Σήμερα 6/11/2025 οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄ και ΣΤ΄ τάξης περπάτησαν στον Χορτιάτη, εκεί όπου η πέτρα θυμάται και το δάσος ψιθυρίζει Ιστορία. Σταθήκαμε μπροστά σε μνημεία με βαριά σημασία: το Μνημείο του Ολοκαυτώματος και το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο. Δε φωτογραφίσαμε απλώς τόπους∙ μάθαμε να «διαβάζουμε» μνήμη.
Μνημείο του Ολοκαυτώματος Χορτιάτη
Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944, οι δυνάμεις κατοχής προχώρησαν σε φρικτά αντίποινα: εκτελέσεις αμάχων, κυρίως γυναικόπαιδων, και πυρπόληση του χωριού. Ένα από τα πιο σπαρακτικά σημεία μνήμης είναι ο φούρνος του Γκουραμάνη, όπου κάηκαν ζωντανοί πολλοί άνθρωποι. Κάθε χρόνο, στην επέτειο της σφαγής, τελείται τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων. Το μνημείο στέκει ως σύμβολο της Εθνικής Αντίστασης και τόπος προσκυνήματος· ένας σύλλογος οικογενειών θυμάτων φροντίζει τη διατήρηση της μνήμης.
Εκεί τα παιδιά μας κράτησαν ενός λεπτού σιωπή. Όχι τυπική – ουσιαστική.
Ρωμαϊκό Υδραγωγείο
Σε μικρή απόσταση, το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο μας μίλησε για μια άλλη όψη του χρόνου: την τεχνική ευφυΐα και τη συνέχεια του τόπου. Παρατηρήσαμε την αρχιτεκτονική του, σκεφτήκαμε πώς το νερό έθρεψε οικισμούς και πώς τέτοια έργα γίνονται γέφυρες ανάμεσα σε εποχές.
Τι μάθαμε
-
Να τιμάμε τη μνήμη με αλήθεια και σεβασμό – χωρίς ωραιοποιήσεις.
-
Να ξεχωρίζουμε πηγές: μαρτυρίες, τεκμήρια, επιτόπια παρατήρηση.
-
Να διαβάζουμε τοπίο: γιατί στήνεται ένα μνημείο, ποιον αφορά, τι μας ζητά σήμερα.
-
Να βλέπουμε τη συνέχεια: από τη ρωμαϊκή μηχανική μέχρι τη σύγχρονη κοινότητα.Οι υπεύθυνες δασκάλες
-
ΧΑΙΔΕΜΕΝΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΗ
- ΚΑΡΚΑΝΗ ΑΓΓΕΛΙΚΗ
