Αγαπητοί επισκέπτες της ιστοσελίδας μας,
λόγω τεχνικών προβλημάτων δεν μπορώ να ανεβάσω το άρθρο που αφορά στην τέταρτη ήμερα της Ολυμπιακής εβδομάδας. Μόλις αποκατασταθεί το πρόβλημα,τα άρθρα θα συνεχίζουν να ανεβαίνουν κανονικά.
Ευχαριστώ.
Η διαχειρίστρια της σελίδας
Σήμερα είχαμε σύνδεση με την Ολυμπιακή ακαδημία και μιλήσαμε για τις αξίες που διέπουν τα αγωνίσματα και πρεσβεύουν οι αθλητές.
Για να καταλάβουμε πόσο σημαντικός είναι ο σεβασμός και η φιλία στο χώρο του αθλητισμού, οι διοργανωτές μας έδειξαν ένα βίντεο όπου 2 αθλητές μοιράστηκαν το χρυσό μετάλλιο.
Μιλήσαμε ειδικά για το σεβασμό στους συναθλητές μας.
Έπειτα συνδεθήκαμε με την “Ομάδα για τον κόσμο” και τον πρόεδρό της κο Καλαντζόπουλο Γιώργο ο οποίος μας εξήγησε ότι το καθαρό περιβάλλον είναι ο τρίτος πυλώνας του αθλητισμού.
Οι αθλητές στηρίζουν την προστασία του περιβάλλοντος.
Τα πλαστικά μιας χρήσης κατακλύζουν τον πλανήτη…
και οι αθλητές είναι αυτοί που απευθύνονται στους ηγέτες του κόσμου ζητώντας τους να προβούν άμεσα σε ενέργειες προστασίας του περιβάλλοντος.
Μετά το τέλος της σύνδεσης και το σχετικό σχολιασμό όσων ακούσαμε, βγήκαμε έξω στην αυλή για να δείξουμε έμπρακτα τη σύμφωνη γνώμη μας για όσα ακούσαμε: Μαζέψαμε όσα σκουπίδια υπήρχαν στο χώρο και υποσχεθήκαμε να προάγουμε τις αξίες σεβασμού του περιβάλλοντος και την προστασία του.
Αυτά από τις 9:15-10:00. Στις 12:40 είχαμε να διεξάγουμε τη δεύτερη αθλητική δραστηριότητα της εβδομάδας, το ποδόσφαιρο.
Είπαμε να το κάνουμε λίγο πιο “επαγγελματικά” και ιδού:
Στιγμιότυπα του αγώνα
και ένα από τα γκολ:
Και εδώ οι αθλητές μας κρατώντας το κύπελλο του ευ αγωνίζεσθαι!
Συνεχίζεται η ολυμπιακή μας εβδομάδα και σήμερα είχαμε 2 συνδέσεις! Η πρώτη ήταν με το Ολυμπιακό Μουσείο Αθηνών και η δεύτερη με τον Παναγιώτη Γκιώνη, αθλητή της επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ-πονγκ)
Συνδεθήκαμε με το χώρο του μουσείου όπου η αρχαιολόγος άρχισε να μας ξεναγεί.
Πρώτα απ’ όλα ακούσαμε τους μύθους γέννησης των Ολυμπιακών αγώνων.
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι οι πρώτοι αγώνες στην Ολυμπία διοργανώθηκαν από ήρωες και θεούς. Στην πρώτη Ολυμπιακή Ωδή του, χρονολογημένη στον 5ο αιώνα π.Χ., ο Πίνδαρος κάνει αναφορά στον Πέλοπα, τον ιδρυτή των αγώνων. Ο Πέλοπας, γιος του Ταντάλου, ήρθε από τη Μικρά Ασία για να συμμετάσχει σε μια αρματοδρομία που είχε οργανώσει ο Οινόμαος, βασιλιάς της Πίσας, στην Πελοπόννησο. Ο Οινόμαος έλαβε ένα χρησμό, σύμφωνα με τον οποίο ο γάμος της κόρης του Ιπποδάμειας θα προκαλούσε το θάνατό του. Έβαλε, λοιπόν, να σκοτώσουν όλους τους μνηστήρες που ήρθαν για να πάρουν μέρος στον αγώνα. Ο Πέλοπας, όμως, με δόλο σκότωσε τον Οινόμαο κατά τη διάρκεια της αρματοδρομίας και παντρεύτηκε την Ιπποδάμεια. Ως βασιλιάς της περιοχής οργάνωσε πρώτος τους αγώνες για να εξαγνιστεί ή, κατά μία άλλη εκδοχή, για να ευχαριστήσει τους θεούς για τη νίκη του. Η διοργάνωση της αρματοδρομίας αποτυπώθηκε στο ανατολικό αέτωμα του ναού του Δία, τον 5ο αιώνα π.Χ. Η Ιπποδάμεια λέγεται ότι για τους ίδιους λόγους θεσμοθέτησε τα Ηραία προς τιμήν της Ήρας. Επρόκειτο για αγώνες δρόμου που τελούνταν κάθε τέσσερα χρόνια με τη συμμετοχή μόνο γυναικών παρθένων.
