Με μεγάλη χαρά οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε-ΣΤ΄ τάξης του σχολείου μας συμμετείχαν σε μια δημιουργική δράση ζωγραφικής, που πραγματοποιήθηκε με την καθοδήγηση της δασκάλας των εικαστικών και της δασκάλας της τάξης.

Στόχος της δράσης ήταν τα παιδιά να εκφραστούν ελεύθερα μέσα από τα χρώματα και τις μορφές, να αναπτύξουν τη φαντασία τους και να γνωρίσουν νέες τεχνικές ζωγραφικής. Μέσα από ομαδική και ατομική εργασία, οι μαθητές συνεργάστηκαν, αντάλλαξαν ιδέες και δημιούργησαν έργα που αποτυπώνουν τη δημιουργικότητα και τον ενθουσιασμό τους.

Η τάξη μετατράπηκε σε ένα μικρό εργαστήριο τέχνης, όπου κάθε παιδί είχε την ευκαιρία να δείξει το προσωπικό του ταλέντο. Τα τελικά έργα στολίζουν πλέον τον χώρο του σχολείου και αποτελούν μια όμορφη υπενθύμιση του πόσο σημαντική είναι η καλλιέργεια της δημιουργικής έκφρασης στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Θα θέλαμε να εκφράσουμε θερμές ευχαριστίες στην εικαστικό του σχολείου, κυρία Ευαγγελία Τηγανίτα, για την πολύτιμη καθοδήγηση, τη φαντασία, την έμπνευση και την αμέριστη υποστήριξή της. Η παρουσία και η συμβολή της έδωσαν ιδιαίτερη αξία στη δράση και ενθάρρυναν τα παιδιά να προσεγγίσουν την τέχνη με ενθουσιασμό και αυτοπεποίθηση.

Το σχολείο μας είχε τη χαρά να παρακολουθήσει στο ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου τη θεατρική παράσταση «Χάιντι, το κορίτσι των βουνών», ένα έργο βασισμένο στο κλασικό παιδικό μυθιστόρημα της Γιοχάνα Σπίρι. Η παράσταση μάς ταξίδεψε στις Αλπεις και στη ζεστή, τρυφερή ιστορία της μικρής Χάιντι, που με την καλοσύνη και την αγάπη της αλλάζει τις ζωές των ανθρώπων γύρω της.

Οι μαθητές ενθουσιάστηκαν από την όμορφη σκηνοθεσία και τα ζωντανά σκηνικά, που αναπαριστούσαν με εντυπωσιακό τρόπο τη φύση, το ορεινό τοπίο και το σπιτάκι του παππού. Οι ηθοποιοί απέδωσαν με συναίσθημα και αυθεντικότητα τους χαρακτήρες, μεταδίδοντας την παιδική αθωότητα της Χάιντι, την αυστηρότητα αλλά και την αγάπη του παππού, καθώς και τη φιλία της με τον Πέτερ και τη Κλάρα.

Ιδιαίτερα συγκινητικές ήταν οι σκηνές όπου η Χάιντι βοηθά τη μικρή Κλάρα να ξεπεράσει τους φόβους της και να ξαναβρεί τη χαρά της ζωής. Μέσα από το έργο αναδείχθηκαν σημαντικές αξίες, όπως η φιλία, η καλοσύνη, η δύναμη της φύσης και η σημασία της οικογένειας.

Η παράσταση καθήλωσε όλους τους μαθητές, που παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετείχαν ενεργά στις συζητήσεις που ακολούθησαν. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, που συνδύασε την ψυχαγωγία με την παιδαγωγική αξία και μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε καλύτερα αυτή τη διαχρονική ιστορία.

Ανυπομονούμε για την επόμενη θεατρική μας επίσκεψη!

