Η Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου καθιερώθηκε το 1994 με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων και τιμάται κάθε χρόνο στις 19 Μαΐου.

Στα πλαίσια αυτής της ημέρας πραγματοποιήθηκαν δράσεις στο σχολείο μας.

Ανάγνωση του βιβλίου  «Η Παναγία Σουμελά και η Λύρα του Ευγένιου» της συγγραφέας Μυρσίνης Βιγγοπούλου. Τα παιδιά είχαν  την ευκαιρία να ακούσουν την συναρπαστική ιστορία μιας ποντιακής οικογένειας. Το βιβλίο αναδεικνύει τον Ποντιακό Ελληνισμό και την αγάπη της παναγίας για τις αλησμόνητες περιοχές  και τους ανθρώπους που ζούσαν εκεί.

Κολάζ  για την ιστορία του μοναστηριού της Παναγίας Σουμελά στον Πόντο αλλά και το σύγχρονο στις Καστανιές Βερμίου και γνωριμία  του βίου της Ποντίας Αγίας- Σοφίας της Κλεισούρας.

Απαγγελία ποντιακού ποιήματος  από το παραπάνω βιβλίο.

Ιδιαίτερη όμως ήταν η τιμή για το σχολείο μας καθώς ο μουσικός  Διογένης Αϊνατζής αποδέχθηκε  την πρόσκληση μας για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων. Ο πλέον κατάλληλος δεξιοτέχνης της ποντιακής λύρας και συγγραφέας. Αφηγήθηκε μνήμες από τις ιστορικές στιγμές της ζωής των ποντίων και ερμήνευσε τραγούδια σχετικά με τη γενοκτονία.

Οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί του Δημοτικού Σχολείου Γαρεφείου τον ευχαριστούν θερμά.

Σήμερα υποδεχτήκαμε στο σχολείο μας την κοινωνική λειτουργό του Κέντρου Υγείας Αριδαίας. Πραγματοποιήθηκε ενημερωτική δράση για την ευαισθητοποίηση του μαθητικού πληθυσμού στο πλαίσιο της Αγωγής Υγείας με θέμα: «Η αξία της 3^ης ηλικίας κατανοώντας και φροντίζοντας τον παππού και τη γιαγιά».

Τα παιδιά συζήτησαν, προβληματίστηκαν και παρέθεσαν προσωπικές τους εμπειρίες.

Οι μαθητές της Ε΄& ΣΤ΄ Τάξης με τη δασκάλα τους έμαθαν και τραγούδησαν το Παιδικό τραγουδάκι  «Ο Γερο παππούς κοιμάται»

Μουσική: Σπύρος Λάμπρου

Στίχοι: Στέλιος Σπεράντσας

Στην καρέκλα την παλιά

με κάτασπρα τα μαλλιά

ο γέρο παππούς κοιμάται μη μιλάτε, μη μιλάτε.

Μουρμουρίζει σιγανά

μες στον ύπνο και γελά

μη μιλάτε και ξυπνήσει

γιατί τ’ όνειρο θα σβήσει.

Κι είναι τ’ όνειρο γλυκό

κι είναι τόσο μαγικό

ο παππούς βλέπει λιγάκι

πως ξανάγινε παιδάκι.

Τι χαρά του, που και που

βλέπει ακόμα έναν παππού

που τόνε κρατεί στα στήθια

και του λέει παραμύθια.

Στην καρέκλα την παλιά

με κάτασπρα τα μαλλιά

ο γέρο παππούς κοιμάται

μη μιλάτε, μη μιλάτε.

Ένα ευχάριστο σχολικό περιβάλλον δημιουργείται με καλαισθητικές παρεμβάσεις στον περιβάλλοντα χώρο του σχολείου. Τα παιδιά εισπράττουν το ωραίο και γεννιούνται ευχάριστα συναισθήματα που και αυτά με τη σειρά τους δημιουργούν και επιδιώκουν το όμορφο. Η προσπάθεια επιβραβεύεται και ευχαριστούμε για άλλη μια φορά τους γονείς – εθελοντές που συνέβαλαν στην επίτευξη των γενικότερων στόχων του σχολείου.