Ο Ιδαίος Ηρακλής είναι άλλη μια ηρωική φιγούρα που έχει συνδεθεί με τους πρώτους αγώνες. Ο Ηρακλής ήρθε με τους αδερφούς του, τους Κουρήτες, από την Κρήτη, καθόρισε το μήκος του Σταδίου στην Ολυμπία, οργάνωσε έναν αγώνα δρόμου και στεφάνωσε το νικητή με στεφάνι αγριελιάς. Ο Πίνδαρος επίσης καταγράφει ότι ο Θηβαίος Ηρακλής, γιος του Δία, έφερε την αγριελιά από τις υπερβόρειες χώρες, καθιέρωσε τον αγώνα δρόμου, εισήγαγε τη λατρεία του Δία και καθόρισε τα όρια της Ιερής Άλτης.
Ο ιστορικός Στράβωνας αναφέρει ότι οι αγώνες οργανώθηκαν για πρώτη φορά από τους Ηρακλείδες, μετά την κάθοδο των αιτωλοδωρικών φύλων στην Πίσα. Σύμφωνα με αυτή την ερμηνεία, τη λατρεία του Ολύμπιου Δία εισήγαγαν οι ομάδες Αιτωλών που κατέλαβαν την Πίσα υπό τον αρχηγό τους Όξυλο και εγκαταστάθηκαν εκεί κατά την Ύστερη Μυκηναϊκή περίοδο, περίπου το 1200-1100 π.Χ. Αυτή η κατοχή οδήγησε σε συγκρούσεις με τους αυτόχθονες, όπως υποδηλώνει ο μεταγενέστερος ανταγωνισμός ανάμεσα στους Ηλείους που μετανάστευσαν από την Αιτωλία και τους Πισαίους. Σύμφωνα με ένα μύθο των Ηλείων, ο Δίας ανέλαβε τον έλεγχο του ναού και ίδρυσε τους αγώνες. (πηγή: ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)
Η αρπαγή της Ιπποδάμειας από τον Πέλοπα. Παράσταση από αττικό ερυθρόμορφο αμφορέα. Περίπου 410 π.Χ.
Κατόπιν η αρχαιολόγος μας έδειξε έναν παναθηναϊκό αμφορέα (μελανόμορφο αγγείο γεμάτο λάδι, υψηλής τέχνης)- βραβείο του νικητή, που από τη μία πλευρά απεικονιζόταν πάντα η θεά Αθηνά και από την άλλη το άθλημα στο οποίο διακρίθηκε αυτός που έπαιρνε το βραβείο.
Συνεχίζοντας την ξενάγηση, είδαμε ένα διαδραστικό πίνακα ο οποίος ανάλογα με την εποχή που επέλεγες, σου εμφάνιζε τα μέρη από τα οποία προέρχονταν οι αθλητές που έπαιρναν μέρος στους Ολυμπιακούς αγώνες.
Ακολούθησε ένα βίντεο αναπαράστασης του χώρου της Αρχαίας Ολυμπίας
http://www.youtube.com/watch?v=QA5tyvqx3o0
Στη συνέχεια μιλήσαμε για τα αθλήματα των Ολυμπιακών αγώνων, στα οποία έπαιρναν μέρος μόνο άντρες:
Οι αγώνες δρόμου. Ο Παυσανίας μνημονεύει επίσης τον αγώνα δρόμου των «Ηλείων παρθένων», οι οποίες έπαιρναν μέρος ντυμένες με έναν κοντό χιτώνα, τον δεξιό ώμο γυμνό και τα μαλλιά λυτά.
