Για να γίνει η κατανόηση της οπτικής αναπηρίας εφαρμόσαμε στο σχολείο μας τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Στόχοι της δράσης μας ήταν να γίνει προώθηση της ενσυναίσθησης, να μπουν για λίγο οι μαθητές στη θέση των ατόμων με τύφλωση και να βιώσουν τον κόσμο από τη δική τους οπτική γωνία, καθώς και να καλλιεργηθούν η αλληλεγγύη και ο σεβασμός προς τα άτομα με αναπηρία. Έτσι, χωρίσαμε τους μαθητές σε ζευγάρια, ο ένας έκανε τον οδηγό και άλλος το άτομο με τύφλωση, αφού του κλείσαμε τα μάτια. Ο οδηγός καθοδηγούσε τον συμμαθητή του, ώστε να περάσει τα εμπόδια.

Οι μαθητές της Α’ και Β’ τάξης σήμερα έφτιαξαν τον δικό τους κήπο μέσα στην τάξη τους, αλλά αυτός ο κήπος δεν ήταν σαν όλους τους άλλους, ήταν λίγο διαφορετικός. Μοιράστηκαν στα παιδιά λουλούδια και τους ζητήθηκε να γράψουν το όνομα τους στο κέντρο. Έπειτα, ο κάθε μαθητής έγραψε σε ένα πέταλο από κάθε λουλούδι των συμμαθητών του ένα θετικό χαρακτηριστικό που εκτιμά σε αυτόν. Στόχος της δράσης ήταν να αρχίσουν να εκτιμούν τα παιδιά τα θετικά χαρακτηριστικά των συμμαθητών τους, να μη στέκονται σε αυτά που δεν τους αρέσουν, ώστε να καλλιεργηθούν ο  αλληλοσεβασμός και οι αρμονικές φιλικές σχέσεις.

Οι μαθητές των Γ-Δ τάξεων στα πλαίσια του μαθήματος της θεατρικής αγωγής έπαιξαν βιωματικά παιχνίδια επίλυσης συγκρούσεων με ειρηνικό και δημιουργικό τρόπο. Σκοπός τους ήταν να βρουν λύση σε διάφορα σενάρια, ακολουθώντας τα σωστά βήματα. Βασιστήκαμε στο χεράκι της φωτογραφίας, που λέει τα εξής:

• σταματάω αυτό που κάνω,
• εξηγώ,
• ακούω την άποψη των άλλων ,
• σκέφτομαι ,
• βρίσκω λύση στο πρόβλημα.

Εμπνευσμένοι από το βιβλίο “Τα χρώματα έχουν πόλεμο” του συγγραφέα και εκπαιδευτικού Μάριου Μάζαρη, οι μαθητές δημιούργησαν εξαιρετικές ομαδικές ζωγραφιές μέσα από τη συνεργασία.

Πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά στα στερεότυπα, στις προκαταλήψεις, στις διακρίσεις, καθώς και στην επίλυση προβλημάτων με συζήτηση και διάλογο.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Ένα πράσινο σύννεφο και μια κίτρινη θάλασσα, μια μπλε φράουλα κι ένας ροζ βάτραχος, πλάσματα μπερδεμένα αναζητούν το χρώμα που τους ταιριάζει.
Ή μήπως δεν υπάρχει χρώμα που να ταιριάζει;
Ένα ταξίδι προς το φως μέσα από τα μάτια αυτών που στέκονται σε προφανείς εξηγήσεις.
Μια ιστορία σαν σιωπηλός ύμνος στην ανθρώπινη φύση, που έχει ανάγκη το χρώμα… ακόμα κι όταν δεν το έχει ανάγκη.

-Υπάρχουν άραγε αγορίστικα και κοριτσίστικα χρώματα;;

-Φυσικά και ΟΧΙ!!!!