Σας ευχαριστούμε εκπαιδευτικοί και μαθητές!

Οι εθελοντές-  γονείς Γαρεφείου με ανιδιοτέλεια και κέφι προσφέρουν γόνιμο έργο.  Η φιλοσοφία του διδάσκω  με το παράδειγμα, εφαρμόζεται εδώ. Σήμερα στο σχολείο, το δεύτερο σπίτι των παιδιών, η εικαστική παρέμβαση των εθελοντών- γονιών δημιουργεί νέο ελκυστικό χώρο και συμβάλει στην οικοδόμηση ενός ευχάριστου σχολικού περιβάλλοντος, όπου το μόνο σίγουρο είναι ότι τα παιδιά θα εισπράξουν ανταποδοτικά την ποιότητα στη σχολική ζωή τους.

Οι μαθητές και το εκπαιδευτικό προσωπικό εκφράζουν τις ευχαριστίες τους!

Τις όμορφες  λαμπάδες τους είχαν  την ευκαιρία να διακοσμήσουν οι μαθητές μας, με χειροποίητα υλικά, πρωτότυπα σχέδια και πολλή φαντασία, μαζί με τους εκπαιδευτικούς των τάξεων τους.

Καλαθάκια, βάψιμο αυγών, Λαζαράκια και δημιουργία καρτών ήταν μερικές ακόμη δραστηριότητες που έφεραν τα παιδιά πιο κοντά στα ήθη και τα έθιμα του τόπου μας.

Οι μαθητές  και οι  εκπαιδευτικοί  του Δ.Σ Γαρεφείου  σας  εύχονται Καλό Πάσχα!!!

Το Σάββατο του Λαζάρου γιορτάζεται πάντα 8 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα, είναι μέρα νίκης της ζωής επί του θανάτου και θεωρείται η «πρώτη Λαμπρή» αφού η εκ νεκρών έγερση του αγαπημένου φίλου του Χριστού θεωρείται πρoοικονομία της δικής του Ανάστασης.

Το Σάββατο του Λαζάρου, οι νοικοκυρές φτιάχνουν τα «Λαζαράκια» ψωμάκια σε σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, δηλαδή όπως αναπαριστούν τον Λάζαρο στις εκκλησιαστικές εικόνες. Συνηθίζεται όσα παιδιά έχει η οικογένεια τόσους «Λαζάρηδες» να πλάθουν και στη θέση των ματιών να βάζουν δυο γαρίφαλα. Το σκεπτικό είναι να έχουν χεράκια σταυρωμένα και γαρυφαλλάκι, ενώ κάποιοι βάζουν και ποδαράκια.

Αυτό το όμορφο έθιμο υλοποιήθηκε και στο σχολείο μας από τους μικρούς μας μαθητές. Τα παιδιά τοποθέτησαν τα υλικά στη λεκάνη, ζύμωσαν και αφού άφησαν τη ζύμη να ξεκουραστεί έπειτα έδωσαν το σχήμα σύμφωνα με το έθιμο. Τα Λαζαράκια ψήθηκαν και χαροποίησαν μικρούς και μεγάλους.

Μπορείτε αν θέλετε να δοκιμάσετε τη συνταγή και στο σπίτι σας μαζί με την οικογένεια σας.

Υλικά που θα χρειαστούν:

1 κιλό αλεύρι σκληρό για τσουρέκια

½ φλιτζάνι ζάχαρη

½ φλιτζάνι ελαιόλαδο

2 φλιτζάνια σταφίδες

1 φλιτζάνι καρύδια ψιλοκομμένα

2 φακελάκια ξηρή μαγιά

Χλιαρό νερό

3 κοφτά κουταλάκια κανέλα

Γαριφαλάκια

Εκτέλεση:

1.Διαλύουμε πρώτα την ξηρή μαγιά με ένα ποτήρι χλιαρό νερό και περιμένουμε λίγο.