το άλμα (το οποίο ήταν στατικό, δηλαδή οι αθλητές δεν έπαιρναν φόρα αλλά κρατούσαν στα χέρια τους αλτήρες)
ο δίσκος (υπήρχε μόνο ένας δίσκος τον οποίο χρησιμοποιούσαν με τη σειρά όλοι οι αθλητές),
το ακόντιο (στη μέση του ακοντίου υπήρχε μια δερμάτινη θηλιά για να το κρατάνε σταθερά),
η πάλη
το πένταθλο (που περιελάμβανε τα 5 αθλήματα που έχουμε αναφέρει ως τώρα),
η πυγμαχία (τύλιγαν τα χέρια τους με λωρίδες από δέρματα ζώων),
το παγκράτιο (ένας συνδυασμός πάλης και πυγμαχίας),
οι αρματοδρομίες και οι ιπποδρομίες (νικητής θεωρούνταν ο ιδιοκτήτης του αλόγου κι όχι ο αναβάτης, γι΄αυτό και υπήρξαν και γυναίκες ολυμπιονίκες).
Περισσότερα για τα αγωνίσματα εδώ και εδώ
Έπειτα μιλήσαμε για τους κριτές των αγώνων που ονομάζονταν Ελλανοδίκες
και για τους κανόνες που ακολουθούνταν π.χ. όταν ένας αθλητής σήκωσε το δάχτυλο σήμαινε πως παραιτούνταν, απαγορεύονταν τα δαγκώματα κλπ.
Μιλήσαμε για την προθέρμανση των αθλητών οι οποίοι άλειφαν το σώμα τους με λάδι το οποίο φυλάσσονταν σε μικρά αγγεία και τρίβονταν για να ζεστάνουν τους μύες τους
και για το λουτρό όπου με το κάτωθι εργαλείο αφαιρούσαν τη σκόνη και το λάδι από το σώμα τους.
Τέλος αναφερθήκαμε στο βραβείο των Ολυμπιακών αγώνων, τον κότινο, που ήταν ένα στεφάνι φτιαγμένο από την Καλλιστέφανο αγριελιά η οποία βρισκόταν δίπλα στο ναό του Δία και 1 παιδί έκοβε με ένα χρυσό ψαλίδι τόσα κλαδιά όσα ήταν τα αγωνίσματα για να φτιαχτούν αντίστοιχα στεφάνια.
Στο τέλος της σύνδεσης μας προέτρεψαν να πάρουμε μέρος σε ένα κουίζ on line. Κάναμε μια σύντομη προσπάθεια γιατί δεν υπήρξε πολύ χρόνος.
Δεν τα πήγαμε άσχημα. 9 στα 10!
Το κουίζ, για όποιον θέλει να παίξει, είναι εδώ :Κουίζ για τους Ολυμπιακούς αγώνες
Αυτά από τις 8:20-9:00. Στις 10 συνδεθήκαμε με τον κο Παναγιώτη Γκιώνη αθλητή της επιτραπέζιας αντισφαίρισης (πινγκ πονγκ) ο οποίος συμμετείχε σε 5 ολυμπιακούς αγώνες, έχει συμμετάσχει σε 16 παγκόσμια πρωταθλήματα και 15 ευρωπαϊκά και φυσικά έχει στην κατοχή του αρκετά μετάλλια. πρόκειται για έναν πολύ έμπειρο αθλητή, ο οποίος μάλιστα μας είπε ότι είναι οδοντίατρος.
Ο κος Γκιώνης επί τω έργω:
Κι εδώ τον ακούμε να μας λέει δυο λόγια στην αρχή της σύνδεσής μας.
Μετά από αυτή την εισαγωγή, ο αθλητής απάντησε στις ερωτήσεις που τα περισσότερα σχολεία έστελναν γραπτώς. Μία απ’ αυτές ήταν και η δική μας, το κατά πόσο μπορεί να παίξουν πινγκ πονγκ άνθρωποι με προβλήματα όρασης και η απάντηση ήταν ότι φυσικά εξαρτάται από το μέγεθος του προβλήματος καθώς το συγκεκριμένο άθλημα απαιτεί πολύ καλό οπτικό και σωματικό συγχρονισμό.
