


>Με αφορμή το μάθημα της Γλώσσας στη ΣΤ΄ τάξη, όπου ένας κάτοικος από την Αντίπαρος δίνει συνέντευξη και μιλά για τα επαγγέλματα που χάθηκαν στο πέρασμα του χρόνου, οι μαθητές μας γνώρισαν ένα ιδιαίτερα σημαντικό επάγγελμα του παρελθόντος: τους πηγαδάδες.
Οι πηγαδάδες ήταν οι άνθρωποι που άνοιγαν πηγάδια, προσφέροντας στα χωριά το πολύτιμο αγαθό του γλυκού νερού. Σε εποχές που δεν υπήρχε οργανωμένο δίκτυο ύδρευσης, το πηγάδι αποτελούσε βασική πηγή ζωής για κάθε κοινότητα. Το επάγγελμα απαιτούσε εμπειρία, τεχνική γνώση και μεγάλη αντοχή, καθώς η εργασία ήταν δύσκολη και πολλές φορές επικίνδυνη.
Στην τάξη συζητήσαμε για:
τη σημασία του γλυκού νερού στη ζωή των ανθρώπων,
τον τρόπο κατασκευής ενός πηγαδιού,
τις δυσκολίες του επαγγέλματος,
τις διαφορές ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Η δράση ολοκληρώθηκε με μια δημιουργική κατασκευή: οι μαθητές, χρησιμοποιώντας απλά υλικά όπως πετρούλες, ξυλαράκια και σπάγκο, δημιούργησαν τα δικά τους μικρά πηγάδια. Μέσα από τη βιωματική αυτή δραστηριότητα καλλιέργησαν τη συνεργασία, τη φαντασία και τον σεβασμό προς την πολιτιστική μας κληρονομιά.