Στις 20 Φεβρουαρίου γιορτάσαμε στο σχολείο μας την Τσικνοπέμπτη!

Ψήσαμε νοστιμότατα σουβλάκια, φορέσαμε τις στολές μας και χορέψαμε.

Ευχαριστούμε το Σύλλογο Γονέων τόσο για τα σουβλάκια όσο και για τη βοήθεια στο ψήσιμο …

Καλή Αποκριά και καλή Σαρακοστή!

Εικόνες από την χριστουγεννιάτικη γιορτή της Α΄και Β΄τάξης του σχολείου μας.

     Μέσα από οπτικό υλικό α παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων ενημερώθηκαν για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα με αναπηρία, αλλά και την προσπάθειά τους και τη θέλησή τους για να πετύχουν σκοπούς και στόχους στη ζωή τους.
    Οι μαθητές των μικρότερων τάξεων προσέγγισαν το θέμα κυρίως μέσα από παραμύθια που αφορούν την διαφορετικότητα.

    Πιο κάτω παραθέτουμε κάποιους κανόνες  καλής συμπεριφοράς απέναντι στα άτομαμε αναπηρία:

 

 

 

 

 

Απόσπασμα από το ποίημα του Γιάννη Ρ’ιτσου « Οκτώβρης 1940 » 

Ανοίγουν τα παράθυρα
κι όσοι μένουν χαιρετούν αυτούς που φεύγουν
και φεύγουν όλοι.
Γέμισαν οι πόλεις τύμπανα και σημαίες.
Ορθή η αυγή σημαιοστολίζει τα όνειρά μας
κι η Ελλάδα λάμπει μες στα φώτα των ονείρων μας.
Ο ήλιος πλυμένος
με το καθάριο πρόσωπο στραμμένο στον άνθρωπο,
χαιρετάει τους δρόμους που τραβούν στη μάχη.
Αυτοκίνητα περνούν γεμάτα πλήθος.
Αποχαιρετιούνται στις πόρτες και γελάνε
ύστερα ακούγονται τ’ άρβυλα στην άσφαλτο,
το μεγάλο τραγούδι των αντρίκιων βημάτων
που μακραίνει και σβήνει στο βάθος του δρόμου,
ως το βραδινό σταθμό με τα χαμηλωμένα φώτα.
Εκεί τα τρένα περιμένουνε
σφυρίζουν για λίγο έξω από την πόλη,
ακούγονται οι αποχαιρετιστήριοι πυροβολισμοί
κι ύστερα όλα σωπαίνουν και περιμένουν.
Διαβάζουμε τα τελευταία παραρτήματα:
Νικούμε. Νικούμε.
Πάντα νικάει το δίκιο!
Μια μέρα θα νικήσει ο άνθρωπος.
Μια μέρα η λευτεριά θα νικήσει τον πόλεμο.
Μια μέρα θα νικήσουμε για πάντα.

Ξημερώματα…28 Οκτωβρίου 1940. Οι σειρήνες του πολέμου ουρλιάζουν δαιμονισμένα. Οι καμπάνες ηχούν. Πόλεμος! Η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα. Ένα ρίγος διαπερνά τη ραχοκοκαλιά της Ελλάδας. Ακούγεται το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν.

«Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλλουν από της 05.30 ώρας της σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της Ελληνοαλβανικής Μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους»

Όπως φαίνεται …όμως  ο Μουσολίνι δεν ξέρει καλή ιστορία. Δεν ξέρει πως τούτος ο λαός – ο μικρός, ο μέγας – γέννησε κι ανάθρεψε Μαραθωνομάχους και Σαλαμινομάχους, Κολοκοτρωναίους και Διάκους. Δεν ξέρει πως η ψυχή τούτου του λαού είναι αδούλωτη. Στο ψυχρό τηλεγράφημα του Μουσολίνι ο λαός μας απαντά με μια μυριόστομη, αποφασιστική κραυγή:

 «ΟΧΙ!».«ΟΧΙ, δε θα παραδοθούμε», «ΟΧΙ, θα πολεμήσουμε και θα νικήσουμε!».