Μας άρεσε πολύ! Και περισσότερο μας άρεσε ο κος Γκιώνης ο οποίος, χωρίς ίχνος έπαρσης και βασισμένος μόνο στην εμπειρία του, που είναι αλήθεια πολύ πλούσια, απάντησε στις ερωτήσεις μας με απλό και ειλικρινή τρόπο.
Περισσότερες πληροφορίες για τον κο Γκιώνη εδώ και εδώ
Δεν μπορούμε να πούμε, ήταν μια γεμάτη μέρα. Και για να είναι ολοκληρωμένη αφιερώσαμε το τελευταίο μισάωρο στο να κατέβουμε στην αίθουσα ψυχαγωγίας και να παίξουμε, τι άλλο; Πινγκ πονγκ!
Άλλωστε η επιλογή να συνδεθούμε με το συγκεκριμένο αθλητή έγινε λόγω της ύπαρξης του πινγκ πονγκ στην κάτω αίθουσα κι του ότι οι μαθητές μπορούσαν να επιδοθούν σ΄αυτό το άθλημα!
Η συνέχεια αύριο!
Με μεγάλο ενθουσιασμό δηλώσαμε συμμετοχή στην Ολυμπιακή Εβδομάδα που διοργανώνει η Ελληνική Ολυμπιακή Ακαδημία σε συνεργασία με το ΥΠΑΙΘ και προάγει τις αξίες του αθλητισμού και των Ολυμπιακών αγώνων, και δεν διαψευστήκαμε στις προσδοκίες μας!
Η πρώτη μέρα ήταν φανταστική! Μέσα στο χρονοδιάγραμμα, χωρίς καθυστερήσεις, 2 αρχαιολόγοι μας ξενάγησαν, η μεν πρώτη στο χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, ο μεν δεύτερος στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας. Πάμε λοιπόν να δούμε ένα μέρος αυτών που ζήσαμε σήμερα!
Ξεναγώντας μας στον αρχαίο χώρο, η αρχαιολόγος ξεκίνησε από το Φιλιππείο, το μοναδικό κυκλικό οικοδόμημα της περιοχής αφιερωμένο στον Δία από τον Φίλιππο Β’ και ολοκληρωμένο από τον γιο του, Αλέξανδρο τον Μέγα.
Προχωρήσαμε στο ναό της Ήρας ή αλλιώς Ηραίον, όπου φυλάσσονταν πολλά αναθήματα (αφιερώματα), ανάμεσα στα οποία ήταν ο περίφημος Ερμής του Πραξιτέλη.
Έπειτα μας έδειξε το βωμό της Ήρας όπου εκεί γίνεται στη σύγχρονη εποχή η αφή της Ολυμπιακής Φλόγας που σηματοδοτεί την επίσημη έναρξη των Χειμερινών και των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων.
Είδαμε τον Κρόνιο Λόφο, που το όνομά του το έδωσε ο Ηρακλής προς τιμήν του θεού Κρόνου.
Ύστερα από αυτό οδηγηθήκαμε στα ερείπια του Ναού του Δία, του μεγαλύτερου ναού της Πελοποννήσου, ο οποίος είχε ύψος 20,25 μ. και μέσα του βρισκόταν το Χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία φτιαγμένο από το Φειδία,ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου, που δυστυχώς δε σώζεται αλλά γνωρίζουμε την ακριβή του μορφή.
Προχωρήσαμε στις ζάνες, τα χάλκινα αγάλματα που ήταν αφιερωμένα στο θεό Δία και βρίσκονταν λίγο πριν την είσοδο του Σταδίου. Είχαν κτιστεί με χρήματα από τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στους παρανομούντες αθλητές, αλλά δυστυχώς βλέπουμε μόνο τις βάσεις τους.