Πριν από λίγες ημέρες πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας η εκδήλωση για την Επέτειο της 17ης Νοεμβρίου, μια μέρα που δεν τιμά μόνο τα γεγονότα του Πολυτεχνείου, αλλά και τις θεμελιώδεις αξίες που διαμόρφωσαν την πορεία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Η γιορτή ήταν αφιερωμένη στη δημοκρατία, την ελευθερία της έκφρασης, τον αγώνα για δικαιώματα και τη δύναμη της συλλογικής δράσης, έννοιες που παραμένουν επίκαιρες και αναγκαίες.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με μια σύντομη αναδρομή στο ιστορικό πλαίσιο, υπενθυμίζοντας στους μαθητές ότι το Πολυτεχνείο δεν υπήρξε μόνο μια εξέγερση ενάντια στη δικτατορία, αλλά μια κραυγή για αξιοπρέπεια και συμμετοχή. Ακολούθησαν προσωπικές αφηγήσεις, βασισμένες σε πραγματικές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα γεγονότα. Οι μαθητές μετέφεραν με σεβασμό τη φωνή εκείνης της γενιάς, αναδεικνύοντας τη σημασία του θάρρους, της αντίστασης και της πίστης στους δημοκρατικούς θεσμούς.

Προβλήθηκαν βίντεο με αρχειακό υλικό, που φωτίζει τις στιγμές αγωνίας αλλά και ελπίδας που σημάδεψαν εκείνες τις ημέρες. Οι εικόνες αυτές λειτούργησαν ως ζωντανή υπενθύμιση της ευθύνης που έχουμε σήμερα να υπερασπιζόμαστε όσα θεωρούμε δεδομένα: την ελευθερία, την ισότητα, το δικαίωμα στη συμμετοχή.

Η χορωδία του σχολείου παρουσίασε τραγούδια συνδεδεμένα με τον αγώνα για δημοκρατία και ελευθερία. Οι μελωδίες γέμισαν την αίθουσα με έντονο συναίσθημα και απέδωσαν με τον καλύτερο τρόπο το μήνυμα της ημέρας

Η 17η Νοεμβρίου δεν είναι απλώς μια επέτειος, αλλά μια αφορμή για προβληματισμό: μια υπενθύμιση ότι η δημοκρατία δεν είναι αυτονόητη· χρειάζεται φροντίδα, συμμετοχή και συνεχή αγώνα. Το Πολυτεχνείο παραμένει σύμβολο της δύναμης της νεολαίας και της σημασίας του να υπερασπίζεται κανείς το δικαίωμα να ονειρεύεται και να μιλά ελεύθερα.

Στη Β’ τάξη του σχολείου μας έχουμε μια πολύ ξεχωριστή φίλη: τη Βάγια την Κουκουβάγια!
Η Βάγια δεν είναι μια συνηθισμένη κουκουβάγια· είναι η μασκότ της τάξης μας και κάθε Σαββατοκύριακο κάνει ένα μικρό ταξίδι στο σπίτι κάποιου μαθητή ή μαθήτριας.

Με πολλή χαρά, τα παιδιά την υποδέχονται στο σπίτι τους, της δείχνουν την οικογένειά τους, της διαβάζουν παραμύθια, παίζουν μαζί της και της δείχνουν τα αγαπημένα τους παιχνίδια. Η Βάγια γίνεται κομμάτι της οικογένειας για δύο ολόκληρες μέρες!

Όταν επιστρέφει στο σχολείο τη Δευτέρα, η Βάγια φέρνει μαζί της το ειδικό της τετράδιο. Εκεί, κάθε παιδί γράφει – με τη βοήθεια της μαμάς ή του μπαμπά – πώς πέρασαν μαζί, τι έκαναν, και πώς ένιωσε φιλοξενώντας τη σοφή κουκουβάγια. Οι συμμαθητές διαβάζουν τις ιστορίες με ενθουσιασμό και όλοι ανυπομονούν για τη δική τους σειρά!

Η δράση αυτή βοηθά τα παιδιά να  εξασκούν τη γραφή τους με ευχάριστο τρόπο, να μοιράζονται εμπειρίες με τους συμμαθητές τους, καθώς και να καλλιεργούν την υπευθυνότητα και τη συνεργασία.

Η Βάγια η Κουκουβάγια μας μαθαίνει ότι η μάθηση μπορεί να είναι χαρά, φαντασία και αγάπη.
Ανυπομονούμε να διαβάσουμε τις επόμενες ιστορίες από τα όμορφα Σαββατοκύριακα των μαθητών της Β’ Δημοτικού!