Τι σημαίνει ειρήνη; Οι μαθητές του τμήματος Α-Ε-Στ προσπάθησαν να δώσουν μια απάντηση μέσα από την ομαδική κατασκευή τους:
Μήνας: Μάρτιος 2022
Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας ως Πανελλήνια Ημέρα κατά της σχολικής βίας και του εκφοβισμού.
Το σχολείο μας είναι αρκετά ευαισθητοποιημένο πάνω στο θέμα αυτό και υπάρχουν πολλές δραστηριότητες καθόλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς που διέπονται από τις αρχές της ισότητας, της συνεργασίας, της φιλίας και εναντιώνονται στη βία και στην περιθωριοποίηση των μαθητών.
Φέτος κάναμε μια προσπάθεια δημιουργίας ενός σποτ κατά του bullying με πολύ μεράκι και αγάπη και σας το παρουσιάζουμε:
Το τριήμερο πέρασε και με την επιστροφή μας στο σχολείο τηρήσαμε το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής. Οι μαθητές έφτιαξαν ο καθένας τη δική του, ώστε να κόβουν τα ποδαράκια της ένα ένα στο πέρασμα των 7 εβδομάδων μέχρι την Ανάσταση!
Οι κατασκευές στο τμήμα Β-Γ-Δ
Οι κατασκευές στο τμήμα Α-Ε-Στ
Το έθιμο της κυρά-Σαρακοστής είναι από τα παλιότερα έθιμα που σχετίζονται με τη γιορτή του Πάσχα, σήμερα όμως λίγο πολύ ξεχασμένο. Χρησίμευε πάντα ως ημερολόγιο για να μετράμε τις εβδομάδες από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι τη Μεγάλη Εβδομάδα, καθώς η κυρά-Σαρακοστή έχει 7 πόδια, ένα για κάθε εβδομάδα της περιόδου της Σαρακοστής.
Η κυρά-Σαρακοστή, στις περισσότερες περιοχές, ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά, που απεικόνιζε μια γυναίκα, που έμοιαζε με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια γιατί προσεύχεται, ένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα,της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο ή καρύδι (περιοχή της Χίου), το οποίο τοποθετούσαν μαζί με άλλα. Όποιος το έβρισκε θεωρούνταν τυχερός και γουρλής. Σε κάποιες περιοχές, το έβδομο πόδι το τοποθετούσαν μες στο ψωμί της Ανάστασης και όποιος το έβρισκε του έφερνε γούρι.
Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, η κυρά-Σαρακοστή φτιάχνεται από ζυμάρι με απλά υλικά και, κυρίως, πολύ αλάτι για να μη χαλάσει. Εξάλλου, δεν τρωγόταν, αφού χρησιμοποιούνταν ως ημερολόγιο. Αλλού πάλι, την έφτιαχναν από πανί και τη γέμιζαν με πούπουλα.
Στον Πόντο, η κυρά-Σαρακοστή ήταν μια πατάτα ή ένα κρεμμύδι που το κρεμούσαν απ’ το ταβάνι και πάνω του είχαν καρφωμένα επτά φτερά κότας, ώστε να αφαιρούν ένα φτερό κάθε εβδομάδα. Εδώ το έθιμο ονομαζόταν “Κουκουράς”, ο οποίος ήταν και ο φόβος των παιδιών!
Για το έθιμο της κυρα-Σαρακοστής έχουν γραφτεί οι παρακάτω στίχοι:
Την κυρά Σαρακοστή
που ‘ναι έθιμο παλιό
οι γιαγιάδες μας τη φτιάχναν’
με αλεύρι και νερό.
Για στολίδι της φορούσαν
στο κεφάλι ένα σταυρό
μα το στόμα της ξεχνούσαν
γιατί νήστευε καιρό.
Και τις μέρες τις μετρούσαν
με τα πόδια της τα επτά
κόβαν’ ένα τη βδομάδα
μέχρι να ‘ρθει η Πασχαλιά.
Η Παρασκευή έφτασε και μαζί της κατέφτασαν μάγισσες και νοσοκόμες, καουμπόις και αστυνομικοί, μάντισσες και πριγκίπισσες! Με πολύ ενθουσιασμό εκπαιδευτικό προσωπικό και μαθητές γιορτάσαμε την τελευταία διδακτική μέρα πριν τη Σαρακοστή.
Μέρος των δραστηριοτήτων μας ήταν και οι αποκριάτικες κατασκευές μας.
Οι κατασκευές του τμήματος Β-Γ-Δ
Οι κατασκευές του τμήματος Α-Ε-Στ
Αύριο ξημερώνει μια διαφορετική μέρα για το σχολείο μας. Στη θέση των μαθητών μας, θα υποδεχτούμε μάγειρες κι αστυνόμους, μάγισσες και τσιγγάνες, μπάτμαν(batman) και σούπερμαν(superman), Ωλέτ (Olette) και λέιντιμπαγκ (Ladybag)! Θα περάσουμε όμορφα κάνοντας μάθημα υποδυόμενοι ρόλους! Και στο τέλος της ημέρας, ακολουθώντας τα απαραίτητα μέτρα, θα ακούσουμε δυνατά μουσική, θα χορέψουμε ξέφρενα, θα φάμε λιχουδιές και θα περάσουμε τέλεια στο αποκριάτικο πάρτι μας!
Στα τμήματα του σχολείου μας έχουμε μπει ήδη στο κλίμα με αποκριάτικες ζωγραφιές και κατασκευές. Στο τμήμα Α-Ε-Στ αποφασίσαμε να κάνουμε μια μεγάλη κατασκευή για να στολίσουμε την είσοδο του σχολείου και να συνοδεύσουμε τον κλόουν που είναι μόνος του τόσο καιρό!
Επί τω έργω…
Και το τελικό αποτέλεσμα!
Καλές απόκριες σε όλους!
Και ναι, η παροιμία για το Μάρτη ισχύει καθώς η 1η Μαρτίου ξεκίνησε το πρωί με ηλιοφάνεια και κατέληξε το απόγευμα να χιονίζει! Στο σχολείο μας πάντως, υποδεχτήκαμε την πρώτη μέρα της άνοιξης τιμώντας το έθιμο με τα “μαρτάκια”. Εκπαιδευτικό προσωπικό και μαθητές βάλαμε το Μάρτη για να μη μας κάψει ο ήλιος!
Ποια είναι όμως η ιστορία αυτού του εθίμου;
Ο λεγόμενος «Μάρτης» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο που πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Όπως οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων έδεναν μια κλωστή, την Κρόκη, στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι έτσι και εμείς σήμερα από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, φοράμε στον καρπό του χεριού μας ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή. Αυτό το βραχιολάκι λέγεται «Μάρτης» ή «Μαρτιά» αν και πλέον όλοι τα αποκαλούμε «Μαρτάκια». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, το «μαρτάκι» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης, για να μην καούν. Συνήθως τον φτιάχνουν την τελευταία μέρα του Φλεβάρη και τον φορούν την πρώτη μέρα του Μάρτη, πριν βγουν από το σπίτι και το βγάζουν στο τέλος του μήνα, ή το αφήνουν πάνω στις τριανταφυλλιές όταν δουν το πρώτο χελιδόνι, για να τον πάρουν τα πουλιά και να χτίσουν τη φωλιά τους.

