Οδηγηθήκαμε έπειτα στην είσοδο του σταδίου
και τέλος στο ίδιο το Στάδιο το οποίο είχε χωρητικότητα 45.000 θεατών. Έχει μήκος 192,27 μ.και πλάτος 28 μ. και μπορούν να τρέξουν 20 αθλητές ταυτόχρονα. Από τη μία πλευρά ακουμπάει πάνω στην φυσική πλαγιά του λόφου και από την άλλη πλευρά έχει διαμορφωθεί τεχνητά. Δεν κτίστηκαν ποτέ κερκίδες. Οι θεατές κάθονταν καταγής. Ήταν ο χώρος όπου τελούνταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες καθώς και τα Ηραία, τοπικές γιορτές προς τιμήν της θεάς Ήρας.
Για τον αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας περισσότερα εδώ
Μετά το τον αρχαιολογικό χώρο ξεναγηθήκαμε στο Μουσείο. Το μουσείο διαθέτει δώδεκα αίθουσες και οργανώνεται θεματικά και χρονολογικά: προϊστορικά, γεωμετρικά και αρχαϊκά, αρχαϊκή και κλασική κεραμική, μνημειακή γλυπτική σε τερακότα, αετώματα και μετόπες του ναού του Διός, η «Νίκη του Παιωνίου» Νίκη, το εργαστήριο του Φειδία, ο Ερμής του Πραξιτέλη, αγάλματα ελληνιστικής, ρωμαϊκής εποχής καθώς και των τελευταίων χρόνων ζωής του ιερού.
Ο αρχαιολόγος μας έδειξε πρώτα πρώτα μια μακέτα του χώρου της Αρχαίας Ολυμπίας για να αντιληφθούμε πώς ήταν τότε τα κτίρια. (Πραγματικά μας τα έδειχνε καθώς το χέρι του υπάρχει σχεδόν σε όλα τα στιγμιότυπα!)
Έπειτα μας έδειξε όλο το ανατολικό αέτωμα του Ναού του Δία
και τις μετόπες. Μια από τις πιο γνωστές, που υπάρχει και στα σχολικά μας βιβλία, αυτή όπου ο Ηρακλής, βοηθούμενος από τη θεά Αθηνά, κρατάει στους ώμους του τον ουρανό και ο Άτλας του προσφέρει τα μήλα των Εσπερίδων.
Προχωρήσαμε στην Νίκη του Παιωνίου, φτιαγμένη από παριανό μάρμαρο. Έχει συνολικό ύψος 2,90 μέτρα μέχρι την κορυφή των φτερών, ενώ ήταν τοποθετημένο επάνω σε τριγωνικό κίονα ύψους 9 μέτρων, έτσι, συνολικά το ύψος φτάνει τα 12 μέτρα. Είναι η στιγμή που η Θεά Νίκη κατεβαίνει από τον ουρανό στη γη, σταλμένη από τους θεούς για να φέρει την πολυπόθητη νίκη. Πατάει με την άκρη των δακτύλων του ενός ποδιού στη γη ενώ ετοιμάζεται να ακουμπήσει και το άλλο πόδι. Δίπλα της, καταγής, διακρίνεται το κεφάλι ενός αετού, σύμβολο του Θεού Δία.
Συνεχίσαμε με το κράνος του Μιλτιάδη που είναι κορινθιακού ρυθμού και φέρει την επιγραφή «ΜΙΛΤΙΑΔΕΣ ΑΝΕ[Θ]ΕΚΕΝ [Τ]ΩΙ ΔΙ». Είναι δηλαδή το κράνος του Μιλτιάδη, το οποίο ο ίδιος αφιέρωσε στον Δία για να τον ευχαριστήσει για την έκβαση της μάχης του Μαραθώνα. Ο θόλος του κράνους έχει καταστραφεί.
Ο αρχαιολόγος συνέχισε την ξενάγησή του δείχνοντας μας πώς ήταν το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία
και περάσαμε στον Ερμή του Πραξιτέλη. Ο θεός Ερμής εικονίζεται ως έναν νεαρό, όρθιος, γυμνός άνδρα χωρίς γένια, ο οποίος στηρίζεται στο δεξί πόδι και λυγίζει προς τα πίσω το αριστερό, ακουμπώντας στο έδαφος μόνο τα ακροδάχτυλα. Στο αριστερό χέρι ο Θεός κρατά τον Διόνυσο σε βρεφική ηλικία, ενώ στο δεξί, το οποίο δεν σώζεται ολόκληρο, υποτίθεται ότι κρατούσε σταφύλι, το οποίο προέτεινε με παιγνιώδη διάθεση προς το βρέφος. Η στάση του Ερμή καθιστά απαραίτητη την προσθήκη στηρίγματος, το οποίο έχει την μορφή κορμού και καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από ιμάτιο.
