμάτι της τάξης, αλλά και της φαντασίας μας!”
