Στο μουσείο του Κάρολου Καμπελόπουλου
Η πρώτη στάση ήταν στο Μουσείο του Κάρολου Καμπελόπουλου, το οποίο βρίσκεται στη Σπλάντζια, μια από τις πιο ιστορικές περιοχές των Χανίων. Ο Κάρολος Καμπελόπουλος ήταν ένας διακεκριμένος κομμωτής και άφησε πίσω του μια πλούσια κληρονομιά στην τέχνη της κομμωτικής.
Γεννήθηκε στο κοσμοπολίτικο Κάιρο το 1931, όπου και έζησε μέχρι τα είκοσί του χρόνια. Πνεύμα ανήσυχο και πολυτάλαντο, εγκαταστάθηκε το 1951 στο Παρίσι, προπύργιο του Δυτικού πολιτισμού, όπου είχε διπλή σταδιοδρομία, ως κομμωτής και ανεξάρτητος καλλιτέχνης, ενώ παράλληλα υπήρξε δεινός συλλέκτης.
Οι δύο πόλεις, πρωτεύουσες της μόδας, της τέχνης και των γραμμάτων, τον επηρέασαν και τον διαμόρφωσαν ως άνθρωπο στα χρόνια της δημιουργίας του. Τις εργάσιμες μέρες τις περνούσε στον Οίκο Carita, όπου συρρέαν διάσημες πελάτισσες από όλον τον κόσμο. Τα βράδια δούλευε ακούραστα στο ατελιέ του Montparnasse του Δήμου Παρισίων, ενώ τις αργίες έψαχνε στα παλαιοπωλεία για αντικείμενα που θα εμπλούτιζαν τη θαυμαστή συλλογή του. Το 1991 αγόρασε το βενετσιάνικο μοναστήρι Santa Maria della Misericordia στα Χανιά, το οποίο θα αποτελούσε οίκο του, κομμωτήριο, κέντρο πολιτισμού και εντέλει το Ίδρυμα Κάρολος Καμπελόπουλος, το έργο της ζωής του.
Στο καλλιτεχνικό χωριό Βερέκυνθος
Η επόμενη στάση ήταν στο καλλιτεχνικό χωριό Βερέκυνθος. Η κατασκευή κούκλας από ύφασμα στο Καλλιτεχνικό Χωριό Βερέκυνθος αποτέλεσε μια εξαιρετική και διασκεδαστική δραστηριότητα για τους μαθητές. Η διαδικασία αυτή συνδυάζει την τέχνη της ραπτικής, της χειροτεχνίας και της δημιουργικότητας, δίνοντας στα παιδιά την ευκαιρία να μάθουν νέες δεξιότητες και να εκφράσουν τη φαντασία τους, αφήνοντάς τους με υπέροχες αναμνήσεις και ένα όμορφο χειροποίητο αναμνηστικό.
Στο Μουσείο Σχολικής Ζωής
Τέλος, επισκεφτήκαμε το Δημοτικό Σχολείο Ποταμίδας, το κτίριο που στεγάζεται σήμερα το μουσείο σχολικής ζωής. Κατασκευάστηκε το 1929 και λειτούργησε ως σχολείο μέχρι το 1994, όταν συγχωνεύτηκαν όλα τα δημοτικά της ευρύτερης περιοχής, για να συστεγαστούν στον Δραπανιά. Αφότου έκλεισε το σχολείο, ο Πολιτιστικός σύλλογος της περιοχής ξεκίνησε να συγκεντρώνει για να διασώσει το υλικό που υπήρχε και το μουσείο απέκτησε τη σημερινή του μορφή το 2007.
Παίξαμε στην παιδική χαρά, στο γήπεδο και απολαύσαμε το γεύμα που πρόσφερε με πολύ μεράκι ο Σύλλογος Γονέων.