Η λέξη άγαλμα προέρχεται από τη λέξη αγάλλομαι = ευχαριστιέμαι. Το άγαλμα είναι λοιπόν ένα αντικείμενο που μας προσφέρει ευχαρίστηση όταν βλέπουμε πόσο όμορφα είναι σμιλεμένο και πόσο τέλειες αναλογίες έχει. Μην ξεχνάμε ότι το Ερμής του Πραξιτέλη είναι ένα από τα πιο γνωστά αγάλματα της αρχαιοελληνικής γλυπτικής!
Η ξενάγησή μας τελείωσε με την αίθουσα του Νυμφαίου η οποία είχε αγάλματα ρωμαϊκής περιόδου.
Για το Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας περισσότερα εδώ
Όλα αυτά από τις 8:20 – 9.00! Στα πλαίσια του προγράμματος στο τέλος αυτής της πρώτης ημέρας, είπαμε να εντάξουμε κάτι διαφορετικό, μια δραστηριότητα που απαιτεί συνεργασία και ομαδική δουλειά και φυσικά γυμνάζει το σώμα. Έτσι σας παρουσιάζουμε το συγχρονισμένο χορό των μαθητών του σχολείου μας!
Ανηφορίζοντας για την Ανατολική Φραγκίστα, επικοινωνήσαμε με τον κο Κωνσταντίνο Κωστόπουλο ο οποίος είναι ο Πρόεδρος του ιδρύματος και θα μας ξεναγούσε.
Αφού πήραμε μια μικρή ανάσα στο συντριβάνι της πλατείας δίπλα στην εκκλησία, ο κ. Κώστας μάς οδήγησε στο Ίδρυμα και μας μίλησε για τον Καφαντάρη Γεώργιο, πρωθυπουργό της χώρας μας το 1924 και 2 φορές υπουργό στην κυβέρνηση Βενιζέλου.
Και ναι, ένα ακόμα επαγγελματικό βίντεο!
Το μπαστούνι και το ραδιόφωνο, προσωπικά αντικείμενα του Γεωργίου Καφαντάρη.
Φωτογραφίες που μας έκαναν εντύπωση
Πριν φύγουμε, γράψαμε δύο λόγια στο βιβλίο επισκεπτών και ο κος Κωστόπουλος μας έδωσε ένα βιβλίο για τη σχολική μας βιβλιοθήκη.
Περισσότερες πληροφορίες για το Ίδρυμα εδώ
Έπειτα ο κος Κώστας μας εξήγησε ότι το ίδρυμα μεγαλώνει καθώς ανακαινίζεται το διπλανό κτίριο και πίσω από τα δύο κτίσματα γίνονται έργα και έχει χτιστεί ένα αμφιθέατρο.
Έπειτα επισκεφτήκαμε το λαογραφικό μουσείο που βρίσκεται στο ισόγειο και πραγματικά ο χώρος ήταν γεμάτος ιστορία και οι μαθητές ενθουσιάστηκαν.
Νομίζω ότι πήρατε μια ιδέα για το πλήθος και την ποικιλία των αντικειμένων…
Και κάτι για εμάς τους εκπαιδευτικούς:
Τι να πω; Φύγαμε τόσο γεμάτοι… Ευχαριστούμε πάρα πολύ!
Τι να πούμε γι’ αυτή την επίσκεψη που μας έδειξε τόσα πολλά και περάσαμε τόσο όμορφα; Πολλές νέες παραστάσεις που μας ταξίδεψαν σε άλλες εποχές αλλά και μας έδειξαν τη δυναμική του σήμερα.
Ευχαριστούμε θερμά το Δήμο Αγράφων, χωρίς τη συμβολή του οποίου δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί η επίσκεψη, καθώς το μεγαλύτερό μας πρόβλημα στην περιοχή είναι οι μεγάλες αποστάσεις και η προσφορά του μεταφορικού μέσου μας ανοίγει το δρόμο.