2.Σε ένα μπολ ρίχνουμε το αλεύρι και κάνουμε στο κέντρο μια λακουβίτσα, μέσα στην οποία βάζουμε τη ζάχαρη, το ελαιόλαδο και την διαλυμένη μαγιά. Αρχίζουμε το ζύμωμα προσθέτοντας σιγά – σιγά όσο χλιαρό νερό χρειαστεί ώστε να δημιουργήσουμε μια σχετικά σφιχτή ζύμη που να μην κολλάει στα χέρια μας.

3.Προσθέτουμε και τα υπόλοιπα υλικά, σταφίδες, καρύδια και κανέλα και συνεχίζουμε το ζύμωμα. Αν η ζύμη κολλάει στα χέρια μας ρίχνουμε λίγο αλεύρι ακόμα.

4.Με τη ζύμη μας πλάθουμε μικρά ανθρωπάκια, κάνουμε μια μπαλίτσα για κεφάλι και 2 λωρίδες για χέρια, τις οποίες τοποθετούμε σταυρωτά πάνω στο σώμα. Για μάτια βάζουμε τα γαρίφαλα.

5.Τα απλώνουμε σε λαμαρίνα με αντικολλητικό χαρτί και τα αφήνουμε να φουσκώσουν σε φούρνο με θερμοκρασία έως 50 βαθμούς το πολύ. Όταν φουσκώσουν, τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν.

Καλή Μεγάλη Εβδομάδα!

Το ιστορικό πείραμα του Ερατοσθένη

Ο   Ερατοσθένης   (3ος π.Χ. αιώνας) ήταν Διευθυντής της μεγάλης Βιβλιοθήκης του Μουσείου της Αλεξάνδρειας, όπου σε ένα πάπυρο διαβάζει ότι στις 21 Ιουνίου (νοτιοανατολικά της ηλίου) στα νότια σύνορα της πόλης Συήνης (Ασσουάν), οι στύλοι δεν ρίχνουν καθόλου σκιά και ο Ήλιος ανακλάται ακριβώς στο βάθος ενός πηγαδιού (δηλαδή βρίσκεται στο Ζενίθ του τόπου). Ως επιστήμονας, λοιπόν, ο Ερατοσθένης διερωτήθηκε, εάν συμβαίνει το ίδιο ταυτόχρονα και σε άλλο άλλο πχ. στην Αλεξάνδρεια. Όμως, στην Αλεξάνδρεια, κατά την ίδια μέρα και ώρα, οι κατακόρυφοι στύλοι έριχναν σκιά.

Αν η Γη ήταν επίπεδη, οι κατακόρυφοι στύλοι στις δύο πόλεις θα ήταν παράλληλοι και θα έπρεπε και οι δύο να ρίχνουν σκιά. Αφού, λοιπόν, αυτό δεν είναι αλήθεια, τι μπορεί να συμβεί; Η απάντηση δόθηκε από τον Ερατοσθένη υποστηρίζοντας ότι η επιφάνεια της Γης δεν είναι επίπεδη αλλά σφαιρική. Αυτό το συμπέρασμα είναι, προφανώς, θεμελιώδους σημασίας και επιπλέον επέτρεψε στην Ερατοσθένη να προσδιορίσει την ακτίνα και τη μήκος της περιφέρειας της Γης. Πραγματικά, από το μήκος της σκιάς υπολογίζεται αμέσως η διαφορά των γεωγραφικών διαστάσεων των δύο πόλεων, ίση με περίπου 7 μοίρες. Επειδή η απόσταση των δύο πόλεων ήταν γνωστή από ιστορίες βηματιστών και ήταν ίση με περίπου 800 χιλιόμετρα (εικάζεται ότι ο Ερατοσθένης ενοικίασε βηματομετρητές για τη μέτρησή της), η περιφέρεια της Γης υπολογίστηκε με 40000 χιλιόμετρα. Συνέχεια ανάγνωσης