Πρώτη στάση λοιπόν στο Νερόμυλο του αξιαγάπητου κου Χαράλαμπου Γαλανού, ο οποίος 70 χρόνια τώρα βρίσκεται εκεί, αλέθει, πλένει κουβέρτες, βελέντζες και χαλιά αλλά και σκαλίζει, για να περνάει την ώρα του, ξύλα.
Μας υποδέχθηκε εγκάρδια, έδειξε στα παιδιά τη λειτουργία του νερόμυλου, μας άνοιξε την καταπακτή και είδαμε πώς το νερό περιστρέφει τη μυλόπετρα.
Μια γενική άποψη του χώρου:
Ο νερόμυλος υπάρχει από πάππου προς πάππου. Μια σκαλισμένη πέτρα που βρήκε ο κος Χαράλαμπος στο χώρο αυτό, με την χρονολογία 1485, πράγματι μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω!
Άλλες πληροφορίες, που θα λέγαμε ότι μας ξάφνιασαν: σε μία ώρα αλέθεται 20-25 κιλά αλεύρι, επειδή η μυλόπετρα φθείρεται, αντικαταστάθηκε τελευταία φορά τη δεκαετία του ’90 αλλά δεν είναι μία πέτρα αλλά πολλές μαζί δεμένες με στεφάνι!, ο έλικας που στροβιλίζεται για να μη παθαίνει φθορές είναι μεταλλικός, στο συγκεκριμένο νερόμυλο αλέθουν οι κάτοικοι όλων των Αγράφων κι όχι μόνο!
Γι’ ακόμη μια φορά, αντιμετωπίζω δυσκολία στο ανέβασμα των βίντεο αλλά θα σας τα δείξω έστω κι έτσι για να ακούσετε κυρίως το θόρυβο από τη μυλόπετρα που αλέθει και το νερό που στροβιλιζόταν κάτω από τα πόδια μας!
Αφήνοντας πίσω μας το νερόμυλο, διανύσαμε τα 10 ανηφορικά μέτρα που μας χώριζαν από τη νεροτριβή.
Το απόλυτο πλυντήριο, καθώς μέσα σε 7 λεπτά πλένει ως και 7 κουβέρτες χωρίς απορρυπαντικό! Και τις κάνει, εννοείται, πεντακάθαρες! Η γούρνα έχει βάθος 2 μέτρα.
Και σας ανεβάζω και τα επόμενα επαγγελματικά μου βίντεο!
Το κανάλι το οποίο οδηγεί το νερό από τη νεροτριβή στο ποτάμι.
Πραγματικά το κατευχαριστηθήκαμε! Χαιρετήσαμε τον κο Χαράλαμπο και επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία για να ανηφορίσουμε για το Ίδρυμα Καφαντάρη.
Η μητέρα
του Γεωργίου Βιζυηνού
Τι άλλο; Η ξενάγηση μέσα στο χώρο της Δανιηλίδειου Παιδικής Βιβλιοθήκης! Ελπίζω να σας ενθουσιάσει όσο ενθουσίασε κι εμένα που την επισκέφτηκα.
Προσπαθώ μέρες να ανεβάσω το βίντεο σωστά αλλά δεν τα καταφέρνω. Έστω κι έτσι όμως πιστεύω ότι θα το ευχαριστηθείτε!
Την αγαπάμε την άνοιξη όλοι μας. Μια φωτεινή, καθαρή και κυρίως ζεστή μέρα, μας φτιάχνει τη διάθεση.
Θέλαμε να πιάσουμε το Μάη. Όχι κάνοντας μια κατασκευή στεφανιού με χάρτινα λουλούδια αλλά φτιάχνοντας ένα στεφάνι με λουλούδια φυσικά.
Οι κήποι και οι αυλές των μαθητών μας είναι γεμάτοι με λουλούδια που σκορπούν τα χρώματα και τα αρώματά τους. Φτιάξαμε ένα πολύχρωμο φυσικό στεφάνι που χαρίζει ομορφιά και μοσχοβολιά στην είσοδο του σχολείου μας.
Με τα λουλούδια που περίσσεψαν, γιατί η αλήθεια είναι ότι κάποιοι μαθητές έφεραν τσάντες γεμάτες, γεμίσαμε ανθοδοχεία και στολίσαμε όλο το σχολείο!
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén
